روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی اختصاصی با استناد به تصاویر ماهوارهای از کوبا، نوشت که این تصاویر نشاندهنده افزایش ایستگاههای شنود الکترونیکی در این کشور است. گمان میرود این ایستگاهها متعلق به چین باشند.
در این گزارش، از جمله به ساختوسازهای جدید در سایتی که قبلا گزارش نشده بود، اشاره و گفته شده که این سایت در حدود ۱۳۰ کیلومتری پایگاه دریایی آمریکا در خلیج گوانتانامو احداث شده است.
به نوشته این روزنامه، مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، یک اندیشکده مستقر در واشینگتن، در پی انتشار گزارش سال گذشته وال استریت ژورنال مبنی بر مذاکره چین و کوبا درباره روابط دفاعی و اطلاعاتی نزدیکتر، از جمله ایجاد یک مرکز آموزشی نظامی جدید در جزیره و یک مرکز استراق سمع، پژوهشی را در این زمینه انجام داده است.
سال گذشته وال استریت ژورنال گزارش داد که به گفته مقامات آمریکایی که نامشان را اعلام نکرد، کوبا و چین قبلا بهطور مشترک ایستگاههای استراق سمع در جزیره را اداره میکردند و نمیتوان تعیین کرد که کدام یک از آنها در سایتهای تحت پوشش گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی گنجانده شده است.
مقامات و تحلیلگران سابق می گویند دلیل نگرانی از این ایستگاهها این است که چین از نزدیکی جغرافیایی کوبا به جنوب شرقی ایالات متحده برای به دست آوردن ارتباطات الکترونیکی حساس از پایگاههای نظامی آمریکا، تأسیسات پرتاب فضایی و کشتیهای نظامی و تجاری استفاده میکند.
للاند لازاروس، کارشناس روابط چین و آمریکای لاتین در دانشگاه بین المللی فلوریدا، به روزنامه وال استریت ژورنال گفت: «تاسیسات چینی در این جزیره همچنین میتواند استفاده چین از شبکههای مخابراتی برای جاسوسی از شهروندان آمریکایی را تقویت کند.»
کاخ سفید و دفتر مدیر اطلاعات ملی به پرسشهای این روزنامه پاسخ ندادند.
نویسندگان گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، پس از تجزیه و تحلیل تصاویر ماهوارهای که در طول سالها گرفته شده، دریافتند که کوبا در سالهای اخیر بهطور قابلتوجهی امکانات جاسوسی الکترونیکی خود را ارتقا و گسترش داده است. آنها چهار سایت را در مناطق واخی، ال سالائو، بخوکال و کالابازار شناسایی کردند.
در حالی که برخی از سایتهایی که مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی آنها را بررسی کرده، مانند سایت بخوکال، قبلا بهعنوان پستهای شنود شناسایی شده بودند، تصاویر ماهوارهای جزییات جدیدی در مورد رشد این سایت در طول سالها و پیوندهای احتمالی آن با چین ارائه میدهد.
این گزارش در بحبوحه نگرانیهای فزاینده درباره رقابت قدرتهای بزرگ در دریای کارائیب و نقاط دیگر در آمریکای لاتین منتشر میشود، جایی که واشینگتن برای دههها تلاش کرده است تا از دستیابی رقبایش به امتیازات نظامی و اقتصادی در آنجا جلوگیری کند.
چین در حال ساخت یک بندر بزرگ در سواحل پرو در اقیانوس آرام است. در همین حال، روسیه اخیراً یک زیردریایی هستهای با قابلیت شلیک موشکهای کروز کالیبر و یک ناوچه را به بندر هاوانا در کوبا فرستاد.
جامعه اطلاعاتی ایالات متحده در ارزیابی سالانه تهدیدات خود که در فوریه منتشر شد، برای اولین بار بهطور علنی، اما بدون ارائه جزییات، اعلام کرد که چین در حال ساخت تأسیسات نظامی در کوبا است.
مقامات چینی تاکید می کنند که ایالات متحده شبکه جهانی گستردهای از پایگاههای نظامی و پستهای شنود در سراسر جهان دارد.
لیو پنگیو، سخنگوی سفارت چین در واشینگتن، در بیانیهای نوشت: «ایالات متحده بدون شک قدرت پیشرو از نظر شنود است و حتی به متحدانش هم رحم نمیکند.»
طرف آمریکایی بارها درباره ایجاد پایگاههای جاسوسی یا انجام فعالیتهای جاسوسی توسط چین در کوبا تبلیغات کرده است.
در طول جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی بزرگترین سایت جاسوسی الکترونیکی خود در خارج از کشور، معروف به اطلاعات سیگنال، را در لوردز درست در حومه هاوانا، اداره میکرد. این سایت که بنا به گزارشها میزبان صدها افسر اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی، کوبا و دیگر کشورهای بلوک شرق بود، پس از سال ۲۰۰۱ تعطیل شد و وضعیت فعلی آن مشخص نیست.
چین در سالهای اخیر نقش پررنگتری در کوبا ایفا کرده است و طبق بیانیه کاخ سفید در سال گذشته، امکانات جمعآوری اطلاعات خود را در این کشور را ارتقا داده است.
وقوع طوفان بریل در این زمان از سال و در اقیانوس اطلس، اتفاقی بیسابقه محسوب میشود.
شدت و سرعت آن از نظر خساراتی که میتواند بر جای بگذارد در رده پنج و بالاترین سطح دستهبندی شده است.
خسارات طوفان بریل بر کشورهای منطقه تحت تاثیر بهطور کامل ارزیابی نشده است اما بر اساس گزارشها دستکم یک نفر در جزیره سنت وینسنت و یک نفر دیگر در گرنادا کشته شده است، هرچند به گفته مقامات، احتمال افزایش تعداد جانباختگان وجود دارد.
گرنادا، جزیرهای در شرق دریای کارائیب یکی از مهمترین کانونهای طوفان در روز دوشنبه بود که در آن نیز مانند برخی دیگر از مناطق تحت تاثیر طوفان، دسترسی هزاران نفر به برق قطع شد و خانههای شهروندان آسیب دید.
رالف گونسالوس، نخستوزیر سنت وینسنت و گرنادین گفت جزیره یونیون در جریان این طوفان که ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعت داشت، ویران شده است و ۹۰ درصد خانهها به شدت آسیب دیدهاند.
مرکز ملی طوفان آمریکا (NHC) پیشبینی کرد که بریل روز چهارشنبه ۱۳ تیر مسیر خود را به سوی جامائیکا ادامه دهد و روز جمعه به شبه جزیره یوکاتان مکزیک برسد.
هشدار طوفان در سواحل جنوبی هائیتی و جمهوری دومینیکن نیز صادر شده است.
قدرت و شدت بالای بریل ناشی از گرمایش زمین به دلیل فعالیتهای انسانی و عواملی مانند بادهای آرام در ارتفاعات، ارتفاع گرفتن هوای گرم و مرطوب و وجود یک موج گرمسیری پیشزمینهای است.
علاوه بر این موارد، دمای بالای بیسابقه آب اقیانوسها نقش مهمی در تقویت بریل و تبدیل آن به طوفانی بسیار قوی داشت.
هماکنون دمای آب در اقیانوس اطلس دو تا چهار درجه بالاتر از میانگین ارزیابی شده است.
افزایش غیرمعمول دمای آبها نتیجه تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی بر اثر سوختهای فسیلی و انتشار گازهای گلخانهای است.
بریل در عرض تنها ۴۸ ساعت از طوفان کمفشار گرمسیری به توفند (hurricane) درجه چهار تبدیل شد.
هواشناسان پیشبینی میکنند که در ماههای آینده طوفانهای بیشتر و با شدت بالاتری به وقوع بپیوندند.
مایکل پاین، مدیر پیشین بازاریابی کمیته بینالمللی المپیک سهشنبه ۱۲ تیر گفت شیوه مناسب حمل مشعل المپیک در فرانسه نشان داد این رویداد مستقیما درگیر کشمکشهای سیاسی نخواهد شد.
پاین در عین حال افزود اعلام نتایج دور دوم انتخابات میتواند شرایط را در خیابانها به گونهای دیگر رقم بزند.
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه پس از شکست حزبش در انتخابات پارلمان اروپا، روز ۲۰ خرداد پارلمان فرانسه را منحل و فرمان برگزاری انتخابات زودهنگام را صادر کرد.
دور اول انتخابات پارلمانی در فرانسه روز ۱۰ تیر برگزار شد و حزب راستگرای «اجتماع ملی» با کسب حدود ۳۴ درصد آرا، رتبه نخست را به خود اختصاص داد.
در پی اعلام نتایج این مرحله، مخالفان حزب اجتماع ملی در پاریس و تعداد دیگری از شهرهای فرانسه، تجمعات اعتراضی بر پا کردند.
دور دوم انتخابات برای تعیین سرنوشت کرسیهای باقیمانده پارلمان فرانسه روز ۱۷ تیر برگزار خواهد شد.
مدیر پیشین بازاریابی کمیته بینالمللی المپیک در ادامه اظهارات خود گفت: «خطر اصلی این است که آیا نتایج انتخابات منجر به هر شکلی از آشوب عمومی خواهد شد یا خیر.»
پاین ابراز نگرانی کرد که هر گونه اغتشاش، تامین امنیت بازیهای المپیک را تحت تاثیر قرار دهد.
پیشتر، در ۲۱ خرداد، آن ایدالگو، شهردار پاریس تصمیم مکرون را برای انحلال پارلمان در آستانه برگزاری بازیهای المپیک «بسیار نگرانکننده» توصیف کرد.
او همزمان تاکید کرد «از منظر عملیاتی»، انتخابات پارلمانی تاثیر منفی بر المپیک نخواهد داشت که در فاصله زمانی پنجم تا ۲۱ مرداد در پاریس و چند شهر دیگر فرانسه برگزار میشود.
مدیر پیشین بازاریابی کمیته بینالمللی المپیک همچنین به مناقشه اوکراین، جنگ غزه و پیامدهای امنیتی این دو رویداد پرداخت و گفت معادلات بینالمللی در حال حاضر در «پیچیدهترین و حساسترین» شرایط در بیش از سه دهه گذشته است.
روسیه عملیات نظامی خود را علیه اوکراین پنجم اسفند ۱۴۰۰ کلید زد و از آن زمان تاکنون، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
اعضای حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کُشتند و بیش از ۲۵۰ تن را به گروگان گرفتند.
اسرائیل در واکنش به این تهاجم، عملیات نظامی گستردهای را در نوار غزه آغاز کرد. حزبالله، از گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در منطقه، در حمایت از حماس وارد این مناقشه شد و درگیریهای شدید و مرگبار در غزه و همچنین مرز اسرائیل و لبنان در طول هشت ماه گذشته، منطقه را به بیثباتی کشانده است.
به دنبال مناقشه غزه، تهدیدهای تروریستی موجب نگرانی شدید مقامهای کشورهای اروپایی شده است.
تِرِنس بِرنز، یکی دیگر از مقامهای پیشین کمیته بینالمللی المپیک، ضمن تایید نگرانیهای موجود در خصوص تامین امنیت بازیهای پاریس خاطرنشان کرد: «مقامهای فرانسوی تجربه زیادی در مقابله با آشوبهای شهری دارند.»
او افزود برگزارکنندگان المپیک قطعا در خصوص «برنامهریزی امنیتی» این مسابقات، پیشبینیهای لازم را انجام دادهاند.
به گزارش این سازمان، «هفت تن از معترضان در جریان تبادل آتش با افرادی که از مواضع نیروهای ترکیه محافظت میکردند، کشته شدند.»
دیدهبان حقوق بشر سوریه گفته شش نفر در شهر عفرین و یک تن دیگر در شهر جرابلس از توابع استان حلب هدف قرار گرفتند و جان خود را از دست دادند اما مشخص نکرده معترضان کشته شده مسلح بودند یا خیر.
خبرگزاری فرانسه هم که به نقل از یک منبع پزشکی در شمال سوریه، جان باختن این هفت نفر را تایید کرد، خبر داده صبح سهشنبه ۱۲ تیر آرامش در منطقه حاکم شده است.
صدها معترض سوری دوشنبه ۱۱ تیر در مناطق تحت اشغال ترکیه در شمال سوریه تظاهرات کردند. معترضان که تعدادی از آنها مسلح بودند، کامیون و پاسگاههای نظامی متعلق به ترکیه را هدف قرار دادند و پرچم ترکیه را پایین کشیدند.
برخی از معترضان هم به گذرگاههای مرزی یورش بردند و با مرزبانان ترکیه درگیر شدند، که در پی آن و با تشدید درگیریها، چهار گذرگاه مرزی میان ترکیه و سوریه بسته شدند.
این اعتراضات یک روز پس از آن رخ داد که گروهی از شهروندان ترکیه در مناطق مرکزی این کشور به کسبوکارها و املاک مهاجران و پناهجویان سوری حمله کردند.
این شهروندان یک مرد سوری پناهجو را متهم کردهاند که کودکی را مورد آزار و اذیت قرار داده است. دادگاهی در قیصریه ترکیه روز ۱۱ تیر حکم بازداشت این مرد سوری را صادر کرد.
در یکی از ویدیوهایی که از حمله به املاک مهاجران سوری در فضای مجازی منتشر شده است، یک مرد مهاجم فریاد میزند: «ما دیگر افراد سوری را نمیخواهیم. ما هیچ خارجی را نمیخواهیم.»
مقامهای آنکارا ۱۲ تیر اعلام کردند بیش از ۴۷۰ نفر در ارتباط با این آشوبهای ضد مهاجران سوری در چندین شهر ترکیه بازداشت شدهاند.
از سال ۲۰۱۶ تاکنون، ارتش ترکیه چندین بار به خاک سوریه وارد شده و چندین عملیات زمینی را در مناطق مرزی شمال سوریه به انجام رسانده است تا نیروهای کُرد مستقر در این مناطق عمدتا کُردنشین را به عقب براند.
نیروهای شبه نظامی که عمدتا افراطگرای اسلامی هستند و ترکیه از آنان حمایت میکند، اکنون کنترل دو باریکه مرزی را در شمال سوریه در دست دارند.
رجب طیب اردوغان، رییسجمهوری ترکیه یکی از مخالفان سرسخت بشار اسد، رییسجمهور سوریه در جریان جنگ داخلی در این کشور بود.
با این حال، اردوغان در سالهای اخیر تغییر موضع داده و مقامهای ارشد دو کشور در جریان مذاکراتی با میانجیگری روسیه، با یکدیگر دیدار کردهاند.
اردوغان هشتم تیر در سخنانی، احتمال دیدار با اسد را رد نکرد و گفت چنین رویدادی «غیرممکن نیست».
حدود سه میلیون و ۲۰۰ هزار پناهنده سوری در ترکیه زندگی میکنند و در سالهای اخیر چندین بار هدف خشونتهای بیگانههراسانه قرار گرفتهاند.
جنگ داخلی سوریه که با تظاهرات مسالمتآمیز مردم این کشور علیه حکومت اسد در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، بیش از ۵۰۰ هزار نفر کشته و میلیونها آواره بر جای گذاشته است.
ورود داعش از یک سو و نیروهای حامی حکومت اسد، نظیر سپاه پاسداران و حزبالله لبنان از سوی دیگر همرمان با دخالتبه مناقشه سوریه، علاوه بر تلفات جانی، اقتصاد این کشور را به ویرانی کشاند و زیرساختهای آن را به شکل گستردهای تخریب کرد.