مردی ایرانی‌ در آلمان پس از حمله به پلیس کشته شد

ورود فاضلاب به تالاب

حمیدرضا فتح‌شیرین، قایقران و مدیر عامل اتحادیه قایقرانان شهرستان انزلی، به روزنامه هم‌میهن گفت در ساختارهای مدیریتی بدون تجربه، تصمیمات نادرستی می‌گیرند و «تمام فاضلاب» را بدون مدیریت وارد تالاب می‌کنند.

تالاب انزلی بیش از ۲۴ هزار هکتار مساحت دارد که قسمتی از آن به پیربازار و زرجوب می‌خورد و بخشی از فاضلاب مرکز استان وارد آن می‌شود.

به گفته فتح‌شیرین، این قسمت آلوده است، ماهی و جاندار دیگری در آن وجود ندارد و هر زمانی که باران می‌بارد، فاضلاب به سمت دریا حرکت می‌کند: «کشاورزان هم از همین آب که فاضلاب وارد آن شده برای آبیاری محصولات خود استفاده می‌کنند و همین محصول به وسیله مردم مصرف می‌شود.

او با اشاره به پل‌هایی که قرار بود در عرض سه سال در مسیر کمربندی انزلی ساخته شود و نشد، گفت سفره قشر بزرگی از قایقرانان و کسانی که صیادی و شکار می‌کنند و از این تالاب روزی می‌گیرند، «خالی» شده است.

او خواسته تا مسئولان «دخالت نکرده» و اجازه دهند تا «مردم و ذی نفعان تالاب انزلی» آن را احیا کنند.

به گفته فتح‌شیرین، ورود مسئولان به این موضوع باعث شده محیط زیست، آبزیان، ماهیان و پرندگان تالاب از بین بروند و کسب و کار محلی‌های اطراف تالاب آسیب ببیند.

پیش از این و در اسفند ۱۴۰۲، سفیر ژاپن در تهران از آمادگی کشورش برای همکاری در احیای دریاچه ارومیه و تالاب‌های مختلف، از جمله تالاب انزلی خبر داد.

چالش‌های کم‌آبی در تالاب انزلی

کم‌آبی و مسدود شدن بسیاری از رودخانه‌های وارده به تالاب و موفق نشدن مهاجرت بسیاری از ماهیان به مکان‌های مناسب تخم‌ریزی، تکثیر ماهیان مهاجر و بومی را با چالش‌های متعددی روبه‌رو کرده است. این فرایند تالاب انزلی را در بدترین شرایط خود در ۳۰ سال گذاشته قرار داده است.

۲۸ تیر ۱۴۰۱ حسن جعفری، سرپرست اداره محیط زیست انزلی، از مرگ تعداد زیادی ماهی در منطقه غرب تالاب انزلی خبر داد.

به گفته او «گرمای بیش از حد هوا، کم‌عمق شدن آب و در نتیجه کمبود اکسیژن»، علت اصلی این معضل است.

کاهش تدریجی سطح آب دریای کاسپین (خزر) از سال ۱۳۷۴ تا امروز، رسوب‌گذاری شدید و افزایش آلودگی‌های وارد شده و رشد پر شتاب گیاهان، باعث تسریع توالی و خشک شدن تالاب انزلی شده است.

زوال حیات در تالاب انزلی

علیرضا میرزاجانی، عضو پژوهشکده‌ آبزی‌پروری آب‌های داخلی کشور، درباره آخرین وضعیت اکوسیستم تالاب انزلی گفته است میزان تولید ماهی در این تالاب به ۱۴ کیلوگرم در هکتار کاهش یافته که بسیار کمتر از توان طبیعی عرصه‌های آبی در تولید ماهی است.

به گفته میرزاجانی، این تغییرات منجر به کاهش تنوع و فراوانی ماهیان شده به‌طوری‌ که تنها ۳۲ گونه ماهی در سال ۱۴۰۲ شناسایی شده‌اند که نیمی از تعداد گونه‌های گذشته در این تالاب است.

میرزاجانی گفت در این تالاب تولیدات اولیه و ثانویه با کاهش شدید همراه بوده و به عنوان مثال، فراوانی فیتوپلانکتون از ۶۶ میلیون در لیتر به هشت میلیون در لیتر رسیده و تعداد زئوپلانکتون‌ها از دو هزار و ۵۰۰ عدد به ۳۰۲ عدد در لیتر کاهش یافته است.

همچنین میزان کلروفیل «آ» که شاخص تولیدات غذایی محیط‌های آبی است، از ۵۰ میکروگرم در لیتر به حداکثر ۱۱ میکروگرم در لیتر کاهش یافته است.

این تغییرات بنیادین اکوسیستمی، تنوع جانوران آبزی تالاب انزلی را به شدت تحت تاثیر قرار داده و باعث شده تا تنوع جانوری آبزیان از تمام گروه‌ها در بخش‌های شرقی، مرکزی و سیاه‌کیشم به شدت کاهش پیدا کند و تنها در حوضچه غربی، طیفی از تنوع جانوری مشاهده شود.

هم‌زمانی این چالش‌ها با کاهش سطح آب دریای کاسپین نشان می‌دهد در صورت عدم اقدام سریع و کارشناسی، در آینده نه چندان دور عمق تالاب انزلی کمتر و کمتر شود و چرخه‌ای مخرب از گسترش ریزگردها در این منطقه آغاز شود.

سازمان حقوق بشری کارون روز دوشنبه ۱۱ تیر گزارش داد هنوز اطلاعات دقیقی از وضعیت سلامتی زندانیانی که به بیمارستان منتقل شده‌اند، در دسترس نیست.

بند سه زندان شیبان به داشتن زندانیانی با اتهامات سرقت و مواد مخدر شناخته شده است.

برخی گزارش‌های غیر‌ رسمی حاکی از آن است که به زندانیان داروهای اشتباهی داده شده که منجر به مسمومیت آن‌ها شده است.

این حادثه نگرانی‌های گسترده‌ای را در بین خانواده‌های زندانیان و فعالان حقوق بشر برانگیخته و درخواست‌هایی برای انجام تحقیقات شفاف و سریع به منظور روشن شدن جزییات حادثه و اطمینان از عدم تکرار آن مطرح است.

سازمان حقوق بشری کارون از مسئولان خواست به سرعت به این موضوع رسیدگی و اطلاعات دقیقی درباره علت مرگ زندانیان و وضعیت زندانیان بیمار منتشر کنند.

این سازمان بر لزوم «نظارت دقیق بر وضعیت زندانیان و اطمینان از دریافت خدمات بهداشتی مناسب» تاکید کرد.

این اولین بار نیست که گزارش‌هایی از جان باختن زندانیان از جمله زندانیان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی منتشر می‌شود.

در یک نمونه قبلی و در سال ۱۳۹۹، بهنام محجوبی،‌ درویش زندانی که در پی وخامت جسمی و رسیدگی دیرهنگام در زندان اوین به بیمارستان منتقل شده بود، جانش را از دست داد.

از سوی دیگر فشار بر زندانیان و مخصوصا معترضان زندانی در ایران تا حدی بالاست که برخی از آنان پس از آزادی دست به خودکشی می‌زنند.

علیرضا خاری، جوان معترض اهل بندر‌گز در آخرین روزهای اسفند ماه ۱۴۰۲ پس از آزادی از زندان به زندگی خود پایان داد.

او تنها زندانی سیاسی در ایران نیست که زیر فشارها و شکنجه‌های مداوم امنیتی دست به خودکشی زد.

بر اساس اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، پیکر سارا تبریزی، زندانی سیاسی سابق، روز پنجم فروردین در منزل پدری‌اش در تهران پیدا شد.

این زن ۲۰ ساله در هفته‌های قبل از آن، از سوی ماموران امنیتی زیر فشار روانی سنگین قرار گرفته بود.

آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن (JAXA)، در یک پخش زنده گفت که موشک شماره سه اچ‌-۳، از مرکز فضایی تانگاشیما در یکی از جزایر جنوب غربی ژاپن پرتاب شد و طبق برنامه حدود ۱۶ دقیقه بعد، ماهواره‌ای که حمل می‌کرد را آزاد کرد.

پرتاب روز دوشنبه، با یک رو تاخیر به دلیل بدی آب و هوا در محل پرتاب، انجام شد.

ماهواره رصد زمینی پیشرفته یا آلوس-۴ (ALOS-4) در درجه اول وظیفه رصد زمین و جمع‌آوری داده‌ها را برای واکنش به بلایای طبیعی و تهیه نقشه بر عهده دارد.

ژاپن از قابلیت حمل و نقل فضایی با ثبات همراه با رقابت تجاری، به عنوان کلید برنامه فضایی و امنیت ملی خود یاد می‌کند.

صنایع سنگین میتسوبیشی به عنوان پیمانکار اصلی آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن در حال توسعه سیستم پرتاب اچ‌-۳ به عنوان جانشین اصلی‌ترین سیستم فعلی خود است که باید پس از دو پرواز دیگر بازنشسته شود.

میتسوبیشی در نهایت تولید و راه‌اندازی موشک‌های اچ‌-۳ را در اختیار خواهد گرفت و امیدوار است با کاهش هزینه پرتاب به حدود نیمی از سیستم فعلی، آن را از نظر تجاری مقرون به صرفه کند.

آلوس-۴، جانشین آلوس-۲ خواهد شد و می‌تواند منطقه بسیار وسیع‌تری را رصد کند.

ژاپن قصد دارد تا جای ممکن از هر دو ماهواره استفاده کند.

ژاپنی‌ها در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۴۰۱ آلوس‌-۳ را به عنوان محموله در اولین تجربه موشک اچ‌-۳ به فضا پرتاب کردند اما دقایقی بعد از پرتاب متوجه نقص فنی در سیستم‌های اشتعال موشک شده و برای جلوگیری از سقوط ماهواره در مناطق مسکونی، با ارسال دستوری به سیستم پایان پرواز (FTS)، ماهواره را در آسمان منفجر کردند.

موشک چین پس از «پرتاب تصادفی» سقوط کرد

روز یک‌شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۳ در چین، موشک تیانلانگ-۳ (Tianlong-3) پس از جدا شدن از سکو، به طور تصادفی پرتاب شد.

تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد این موشک پس از لحظاتی به سوی زمین برمی‌گردد و در دامنه یک کوه در استان هنان در مرکز چین منفجر می‌شود.

شرکت فن‌آوری تیانبینگ (Tianbing) پکن که این موشک را ساخته اعلام کرد در مرحله اول، تیانلانگ-۳ به دلیل نقص ساختاری در حین آزمایش از سکوی پرتاب خود جدا شد.

به گفته مقامات چینی، این موشک در ۱/۵ کیلومتری محل سکوی پرتاب سقوط کرد و انفجار آن تلفات جانی به همراه نداشت.

سقوط بقایای موشک در چین پس از پرتاب اتفاق بی‌سابقه‌ای نیست اما بسیار نادر است که بخشی از یک موشک، پروازی برنامه‌ریزی نشده از محل آزمایش خود انجام داده و سقوط کند.

موشک‌هایی که سقوط می‌کنند

سقوط موشک‌های فضایی، اتفاقی تازه‌ یا مختص تکنولوژی‌های آسیایی نیست.

۳۱ فروردین ۱۴۰۲ شرکت اسپیس‌ایکس (spaceX)، بزرگ‌ترین موشک جهان به نام «استارشیپ» را در مرحله اول با موفقیت پرتاب کرد.

این پرتاب در مرحله جداسازی از بوستر موفق نبود و این غول ۱۲۰ متری پس از حدود چهار دقیقه و چند چرخش به دور خود، منفجر شد.

هشت ماه بعد و در آبان ۱۴۰۲، دومین پرواز آزمایشی استارشیپ از زمین بلند شد.

این فضاپیمای بدون خدمه قبل از «قطع ارتباط مهندسین با آن»، به ارتفاع حدود ۱۴۸ کیلومتری از زمین رسید اما حدود هشت دقیقه پس از آغاز ماموریت، دوربین‌هایی که استارشیپ را ردیابی می‌کردند، چیزی شبیه به انفجار را نمایش دادند تا این ماموریت هم در نهایت شکست بخورد.

رقابت فضایی ادامه دارد

هم‌اکنون ۷۸ آژانس فضایی در کشورهای مختلف فعال‌اند که از این تعداد دست‌کم ۲۳ آژانس امکان پرتاب موشک با قابلیت حمل ماهواره به فضا را دارند.

شش آژانس‌ فضایی آمریکا، اروپا، هند، چین، ژاپن و روسیه نیز قابلیت اکتشاف فرازمینی دارند. این قابلیت شامل ظرفیت ترک منطقه محلی در اطراف سیاره زمین برای ماموریت‌های ماه یا سایر اجرام منظومه شمسی است.

با افزایش کشورهایی که سودای دست‌یابی به فضا دارند و وابستگی هر چه بیشتر انسان به تکنولوژی‌‌های ماهواره‌ای، رقابت گسترده‌ای بین کشورهای مختلف در جریان است و در آینده باید منتظر آزمایش‌های بیشتر بود.

به گزارش اشکان صفایی، خبرنگار ایران‌اینترنشنال در اسرائیل، وزیر دارایی این کشور در کنفرانس روزنامه مکور ریشون گفت که برنامه جمهوری اسلامی شامل نابود کردن اسرائیل از طریق متعارف و بدون استفاده از سلاح اتمی است.

جمهوری اسلامی از ابتدای شکل‌گیری خود سیاست‌هایی ضداسرائیلی در پیش گرفته و مقامات جمهوری اسلامی بارها از «نابودی» اسرائیل سخن گفته‌اند.

اسموتریج گفت که برنامه جمهوری اسلامی برای نابود کردن اسرائیل شامل شلیک ده‌ها هزار موشک و راکت از مناطقی در خاورمیانه است که تهران سال‌هاست در آن‌ها پایگاه می‌سازد.

بر اساس اظهارات وزیر دارایی اسرائیل، هم‌زمان و پس از این حمله اولیه، حملات زمینی علیه اسرائیل از چندین جبهه، از جمله جبهه داخلی تدارک دیده می‌شود.

اسموتریچ گفت که پاسخ اسرائیل به چنین برنامه‌ای باید فراتر از هر چیز، تلاش برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی و هم‌زمان، خنثی کردن تمام نیروهای نیابتی این حکومت در منطقه باشد.

به گفته او، این پاسخ باید در هر دو جبهه سیاسی و نظامی دنبال شود.

وزیر دارایی اسرائیل گفت حماس و حزب‌الله دو نیروی نیابتی جمهوری اسلامی هستند و در نتیجه، اسرائیل باید نخست حماس را «به شکلی نابود کند که تا مدت‌ها نتواند سرپا شده و تهدیدی برای اسرائیل» باشد.

همچنین به گفته اسموتریچ، در شمال اسرائیل، باید حمله‌ای سریع و سخت علیه حزب‌الله انجام شود تا این گروه نیز از بازی خارج شده و دست‌کم تا چند سال نتواند تهدیدی در چارچوب برنامه جمهوری اسلامی، برای اسرائیل باشد.

از زمان آغاز جنگ کنونی غزه، نیروهای حزب‌الله لبنان تحت حمایت جمهوری اسلامی با نیروهای اسرائیلی در امتداد مرزهای جنوب لبنان درگیری روزانه داشته‌اند.

اسموتریچ تایید کرد که جنگ با حزب‌الله هزینه سنگینی برای اسرائیل خواهد داشت اما گفت که این هزینه بسیار کمتر از هزینه‌ای خواهد بود که در صورت عدم نابود کردن توانایی حزب‌الله، اسرائیل باید چند سال دیگر بپردازد.

در کرانه باختری نیز اسموتریچ تشکیل کشور فلسطینی را بخشی از برنامه جمهوری اسلامی برای نابود کردن اسرائیل خواند.

او گفت دولت اسرائیل باید با این موضوع نیز مبارزه ‌کند.

در ماه‌های اخیر برخی کشورهای اروپایی کشور فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند.

بر اساس گزارش وای نت، در هفته‌های اخیر جمهوری اسلامی به طور قابل توجهی قاچاق سلاح خود را به حزب‌الله افزایش داده است.

بر اساس این گزارش، در میان اقلام قاچاق شده، سامانه‌های دفاع هوایی جمهوری اسلامی برای حزب‌الله اهمیت بالایی دارند زیرا این گروه از این سامانه‌ها برای مقابله با حملات نیروی هوایی اسرائیل در جنوب لبنان استفاده می‌کند.

طی چند ماه گذشته، حزب‌الله که از سوی اسرائیل و آمریکا یک «گروه تروریستی» شناخته می‌شود، تلاش کرده پهپادهای ارتش اسرائیل را هدف قرار دهد و در مواردی موفق بوده است.

در پاسخ، نیروی هوایی اسرائیل یا به سیستم‌های رهگیری پهپاد یا واحدهای اصلی پهپادی حزب‌الله حمله کرده است.

هم‌زمان، سندیکای روزنامه‌نگاران یهودی گزارش داد که حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله نگران است اسرائیل با استقرار نیروی هوایی خود در پایگاه‌های قبرس، مانع از حمله این گروه شود.

بر اساس این گزارش، نیروهای ارتش اسرائیل چنین طرحی را طی تمرین‌های نظامی در سال گذشته با همکاری قبرس آزمایش کردند.

این گزارش تاکید می‌کند که حزب‌الله و جمهوری اسلامی برای مبارزه با اسرائیل در مدیترانه برنامه‌ریزی می‌کنند.

فرامرز به خبرگزاری ایسنا گفت: «هر هکتار اجرای پروژه‌های تغذیه مصنوعی هزار متر مکعب رواناب را به منابع آب زیرزمینی تزریق می‌کند و هر قدر سطح عملیات بیشتر باشد، میزان تغذیه منابع آب زیرزمینی افزایش می‌یابد.»

به گفته او، اکنون رواناب در ایران بیشتر به دریا می‌ریزد یا وارد کویر می‌شود.

در سال‌های اخیر، ایران با بحران کم‌سابقه کمبود آب برای کشاورزی و شرب مواجه بوده و جمهوری اسلامی اعتراضات در این زمینه را سرکوب کرده است.

دو سال پیش، سازمان ملل در گزارشی با اشاره به سرکوب اعتراضات کشاورزان در اصفهان در اعتراض به کمبود آب خاطرنشان کرد استفاده از تفنگ‌های ساچمه‌ای و شلیک از فاصله نزدیک به تجمع‌کنندگان، باعث مجروحیت‌های شدید از جمله نابینا شدن بیش از ۴۰ نفر شده که تعداد قابل توجهی از آن‌ها، زنان و مردان سالخورده بوده‌اند.

پخش سیلاب در ایستگاه‌های آبخوان‌داری یکی از راهکارهای مهم آبخیزداری برای کاهش خسارات ناشی از سیل، افزایش حجم سفره آب زیرزمینی، احیای مراتع و بیابان‌زدایی در مناطق خشک و نیمه خشک کشور است.

مدیریت نکردن رواناب در ایران موجب شده که رواناب به سطح زیرزمین منتقل نشود و از دسترس خارج شود.

فرامرز درباره چگونگی انجام پروژه‌های دولتی در این زمینه گفت: «از جنبه ظرفیت اجرا مشکلی نداریم اما سرعت کار در سال‌های آینده بستگی به منابع مالی تخصیص داده شده دارد.»

کمبود آب‌های زیرزمینی در ایران که به دلیل حفر چاه برای کشاورزی یا استخراج آب شرب بوده، موجب فرونشست زمین در بسیاری از مناطق ایران شده است.

خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، فروردین امسال در گزارشی به نقل از محسن موسوی خوانساری، کارشناس آب، وضعیت آب‌های زیرزمینی در ایران را به شدت نگران‌کننده خواند.

این کارشناس گفت که استان‌های مختلف بدون در نظر گرفتن ظرفیت این منابع همچنان به استحصال بی‌رویه منابع آب زیرزمینی اقدام می‌کنند.

شکاف برداشتن دشت‌ها و فرونشست زمین در بسیاری از نقاط ایران از جمله آثار استمرار کم‌آبی و خشکسالی در ایران محسوب می‌شود که طی سال‌های گذشته نمود بیشتری داشته است.

«مهاجرت درون سرزمینی» نیز از تبعات اجتماعی تنش‌های آبی در ایران است.

مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، اسفند ماه ۱۴۰۲ گزارشی منتشر کرد که نشان می‌دهد از سال ۶۵ تا ۹۵ به‌طور متوسط سالانه یک میلیون نفر مهاجرت داخلی کرده‌اند اما آمار جدیدتر مربوط به هفت سال گذشته، تا امروز منتشر نشده است.