نفوذ گسترده آخوندها در ورزش؛ کارشناس برنامه‌های مذهبی صداوسیما در فدراسیون هندبال حکم گرفت

او گفت: هیچکس انتظار چنین چیزی (رسیدن به فینال) را نداشت مخصوصاً خودم! من قبلا از مشکلات صحبت کردم. این که نتوانستیم خوب آماده شویم. حتی نتایج دیدارهای دوستانه هم خوب نبود.

عموته درباره شکست دادن کره جنوبی گفت: روند داخل زمین را مربی و هوادار نمی‌تواند کنترل کند، همه چیز در اختیار بازیکنان است؛ مثل اخراج زودهنگام یا شانس‌های مشابهی که یک بار گل می‌شوند و یک بار نه.

سرمربی اردن گفت: کره جنوبی حریفی آسان نیست و بازیکنان ماهری دارد. آنها تیم فوق‌العاده‌ای هستند و کلینزمن مردی قابل احترام است. حریف هم شایسته صعود به فینال بود.

علیرضا فغانی،‌ داور ایرانی که در جام قهرمانی آسیا ۲۰۲۳ به عنوان داور استرالیایی قضاوت کرد، ایمن حسین، ستاره فوتبال عراق را به دلیل اتلاف وقت در شادی پس از گل‌، از بازی با اردن اخراج کرد.

این تصمیم فغانی با اعتراض گسترده عراقی‌ها همراه شد. هرچند که ای‌اف‌سی اعلام کرد هر دو کارت زرد داده شده به ایمن حسین، مهاجم عراق، از سوی علیرضا فغانی، به دلیل اعتراض به تصمیم داور و ایجاد تاخیر در شروع مجدد بازی، توجیه قانونی داشته و تصمیم داور بین‌المللی ایرانی، درست بوده است، اما در نهایت فغانی دیگر در تورنمنت قطر قضاوت نکرد و به استرالیا برگشت.

اما امیر موسوی، دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی که سابقه اظهارنظرهای تند هم دارد و به همین دلیل در سال ۲۰۱۸ از الجزایر اخراج شد، به تازگی در شبکه العهد عراق، درباره فغانی گفته است: «این داور صهیونیست شده است. برای او پرونده‌های خطرناکی در ایران تشکیل شده و برای او حکم اعدام صادر شده است.»

او همچنین فغانی را متهم کرد «عامل قتل» چند نفر در تهران در جریان خیزش انقلابی سال ۱۴۰۱ مردم ایران است: «او توانست به دلیل این اتفاقات، پناهندگی سیاسی از استرالیا بگیرد. به دلیل کارهایی که در ایران کرد، خیلی زود مراحل اداری پناهندگی او طی شد.»

رایزن فرهنگی پیشین جمهوری اسلامی در الجزایر، مدعی شد که «جمهوری اسلامی و مردم ایران از فغانی بیزارند. کشور استرالیا که تابع بریتانیاست، او را پذیرفته است. او از طرف فوتبال استرالیا (به جام قهرمانی آسیا) آمد و درحالی داور این بازی بود که آرامش نداشت.»

مهر به نقل از نصیرشلال درباره اختلاف با کمیته فنی فدراسیون وزنه‌برداری نوشته است: «اعزام این سه وزنه‌بردار به مسابقات قهرمانی آسیا با نظر اعضای کمیته فنی بود. رئیس فدراسیون بعد از جلسه‌ای که با اعضای کمیته فنی داشته به ما اسم داد. شاید رضازاده جز کمیته فنی نبوده و یا این موضوع را با او مطرح نکردند. اما اسامی که انوشیروانی به ما داد بعد از نظر کمیته فنی بود.»

او همچنین گفته است: «اعضای کمیته چند اسم به ما دادند که پس از بررسی یکی دو نفر از وزنه‌برداران را صلاح ندانستیم به مسابقات اعزام شوند و نام آن‌ها حذف و در نهایت همین سه نفر باقی ماندند که به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شوند.»

به هرحال سه وزنه‌بردار تیم مردان چندان شانسی برای کسب سهمیه المپیک ندارند.

مهران سماک هشتم آذر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات در انزلی پس از باخت تیم ملی فوتبال در برابر آمریکا با شلیک مستقیم توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، کشته شد.

شکست‌های سال گذشته تیم ملی در جام جهانی، باعث خوشحالی مردم معترض در خیزش انقلابی شد و فاصله مردم با تیم ملی، باقی ماند.

روز گذشته که تیم ملی توانست یک برد حیثیتی مقابل ژاپن بدست بیاورد، بسیاری این پیروزی را موقعیتی برای کم شدن فاصله مردم و بازیکنان تیم ملی دانستند.

اما مهرشاد سماک دراین باره نوشته است: «درباره امروز خیلی از دوستام بعد برد برای مهران استوری گذاشتن از اینکه چقدر راحت فراموش میکنیم چقدر راحت میگذریم.»

او با یادآوری کشته‌شدن تعداد زیادی از جوانان به دست جمهوری اسلامی در خیزش انقلابی نوشت که آنها «برای راحت تر زندگی کردن ما، برای آزاد زندگی کردن ما، برای خوشحالی ما» جان خودشان را در اعتراضات گذشته از دست داده‌اند.

سماک نوشته: «برای من به شخصه نه بردشون نه باخت هیچ معنی نداره فقط یه چیزی همش تو فکرمه، ولی تویی که دلار ۶۰ تومانی با گوشت ۷۰۰ هزار تومانی پراید ۵۰۰ میلیونی که دیدی هنوزم احمق هستی بتونی خوشحال باشی اینقدر بی غیرت هستی که اینهمه اعدام ببینی بازم خوشحال باشی.»

سرمربی تیم ملی فوتبال در ادامه صحبت‌هایش در نشست خبری پس از بازی گفت: «من نمی‌خواهم از کسی انتقاد کنم فقط خواهش می‌کنم. ایرانی را باور کنید، نه فقط در فوتبال بلکه در سایر رشته‌ها. ایرانی می‌تواند کارهای بزرگی انجام دهد اما متاسفانه در چند سال گذشته فضا را ایجاد نکردند. می‌خواهم کمی درددل کنم، چقدر برای کافا به ما اعتراض شد. حتی گفتند اگر خودمان جمع شویم می‌توانیم آنها را ببریم.»

قلعه‌نویی با تاکید روی صحبت‌هایش در مورد مربی ایرانی، گفت: «من دیگر از این فوتبال چیزی نمی‌خواهم و به آخر مربیگری رسیدم اما دوست دارم وقتی بازنشسته شدم، ببینم مردم ایران شاد هستند. من از ۲۰۰۷ که بالاخره از تیم ملی فوتبال رفتم، چندین سال در شهرستان‌ها زحمت کشیدم که بگویم ایرانی می‌تواند. اگر در ۲۰۰۷ هم کمک می‌کردید می‌توانستیم کار بزرگی انجام دهیم.»