طناز کلاهچیان، همسر امیر سالار داوودی، وکیل و فعال حقوق بشر زندانی خبر داد او روز دوشنبه ۲۰ آذر با وثیقه پنج میلیارد تومانی از زندان اوین به مرخصی کوتاهمدت اعزام شده است. داوودی به خاطر «شجاعت و دفاع از حقوق بنیادین بشر» جایزه لودویگ تراریو را از آن خود کرده است.
به نوشته طناز کلاهچیان، همسر او به دلیل فعالیتهای حقوق بشری به ۱۰ سال زندان قطعی محکوم شده که تاکنون چهار سال از مدت محکومیت حبس خود را سپری کرده است.
امیرسالار داوودی در آبان ماه ۱۳۹۷ به وسیله نیروهای امنیتی بازداشت و در خرداد ۱۳۹۸ به حکم شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۳۰ سال حبس تعزیری و ۱۱۱ ضربه شلاق محکوم شد.
حکم صادر شده علیه این وکیل دادگستری در مرداد ماه سال ۱۳۹۸ در دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا تایید شد و بر اساس قانون مجازات اسلامی، ۱۵ سال از حبس او به عنوان مجازات اشد قابل اجرا بود.
امیرسالار داوودی پس از تایید این حکم در نوشتهای که در اختیار ایراناینترنشنال قرار گرفت، تاکید کرد دلیل اصلی محکومیتش «فعالیتهای حقوق بشری و وکالت رایگان مخالفان حکومت» بوده است.
پرونده داوودی پس از درخواست اعاده دادرسی از سوی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور پذیرفته شد و نهایتا با رای شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران، او بابت اتهام «توهین به علی خامنهای» به دو سال حبس، بابت اتهام «تشویش اذهان عمومی» به دو سال حبس و به اتهام «تشکیل گروه ضد امنیتی» به ۱۰ سال حبس و در مجموع به ۱۴ سال حبس تعزیری محکوم شد.
بر اساس این رای، ۱۰ سال زندان به عنوان مجازات اشد برای این وکیل حقوق بشری قابل اجرا شد.
داوودی در خرداد ماه ۱۴۰۰ پس از تحمل حدود دو سال و هفت ماه زندان با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
او روز پنج تیر ماه ۱۴۰۱ بار دیگر در دادسرای اوین بازداشت و برای اجرای حکم به زندان منتقل شد.
این وکیل دادگستری تاکنون وکالت بسیاری از پروندههای زندانیان سیاسی از جمله زینب جلالیان، زندانی سیاسی کرد تبعیدی در زندان یزد را بر عهده داشته است.
اسرائیل به مواضعی در حومه دمشق حمله کرد که به گفته سازمان دیدهبان حقوق بشر سوریه، مقر انبارهای تسلیحاتی حزبالله و شبهنظامیان جمهوری اسلامی هستند. جنگندههای اسرائیلی شب گذشته و در دومین هفته متوالی، مواضع ایران و حزبالله در جنوب دمشق، پایتخت سوریه را به شدت هدف قرار دادند.
دیدهبان حقوق بشر سوریه اعلام کرد موشکهای اسرائیلی مواضع شبهنظامیان ایرانی و حزبالله را در منطقه سیده زینب و فرودگاه بینالمللی دمشق و حومه این شهر هدف قرار دادند.
این سازمان افزود: «این مواضع احتمالا انبارهای سلاح و مهمات بودند.»
سایت «المدن» گزارش داد سه هواپیمای اسرائیلی از فراز بلندیهای جولان مواضع شبهنظامیان جمهوری اسلامی را در سیده زینب در جنوب پایتخت سوریه هدف قرار دادند.
یکی از این موشکها به مقر شبهنظامیان جمهوری اسلامی در شهرک البحدلیه در نزدیکی منطقه سیده زینب اصابت کرده است. صدای انفجارهای شدیدی نیز از مقر لشکر یکم در شهر الکسوه در جنوب غربی دمشق شنیده شده است.
احتمال میرود این انفجارها حاصل هدف قرار گرفتن سامانههای پدافند هوایی رژیم سوریه با موشکهای اسرائیلی بوده باشد.
یک هفته پیش، هواپیماهای اسرائیلی مواضع نیروهای وابسته به حزبالله و شبهنظامیان ایرانی را در مناطق سیده زینب و حجیره در جنوب دمشق بمباران کردند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پی این حمله برای دو عضو کشته شده خود اعلام عزاداری کرد.
در واکنش به این ماجرا، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی تهدید کرد که ایران به کشته شدن دو عضو سپاه پاسداران در سوریه واکنش نشان خواهد داد.
ناصر کنعانی در پاسخ به سوالی درباره کشته شدن دو عضو سپاه پاسداران در سوریه بر اثر حملات اسرائیل، گفت: «جمهوری اسلامی در ارتباط با هر تعرضی که وارد شود، پاسخ خواهد داد.»
او تاکید کرد: «هیچ اقدامی علیه ایران و منافع ایران و نیروهای مستشاری ما در سوریه، بدون واکنش نخواهد ماند و کسانی که اقدام میکنند و اقدام کردهاند این موضوع را تجربه کردهاند.»
از آغاز جنگ در غزه، اسرائیل ۳۰ بار خاک سوریه را هدف قرار داده است که در نتیجه آن ۳۲ نفر از جمله ۱۳ تن از اعضای حزبالله لبنان و دو نفر از سپاه پاسداران کشته شدند.
از سوی دیگر فشارهای بینالمللی به ویژه از سوی آمریکا و فرانسه برای جلوگیری از کشانده شدن لبنان به جنگ در غزه ادامه دارد.
ولید جنبلاط، رهبر "دروزی"های لبنان، در پیامهایی جداگانه نگرانی شدید خود را درباره گسترش درگیریها به گروه حزبالله و سفیر جمهوری اسلامی در بیروت منتقل کرده است.
به گفته رسانههای لبنانی، جنبلاط طی دیدار با هیاتی از حزبالله، اطلاعاتی را که از طریق تماسها و پیگیریهای بینالمللی دریافت کرده، در اختیار آنان قرار داده است.
رهبر حزب سوسیالیست ترقیخواه لبنان خطاب به اعضای حزبالله، توصیههایی را درباه لزوم اجتناب از جنگ مطرح کرده است.
جنبلاط بر این باور است که بحران داخلی اسرائیل ممکن است بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این کشور را تحت حمایتهای بینالمللی کنونی، به آغاز جنگی سخت علیه لبنان بکشاند.
او همین هشدار را به مجتبى امانی، سفیر جمهوری اسلامی در بیروت منتقل کرده است.
امانی به نوبه خود تاکید کرده که جمهوری اسلامی خواهان جنگ یا گسترش آن نیست و تهران بر اساس ارزیابیها از موقعیت غزه، به تواناییهای حماس برای ایستادگی مقابل اسرائیل اطمینان دارد.
به گفته او، نیازی به گسترش عملیات جنگی علیه اسرائیل از طریق حزبالله لبنان نیست.
نشست مجمع جایزه نوبل صلح با موضوع حقوق بشر در ایران، دوشنبه ۲۰ آذر در اسلو برگزار شد. شیرین عبادی، مهرداد درویشپور، الهه توکلیان، شیما بابایی و نازنین بنیادی از جمله کسانی بودند که در این نشست سخن گفتند. دبیرکل عفو بینالملل نیز گزارشی از خشونت علیه زندانیان در ایران ارائه کرد.
انیس کالامار، دبیرکل سازمان عفو بینالملل، درباره تجاوز و اعمال خشونت شدید به تعدادی از زندانیان و بازداشتشدگان سخن گفت.
او تاکید کرد: «مقامات جمهوری اسلامی در قبال این اقدامات دارای مصونیت سیستماتیک هستند.»
سازمان عفو بینالملل هفته گذشته در گزارشی به تجاوز ماموران سپاه، بسیج، وزارت اطلاعات و بخشهای مختلف پلیس به زنان، مردان و کودکان در جریان خیزش انقلابی مردم ایران پرداخت و روایتهایی را از برخی آسیبدیدگان منتشر کرد.
شیرین عبادی: اگر خشونتی اتفاق بیفتد تقصیر رژیم است
شیرین عبادی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، در این مراسم گفت که وضعیت تبعیضآمیز زنان در ایران شبیه آپارتاید در آفریقای جنوبی است.
او با اشاره به شکست اصلاحات و تاکید بر اتحاد اپوزوسیون افزود: «اگر خشونتی اتفاق بیفتد، تقصیر رژیم است و مردم خشونت نمیکنند.»
به گفته این حقوقدان، یکی از راههایی که میتواند به مردم برای سرنگونی رژیم کمک کند، محاکمه رژیم در دادگاه بینالمللی است.
عبادی درباره اتحاد اپوزیسیون نیز گفت که اولین اختلاف بین مخالفان رژیم، اختلاف بین سلطنتطلبی و جمهوریخواهی و اختلاف دوم بین ناسیونالیستهای افراطی و اقوامی است که میخواهند ایران به صورت فدراتیو اداره شود.
او تاکید کرد که الان باید همه با هم برای رفتن رژیم متحد شوند و اختلاف بین سلطنت و جمهوری باعث تثبیت رژیم نشود.
نازنین بنیادی: آتش انقلاب در ذهن مردم ایران روشن است
نازنین بنیادی، بازیگر و فعال حقوق بشر، در این نشست با اشاره به خیزش مردمی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی گفت که آتش انقلاب هنوز در ذهن مردم ایران جریان دارد و زنان ایرانی به مبارزه ادامه میدهند.
بنیادی درباره وضعیت اپوزیسیون گفت که مبارزه برای حقوق بشر و دموکراسی را نباید در مقابل هم و در تضاد با یکدیگر قرار داد.
او تاکید کرد: «اصلاحات در ایران مرده و اکثریت مردم یک دموکراسی غیرمذهبی میخواهند.»
این فعال حقوق بشر در ادامه با بیان اینکه ایرانیان خارج باید صدای ایرانیان داخل را انعکاس دهند و سازماندهی ایجاد کنند، گفت: «جمهوری اسلامی تلاش کرده ایرانیان خارج را بدنام کند.»
مهرداد درویشپور: جمهوری اسلامی پرانتزی در تاریخ سرزمین ایران است که بسته خواهد شد
مهرداد درویشپور، فعال سیاسی، جامعهشناس و استاد دانشگاه، در صحبتهای خود در نشست مجمع جایزه نوبل صلح گفت این خطر وجود دارد که مبارزه برای تغییر ایران در ایران اگر بر اساس ارزشهای دموکراتیک صورت نگیرد به تجدید استبداد منجر شود.
درویشپور گفت جمهوری اسلامی پرانتزی در تاریخ سرزمین ایران است که بسته خواهد شد.
این جامعهشناس تاکید کرد باید بین خشونت دفاعی و خشونت پرخاشگر تفاوت قایل شد.
او در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «جنبش فمینیستی در غرب و حتی جامعه غرب باید در برابر زنان ایران که نخستین انقلاب فمینیستی جهان را سازمان دادند، سر تعظیم فرود بیاورند.»
سخنرانی الهه توکلیان و شیما بابایی
الهه توکلیان، از معترضان آسیبدیده چشم در خیزش ژینا مهسا امینی و شیما بابایی، فعال حقوق بشر، در نشست مجمع جایزه نوبل صلح سخنرانی کردند.
الهه توکلیان در بخشی از صبحتهایش گفت که چشم صدها نفر در سرکوب مردم به دست جمهوری اسلامی برای همیشه خاموش شد.
او اضافه کرد که پس از مجروح شدن اجازه ادامه تحصیل نیافته و از شغل خود نیز اخراج شده است.
توکلیان نام تعدادی از زندانیان سیاسی را ذکر کرد و خطاب به حاضران گفت: «تصور کنید در کشورتان دهها هنرمند، ورزشکار، معلم و گروههای دیگر بازداشت شوند و بگویند که همه اینها گناهکار هستند. آیا باور میکنید؟»
شیما بابایی نیز در این نشست با اشاره به تجربیات بازداشت خود به دلیل اعتراض به حجاب اجباری گفت که ابراهیم بابایی، پدرش، قربانی ناپدیدسازی قهری شده است.
بابایی اضافه کرد هیچ یک از جناحهای حکومت تفاوت فاحشی در وضعیت ایجاد نکردند.
او دلیل این وضعیت را «ماهیت حکومت» دانست که «ضد حقوق بشر و ضد حقوق زنان» است.
نرگس محمدی در پیامی به پارلمان نروژ که دخترش کیانا رحمانی آن را در این نهاد قرائت کرد، گفت جهان دیگر نمیتواند تنها نظارهگر باشد و باید از جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» حمایت کند. نخستوزیر نروژ در نشستی خبری با خانواده محمدی گفت تاثیر فعالیتهای او فراتر از مرزهای ایران است.
قرائت پیام نرگس محمدی در پارلمان نروژ
خانواده نرگس محمدی که برای دریافت جایزه نوبل صلح در اسلو، پایتخت نروژ به سر میبرند، روز دوشنبه بیستم آذر با استقبال مسعود قرهخانی، رییس ایرانیتبار پارلمان نروژ، به ساختمان پارلمان رفتند و با اعضای آن دیدار و گفتوگو کردند.
نرگس محمدی در پیامی به پارلمان نروژ که از سوی دخترش کیانا در این نهاد قرائت شد، گفت جهان باید از جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» حمایت کند.
او افزود جهان باید بداند جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست و مردم ایران میخواهند روابط سازندهای با دیگر کشورها داشته باشند.
نخستوزیر نروژ : تاثیر فعالیتهای نرگس محمدی فراتر از مرزهای ایران است
خانواده نرگس محمدی پس از حضور در پالمان نروژ با یوناس گار استوره، نخستوزیر این کشور نیز دیدار و گفتوگو کردند.
نخستوزیر نروژ و اعضای خانواده نرگس محمدی در نشستی مطبوعاتی به سوالات خبرنگاران پاسخ دادند.
استوره در این دیدار ضمن تاکید بر مستقل بودن کمیته نوبل صلح گفت که تاثیر فعالیتهای نرگس محمدی فراتر از مرزهای ایران است.
نخستوزیر نروژ گفت: «ما در تعامل دو جانبه با ایران، موضوع حقوق بشر را مطرح خواهیم کرد.»
کیانا رحمانی در این نشست خبری درباره اعتصاب غذای مادرش در زندان اوین گفت که اعتصاب غذای او برای حمایت از گروههای اقلیت تحت سرکوب در ایران است.
در جریان این نشست، فرزندان نرگس محمدی گفتند: «ما از همه مردم جهان میخواهیم پیام مردم ایران را همرسانی کنند؛ برای اینکه دفاع از دموکراسی ما به معنی دفاع از دموکراسی شماست.»
اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی
مراسم اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی روز یکشنبه ۱۹ آذر، همزمان با روز جهانی حقوق بشر و آغاز اعتصاب غذای این فعال مدنی زندانی در حمایت از زنان زندانی بهائی و نقض حقوق این شهروندان، در اسلو پایتخت نروژ برگزار شد.
محمدی در این مراسم حضور نداشت و فرزندانش به نمایندگی از او جایزه را دریافت کردند و پیامش را خواندند.
بر اساس اعلام کمیته نوبل در روز ۱۴ مهر ماه، محمدی «به دلیل مبارزهاش با ظلم بر زنان ایرانی و تلاش برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه»، برنده جایزه نوبل صلح سال ۲۰۲۳ میلادی شد.
در غیاب این فعال حقوق بشر زندانی، جایزه او به همسرش تقی رحمانی و فرزندان دوقلوی آنها، کیانا و علی تقدیم شد.
اعتصاب غذای نرگس محمدی در همراهی با زنان بهائی همبندش در اوین
همزمان با اعطای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی، فریبا کمالآبادی، مهوش ثابت، سپیده کشاورز و مهوش عدالتی، چهار زندانی بهائی در زندان اوین، «در اعتراض به رویکرد ویرانگر حکومت علیه بهائیان» دست به اعتصاب غذای سه روزه زدند.
پس از آن محمدی اعلام کرد همزمان با روز جهانی حقوق بشر در اعتراض به نقض فاحش و گسترده حقوق بشر در ایران اعتصاب غذا میکند.
در بیانیهای که در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی منتشر شده، آمده است: «این اعتصاب در همراهی با زنان زندانی بهائی همبند او در اوین انجام میشود.»
نرگس محمدی در بیانیه اعتصاب غذای خود اعلام کرد: «اعتصاب غذا میکنم تا در روز دریافت جایزه نوبل صلح و هفتادوپنجمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، صدای اعتراض مردم تحت ظلم و سرکوب ایران به دست رژیم جمهوری اسلامی باشم.»
صدیقه وسمقی، نویسنده و اسلامپژوه، در واکنش به اعتصاب غذای شهروندان بهائی محبوس در زندان اوین و نرگس محمدی، در نامهای نوشت: «من نیز در کنار شما به ستمهای فراوانی که بر هموطنان بهائی میرود معترضم.»
صدیقه وسمقی ضمن آرزوی آزادی شهروندان بهائی زندانی نوشت: «باشد که با قوت یافتن جامعه مدنی و بیداری وجدانها، اسباب برچیده شدن این همه ظلم و ستم بر پیروان بهائیت فراهم شود و فرا رسد روزی که همه اقشار ملت با حقوق و احترام برابر در کنار هم زندگی کنند.»
واکنشها به اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی
فرج سرکوهی، نویسنده و روزنامهنگار، در واکنش به مراسم اهدای نوبل صلح با انتشار عکسی از اهدای مدال و لوح افتخار به فرزندان نرگس محمدی نوشت: «برای جنبشِ زن، زندگی، آزادی، برای جنبشِ دموکراسیخواهانه مردمِ ایران، برای مقاومتِ زندانیانِ سیاسی و عقیدتی و دینی به پاسِ مقاومت و مبارزه نرگس محمدی.»
وحید بهشتی، فعال سیاسی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «دریافت جایزه نوبل صلح توسط نرگس محمدی به نمایندگی از مردم ایران و جنبش "زن زندگی آزادی"، رژیم کودککش جمهوری اسلامی و در راس آن خامنهای جنایتکار و سپاه تروریستی را به زانو درآورد.»
او در ادامه نوشت: «با داشتن مبارزان جان فدایی چون نرگس محمدی، فاطمه سپهری، هاشم خواستار، محمد نوریزاد و … که در زندان فریاد آزادی را بلند کردهاند، ما محکوم به پیروزی هستیم.»
مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال مخالف جمهوری اسلامی، ضمن ابراز خرسندی از اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی، آن را فرصتی خواند تا «حمایت جهان را برای پایان دادن به رژیم آپارتاید جلب کند».
او افزود: «این پیام زنان و مردانی بود که در قیام برای رهایی از رژیم وحشی خامنهای، نابینا و کشته شدند یا مورد تجاوز قرار گرفتند.»
نازیلا معروفیان، روزنامهنگار ضمن تبریک به نرگس محمدی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت صدها جایزه جهانی دیگر نمیتواند پاسخگوی مبارزات او باشد.
معروفیان در بخشی از متن تبریک خود به روزهایی اشاره کرد که با نرگس محمدی در زندان اوین همبند بوده است.
او نوشت: «من از تو یاد گرفتم با وجود همه حملات و ناملایمتیها هر روز صبح چشمانم را به روی مبارزه باز کنم، رژ قرمز معروفت را بزنم و ظلم را فریاد بزنم.»
محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان، با بیان اینکه «کارکرد اصلی جایزه نوبل صلح کمک به پیشبرد فرایند دموکراسیخواهی در جامعه ایرانی است و اهمیتش در شرایط پسا جمهوری اسلامی بیشتر به چشم خواهد آمد»، اعطای این جایزه را به «نرگس محمدی و همه آزادیخواهان که روزگار سختتری پیش رویشان است»، تبریک گفت.
لادن برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند «اصلاحناپذیری نظام جمهوری اسلامی و دورغین بودن شعبدهبازی انتخابات در این نظام» را یکی از نکات اصلی سخنرانی نرگس محمدی دانست و نوشت: «او کشورهای دیگر را برای دنبال کردن استراتژیای که مبتنی بر تدوام جمهوری اسلامی است شماتت کرد و گفت باید در چنین تعاملی با جمهوری اسلامی تجدیدنظر شود و حمایت از مبارزات خشونتپرهیز اما رادیکال مردم مد نظر قرار گیرد.»
نرگس محمدی کیست؟
نرگس محمدی، فعال مدنی و حقوق بشر، متولد سال ۱۳۵۱ در زنجان و دانشآموخته رشته فیزیک کاربردی است. او که از سالهای دانشجویی فعالیتهای مدنی و سیاسی خود را آغاز کرد، پیش از این چندین جایزه بینالمللی از جمله «جایزه ساخاروف انجمن فیزیک آمریکا در سال ۲۰۱۸»، «جایزه روز جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۱۶» و «جایزه الکساندر لانگر در سال ۲۰۰۹» را دریافت کرده است.
محمدی در سالهای گذشته بارها با عناوین اتهامی مختلف به دلیل فعالیتهای حقوق بشریاش بازداشت، محاکمه و حدود شش سال زندانی شد. او آخرین بار در آبان ۱۴۰۰ بازداشت شد و از آن زمان تاکنون در زندان اوین محبوس است.
او که سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر است، با وجود محبوس بودن دست از فعالیتهای خود بر نداشته و بارها با انتشار نامههایی از زندان، به وضعیت زنان زندانی به ویژه زندانیان سیاسی، شکنجه شدنشان، وضعیت نامناسب زندانها، اعدام شهروندان و آزار و اذیت شهروندان بهائی اعتراض کرده است.
واکنشهای گسترده به پرونده فساد در واردات چای ادامه دارد. روزنامهها در ایران در گزارشهایی به ابعاد وسیع این پرونده و تخلفات صورت گرفته در آن پرداختهاند. شرق روز یکشنبه ۱۹ آذر در گزارشی نوشت شرکت چای دبش تنها برای واردات و بستهبندی چای، حدود ۳/۴ میلیارد دلار دریافت کرده است.
بر اساس این گزارش، «رقم ریالی فساد رخ داده چیزی حدود ۱۴۰ هزار میلیارد تومان است که از نظر ریالی تاکنون در تاریخ اقتصاد ایران سابقه نداشته است».
شرق تاکید کرد این مبلغ هنگفت میتواند حتی در کشورهای توسعه یافته مسیر اقتصاد را تغییر دهد.
این روزنامه در ادامه به مقایسه میزان اختلاس در پرونده فساد واردات چای در ایران با سرمایهگذاریهای صورت گرفته در برخی پروژههای توسعهای در سایر کشورها پرداخته است.
شرق نوشت برای تاسیس شرکت خودروسازی لوسید عربستان سعودی، احداث فرودگاه بینالمللی پکن، بهروز رسانی پیست اسکی توکیو و ساخت سالن سرپوشیده چند منظوره «UBS Arena» در نیویورک به ترتیب ۳/۲، ۳/۵، ۱/۴ و یک میلیارد دلار هزینه شده است.
مهدی پازوکی، اقتصاددان، مبلغ فساد چای دبش را «بسیار بزرگ و عجیب» خواند و تاکید کرد: «درحال حاضر با ۵۰ میلیون دلار میتوان در کشورهای آفریقایی حکومت عوض کرد. اگر ایران تقاضای کل چای جهان را در یک سال تامین کند، باز هم به ۳/۴ میلیارد دلار نمیرسد.»
او با اشاره به تصمیم جمهوری اسلامی برای نپیوستن به افایتیاف، فساد صورت گرفته را نتیجه «عدم شفافیت در نظام» دانست و افزود با ۳/۴ میلیارد دلار میتوان کل مدارس ایران را بازسازی و نوسازی کرد.
عباس عبدی، فعال سیاسی، روز ۱۵ آذر در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت دست زدن به فسادی در این سطح قطعا با اطلاع مقامهای عالیرتبه دولت جمهوری اسلامی بوده است.
روزنامه شرق پس از بررسی صورتهای شرکت چای دبش اعلام کرد سود این شرکت در سال ۱۴۰۰ تنها ۱۰۰ میلیارد تومان بوده اما افزایش سرمایه چای دبش از محل آورده سهامداران آن در همان سال «ناگهان به حدود شش هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان رسیده است».
این بدان معناست که اکبر رحیمی درآبادی و خانواده او، مالک و سهامداران شرکت چای دبش، در یک سال ۶۹ برابر سود سالانه این شرکت را کسب و در این شرکت سرمایهگذاری کردهاند.
ذبیحالله خداییان، رییس سازمان بازرسی کل کشور روز ۱۱ آذر خبر داد شرکتی که عمده واردات چای ایران را بر عهده دارد، از ابتدای سال ۱۳۹۸ تا پایان سال ۱۴۰۱ بیش از سه میلیارد دلار ارز برای واردات چای و ماشینآلات دریافت کرده و یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار آن را در بازار آزاد فروخته است.
روزنامه هممیهن با اشاره به این پرونده نوشت تخلفات رخ داده تنها به دریافت ارز خلاصه نمیشود و شرکت چای دبش در دو سال گذشته از بانکهای جمهوری اسلامی هم بیش از دو هزار و ۹۳۶ میلیارد تومان تسهیلات دریافت کرده است.
هممیهن افزود به احتمال زیاد وامهای اعطایی به شرکت چای دبش بیشتر از این مبلغ باشد زیرا در فهرستهایی که طی چند دوره از سوی بانک مرکزی منتشر شده، همه بانکهای ایران اطلاعات مربوط به تسهیلات ارائه شده خود را اعلام نکردهاند.
ابراهیم رئیسی، رییس دولت جمهوری اسلامی روز دوشنبه ۲۰ آذر به صورت تلویحی مسوولیت برخورد با متخلفان در پرونده وارادت چای را به گردن قوه قضاییه انداخت.
او گفت که این پرونده در سال اول دولت او «کشف» شده و «حالا مردم منتظرند بعد از ۹ ماه اقدامی در این زمینه صورت بگیرد».
سایت دیدهبان ایران از اعتراض وکیل اولیای دم داریوش مهرجویی و همسرش، وحیده محمدیفر به کیفرخواست صادر شده علیه متهمان پرونده قتل آنان خبر داد. رییس دادگستری استان البرز روز یکشنبه ۱۹ آذر اعلام کرد کیفرخواست چهار متهم این پرونده صادر و به دادگاه کیفری یک البرز ارجاع شده است.
مانوش منوچهری، وکیل مونا مهرجویی، دختر مقتولین این پرونده، در واکنش به اظهارات حسین فاضلی هریکندی گفت: «از طریق رسانهها از صدور کیفرخواست علیه متهمان باخبر شدیم، در حالی که تحقیقات در دادسرا همچنان ادامه داشته است.»
منوچهری افزود کیفرخواست در حالی صادر شده که آخرین نظریه پزشکی قانونی با ابهاماتی روبهرو بوده است.
به گفته او، به دلیل وجود ابهامات در پرونده، در برخی موارد تقاضای تحقیقات مطرح شده بوده: «تا تکمیل تحقیقات و بررسی اعتراض به نظریه پزشکی قانونی، همچنان صدور کیفرخواست غیرممکن به نظر میرسید.»
مهرجویی و محمدیفر روز ۲۲ مهر در ویلای شخصی خود در کرج به قتل رسیدند.
پزشکی قانونی علت مرگ این دو نفر را «خونریزی شدید به دلیل جراحات وارده به واسطه برخورد چاقو یا جسم برنده و نوک تیز به بدن» اعلام کرد.
رییس دادگستری استان البرز خبر داد این پرونده قتل چهار متهم دارد که «با انگیزه ابتدایی و اصلی انتقام به جهت خصومت شخصی و سرقت وارد منزل آقای مهرجویی شده بودند».
اظهارات این مقام قضایی جمهوری اسلامی در حالی مطرح شد که افکار عمومی و فعالان مدنی با تردید در روایت رسمی ارائه شده از سوی حکومت، قتل مهرجویی و محمدیفر را با قتلهای زنجیرهای دهه ۷۰ مقایسه کردند.
وکیل اولیای دم داریوش مهرجویی و همسرش با اشاره به «عدم وجود انگیزه موثر در این جنایت از سوی متهمان»، خواهان انجام تحقیقات بیشتر از سوی دستگاههای مربوطه برای «شناسایی معاونان و آمران یا شرکای جرم احتمالی یا شناخت انگیزه حقیقی این متهمان» شد.
او تاکید کرد پیش از این خواستار بررسی دوربینها و خطوط تلفن شده که دادسرا بدون در نظر گرفتن این درخواست، کیفرخواست چهار متهم این پرونده را صادر کرده است.
روزنامه اعتماد روز اول آذر به نقل از یک منبع آگاه نوشت دو نفر از متهمان این پرونده کودک هستند و ۱۴ یا ۱۵ سال سن دارند.
داریوش مهرجویی که متولد آذر ۱۳۱۸ بود، از برجستهترین فیلمسازان و نویسندگان سینمای ایران به شمار میرفت.
از مهمترین آثار او میتوان به فیلمهای «گاو»، «آقای هالو»، «پستچی»، «دایره مینا»، «سنتوری»، «هامون»، «لیلا» و «پری» اشاره کرد.
وحیده محمدیفر، نویسنده، فیلمنامهنویس و دانشآموخته رشته روانشناسی از دانشگاه تهران بود.
او فعاليت سينمايی خود را از سال ۱۳۷۵ با بازی در فيلم «ليلا» اثر مهرجویی آغاز کرد.