خانواده ایمان ولدبیگی، معترض ۴۲ ساله ناپدید شده پس از مسابقه فوتبال ایران و آمریکا، به ایراناینترنشنال خبر دادند با وجود گذشت بیش از هفت ماه از ناپدید شدن فرزندشان هیچ اطلاعی از وضعیت یا محل نگهداری او ندارند.
مجتبی ولدبیگی، پدر ایمان ولدبیگی که از افراد حاضر در جبهههای جنگ هشت ساله ایران و عراق بوده است، به ایراناینترنشنال گفت: «پسرم متولد ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ در اصفهان اما ساکن تهران است. او مهندس مکانیک است و در اعتراضات سال ۱۴۰۱ حضور داشت. حتی در خانه برای ما نحوه حضور در تظاهرات را تعریف میکرد و جزییات رخ داده در خیابانها را میگفت.»
او در تشریح اتفاقاتی که روز ۹ آذر ۱۴۰۱ برای فرزندش رخ داده است، گفت: «ایمان پس از مسابقه فوتبال بین تیمهای ایران و آمریکا به خیابان رفت و تلفن همراهش را با خود نبرد. از آن شب به بعد دیگر هیچ خبری از او نداریم.»
۹ آذر ۱۴۰۱ و پس از مسابقه فوتبال بین تیمهای ایران و آمریکا که به شکست تیم فوتبال جمهوری اسلامی انجامید، مردم برای شادی و اعتراض به حکومت در بسیاری از شهرها روانه خیابان شدند که این اعتراضات از سوی ماموران نظامی و امنیتی با سرکوب شدید مواجه شد.
مجتبی ولدبیگی با اشاره به پیگیریهای مکرر خانواده افزود: «پس از ۲۲۳ روز پیگیری مداوم و مراجعه به کلیه مراجع قانونی تهران شامل دادسرای اوین، دادسرای ناحیه ۲۷ (سهراه آذری تهران) و کلیه زندانهای تهران، اداره آگاهی، مرکز اجساد پزشکی قانونی، مرکز اورژانس، اداره اطلاعات و اطلاعات سپاه، هیچ گونه خبری از او کسب نکردهایم و ارگانهای اطلاعاتی پاسخ قطعی و کتبی به ما نمیدهند».
ولدبیگی درباره تجربه خود از مراجعه به نهادهای قضایی گفت: «کارمندان دادسرا به من میگفتند نمونههایی مانند ایمان زیاد هستند و تعداد گمشدههای اتفاقات پاییز ۱۴۰۱ بالاست».
خانواده ولدبیگی اما همچنان به دنبال کوچکترین روزنه امیدی هستند تا خبری از سلامت فرزندشان به دست بیاورند. او ساکن منطقه شهران تهران بوده و در شرکت مهندسی «آریا هنگارد» در خیابان بهشتی تهران (عباسآباد) کار میکرده است.
ایمان ولدبیگی اما تنها مفقود شده خیزش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی نیست و شهروندان دیگری هم در جریان خیزش انقلابی شهروندان علیه جمهوری اسلامی ناپدید شدهاند.
رضا عباسی، جوان ۲۱ساله ساکن منطقه رباط کریم، یکی از این شهروندان است که از روز ۲۱ آبان و همزمان با تجمعات اعتراضی ناپدید شده است.
مادر او هم گفته که «تمام بیمارستانها، پزشکی قانونی و زندانها» را دنبالش گشتهاند اما اثری از او نیافتهاند.
