ستاد ملی مبارزه با دوپینگ، پس از گدشت ۲۰ روز از صدور رای درباره دو ورزشکار، امیر حسین توخته و علی شریفی را به ترتیب یک و ۴ سال از فعالیت در تمامی حوزههای ورزش محروم کرد. توخته و عطایی، سرمربی تیم ملی والیبال، پیش از این دوپینگ را رد کرده بودند. توخته گفته مصرف درمانی داشته است.
نادو، ستاد ملی مبارزه با دوپینگ ایران گفته است که ماده ممنوعه مصرفی امیرحسین توخته والیبالیست تیم هراز آمل و تیم ملی والیبال، «هیدروکلروتیازید» و در لیست مواد و روش های ممنوعه وادا است. نمونه خون توخته که در آن این ماده ممنوعه کشف شده، در زمان برگزاری مسابقات لیگ برتر والیبال در ۱۸ آبان، اخذ شده بود و آزمایشگاه بین المللی مرجع نمونه اش را مثبت اعلام کرده. طبق قوانین ایران نادو مدت زمان محرومیت وی از ۷ اسفند ۱۴۰۱ تا ۷ اسفند ۱۴۰۲ است.
از سوی دیگر افسران کنترل دوپینگ نادو از علی شریفی فرنگی کار تیم کشتی فولاد خوزستان در زمان برگزاری مسابقات لیگ برتر کشتی فرنگی نمونه گیری کردند. با اعلام آزمایشگاه بین المللی مرجع دو ماده ممنوعه «استانوزولول» و «دگزامتازون» در نمونه وی مشاهده شده. او از اول بهمن ۱۴۰۱ تا ۳۰ دی ۱۴۰۵ و به مدت ۴ سال از هرگونه فعالیت ورزشی محروم است.
توخته چند هفته پیش و در واکنش به این محرومیت گفته بود: به دلیل مشکل کلیوی که داشتم مجبور به استفاده از دارو بودم. این دارو زیر نظر پزشک متخصص مصرف شده و مسئولان فدراسیون پزشکی ورزشی هم این موضوع را تایید کردند.
فرزاد شارکی، قائم مقام نادو ایران پیش از این درمورد محرومیت توخته به دلیل استفاده از داروهای درمانی، گفته بود: او باید برای استفاده از دارو مجوز و معافیت درمان دریافت میکرد؛ اما این پروسه را طی نکرد و متاسفانه محروم شد.
به ابتدای سال برگردیم و چند روز پس از باخت مقابل کره جنوبی.
مشهد، دیدار ایران لبنان؛ مسابقهای که به دلیل برخورد وحشیانه نیروهای امنیتی با زنانی که میخواستند بازی را در ورزشگاه تماشا کنند، حسابی جنجالی شد. جنجالهایی که البته نه فدراسیون فوتبال را پاسخگو کرد و نه فیفای جیانی اینفانتینو را.
هرچند عدم موضعگیری جدی بازیکنان تیم ملی علیه برخوردهای زننده با زنان در مشهد پایهگذار واکنشهایی بی سابقه در تاریخ فوتبال ایران شد؛ قهر مردم با تیم ملی.
شهریور ماه، روی کار آمدن دوباره مهدی تاج و بازگشت کارلوس کیروش؛ آخرین حربه جمهوری اسلامی برای جلوگیری از یک آبروریزی در سیاسیترین گروه جام جهانی بود.
اولین اردوی تیم ملی با کیروش در اتریش همزمان شد با کشته شدن مهسا امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد و آغاز خیزش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی.
روزهایی تاریخی که در آن خبری از همراهی ملیپوشان با معترضان نبود تا مردمی بودن بازیکنان به شکل جدی زیر سوال برود و به نوعی از قهر ملی منجر شود؛ قهری که تا آنجا پیش رفت که برخی در شبکههای اجتماعی تیم فوتبال ایران را تیم جمهوری اسلامی میخواندند نه تیم ملی.
اوج گرفتن اعتراضات سراسری در ایران و همراهی ایرانیان خارج از کشور با خیزش علیه جمهوری اسلامی، حکومت را به واکنش جدی برای مقابله با بحران برگزاری جام جهانی در قطر واداشت؛ از یک سو جهان شاهد همدستی قطر با جمهوری اسلامی برای جلوگیری از حضور خبرنگاران ایرانی حاضر در رسانههای آزاد مانند ایران اینترنشنال بود و از سوی دیگر، جمهوری اسلامی مشغول اعزام صدها نفر از عوامل حکومتی به قطر برای کنترل اوضاع در دوحه.
ورود تیم ملی به دوحه اما کافی بود تا کابوس جام جهانی برای جمهوری اسلامی رقم بخورد. نام مهسا امینی بارها در ورزشگاه فریاد زده شد و نشستهای خبری به خوبی نشان داد، صدای مردم ایران به گوش رسانههای بینالمللی رسیده.
از طرف دیگر در زمین چمن هم شاگردان کیروش سنگینترین شکست تاریخ فوتبال ایران در جام جهانی را برابر انگلستان متحمل شدند.
پیروزی تیم ملی برابر ولز اما همراه شد با انتشار تصاویری عجیب از خیابانهای ایران؛ تصاویر نیروهای سرکوبگری که برای چند ساعت از کشتن و زخمی کردن مردم معترض دست برداشتند و به ساز فرماندهان خود رقصیدند.
بازی سوم، سیاسیترین بازی تاریخ جام جهانی بود و برای شاگردان کیروش، بازی مرگ و زندگی. ایران در صورت مساوی برابر امریکا میتوانست برای اولینبار از گروه خود در جام جهانی صعود کند. اتفاقی که نیفتاد تا مردم، خوشحال از باخت نمایندگان جمهوری اسلامی به خیابان بیایند و در اتفاقی بیسابقه شکست تیم کشورشان در جام جهانی را جشن بگیرند.
ناکامی دستگاه مفصل پروپاگاندای جمهوری اسلامی در جام جهانی آنقدر برای حکومت سنگین بود که در بندرانزلی دست به جنایت زد. مهران سماک، جوانی که تنها جرمش بوق زدن در ماشین از سر شادی پس از حذف تیم ملی در جام جهانی بود، همان شب به ضرب گلوله ماموران کشته شد.
حالا در روزهای پایانی سال ١۴٠١ امیر قلعهنویی دوباره سرمربی تیم ملی شده.
او به خوبی میداند خودش و شاگردانش باید در سال جدید در دو جبهه بجنگند؛ هم در زمین، برابر رقبای قدرتمند آسیایی و هم در بیرون زمین برای به دست آوردن قلبهای شکسته مردم.
قرارداد لیونل مسی با پاریسنژرمن تابستان ۲۰۲۳ به پایان میرسد و او بازیکن آزاد خواهد شد. برخی رسانهها معتقدند با توجه به حذف پاریسنژرمن از لیگ قهرمانان اروپا و عملکرد نهچندان قابل قبول لیونل مسی برای هواداران PSG، بعید است که قرارداد او با پاریسیها تمدید شود.
سایت عربی گل دراین باره نوشته: «الهلال تمایل خود را برای قرارداد با قهرمان جهان در تابستان آینده پنهان نکرده است، و به نظر می رسد تلاش ها در عربستان سعودی توسط همه مقامات برای تکمیل این قرارداد و تکمیل زوج مسی و رونالدو در فوتبال این کشور انجام می شود.»
خورخه مسی در مورد شایعات مربوط به آینده لیونل و درخواست هنگفت او برای موافقت با پوشیدن پیراهن الهلال عربستان در یک استوری در حساب رسمی خود در اینستاگرام آنها را کاملا تکذیب کرد و دروغ خواند: «این دروغ ها تا کی ادامه خواهد داشت؟ مدرک این خبر کجاست؟ این همه دروغ در یک خبر است. این دروغ ها تا کی فقط برای جمع آوری فالوور ادامه خواهد داشت؟»
خورخه مسی همچنین گفته: «باید بگویم که نه مسی چنین رقمی را پیشنهاد داده و نه اصلا توافقی با الهلال داشته است.»
از سوی دیگر کریستوف گالتیه سرمربی پاریسن ژرمن گفته که لیونل مسی از زندگی در پاریس لذت می برد و به احتمال فراوان، قراردادش را تمدید خواهد کرد: «می دانم مسی و مدیران با هم زیاد صحبت می کنند. البته از بحثهای آنها مطلع نیستم، اما می دانم که همگی خواستار ماندن لیونل مسی در پاریسن ژرمن هستند. لئو در پاریسن ژرمن خوشحال است. او گلهای زیادی می زند و بازیکن مهمی برای ماست ۱۸ گل زده و ۱۷ پاس گل داده است. با وجود سنش، هر روز به سختی تمرین می کند.»