سازمان عفو بینالملل با انتشار بیانیهای در اشاره به «اعدام هولناک مجیدرضا رهنورد در ملاء عام»، این اقدام را افشاگر عملکرد قوه قضاییه و مقامهای جمهوری اسلامی در استفاده از اعدام به عنوان «ابزاری برای انتقامجویی» توصیف کرد.
سازمان عفو بینالملل روز سهشنبه ۲۲ آذر در بیانیهای اعدام مجیدرضا رهنورد در یک «محاکمه ناعادلانه و ساختگی» را محکوم کرد.
دایانا الطحاوی، معاون مدیر خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان عفو بینالملل گفت: «اعدام هولناک مجیدرضا رهنورد در ملاء عام، امروز قوه قضاییه ایران را رسوا کرد.»
او قوه قضاییه جمهوری اسلامی را دستگاهی برای سرکوب خواند که افراد را پای چوبههای دار میفرستد تا ایجاد ترس کند و از معترضانی که جرات ایستادگی در برابر وضعیت موجود دارند، «انتقام» بگیرد.
الطحاوی در ادامه «اعدام خودسرانه» مجیدرضا رهنورد را در کمتر از دو هفته پس از تنها جلسه دادگاهش، نشاندهنده گستره «تعرض مقامهای جمهوری اسلامی به حق زندگی و بیتوجهی آنها حتی به حفظ ظاهر یک دادرسی قضایی» دانست.
او از جامعه جهانی خواست تا تمام اقدامات لازم را برای «تحت فشار قرار دادن مقامهای جمهوری اسلامی، توقف اعدامها و لغو مجازاتهای مرگ» انجام دهند.
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «عفو بینالملل از همه دولتها میخواهد محدودیتهایی قضایی را علیه همه مقامهای جمهوری اسلامی اعمال کنند که مظنون به دست داشتن در این جنایات و نقض قوانین بینالمللی حقوق بشر هستند.»
سازمان عفو بینالملل در ادامه گزارشی درباره بازداشت، محاکمه و اعدام مجیدرضا رهنورد با اتهام «محاربه» ارائه داده و از مشهود بودن آثار شکنجه بر او، برای گرفتن اعتراف اجباری گفته است.
این سازمان همچنین از شناسایی ۲۰ شهروند خبر داده که در ارتباط با اعتراضات ایران بازداشت شدهاند و اکنون در معرض خطر اعدام قرار دارند.
این افراد شامل ۱۱ محکوم به اعدام به نامهای سهند نورمحمدزاده، ماهان صدرات (صدارت) مدنی، منوچهر مهماننواز، محمد بروغنی، محمد قبادلو، سامان سیدی (یاسین)، حمید قرهحسنلو، محمدمهدی کرمی، سید محمد حسینی، حسین محمدی و فردی ناشناس در استان البرز هستند.
بر اساس گزارش عفو بینالملل، سه شهروند دیگر به نامهای سعید شیرازی، ابوالفضل مهریحسین حاجیلو و محسن رضازاده قراقلو به اتهام محاربه و فساد فیالارض محاکمه شده یا در معرض حکم اعدام قرار دارند.
عفو بینالملل تاکید کرده است در مورد وضعیت عمومی این سه بازداشتی اطلاعاتی در دست ندارد و ممکن است آنان پیش از این، به اعدام محکوم شده باشند.
این سازمان همچنین از شش نفر دیگر نام برده که ممکن است در انتظار یا تحت محاکمه با اتهامهایی باشند که به صدور و اجرای حکم اعدام منجر شود: «اکبر غفاری، توماج صالحی، ابراهیم ریگی، امیر نصر آزادانی، صالح میرهاشمی و سعید یعقوبی.»
سازمان عفو بینالملل در بیانیه خود به دستگیری و متهم شدن «هزاران نفر» در جریان اعتراضات سراسری ایران اشاره کرده که به نگرانیها برای صدور حکم اعدام برای افراد بیشتر، دامن میزند.
در بخش پایانی این بیانیه نیز تاکید شده است عفو بینالملل با مجازات اعدام «در همه موارد و بدون استثنا» مخالف است و آن را «نقض حق حیات و نهایت مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» میداند.
با توجه به چنین شرایطی، ایالات متحده در وضعیتی خاص به سر میبرد. از سویی احتمال تغییر روابط با این کشورها را سبک و سنگین میکند و از سوی دیگر، نمیخواهد بیگدار به آب بزند.
روابط بینالملل معمول کشورها هم با تمامی این تغییرات دستخوش بیثباتی شده و گاه تغییر در چرخش روابط حیرتانگیز است؛ از جمله آن، بیانیه مشترک اخیر چین و عربستان سعودی است که در آن، این دو کشور از جمهوری اسلامی خواستند از مداخله در امور داخلی کشورها خودداری و اصول حسن همجواری را رعایت کند.
در ادامه تحلیلی منتشر شده در فارین پالیسی درباره رویه آمریکا در قبال تحولات در ایران، چین و روسیه را میخوانید.
توصیه نگارنده به مقامهای آمریکا این است که در مواجهه با شرایط فعلی در ایران، روسیه و چین، با مراقبت رفتار کند.
ایران ماههاست که در خیزش انقلابی به سر میبرد و طی هفتههای گذشته نیز تظاهرات خیابانی بزرگی در چین رخ داد.
جمهوری اسلامی و چین، هر دو دشمن ایالات متحدهاند.
در بحبوحه بحران نظامی و اقتصادی در روسیه هم شمار زیادی از مردان که در سن جنگ قرار دارند از این کشور گریختهاند.
سوال این است آیا همزمانی این رویدادها شانس و حسن تصادف است تا سیاست آمریکا تکانی به خودش بدهد؟ پاسخ به چنین سوالی و گزینههایی هم که برای پاسخ مقامهای ایالات متحده به آنچه در کشورهای مذکور روی میدهد وجود دارد، پیچیده است.
سران جمهوری اسلامی در ابتدای اعتراضات در ایران، آمریکا و اسرائیل را عامل خیزش انقلابی مردم ایران دانستند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سپس به سراغ گروههای اپوزیسیون کُرد -که نیروهای ایالات متحده در سراسر «منطقه» با آنها در ارتباطند- رفت و و با حملات پیدرپی به آنها ضرب شست نشان داد.
ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه هم سالهاست که غرب را برای اعتراضات داخلی روسیه مقصر میداند و جنگ اوکراین را نیز به گردن دخالت اروپا و آمریکا انداخته است.
حزب کمونیست چین هم تجمعات در اعتراض به سیاستهای پرهزینه «کووید صفر» در این کشور را تقصیر «نیروهایی با انگیزههای ماورایی» دانسته است.
البته با اعتراضات هر چه بیشتر افراد در سراسر چین، مساله از کووید-۱۹ هم فراتر رفت و در آن افرادِ خواهان دموکراسی و آزادی، شعارهایی در این زمینه دادند.
حتی برخی معترضان خواستار برکناری شی جین پینگ، رییسجمهوری چین شدند.
در روسیه، اعتراضات علیه پوتین محدود است ولی احتمالا نشاندهنده ژرفای شکاف پنهانی و اپوزیسیون زیرزمینی نیست.
بر اساس تحقیقات اخیری که در واشینگتن پست منتشر شده، هزاران مرد روس از کشور گریختهاند تا به جنگ اوکراین اعزام نشوند. کارشکنی در ارتش روسیه هم همچنان ادامه دارد و مسوول آن تنها اوکراینیها نیستند. حتی تندروهایی که از پوتین و جنگی که در اوکراین به راه انداخته حمایت میکنند هم روز به روز بیشتر بر طبل انتقاد میکوبند.
به نظر میرسد این کشورها به مخالفان داخلی هم امتیازاتی میدهند. در مورد چین، یکی از مقامهای بهداشت و درمان این کشور اخیرا از ورود چین به «مرحله و ماموریتی جدید» خبر داد. این اظهارات با لغو محدودیتها در شانگهای، با وجود آمار بالای ابتلا به کرونا در این منطقه و مناطق دیگر همراه بود.
در مورد جمهوری اسلامی اما مقاله نیویورک تایمز درباره لغو گشت ارشاد، انتشار خبری تایید نشده بود که منتشر شد و امتیاز دادن به معترضان، برداشتی بود که از آن شد.
در برابر آنچه در هر سه کشور رخ میدهد، آمریکا پیشتر با گروههایی از اپوزیسیونی از روسیه، چین و ایران که در تبعید به سر میبرند وارد همکاری شده تا در داخل این کشورها تغییراتی ایجاد کند.
البته آمریکا این تجربه را درباره عراق هم داشت اما خیلی دیر فهمید اپوزیسیونی که با آن همکاری کرده، اقبال و طرفداران کمی در خود عراق دارد.
گزینهها برای آمریکا به منظور درگیر شدن با اپوزیسیون در سه کشور نامبرده محدود است: در مورد ایران، مجاهدین خلق وجود دارند اما نهادهای اطلاعاتی آمریکا متخصص در حوزه ایران، همواره به مقامهای کاخ سفید هشدار دادهاند فاصلهاش را با آنها حفظ کند.
حتی حمایت از اپوزیسیون مشروع، پیشرو و داخلی هم برای آمریکا شمشیر دولبه است.
در بحبوحه مسایل فعلی، پاسخ آمریکا به سوالات اینچنینی مهم است:
ممکن است جمهوری اسلامی مذهبی در ایران محدودیتهای اجتماعی موقتی و سطحی ایجاد کند؟
آیا برداشتن محدودیتهای کووید-۱۹ به کمر راست کردن اقتصاد چین کمکی میکند؟
ممکن است پوتین ظاهری دموکراتیک به امتیازاتی که خواهد داد ببخشد تا تصویر موهوم از محبوبیتش را به واقعیت بدل کند؟
به استثنای مورد چین، پاسخ به سوالات درباره ایران و روسیه «خیر» است.
جمهوری اسلامی جای مانوری برای ایجاد تغییرات مذکور ندارد. رهبری فعلی ایران نیازمند رویکردهای محافظهکارانه مذهبی است تا سرکوب و خشونت لازم برای تصرف دوباره قدرت را مشروعیت ببخشد.
جمهوری اسلامی در برخورد با قیامهای پیشین در ایران هم نشان داده که از انقلاب اسلامی سال ۵۷ آموخته و میداند پارهای امتیاز دادنهای شاه پیش از سقوط او بود که موجب جان گرفتن اپوزیسیون شد.
پوتین هم نیازمند ارائه تصویری شکستناپذیر از خودش است و هر امتیاز دادنی او را ضعیف جلوه خواهد داد.
حتی جین پینگ هم تنها میتواند تا جایی که سطح توقع معترضان را بالا نبرد پیش برود. مهمترین کار او، حفظ اقتصادی استوار برای ۱/۴ میلیارد شهروند چین در ازای سر فرود آوردنشان در برابر سیاستهای نگرانکننده حزب کمونیست چین است.
احیای ثبات اقتصادی پس از قرنطینههای سفت و سخت در این کشور، نیازمند کمی انعطاف از سوی حکومت چین است.
در نهایت دولت آمریکا در حالی که اشتباهات و رفتارهای بدخویانه رژیمهای خودکامه در ایران، چین و روسیه را آشکار میکند، باید رویهاش در زمان جنگ سرد را پی بگیرد و به «مخالفتهای ارگانیک» بها دهد.
حمایت آمریکا باید به شکلی باشد که تلاشهای دلیرانه در داخل این کشورها را تضعیف نکند و شامل در بر گرفتن گروههایی باشد که انعکاس حقیقی وقایع رویداده در این کشورها هستند.
در پیش گرفتن چنین رویهای، ایالات متحده را هم به مشکلات بزرگتری که امید به حل آنها دارد، دچار نخواهد کرد.
با گذشت یک روز از اعدام ناگهانی مجیدرضا رهنورد و خاکسپاریاش بدون اطلاع خانواده، مردم در تجمعاتی اعتراضی علیه اعدام و کشتن معترضان به دست جمهوری اسلامی شعار دادند.
مراسم یادبود مجیدرضا رهنورد در مشهد
ماموران امنیتی درهای مسجد «فاطمه زهرا» در میدان «امام حسین» مشهد را که قرار بود مراسم یادبود مجیدرضا رهنورد در آن برگزار شود، بستند و مانع از ورود مردم شدند.
اما معترضان با تجمع مقابل در مسجد، شعارهایی از جمله «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «اگه با هم یکی نشیم یکی یکی کشته میشیم» سر دادند.
فضای امنیتی در جوانرود
در پی اعتراضات شب گذشته (دوشنبه) مردم جوانرود استان کرمانشاه، از صبح روز سهشنبه ۲۲ آذر، فضای این شهر کاملا نظامی و امنیتی شده و خطوط تلفن و اینترنت نیز دچار اختلال شدهاند.
این در حالی است که ساعت یک بامداد ۲۲ آذر، مردم مقابل فرمانداری این شهر دست به تجمع اعتراضی زده و خواهان آزادی ماموستا سیفالله حسینی شدند.
این اعتراضات در پی دستگیری و ربوده شدن این امام جماعت مسجد خاتمالانبیای شهر جوانرود به دست نیروهای حکومتی شکل گرفت.
پایگاه اطلاعسانی «مکتب قرآن» کردستان هم در بیانیهای اعلام کرد ماموران روز ۲۱ آذر با شکستن در منزل، وارد خانه این رهبر دینی اهل سنت شده و علاوه بر بازداشت او، دست همسرش را هم شکستهاند.
تجمعات دانشجویی
در دانشگاهها نیز تجمع، تحصن و اعتراضات دانشجویی همچون سه ماه گذشته در حمایت از خیزش انقلابی مردم ایران ادامه دارد.
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز در اعتراض به سرکوب معترضان و صدور احکام اعدام برای آنها، با به دست گرفتن پلاکاردهای اعتراضی و کوبیدن پاها در راهپیمایی سکوت و نمایش پرفورمنس، علیه احکام اعدام در دادگاههای جمهوری اسلامی اعتراض کردند.
در دانشگاه الزهرای شهر مشهد هم دانشجویان در سلف غذاخوری در اعتراض به اعدام مجیدرضا رهنورد شعار «مجیدرضا رو بردند، جنازهاش رو آوردند» سر دادند.
دانشجویان دانشگاه سوره در اعتراض به احکام اعدام، علیرغم جو امنیتی و ضبط کارت و گوشی تعدادی از دانشجویان، تجمع کردند.
این دانشجویان شعارهایی چون «محسن ما رو بردن، جنازهشو آوردن»، «برادر شهیدم، خونت رو پس میگیرم» و «ما همه با هم هستیم، شما باید بترسید» سر دادند.
تصاویر و ویدیوهایی نیز از دیوارنویسی و شعارنویسی در اعتراض به احکام اعدام و سرکوب فراگیر در دانشگاههای علامه، پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، فردوسی مشهد، پردیس فنی مهندسی دانشگاه شهید بهشتی (عباسپور)، دانشگاه نوشیروانی بابل و ... منتشر شده است.
دانشجویان دانشکده مدیریت دانشگاه علامه، اسامی کشتهشدگان اعتراضات سراسری در ایران را روی دیوارهای دانشکده نوشتند.
در دانشکده ادبیات دانشگاه بهشتی هم دانشجویان در اعتراض به احکام اعدام و تعلیق محمد راغب، استاد این دانشکده، دیوارنویسی کردند.
در دانشکده معماری هم دانشجویان اعتراضشان را با آویختن طنابهای دار نشان دادند.
تصاویری نیز از خوابگاه دخترانه دانشگاه دامغان منتشر شده که دانشجویان معترض پنجههای خونین خود را بر دیوارهای خوابگاه نقش زدند تا اعتراض خود را به کشتار و اعدام در جمهوری اسلامی نشان دهند.
اعدام محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد، از بازداشتشدگان خیزش انقلابی ایران، خشم معترضان و شعلهورتر شدن آتش اعتراضات سه ماهه را در پی داشته است.