در حمله روسیه به گذرگاهی در مرز اوکراین و مولداوی، ۲ غیرنظامی کشته شدند

مائو ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ در ۸۲ سالگی درگذشت. خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۱۸ شهریور نوشت مرگ او بسیاری را عزادار کرد، اما شماری از کسانی که در دوران نزدیک به سه دهه زمامداری‌اش رنج کشیده بودند، از آن استقبال کردند.

مرگ مائو همچنین پایان «انقلاب فرهنگی» را شتاب بخشید؛ جنبش توده‌ای پرآشوبی که او در سال ۱۹۶۶ به راه انداخته بود.

حزب کمونیست چین بعدها انقلاب فرهنگی را اشتباهی بزرگ خواند که مسئولیت اصلی آن بر عهده مائو بود. با این حال، حزب کمونیست همچنان به مائو احترام می‌گذارد و دستاوردهای او را بیش از اشتباهاتش می‌داند.

تصویر شش‌متری مائو بر فراز میدان تیان‌آن‌من پکن، مرکز نمادین قدرت سیاسی چین، دیده می‌شود. پیکر مومیایی‌شده او نیز در تالار یادبود مائو نگهداری می‌شود؛ مکانی که بازدیدکنندگانی از سراسر کشور برای ادای احترام در برابر آن صف می‌کشند.

بسیاری از مردم چین همچنان مائو را منجی کشور می‌دانند. آرامگاه او نیز به‌دنبال پیش‌بینی‌ها درباره حضور شمار بیشتری از بازدیدکنندگان در سالگرد درگذشتش، ساعات بازدید چهارشنبه را افزایش داد.

مائو در سال‌های پایانی عمر در حالی که سالخورده و بدگمان شده بود، دانشجویان و هوادارانش را علیه کسانی بسیج کرد که «دشمنان طبقاتی» می‌خواند.

همچنین رهبرانی که به «در پیش گرفتن راه سرمایه‌داری» متهم بودند، در میان اهداف این کارزار قرار گرفتند.

انقلاب فرهنگی چنان آشوبی به راه انداخت که ساختار اداری کشور از هم گسیخت، اقتصاد فلج شد و خشونت و آزار گسترده، جامعه را فرا گرفت.

آن دهه پرآشوب بر نسل‌های بعدی رهبران چین، از جمله شی جین‌پینگ، رییس‌جمهوری کنونی این کشور، تاثیری عمیق و پیچیده گذاشت.

100%

انقلاب فرهنگی چگونه زندگی شی جین‌پینگ را دگرگون کرد

شی جونگ‌شون، پدر شی و معاون پیشین نخست‌وزیر چین، در آستانه انقلاب فرهنگی و در جریان آن از قدرت کنار گذاشته شد و به‌شدت مورد آزار قرار گرفت. خانه آنها نیز غارت شد.

شی که در آن زمان نوجوان بود، «دانش‌آموزی مرتجع» خوانده شد، تحت بازجویی و آموزش سیاسی اجباری قرار گرفت و حتی او را به اعدام تهدید کردند.

او در مصاحبه با یک مجله دولتی در سال ۲۰۰۰ گفت: «چون روحیه‌ای سرسخت داشتم و حاضر نبودم زیر بار زور بروم، جناح شورشی را از خودم رنجاندم. هر اتفاق بدی را گردن من می‌انداختند. هنوز ۱۵ سالم هم نشده بود.»

شی همچون بسیاری از هم‌نسلانش، در سال ۱۹۶۹ به مناطق روستایی فرستاده شد و هفت سال را در روستایی فقیر در شمال‌غرب چین گذراند.

جوزف توریگیان، کارشناس سیاست چین در دانشگاه امریکن، گفت انقلاب فرهنگی تجربه‌ای بود که شی را «عمیقا سرخورده کرد».

او افزود با این حال، شی همچنان جنبه‌ای مثبت در این کارزار می‌دید.

به گفته توریگیان، این تجربه شی را مقاوم‌تر کرد، خطرهای فروپاشی حکومت را به او نشان داد و این باور را در او پدید آورد که حزب برای حرکت به‌سوی سوسیالیسم به نقشه راهی روشن نیاز دارد.

100%

بازگشت شی به الگوی رهبری دوران مائو

شی تاکنون در سخنان علنی خود، مائو را نه مسئول رنج‌های خانواده‌اش دانسته و نه مسئول فجایع دیگری که خود شاهد آنها بوده است.

او از زمان رسیدن به بالاترین مقام رهبری چین در سال ۲۰۱۲ تاکید کرده است نباید دوران اصلاحات پس از مائو را دستاویزی برای نفی سال‌های حکومت او قرار داد.

رویترز نوشت شی در عین حال، بیش از پیش به شیوه‌های دوران مائو روی آورده است.

رهبران پیشین چین، تحت تاثیر اصلاحات دنگ شیائوپینگ پس از مرگ مائو، می‌کوشیدند سلطه رهبر را با احتیاط محدود کنند.

شی اما آشکارا قدرت را در دستان خود متمرکز کرده، بر اقتدار فردی‌اش افزوده و هم‌سویی ایدئولوژیک و انضباط سخت‌گیرانه حزبی را در اولویت قرار داده است.

او در مسیری قرار دارد که پس از مائو، به باسابقه‌ترین رهبر جمهوری خلق چین تبدیل شود.

شی هنجارهای مربوط به محدودیت دوره زمامداری را که در دوران اصلاحات برای جلوگیری از تمرکز بیش از اندازه قدرت و کاهش خطر شکل‌گیری مجدد کیش شخصیت وضع شده بودند، کنار گذاشته است.

نام شی رسما به ایدئولوژی حاکم افزوده و در اساسنامه حزب و قانون اساسی چین گنجانده شده است؛ جایگاهی که از زمان مائو تاکنون هیچ رهبر دیگری در دوران زمامداری خود به آن نرسیده بود.

کری براون، مدیر موسسه چین لائو در کینگز کالج لندن، گفت: «تصویرپردازی مائوئیستی، کاریزما و زبان و نمادهای ویژه آن همچنان قدرتی عظیم دارند.»

او اضافه کرد: «شی بخشی از این ویژگی‌ها را با تاکید شدید بر ملی‌گرایی و عوام‌گرایی احیا کرده است.»

توریگیان نیز گفت یکی از دلایل خودداری شی از انتقاد صریح‌تر از مائو این است که او «می‌خواهد حزب را به دوران شکوهش بازگرداند؛ زمانی که شور و اشتیاق همه را تحت تاثیر قرار می‌داد».

به گفته او، پرسش اصلی این است که آیا رویکرد شی ماندگار خواهد شد یا اینکه او نیز مانند مائو، ناخواسته فشارهایی برای تغییر پدید خواهد آورد که پس از مرگش چین را به مسیری تازه ببرد.

شامگاه سه‌شنبه ۱۷ شهریور آمریکا اعلام کرد در پی حملات ناموفق موشکی جمهوری اسلامی به دو ناو جنگی این کشور در خلیج فارس، پنج نفتکش مرتبط با سپاه پاسداران را منهدم کرده است. پس از آن، سپاه پاسداران نیز اعلام کرد که حملاتی موشکی به یک پایگاه آمریکا در اردن انجام داده است.

در اولین واکنش به این درگیری‌ها، قراردادهای آتی نفت خام برنت در نخستین دقایق بامداد چهارشنبه ۱.۵۷ دلار، معادل ۱.۶ درصد، افزایش یافت و به ۹۹.۴۹ دلار در هر بشکه رسید. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با ۱.۶۰ دلار، معادل ۱.۷۲ درصد، افزایش، به ۹۴.۶۳ دلار در هر بشکه رسید.

قیمت نفت خام برنت از اوایل ماه اوت تاکنون حدود ۲۵ درصد افزایش یافته است زیرا امیدها به دستیابی به راه‌حلی دائمی برای جنگ شش‌ماهه کاهش یافته و درگیری‌ها بار دیگر شدت گرفته‌اند.

• 

  سنتکام ۵ نفتکش دیگر ایران را منهدم کرد، سپاه با موشک‌های خوشه‌ای اردن را هدف گرفت

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، دوشنبه ۱۶ شهریور در شبکه‌های اجتماعی نوشت که با پیروزی آمریکا در جنگ ایران، بهای نفت به‌شدت کاهش خواهد یافت و قیمت بنزین ابتدا به سه دلار و در نهایت به کمتر از دو دلار در هر گالن می‌رسد.

در مقابل، محمد باقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی نیز دوشنبه ۱۶ شهریور در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «زنجیره تولید نفت و گاز در این منطقه گسترده، در دسترس و آسیب‌پذیر است. شرکت‌های نفت و گاز آمریکایی در سراسر این آب‌ها و تاسیسات نیز به همان اندازه در معرض خطرند.»

او افزود: «به دارایی‌های ما حمله کنید، هدف حمله قرار می‌گیرید. ما پیش‌تر این را ثابت کرده‌ایم؛ از پایگاه‌هایی بپرسید که دیگر قابل استفاده نیستند.»

دان استروین، رییس مشترک بخش تحقیقات جهانی کالاها در گلدمن ساکس، سه‌شنبه به شبکه سی‌ان‌بی‌سی گفت تشدید درگیری میان آمریکا و حکومت ایران که اکنون وارد هفتمین ماه خود شده است، هم‌زمان با افزایش حملات به کشتیرانی، خطر جهش قیمت نفت به بالای ۱۲۰ دلار در هر بشکه را افزایش داده است.

استروین گفت تشدید تنش‌ها در روزهای اخیر، احتمال تحقق سناریویی صعودی‌تر را افزایش داده است؛ سناریویی که در آن صادرات طی ماه‌های آینده بهبود پیدا نمی‌کند.

• 

  حملات متقابل آمریکا و جمهوری اسلامی نبرد بر سر تنگه هرمز را تشدید کرد

او گفت: «تحولات چند روز گذشته نشان می‌دهد احتمال آن سناریو صعودی جایگزین، که در آن صادرات در چند ماه آینده عملا راکد می‌ماند و قیمت برنت از ۱۲۰ دلار فراتر می‌رود، قطعا در حال افزایش است زیرا شاهد تشدید و گسترش حملات به کشتیرانی هستیم.»

با این حال او ابراز امیدواری کرد که صادرات نفت از خلیج فارس به‌تدریج احیا شود، زیرا تولیدکنندگان، از جمله از طریق استفاده از مسیرهای جایگزین کشتیرانی و در نهایت افزایش ظرفیت خطوط لوله، خود را با اختلالات موجود تطبیق می‌دهند.

روزنامه نیویورک‌تایمز یک‌شنبه ۱۵ شهریور گزارش داد میانگین عبور روزانه نفت از تنگه هرمز در هفت روز منتهی به ۱۲ شهریور، با وجود حفاظت ارتش آمریکا، ۶۰ درصد کمتر از پیش از جنگ بود.

یوجین گولز، استاد دانشگاه نوتردام، به این روزنامه گفت: «حکومت ایران نمی‌تواند تنگه را کاملا ببندد و آمریکا نیز نمی‌تواند آن را کاملا باز کند.»

مقام‌های محلی سه‌شنبه ۱۷ شهریور اعلام کردند سارقان کمی پیش از ساعت شش صبح، با بریدن حصار باغ، از پنجره وارد موزه شدند.

دو اثر به‌سرقت‌رفته «مادام کولونا رومانو» و «زن جوان کنار چاه» هستند. هر دو تابلو به موزه مشهور اورسی پاریس تعلق دارند و به امانت در موزه رنوآر به نمایش گذاشته شده بودند.

سارقان دو تابلوی دیگر، «مادام پیشون» و «کوکو در حال مطالعه»، را نیز برداشته بودند. اثر دوم تصویری از کلود، پسر رنوآر، است.

100%

به گفته بریان ماسون، شهردار کانی-سور-مر، و دادستانی مارسی، سارقان با به صدا درآمدن آژیرها و رسیدن پلیس، این دو تابلو را در باغ رها کردند و پلیس آنها را تعقیب کرد.

ماسون درباره آثار گفت: «ارزش‌گذاری این تابلوها ممکن نیست؛ نمی‌توان آنها را به همین سادگی فروخت.»

دادستانی مارسی اعلام کرد تحقیقاتی درباره سرقت به دست یک باند سازمان‌یافته آغاز شده است.

خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از دادستانی منطقه‌ای گزارش داد عملیات سرقت کمتر از سه دقیقه طول کشید و سارقان ارزشمندترین آثار موزه را هدف قرار دادند.

ماسون افزود آژیر موزه ساعت پنج و ۴۸ دقیقه صبح به صدا درآمد و پلیس پنج دقیقه بعد به محل رسید.

او ارزش مجموع چهار تابلویی را که سارقان برداشته بودند، حدود ۹ میلیون یورو برآورد کرد.

100%

به گفته شهردار کانی-سور-مر، سارقان «مجهز» و «آشنا با شرایط موزه» بودند و با استفاده از یک چاقوی برقی یا اره، حصار را بریدند و از طبقه همکف وارد موزه شدند.

آنها سپس بست‌های نگهدارنده قاب آثار را بریدند.

ماسون افزود دوربین‌های مداربسته ورود سارقان و برداشتن چهار تابلو را ثبت کردند، اما رسیدن سریع پلیس آنها را وادار کرد «با عجله فرار کنند».

دفتر ملی مبارزه با قاچاق اموال فرهنگی فرانسه نیز به تحقیقات پیوسته است.

کریستوفر مارینلو، مدیرعامل موسسه آرت ریکاوری اینترنشنال، به اسکای‌نیوز گفت فروش تابلوهای به‌سرقت‌رفته «بسیار دشوار» خواهد بود.

او پیش‌بینی کرد سارقان ممکن است در اروپای شرقی یا روسیه به دنبال خریدار بگردند و گفت بعید است این آثار به سفارش فردی مشخص سرقت شده باشند.

100%

نگرانی از امنیت موزه‌های فرانسه

موزه رنوآر در سال ۱۹۶۰ در عمارت این نقاش بر تپه‌ای نزدیک نیس تاسیس شد؛ جایی که او در سال ۱۹۱۹ درگذشت.

این موزه ۱۳ تابلو از رنوآر و حدود ۴۰ مجسمه، همراه با اثاثیه و عکس‌ها، را به نمایش گذاشته بود.

ماسون خواستار تقویت امنیت موزه‌های فرانسه شد و گفت: «این حادثه باید زنگ خطری درباره حفاظت از موزه‌های ما باشد؛ موزه‌هایی که اکنون با شکل تازه‌ای از جرائم علیه آثار هنری روبه‌رو هستند.»

دولت فرانسه در ماه‌های اخیر به‌دلیل ضعف‌های امنیتی موزه‌ها تحت فشار قرار گرفته است.

گزارش پارلمان در تابستان ۲۰۲۶ نشان داد موزه‌ها با کمبود منابع روبه‌رو هستند و آمادگی کافی برای حفاظت از آثار ارزشمند هنری و فرهنگی ندارند.

100%

بر اساس بررسی وزارت فرهنگ فرانسه در سال ۲۰۲۴، تنها یک‌چهارم موسسات برنامه اضطراری و پیشگیری از خطر داشتند و نزدیک به نیمی از آنها فاقد هرگونه نظارت تصویری بودند.

یوروپل ماه گذشته اعلام کرد سرقت‌های هنری در اروپا خشونت‌آمیزتر شده‌اند و باندهای تخصصی جای خود را به سارقان فرصت‌طلبی داده‌اند که از طریق شبکه‌های اجتماعی جذب می‌شوند.

این نهاد به سرقت جواهراتی به ارزش ۸۸ میلیون یورو از موزه لوور پاریس در ۲۷ مهر ۱۴۰۴ اشاره کرد.

لوک، یکی از همسایگان موزه رنوآر، که با رسیدن پلیس به محل سرقت از خواب بیدار شده بود، به شبکه بی‌اف‌ام تی‌وی گفت: «حالا به همه موزه‌ها حمله می‌کنند؛ باید واکنش نشان دهیم.»

گیدئون سعار، وزیر خارجه اسرائیل، سه‌شنبه ۱۷ شهریور گفت بریتانیا دیگر اجازه مشارکت در ماموریت هماهنگی تحت رهبری آمریکا برای نوار غزه را نخواهد داشت.

به گفته او، آموزش نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه باختری از سوی بریتانیا متوقف می‌شود و ورود برخی مقام‌های منتخب بریتانیایی به اسرائیل ممنوع خواهد شد.

سعار اقدام بریتانیا را «از نظر اخلاقی نادرست» و «دخالت آشکار در امور یک کشور مستقل» توصیف کرد.

او همچنین اظهارات اد میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا، را «دروغ‌های فاحش» خواند و افزود پاسخ اسرائیل به این اقدامات را با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این کشور، هماهنگ کرده است.

100%

کنسولگری بریتانیا در شرق اورشلیم نزد تشکیلات خودگردان فلسطینی در کرانه باختری دارای اعتبارنامه است.

پیش‌تر در اردیبهشت ۱۴۰۴، بریتانیا، فرانسه و کانادا در بیانیه‌ای مشترک هشدار دادند در صورت تداوم شهرک‌سازی در کرانه باختری، برای اعمال اقدامات بیشتر، از جمله تحریم‌های هدفمند، تردید نخواهند کرد.

واکنش‌های بین‌المللی به شهرک‌سازی

تدابیر تجاری پیشنهادی بریتانیا، فرانسه و کانادا تازه‌ترین اقدام در مجموعه تدابیری است که سیاست شهرک‌سازی اسرائیل را هدف قرار داده و بر انزوای دیپلماتیک فزاینده این کشور نزد برخی متحدان سنتی‌اش تاکید دارد.

میلیبند ۱۷ شهریور اعلام کرد بریتانیا دیگر نمی‌تواند صرفا «بی‌عدالتی و رنج» را محکوم کند و باید برای مقابله با گسترش شهرک‌ها دست به اقدام بزند؛ روندی که به گفته او، امکان تشکیل یک کشور فلسطینی را تهدید می‌کند.

100%

ژان‌نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، ۱۷ شهریور اعلام کرد پاریس روند ممنوعیت واردات کالاهای تولیدشده در شهرک‌های اسرائیلی کرانه باختری را آغاز می‌کند.

او گفت فرانسه همراه با ۱۱ کشور دیگر به تجارت با این شهرک‌ها پایان خواهد داد.

بارو گسترش شهرک‌سازی و افزایش خشونت شهرک‌نشینان علیه فلسطینی‌ها را از دلایل این تصمیم دانست.

یک منبع دیپلماتیک فرانسوی در نشستی با خبرنگاران پیش از اعلام این تصمیم گفت جزییات اجرایی ممنوعیت هنوز نهایی نشده و زمان اجرای آن مشخص نیست.

به گفته این منبع، این اقدام تحریم تجاری علیه اسرائیل نیست و فرانسه به‌دلیل نبود اجماع لازم در اتحادیه اروپا، تصمیم گرفته است در سطح ملی اقدام کند.

آنیتا آناند، وزیر خارجه کانادا، نیز در شبکه ایکس نوشت دولت‌های متوالی کانادا راه‌حل دو کشوری را مسیر دستیابی به صلح پایدار دانسته‌اند که به نگرانی‌های امنیتی مشروع اسرائیل نیز پاسخ می‌دهد.

او افزود «شهرک‌های غیرقانونی» در کرانه باختری این اهداف را به‌شدت تضعیف می‌کنند.

100%

آمریکا ۲۳ مرداد از نتانیاهو خواست اقدام شهرک‌نشینان افراطی در محاصره خانه‌های فلسطینیان در کرانه باختری را به‌طور علنی محکوم کند.

مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، نیز ۲۲ مرداد در انتقادی کم‌سابقه، شماری از شهرک‌نشینان افراطی اسرائیلی را «تروریست» خواند و محاصره خانه‌های فلسطینیان در کرانه باختری را مصداق «اوباش‌گری» دانست.

تحولات اخیر در حالی رخ می‌دهد که خشونت در کرانه باختری همچنان ادامه دارد. خبرگزاری رویترز گزارش داد نیروهای اسرائیلی ۱۶ شهریور در دو حادثه جداگانه، دو فلسطینی را کشتند.

سازمان ملل متحد، فلسطینی‌ها و بیشتر کشورها شهرک‌سازی اسرائیل را بر اساس حقوق بین‌الملل «غیرقانونی» می‌دانند. اسرائیل این موضع را رد می‌کند.

رویترز ۱۷ شهریور نوشت دولت اسرائیل به شماری از «تندروترین» شهرک‌نشینان کرانه باختری کمک مالی می‌کند؛ افرادی که از مزارع احداث‌شده در شهرک‌های «غیرقانونی» برای بیرون راندن فلسطینی‌ها استفاده می‌کنند.

خشونت شهرک‌نشینان اسرائیلی علیه فلسطینی‌ها در کرانه باختری پس از حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ حماس به‌شدت افزایش یافته است.

مقام‌های اوکراینی گفتند حملات بامداد سه‌شنبه ۱۷ شهریور در چندین نقطه پایتخت منجر به وقوع آتش‌سوزی شد و به دست‌کم ۱۴ ساختمان مرتفع، یک خوابگاه، یک مدرسه، یک درمانگاه، چند انبار و شماری دیگر از مکان‌ها آسیب رساند.

ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین، گفت در حمله‌ای جداگانه، یک پهپاد روسی بخشی از ساختمان یک شبکه تلویزیونی اوکراینی را در کی‌یف ویران کرد و پنج زخمی بر جای گذاشت.

او حملات اخیر روسیه را عملیاتی پیچیده با هدف وارد کردن «بیشترین آسیب ممکن» به مردم توصیف کرد و افزود رهگیری موشک‌های بالستیک همچنان امری «دشوار» است.

این حملات بعد از ظهر سه‌شنبه نیز ادامه یافت. به گفته مقام‌های اوکراینی، شمار مجروحان حملات روسیه به پایتخت به حدود ۳۰ نفر رسیده است.

100%

ازسرگیری حملات پس از مذاکرات صلح

روسیه حملات خود را پس از آن از سر گرفت که جرد کوشنر و استیو ویتکاف، فرستادگان ویژه آمریکا، ۱۵ شهریور پس از گفت‌وگو با زلنسکی، کی‌یف را ترک کردند.

این دیدار در چارچوب دور تازه تلاش‌های دولت دونالد ترامپ برای پایان دادن به جنگ اوکراین انجام شد.

کوشنر و ویتکاف پیش از سفر به کی‌یف، در مسکو با ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، رایزنی کرده بودند.

کرملین پس از این مذاکرات اعلام کرد احتمال آغاز مجدد گفت‌وگوهای سه‌جانبه را منتفی نمی‌داند.

مسکو و کی‌یف برای تامین امنیت هیات آمریکایی، حملات به پایتخت‌های یکدیگر را به مدت سه روز متوقف کرده بودند.

ترامپ در جریان کارزار انتخاباتی خود بارها وعده داده بود جنگ اوکراین را پایان دهد، اما دورهای پیشین مذاکرات با میانجی‌گری واشینگتن بی‌نتیجه بود.

• 

  هشدار زلنسکی به شرکت‌های هواپیمایی: حریم هوایی روسیه عملا در حال بسته شدن است

کاهش ذخایر رهگیرهای موشکی اوکراین

آندری سیبیها، وزیر امور خارجه اوکراین، از متحدان این کشور خواست ضمن تشدید فشارها بر مسکو، سامانه‌های رهگیر مورد نیاز برای مقابله با موشک‌های بالستیک را در اختیار کی‌یف بگذارند.

به گزارش خبرگزاری رویترز، ذخایر رهگیرهای موشکی اوکراین به‌شدت کاهش یافته است و به سطحی «بحرانی» رسیده است.

نیروی هوایی اوکراین اعلام کرد تقریبا همه موشک‌های کروز و دو موشک بالستیک روسیه را سرنگون کرده است.

در سوی دیگر، خبرگزاری‌های روسیه به نقل از وزارت دفاع این کشور گزارش دادند مسکو مراکز نظامی و لجستیکی در کی‌یف و مناطق اطراف آن و همچنین بندر چورنومورسک در ساحل دریای سیاه را هدف قرار داده است.

مسکو پیش از گفت‌وگوهای اخیر با واشینگتن نیز حملات هوایی به کی‌یف و مناطق پیرامون آن را شدت بخشیده بود.

این حملات مرگبار که پیش‌تر اکثرا شب‌ها انجام می‌شدند، در هفته‌های اخیر تقریبا به‌طور شبانه‌روزی ادامه یافته‌اند.

رویترز افزود روسیه در این حملات از پهپادهایی با موتور جت که سرعت بیشتری دارند، استفاده کرده است.

100%

حمله به قطارهای مسافربری در اوکراین

سرهی کورتسکی، نخست‌وزیر اوکراین، اعلام کرد علاوه بر کی‌یف، هشت منطقه دیگر هدف حملات روسیه قرار گرفتند.

به گفته او، پس از حمله پهپادهای روسیه به قطاری در منطقه سومی در شمال اوکراین، نزدیک به ۱۰۰ نفر تخلیه شدند.

رییس شرکت راه‌آهن اوکراین، اوکرزالیزنیتسیا، نیز گفت یک قطار مسافربری دیگر هم در این منطقه هدف قرار گرفت.

به گزارش رویترز، مسافران این قطار را ترک کرده بودند، اما همه آنها هنوز به فاصله‌ای امن نرسیده بودند و شماری بر اثر اصابت ترکش زخمی شدند.

سازمان امداد و نجات اوکراین خبر داد یک کارمند راه‌آهن در «حمله دومرحله‌ای» پهپادهای روسیه به قطاری مسافربری در شهر زاپوریژیا در جنوب این کشور کشته شد. همه مسافران این قطار نیز تخلیه شدند.

فرماندار اودسا گفت حمله به بازاری در حومه این شهر بندری در ساحل دریای سیاه سه زخمی بر جای گذاشت.

روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.

• 

  هشدار زلنسکی به شرکت‌های هواپیمایی: حریم هوایی روسیه عملا در حال بسته شدن است

حملات اوکراین به خاک روسیه

اگرچه خطوط زمینی میدان نبرد تا حد زیادی بدون تغییر مانده‌اند، نیروهای روسیه و اوکراین طی هفته‌های اخیر حملات هوایی دوربرد خود را شدت بخشیده‌اند.

مقام‌های محلی روسیه اعلام کردند پهپادهای اوکراینی به زیرساخت‌های غیرنظامی در شهر ساراتوف آسیب رساندند.

به گزارش رویترز، حملات اوکراین به شبه‌جزیره کریمه و مناطق بریانسک و کورسک پنج کشته بر جای گذاشت.روسیه در سال ۲۰۱۴ شبه‌جزیره کریمه را به تصرف خود درآورد.

ارتش اوکراین طی ماه‌های اخیر حملات خود به زیرساخت‌های انرژی و دیگر تاسیسات روسیه را افزایش داده است.

پالایشگاه‌ها، پایانه‌های نفتی و انبارهای شرکت خرده‌فروشی اینترنتی «وایلدبریس» از جمله اهداف این حملات بوده‌اند.

کی‌یف می‌گوید هدف از این حملات، محروم کردن مسکو از منابع مالی مورد نیاز برای ادامه جنگ است.