گرانی و باشگاه‌های در مرز تعطیلی؛ وقتی دیگر امکان ورزش کردن هم نیست

شهریه ماهانه باشگاه‌های ورزشی که پیش‌تر برای بسیاری قابل پرداخت بود، حالا در شهرهای کوچک به ماهی دست‌کم دو میلیون تومان رسیده است. در برخی باشگاه‌های تهران و شهرهای بزرگ، حتی باید ۲۰ میلیون تومان (برای ۱۲ جلسه) هزینه کرد.

تورم و جهش شدید قیمت تجهیزات وارداتی، اجاره‌بها و انرژی، باشگاه‌داران را ناچار به افزایش شهریه کرده است.

خانواده‌های طبقه متوسط و فرودست جامعه که پیش از این ورزش را بخشی از سبک زندگی سالم خود و حتی ابزاری برای تفریح می‌دانستند، حالا باشگاه برایشان تبدیل به کالایی لوکس شده و بسیاری آن را از زندگی روزمره خود کاملا کنار گذاشته‌اند.

بخش بزرگی از پیام‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال در این زمینه، مربوط به نوجوانان است.

یک دختر ۱۵ ساله فعال در رشته تکواندو، از افزایش روز به روز شهریه‌ باشگاه خود خبر داد و گفت: «سه ماه است دارم برای خرید یک کیسه‌بوکس جان می‌کنم. با این سن، دارم کار می‌کنم که بتوانم خرج خودم را بدهم، ولی درآمدم کفاف زندگی‌ام را نمی‌دهد.»

نوجوان ۱۳ ساله‌ای نیز گفت بسکتبال را به شکل حرفه‌ای دنبال می‌کند، اما به خاطر افزایش سنگین شهریه باشگاه، ناچار شده قید تمرین در سالن را بزند.

یک دانشجوی ساکن مشهد نیز گفت: «ثبت‌نام در باشگاه و ورزش و بدنسازی به دلم مانده، ولی حقوقم آن‌چنان کم است که به باشگاه رفتن نمی‌رسد.»

گرانی و گسترش فقر نه تنها قدرت خرید مردم را کم کرده، بلکه سبک زندگی آنان را نیز به شدت تغییر داده است.

بر اساس آمارهای رسمی نهادهای حکومتی، تورم نقطه به نقطه بسیاری از کالاها و گروه‌های ضروری در اغلب ماه‌ها سه رقمی شده و درآمد ثابت حقوق‌بگیران و طبقه متوسط را به خود اختصاص داده است.

بیکاری مربیان ورزشی

مواد غذایی، مسکن و حمل‌ونقل، اولویت‌های ثابت مردم شده‌اند و ورزش به عنوان «هزینه غیرضروری» قربانی شده است.

به گفته شهروندان، قبلا باشگاه‌ها بسیار شلوغ بود و برای استفاده از دستگاه‌ها صف تشکیل می‌شد، اما حالا دیگر نه کسی پولش را دارد و نه انگیزه‌اش را.

علاوه بر گرانی و گسترش فقر، در حدود شش ماه اخیر به دلیل تعطیلی مدارس، بچه‌ها تمام روز را در خانه بودند و والدین زمان کمتری برای حضور در باشگاه داشتند.

اما این تنها داستان مراجعات به باشگاه نیست: مربیان که درآمدشان وابسته به تعداد مراجعان است هم حالا با کاهش شدید مشتری روبه‌رو هستند.

مدیر یک باشگاه در تهرانپارس به ایران‌اینترنشنال گفت چون اجاره ملک نمی‌پردازد، شهریه را هم افزایش نداده اما با این حال تعداد مراجعانش به یک‌سوم رسیده است.

شهروندی از شیراز گفت مربیان رشته‌های مختلف ورزشی که تنها منبع درآمدشان مربیگری است، از زمان اعتراضات دی تاکنون بیکار شده‌اند.

شمار دیگری از مربیان نیز یادآوری کردند عمده شاگردان خود را در چهار ماه اخیر از دست داده‌اند و حتی بیمه و حقوق ثابت هم ندارند.

به گفته آن‌ها، این روند، کسب‌وکارهای کوچک ورزشی را به سمت تعطیلی یا تعدیل نیرو می‌برد.

100%

ورزش، قربانی تورم و فروپاشی قدرت خرید

گرانی مواد غذایی حاوی پروتئین و مکمل‌های غذایی برای ورزش، از دیگر مواردی است که شهروندان به آن پرداختند.

یک مربی با اشاره به افزایش شدید قیمت گوشت، مرغ، ماهی و حتی تخم‌مرغ، گفت که دست مربیان در تهیه برنامه‌های تغذیه با مواد پروتئینی بسته شده است.

شهروندان اشاره کردند قیمت «پروتئین وی» به ۲۰ میلیون و کراتین ۳۰۰ گرمی به چهار میلیون تومان رسیده است.

پیش‌تر نیز ایران‌اینترنشنال با اشاره به گرانی دارو، گزارش داده بود مکمل‌های ورزشی برای تامین انرژی، عضله‌سازی، ریکاوری ورزشی و بدنسازی، در بازه زمانی کوتاهی با افزایش قیمت چشم‌گیر روبه‌رو شده‌اند.

بر اساس گزارش‌ها از داروخانه‌ها، اوایل اردیبهشت امسال پودر پروتئین وی، با حدود ۷۳.۳ درصد افزایش قیمت نسبت به زمستان سال گذشته، به هفت میلیون و ۶۸۷ هزار تومان رسیده است.

پودر کربوهیدرات نیز در این بازه زمانی حدود ۵۹ درصد افزایش بها داشته و قیمت آن از یک میلیون و ۶۲۶ هزار و ۲۴۰ تومان به دو میلیون و ۵۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان رسیده است.

کفش مناسب و هزینه‌های جانبی دیگر هم ورزش را نسبت به گذشته به تفریح و سرگرمی گران‌تری تبدیل کرده است.

شهروندی گفت کفش استوک زیر پنج میلیون تومان نایاب شده است.

او افزود: «برای شهریه زمین چمن هم باید پنج میلیون تومان پرداخت کنیم. خیلی از دوستانم با عملکرد خوب، مجبور شدند فوتبال را کنار بگذارند.»

مخاطبی دیگر گفت کفش فوتبالی که اسفند سال گذشته چهار میلیون تومان قیمت داشت، الان به هشت میلیون تومان رسیده است.

کارشناسان بهداشت و درمان در سال‌های گذشته هشدار داده بودند کاهش فعالیت بدنی منظم، در بلندمدت هزینه‌های درمانی بیشتری به سیستم بهداشت و درمان تحمیل خواهد کرد که خود این سیستم هم با کمبودها و گرانی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

شهروندان در پیام‌های خود تاکید کردند سلامت جسمی و روانی مردم قربانی سیاست‌های جمهوری اسلامی و دادن اولویت به هزینه‌های نظامی و ایدئولوژیک به جای رفاه عمومی شده است.