خداداد الفتی، شهروند ۶۵ ساله و اهل استان کرمانشاه، شامگاه پنجشنبه، ۱۸ دیماه در منطقه فردیس کرج، بر اثر شلیک مستقیم ماموران سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. بر اساس گزارشهای دریافتی، پیکر او روز ۲۲ دیماه، در کرج به خاک سپرده شد.
با گذشت یک ماه از کشتار گسترده معترضان به فرمان علی خامنهای در ۱۸ و ۱۹ دیماه، ایراناینترنشنال همچنان روایتهای تازهای از رویدادها و خشونتهای سازمانیافته ماموران حکومتی علیه شهروندان دریافت میکند.
یک شاهد عینی با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال از به رگبار بستن معترضان از سوی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی در آن دو روز خبر داد.
تایید کشته شدن صد دانشجو و دویست دانشآموز
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت اعلام کرد که نزدیک به ۱۰۰ دانشجو در جریان اعتراضات دیماه کشته شدهاند.
او همچنین عنوان کرد هشت تا ۹ دانشجو همچنان در بازداشت هستند.
این در حالی است که بر اساس اسامی منتشرشده از سوی فعالان دانشجویی، دهها دانشجو همچنان در بازداشت به سر میبرند.
همچنین کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران اعلام کرد: عبدالله رضایی، عضو هیئتمدیره انجمن فرهنگیان هرسین، بیش از یک ماه است در بازداشت و بلاتکلیفی به سر میبرد.
گزارشها حاکی است که عبدالله رضایی تحت فشار شدید قرار دارد و از زمان بازداشت تنها یک بار تماس کوتاه با خانواده داشته و از دسترسی به وکیل و ملاقات محروم است.
همچنین به گزارش کانال تلگرام «دانشجویان پیشرو»، انجمنهای علمی دانشگاه یزد در بیانیهای اعلام کردند: «هنوز در بهت جنایتی ایستادهایم که نهفقط جان انسانها، که تهمانده امیدمان به انسانیت و حقوق مدنی و تصور ممکن از عدالت را نشانه گرفت. آنچه رخ داد، پایان یک توهم بود. ما هر بار داغدار فاجعهای هولناکتر میشویم؛ زخمی که حاصل سرکوب مستمر و خاموش کردن صداهایی است که پس هر کدامشان هزار صدا برمیخیزد.»
در ادامه این بیانیه آمده است: «ما تاکید داریم حضور حق ماست و نه امتیازی قابل سلب، و دانشگاه را موظف میدانیم که روشن و بیابهام در برابر این جنایت بایستد و انزجار صریح خود را از عاملان آن اعلام کند.»
اظهارات وزیران انرژی و خارجه اسرائیل درباره مذاکرات
الی کوهن وزیر انرژی اسرائیل در گفتوگویی با واینت گفت: «حتی در صورت وجود یک توافق، اگر تهدیدی علیه اسرائیل شکل بگیرد و اقدام لازم باشد، ما عمل خواهیم کرد.»
کوهن افزود: «تغییر رژیم در تهران به نفع همه کشورهای مسلمان پیرامون ایران است. اسرائیل یک کشور مستقل و دارای حاکمیت است و باید مطابق منافع امنیتی خود عمل کند.»
او تاکید کرد: «توافق با رژیم کنونی هیچ ارزشی ندارد؛ تنها تغییر رژیم در ایران اهمیت دارد.»
همچنین گیدون سعار وزیر امور خارجه اسرائیل در نشست مشترک مطبوعاتی با وزیر امور خارجه پاراگوئه، ضمن تشکر از این کشور بهدلیل تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران، گفت که رژیم ایران مردم خود را به قتل میرساند و خاورمیانه را بیثبات میکند.
او گفت که جمهوری اسلامی بیثباتی را به قارههای دیگر، از جمله آمریکای لاتین، گسترش میدهد.
وزیر امور خارجه اسرائیل گفت که تلاش افراطیترین حکومت جهان برای دستیابی به خطرناکترین سلاح، یعنی سلاح هستهای، تهدیدی آشکار برای صلح در منطقه و جهان است.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشوند که در روزهای اخیر، گمانهزنیها درباره چشمانداز مذاکرات تهران و واشینگتن زیر سایه حضور نظامی گسترده آمریکا در منطقه بالا گرفته است.
دفتر نخستوزیر اسرائیل پیشتر در بیانیهای اعلام کرد بنیامین نتانیاهو چهارشنبه ۲۲ بهمن با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در واشینگتن دیدار خواهد کرد.
اصرار جمهوری اسلامی بر غنیسازی اورانیوم
در مقابل در ایران، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، غنیسازی اورانیوم را «حق قانونی» تهران خواند و اعلام کرد حکومت ایران حتی با وجود هزینههای سنگین، از جمله جنگ، از غنیسازی دست نخواهد کشید.
امیر حاتمی، فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی، نیز اعلام کرد: «دشمن را بهدقت رصد میکنیم و برای پاسخگویی قاطعانه به هر شرارتی آمادهایم.»
همچنین عبدالرحیم موسوی، رییس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی اعلام کرد: «در عین آمادگی، واقعا علاقهای به شروع یک جنگ منطقهای نداریم. عواقب جنگ بر عهده جنگافروزان آمریکا و اسرائیل خواهد بود.»
او افزود: «اگرچه اهداف آتش جنگ منطقهای متجاوزان هستند، اما پیشرفت و توسعه منطقه را سالها به عقب خواهد انداخت.»
به گزارش نیویورکتایمز، دونالد ترامپ در حالی مسیر دیپلماسی با ایران را دوباره در پیش گرفته که دامنه مانور این راهبرد بهدلیل اختلافهای بنیادین دو طرف، آرایش نظامی آمریکا در منطقه و نگرانیهای امنیتی اسرائیل، بسیار محدود توصیف میشود. مذاکرات روز جمعه در عمان بدون تنش علنی یا اقدام نظامی پایان یافت و طرفین بر ادامه گفتوگوها درباره «چارچوبی» برای مذاکرات آینده توافق کردند.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه حکومت ایران، این گفتوگوها را «شروعی خوب» خواند اما همزمان تاکید کرد تهران بر حق غنیسازی اصرار دارد و برنامه موشکیاش قابل مذاکره نیست. در مقابل، ترامپ اعلام کرد عجلهای برای توافق ندارد و شرط اصلی واشینگتن «عدم دستیابی ایران به سلاح هستهای» است؛ موضعی که بهگفته نیویورکتایمز با پیامهای متناقض همراه بوده، زیرا مذاکرهکنندگان آمریکایی از «غنیسازی صفر» بهعنوان خط قرمز یاد کردهاند.
به نوشته این روزنامه، مطالبات آمریکا شامل تحویل کامل اورانیوم غنیشده - بهویژه ذخایر نزدیک به درجه تسلیحاتی - محدودسازی برد موشکهای بالستیک و توقف حمایت حکومت ایران از نیروهای نیابتی در منطقه است. اسرائیل نیز نگران بازسازی سریع زیرساختهای تولید موشکی ایران است و آن را هدف اولیه هر سناریوی نظامی میداند.
نیویورکتایمز مینویسد ترامپ ظاهراً بهدنبال توافقی سریع است که بتواند آن را «پیروزی» اعلام کند، بیآنکه وارد جنگی منطقهای و فرسایشی شود؛ جنگی که میتواند تلفات آمریکایی، ضربه به اسرائیل و شوک به بازار انرژی جهان را در پی داشته باشد و با پایگاه سیاسی ضدجنگ او در تعارض است. با این حال، ایران - حتی پس از جنگ ژوئن و سرکوب خونین اعتراضات - در کشدادن مذاکرات تجربه دارد و متحدان آمریکا در خلیج فارس نیز بهدلیل بیم از تشدید درگیری، راهحل دیپلماتیک را توصیه میکنند.
تحلیلگران به این روزنامه گفتهاند فشار نظامی برای امتیازگیری طراحی شده، اما آمادهسازی برای جنگ زمان میبرد و همین، پنجرهای محدود برای گفتوگو باز میکند. در عین حال، حمایت لفظی اولیه ترامپ از معترضان ایرانی - که هزاران نفرشان کشته شدند - اعتبار او را در معرض آزمون گذاشته و احتمال اقدام نظامی را نسبت به گذشته افزایش داده است. با این همه، تردیدهای جدی درباره پیامدهای مداخله نظامی باقی است؛ از جمله خطر شکلگیری دولتی سختگیرتر و نظامیتر در ایران و شتاب بهسوی بازدارندگی هستهای.
بهگزارش نیویورکتایمز، حتی یک توافق محدود بر سر غنیسازی - مثلاً کاهش آن به حدود ۳ درصد - نیز برای ترامپ از نظر سیاسی دشوار است، زیرا شباهتی به توافق ۲۰۱۵ خواهد داشت که خود او آن را «بدترین توافق تاریخ» میدانست. در نتیجه، این روزنامه جمعبندی میکند که دیپلماسی ادامه دارد، اما مسیر آن باریک است و هر دو گزینه - توافق ناقص یا فروپاشی مذاکرات - هزینههای سیاسی و امنیتی قابلتوجهی دارند.
در گزارشی تحلیلی، وبسایت واینت نوشت که رویکرد اخیر دونالد ترامپ در قبال ایران، بهویژه برگزاری مذاکرات مستقیم با نمایندگان جمهوری اسلامی، عملاً به مشروعیتبخشی به حاکمیتی انجامیده که تنها چند هفته پیش یکی از خونینترین سرکوبهای تاریخ خود را علیه معترضان رقم زد؛ تحولی که از نگاه نویسنده، با وحشت و ناباوری از سوی افکار عمومی ایران دنبال میشود.
به نوشته واینت، رژیم ایران تا پیش از اعلام حمایت ترامپ از معترضان، در مسیری روشن بهسوی فروپاشی قرار داشت. بحران عمیق اقتصادی، سقوط ارزش پول ملی، کمبود انرژی در کشوری نفتخیز، و همزمان تشدید نارضایتیهای اجتماعی، شرایطی را ایجاد کرده بود که اعتراضات سراسری اواخر دسامبر میتوانست به نقطه عطفی برای تضعیف جدی حاکمیت تبدیل شود. اما ورود آمریکا به فاز مذاکره، آن هم پس از سرکوبی که به کشتار گسترده معترضان انجامید، به گفته واینت نهتنها به تغییر رژیم کمکی نکرد، بلکه در عمل به تقویت آن انجامیده است.
این گزارش با یادآوری تجربههای تاریخی، از جمله سیاست مماشات نویل چمبرلین در کنفرانس مونیخ، تاکید میکند که تمایل دموکراسیها به «صلح به هر قیمت» اغلب با نادیدهگرفتن ماهیت رژیمهای سرکوبگر همراه میشود. نویسنده مینویسد همانگونه که در گذشته، اشتیاق به صلح موجب تقویت حکومتهای خطرناک شد، امروز نیز مذاکرات واشینگتن و تهران میتواند به تحکیم «رژیم ترور» در ایران بینجامد.
واینت با اشاره به تجربه جنگهای پس از ۱۱ سپتامبر، تصریح میکند که نگرانی مخالفان مداخله نظامی بیپایه نیست؛ جنگهای طولانی خاورمیانه هزینههای انسانی عظیمی داشته و میلیونها کشته و آواره بر جای گذاشتهاند. با این حال، گزارش تاکید میکند که گزینه جایگزین جنگ زمینی، لزوما مماشات نیست. به باور نویسنده، فشار اقتصادی و تحریمهای فلجکننده، همانگونه که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ تجربه شد، موثرترین ابزار برای تضعیف رژیم ایران بوده است.
در این چارچوب، واینت یادآوری میکند که خروج آمریکا از توافق هستهای در سال ۲۰۱۸ و بازگشت تحریمها، اقتصاد ایران را تا مرز ورشکستگی پیش برد؛ بهگونهای که مقامهای ارشد جمهوری اسلامی بعدها به وارد آمدن صدها میلیارد دلار خسارت اعتراف کردند و حکومت ناچار به کاهش شدید بودجه دفاعی شد. اما با روی کار آمدن دولت جو بایدن و ازسرگیری مذاکرات، این فشارها کاهش یافت و به گفته گزارش، همین روند به تقویت نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در منطقه، از جمله حوثیها، حزبالله و حماس انجامید.
به نوشته واینت، اکنون این خطر وجود دارد که ترامپ نیز، با وجود تفاوتهای لفظی با بایدن، عملاً در همان مسیر گام بردارد. مذاکراتی که قرار بود ابزاری برای مهار حکومت ایران باشد، ممکن است به فرایندی فرسایشی تبدیل شود که در نهایت به کاهش فشارها، تقویت اقتصادی رژیم و تثبیت دوباره قدرت آن بینجامد؛ آن هم در شرایطی که اعتراضات داخلی با خشونت سرکوب شده و جامعه ایران در وضعیت شوک و عزاداری به سر میبرد.
گزارش واینت در پایان هشدار میدهد که اگر نتیجه این مسیر، نه تغییر رفتار یا تضعیف حاکمیت، بلکه بازتولید و تحکیم آن باشد، ترامپ ممکن است در حافظه معترضان ایرانی، نه بهعنوان حامی آزادی، بلکه بهعنوان سیاستمداری ثبت شود که ناخواسته به بقای رژیمی کمک کرد که مردمش را به گلوله بست.
