فراخوان شاهزاده رضا پهلوی: برای اعتصاب سراسری، تسخیر مراکز شهرها و حفظ آنها آماده شوید
شاهزاده رضا پهلوی جمعه شب ۱۹ دی در پیامی ویدیویی به مردم ایران که به دنبال تظاهرات گسترده آنان در شهرهای مختلف درپی فراخوان او انجام شد، خواستار آغاز اعتصاب سراسری و نیز حضور خیابانی مردم در ساعت شش شنبه و یکشنبه، ۲۰ و ۲۱ دی، در خیابانها شد.
شاهزاده رضا پهلوی همچنین خطاب به جوانان گارد جاویدان ایران و همه نیروهای مسلح و امنیتی که به پلاتفرم همکاری ملی پیوستهاند، گفت که ماشین سرکوب را کند و مخل کنند.
او در پیام خود تاکید کرد که از این به بعد «هدف، آمادگی برای تسخیر مراکز شهرها و حفظ آنهاست.»
متن کامل پیام شاهزاده رضا پهلوی را میخوانید:
«هممیهنان عزیزم
شما با شجاعت و ایستادگی خود، تحسین جهانیان را برانگیختهاید. حضور دوباره و پرشکوه شما در خیابانهای سراسر ایران در شامگاه جمعه، پاسخی دندانشکن به تهدیدهای رهبر خائن و جنایتکار جمهوری اسلامی بود. یقین دارم که او این تصاویر را از مخفیگاهش دیده و از وحشت لرزیده است.
اکنون، با پاسخ قاطع شما به نخستین فراخوان، یقین دارم که ما با هدف گستردهتر کردن حضور خیابانی و همزمان قطع شریانهای مالی، جمهوری اسلامی و دستگاه فرسوده و شکننده سرکوبش را کاملاً به زانو درخواهیم آورد.
در همین راستا، از کارگران و کارکنان بخشهای کلیدی اقتصاد، بهویژه حملونقل و نفت و گاز و انرژی، دعوت میکنم روند اعتصاب سراسری را آغاز کنند.
همچنین از همه شما میخواهم امروز و فردا، شنبه و یکشنبه، بیستم و بیستویکم دیماه، این بار از ساعت شش بعدازظهر، با پرچمها، تصاویر و نمادهای ملی به خیابانها بیایید و فضاهای عمومی را از آنِ خود کنید.
هدف ما دیگر صرفاً آمدن به خیابان نیست؛ هدف، آمادگی برای تسخیر مراکز شهرها و حفظ آنهاست. برای رسیدن به این هدف، تا حد امکان از مسیرهای مختلف به سوی بخشهای مرکزیتر شهرها حرکت کنید و جمعیتهای جدا از هم را به یکدیگر پیوند بزنید. همزمان از همین حالا برای ماندن در خیابان آماده شوید و تدارکات لازم را تهیه کنید.
به جوانان، گارد جاویدان ایران، و همه نیروهای مسلح و امنیتی که به پلتفرم همکاری ملی پیوستهاند میگویم: ماشین سرکوب را بیش از پیش کُند و مختل کنید تا در روز موعود آن را کاملاً از کار بیندازید.
من نیز در تدارک بازگشت به میهن هستم تا در زمان پیروزی انقلاب، در کنار شما ملت بزرگ ایران باشم. باور دارم که آن روز بسیار نزدیک است.
پاینده ایران»
وبسایت آمریکایی تبلت در تحلیلی با عنوان «آیا این بار متفاوت است؟» تاکید میکند که برخلاف گذشته، اینبار ضعف ساختاری حکومت ایران نهتنها در داخل، بلکه در عرصه منطقهای و بینالمللی نیز عیان شده و همین موضوع به شکلگیری بزرگترین اعتراضهای سراسری از زمان انقلاب ۱۳۵۷ انجامیده است.
این گزارش با مرور اعتراضهای جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ آغاز میشود و رویکرد دولت باراک اوباما را مورد انتقاد قرار میدهد؛ رویکردی که به نوشته نویسنده، بر «مدارا و احتیاط افراطی» در قبال جمهوری اسلامی استوار بود و در نهایت به تضعیف فشار بینالمللی بر تهران انجامید. نویسنده در ادامه مینویسد سرکوب خونین آن اعتراضها، بازداشت هزاران نفر و حبس رهبران جنبش سبز، در حالی رخ داد که ایالات متحده از حمایت علنی و مؤثر از معترضان خودداری کرد.
در ادامه، گزارش به اعتراضهای «زن، زندگی، آزادی» پس از کشتهشدن مهسا امینی در سال ۱۴۰۱ میپردازد و مینویسد دامنه سرکوب در این دوره، بهویژه در زمان ریاستجمهوری ابراهیم رئیسی، از سال ۱۳۸۸ نیز فراتر رفت؛ از شلیک مستقیم به معترضان و کورکردن آنان در خیابانها گرفته تا شکنجه، خشونت جنسی و اعترافات اجباری در بازداشتگاهها. با این حال، به باور نویسنده، واکنش دولت جو بایدن نیز عمدتاً به محکومیتهای لفظی و تحریمهای نمادین محدود ماند.
تحلیلگر تبلت تاکید میکند که آنچه اعتراضهای اخیر را متمایز میکند، نه یک رویداد نمادین واحد، بلکه انباشت بحرانهای عمیق اقتصادی است؛ از سقوط بیسابقه ارزش ریال و تورم شدید گرفته تا تعطیلی بازار تهران و گسترش اعتصابها در بخش انرژی. به نوشته نویسنده، این بحرانها نشاندهنده فرسایش بنیانهای اقتصادی حکومت است.
در بخشی از گزارش، به نقش «قدرت سخت» آمریکا و اسرائیل اشاره شده است. نویسنده تاکید میکند که کشتهشدن قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، در سال ۲۰۲۰، سپس ضربات سنگین به نیروهای نیابتی حکومت ایران و در نهایت حملات هوایی به مراکز نظامی و هستهای ایران، تصویری از آسیبپذیری رژیم را در ذهن جامعه ایران تثبیت کرده است. به باور نویسنده، این تحولات باعث شده ایرانیان دریابند که حکومت و حامیانش دیگر آن هیبت پیشین را ندارند.
گزارش تبلت همچنین به قطع سراسری اینترنت و تشدید فضای امنیتی در روزهای اخیر اشاره میکند و مینویسد واکنش تند علی خامنهای، پس از چند روز سکوت، نشاندهنده هراس او از هرگونه عقبنشینی یا «اعتدال» است؛ چرا که به باور رهبر جمهوری اسلامی، هر نرمشی میتواند به شکستن کامل نظام منجر شود.
در بخش پایانی، نویسنده به نقش سپاه پاسداران میپردازد و تاکید میکند که این نهاد، با در اختیار داشتن بخش بزرگی از قدرت نظامی و اقتصادی کشور، یکی از بازیگران کلیدی در آینده تحولات ایران خواهد بود. به گفته نویسنده مقاله، در صورتی که فشار خارجی و اعتصابهای گسترده داخلی—بهویژه در بخش انرژی—همزمان تشدید شود، احتمال شکاف یا حتی کودتا در درون ساختار قدرت را نمیتوان نادیده گرفت.
این گزارش در جمعبندی مینویسد که اعتراضهای کنونی ایران محصول تغییر «میدان نبرد» است، نه نتیجه مذاکره یا دیپلماسی، و همین تغییر شرایط است که به باور نویسنده، این پرسش را جدیتر از همیشه مطرح میکند: آیا این بار، واقعاً همهچیز متفاوت است؟
