ترامپ فرمانی را امضا کرد که بر اساس آن آمریکا از ۳۵سازمان غیر وابسته به سازمان ملل و ۳۱نهاد وابسته به این سازمان که به گفته کاخ سفید «بر خلاف منافع ملی آمریکا فعالیت میکنند»، خارج میشود.
کاخ سفید نام این سازمانها را اعلام نکرد اما گفت آنها «سیاستهای رادیکال اقلیمی، حکمرانی جهانی و برنامههای ایدئولوژیک» را ترویج میکنند که با حاکمیت و قدرت اقتصادی آمریکا در تضاد است.
کاخ سفید اعلام کرد: «این خروجها به تامین مالی و مشارکت مالیاتدهندگان آمریکایی در نهادهایی پایان میدهد که دستورکارهای جهانیگرایانه را بر اولویتهای آمریکا مقدم میدانند یا مسائل مهم را به شکلی ناکارآمد و غیرموثر دنبال میکنند، بهگونهای که منابع مالی آمریکا بهتر است در مسیرهای دیگر هزینه شود.»
این روزنامه در تحلیلی که چهارشنبه ۱۷ دیماه منتشر شد نوشت که بازداشت نیکولاس مادورو، رییسجمهوری پیشین ونزوئلا، و انتقال او به ایالات متحده برای محاکمه، در کنار گسترش ناآرامیها و اعتراضات در ایران، بار دیگر بحث آینده جمهوری اسلامی را به صدر تحلیلهای سیاسی بازگردانده است.
واشینگتنتایمز با اشاره به عملیات نیروهای ویژه آمریکا برای بازداشت مادورو، این اقدام را با حمله ایالات متحده به پاناما در سال ۱۹۸۹ و بازداشت مانوئل نوریگا مقایسه کرد و نوشت واشینگتن اکنون بهطور علنی از اداره موقت ونزوئلا تا زمان برگزاری انتخابات آزاد سخن میگوید.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرده است ایالات متحده فروش نفت ونزوئلا به دیگر کشورها را آغاز خواهد کرد و تا زمان شکلگیری ساختار جدید سیاسی، نقش محوری در این کشور خواهد داشت.
با این حال، به نوشته واشینگتنتایمز، مخالفت دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، با این روند، آینده قدرت در این کشور را همچنان نامشخص نگه داشته است.
در بخش دیگری از این یادداشت، واشینگتنتایمز به تحولات ایران پرداخته و نوشته است همزمان با ناآرامیهای داخلی، اظهارات ترامپ درباره آمادگی آمریکا برای حمایت از معترضان ایرانی، توجه بسیاری را جلب کرده است.
ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی تروث سوشال هشدار داده بود در صورت ادامه کشتار معترضان مسالمتآمیز، ایالات متحده آماده مداخله است.
این روزنامه مینویسد چنین اظهاراتی، هرچند بازتاب گستردهای یافته، اما هنوز مشخص نیست تا چه اندازه به اقدام عملی منجر خواهد شد.
به نوشته واشینگتنتایمز، اعتراضات در ایران با کشته شدن شماری از معترضان و اعضای سپاه پاسداران همراه بوده و برخی گزارشها حتی از تبدیل شدن اعتراضات به درگیریهای مسلحانه سخن گفتهاند.
با این حال، این روزنامه تاکید میکند که جمهوری اسلامی همچنان بر ساختارهای اصلی قدرت، بهویژه سپاه پاسداران، تسلط دارد؛ نهادی که نهتنها بازوی نظامی، بلکه ستون فقرات اقتصادی و سیاسی حکومت به شمار میرود.
واشینگتنتایمز همچنین به نقش چین اشاره کرده و نوشته است پکن که خریدار بخش عمده نفت صادراتی ایران است، نسبت به هرگونه تغییر ناگهانی در تهران بیتفاوت نخواهد بود.
به باور نویسنده یادداشت، این وابستگی اقتصادی به این معناست که تغییر رژیم در ایران صرفا یک مساله داخلی یا دوجانبه با آمریکا نیست، بلکه پیامدهای ژئوپلیتیکی گستردهای خواهد داشت.
در جمعبندی، واشینگتنتایمز مینویسد برخلاف ونزوئلا، تغییر حکومت در ایران بهسادگی یک عملیات خارجی یا فشار از بیرون نخواهد بود.
به نوشته این روزنامه، اگر قرار است جمهوری اسلامی سقوط کند، این تحول باید در نهایت از درون جامعه ایران رقم بخورد. کمک خارجی ممکن است نقش حمایتی داشته باشد، اما سرنوشت نهایی حکومت ایران به اراده و کنش خود ایرانیان گره خورده است.
اسرائیل تنها کشوری است که تاکنون بهطور رسمی جدایی سومالیلند از سومالی را به رسمیت شناخته است. سومالی این تصمیم اسرائیل را «اقدامی غیرقانونی» توصیف کرده و گفته است سفر سعار «نقض جدی» حاکمیت این کشور به شمار میرود.
سعار در بیانیهای در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که در پایتخت سومالیلند، هرگیسا، با عبدالرحمن محمد عبدالله، رییسجمهوری سومالیلند، درباره «طیف کامل روابط» گفتوگو کرده است.
او در ایکس نوشت: «ما مصمم هستیم روابط میان اسرائیل و سومالیلند را با قدرت پیش ببریم.»
وزیر امور خارجه اسرائیل همزمان تصاویری از دیدار خود با رییسجمهوری سومالیلند در کاخ ریاستجمهوری این کشور منتشر کرد.
وزارت اطلاعرسانی سومالیلند پیشتر در شبکه ایکس اعلام کرده بود که سعار ریاست هیاتی بلندپایه را بر عهده دارد.
جزییات از گفتوگوهای وزیر امور خارجه اسرائیل و رییسجمهوری سومالیلند منتشر نشده است، اما یک مقام ارشد سومالیلند پیش از این دیدار به رویترز گفت انتظار میرود وزیر امور خارجه اسرائیل درباره راههای تقویت روابط دوجانبه گفتوگو کند.
سعار همچنین گفت عبدالله دعوت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، را برای انجام سفری رسمی به اسرائیل پذیرفته است.
وزارت امور خارجه سومالی در بیانیهای اعلام کرد سفر گیدئون سعار، «دخالت غیرقابل قبول» در امور داخلی این کشور محسوب میشود.
عبدالله ماه گذشته گفته بود سومالیلند به «توافقنامههای ابراهیم» خواهد پیوست؛ توافقی که در سال ۲۰۲۰ با میانجیگری واشینگتن شکل گرفت و به برقراری روابط میان اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس از جمله امارات متحده عربی، شریک نزدیک سومالیلند، و بحرین انجامید.
وزارت امور خارجه سومالیلند در بیانیهای در فیسبوک اعلام کرد: «رییسجمهوری سومالیلند از اسرائیل و شهروندانش بهخاطر تصمیم به شناسایی سومالیلند تشکر کرد؛ تصمیمی که تاثیر بزرگی بر اقتصاد و توسعه سومالیلند خواهد داشت.»
موقعیت راهبردی
سومالیلند که زمانی تحتالحمایه بریتانیا بود، مدتهاست بهدنبال بهرسمیتشناختهشدن رسمی بهعنوان کشوری مستقل است، هرچند تاکنون با دولتهای مختلف توافقهای دوجانبهای در زمینه سرمایهگذاری و هماهنگی امنیتی امضا کرده است.
تصمیم اسرائیل برای شناسایی سومالیلند پس از دو سال تنش در روابط این کشور با بسیاری از نزدیکترین شرکایش، بهدلیل جنگ غزه و سیاستها در کرانه باختری، اتخاذ شده است.
نتانیاهو گفته است اسرائیل بهدنبال همکاری در حوزههای کشاورزی، سلامت، فناوری و اقتصاد خواهد بود. ساعر نیز پس از این سفر گفت «کارشناسان محلی» از بخش آب سومالیلند در ماههای آینده برای آموزش به اسرائیل سفر خواهند کرد.
سومالیلند در شمالغرب سومالی قرار دارد، با اتیوپی و جیبوتی مرز زمینی مشترک دارد و در آنسوی خلیج عدن، روبهروی یمن واقع شده است؛ جایی که حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی از اکتبر ۲۰۲۳ و همزمان با آغاز جنگ غزه، موشکها و پهپادهایی به سوی اسرائیل شلیک کردهاند.
عمر محمود، تحلیلگر سومالی در اندیشکده «گروه بحران بینالمللی»، به خبرگزاری رویترز گفت اقدام اسرائیل احتمالا ناشی از موقعیت راهبردی سومالیلند است.
او افزود هماهنگیهای امنیتی میتواند بدون استقرار پایگاههای نظامی اسرائیل در آنجا نیز انجام شود.
وزیر امور خارجه اسرائیل سهشنبه گفت شناسایی متقابل و برقراری روابط دیپلماتیک «علیه هیچکس» نیست.
سومالیلند نیز تاکید کرده است که شناسایی آن به اسرائیل اجازه ایجاد پایگاه نظامی در این منطقه یا اسکان مجدد فلسطینیان از غزه را نمیدهد. اسرائیل پیشتر از آنچه مقامهای این کشور «مهاجرت داوطلبانه فلسطینیان از غزه» توصیف میکنند، حمایت کرده است.
ترامپ شامگاه سهشنبه ۱۶ دی با انتشار پستی در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشیال، نوشت: «این نفت با قیمت بازار فروخته خواهد شد و پول آن تحت کنترل من، بهعنوان رییسجمهوری ایالات متحده آمریکا، قرار خواهد گرفت تا اطمینان حاصل شود که از آن به نفع مردم ونزوئلا و ایالات متحده آمریکا استفاده میشود.»
او افزود: «من از وزیر انرژی، کریس رایت، خواستهام این طرح را فورا اجرا کند. این نفت توسط کشتیهای ذخیرهسازی منتقل و مستقیما به اسکلههای تخلیه در ایالات متحده آورده خواهد شد.»
ساعاتی پیش از انتشار این خبر، خبرگزاری رویترز بهنقل از سه منبع آگاه گزارش داد که دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، اواخر این هفته در کاخ سفید با مدیران شرکتهای نفتی دیدار خواهد کرد تا با آنها درباره راههای احیای بخش نفتیِ آسیبدیده ونزوئلا گفتوگو کند.
دو نفر از این منابع به رویترز گفتهاند که این نشست احتمالا جمعه برگزار میشود، هرچند هنوز مشخص نیست چه افرادی در این جلسه حضور خواهند داشت.
افزایش تولید نفت خام ونزوئلا، کشوری که بزرگترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد، پس از آنکه نیروهای آمریکایی شنبه در عملیاتی در پایتخت این کشور نیکلاس مادورو، رییس حکومت ونزوئلا را بازداشت کردند، به یکی از اهداف اصلی ترامپ تبدیل شده است.
صادرات نفت ونزوئلا که دو دهه پیش بیش از سه میلیون بشکه در روز بود، بهدلیل کمبود طولانیمدت سرمایهگذاری که زیرساختها را بهشدت فرسوده کرده، به کمتر از یک میلیون بشکه در روز سقوط کرده است.
مقامهای دولت ترامپ برآوردهای تحلیلگران و مدیران صنعت را که میگویند افزایش سریع تولید نفت ونزوئلا سالها زمان میبرد، رد کردهاند و گفتهاند راههایی وجود دارد که با تجهیزات و فناوریهای جدید بتوان در مدت کوتاهی بخش نفت این کشور را تقویت کرد.
در حال حاضر، شرکت شورون تنها شرکت بزرگ نفتی آمریکاست که در میدانهای نفتی ونزوئلا فعالیت میکند.
اکسونموبیل و کونوکوفیلیپس پیش از آنکه پروژههایشان نزدیک به دو دهه پیش از سوی هوگو چاوز، رییسجمهوری وقت، ملیسازی شود از تولیدکنندگان عمده نفت در این کشور بودند.
این شرکتها تاکنون درباره تمایل خود برای بازگشت به ونزوئلا اظهار نظر نکردهاند.
فرصت تجاری «عظیم»
داگ برگام، وزیر کشور ایالات متحده، گفت یکی از گزینهها برای افزایش تولید نفت ونزوئلا در کوتاهمدت این است که واشنگتن تحریمهایی را لغو کند که مانع دسترسی این کشور به تجهیزات حیاتی میدانهای نفتی و دیگر فناوریهای لازم برای به حداکثر رساندن تولید شده است.
او در گفتوگو با شبکه فاکس بیزنس گفت: «برخی از این کارها میتواند خیلی سریع انجام شود. فرصت از نظر تجاری واقعا عظیم است.»
ترامپ گفته است صنعت نفت آمریکا میتواند احتمالا با کمکهای یارانهای در کمتر از ۱۸ ماه فعالیتهای خود را در ونزوئلا گسترش دهد.
ترامپ دوشنبه ۱۵ دی به شبکه انبیسی نیوز گفت: «مقدار عظیمی پول باید هزینه شود و شرکتهای نفتی این پول را خرج خواهند کرد و سپس یا از سوی ما یا از طریق درآمدها بازپرداخت خواهند شد.»
ترامپ همچنین سهشنبه ۱۶ دی در سخنانی خطاب به جمهوریخواهان مجلس نمایندگان آمریکا گفت افزایش تولید ونزوئلا میتواند هزینههای انرژی را برای آمریکاییها کاهش دهد.
او گفت: «ما نفت زیادی برای حفاری داریم که قیمت نفت را حتی بیشتر پایین خواهد آورد.»
زیرساخت فرسوده، توسعه پرهزینه
تحلیلگران و مدیران صنعت نفت نسبت به احیای سریع بخش نفتی ونزوئلا تردید دارند و تاکید میکنند که زیرساختهای تخریبشده این کشور به میلیاردها دلار سرمایهگذاری و سالها زمان برای بازسازی نیاز دارد.
ذخایر نفتی ونزوئلا همچنین از پرهزینهترین ذخایر جهان برای توسعه به شمار میرود، زیرا نفت آن بسیار سنگین و غلیظ است و برای استخراج، انتقال و پالایش به سوخت قابل استفاده، به تجهیزات تخصصی نیاز دارد.
با توجه به اینکه قیمتهای جهانی نفت در مقایسه با استانداردهای تاریخی نسبتا پایین و در حدود ۶۰ دلار در هر بشکه است، تولیدکنندگان تمرکز خود را بر ذخایری گذاشتهاند که ارزانتر و سادهتر قابل توسعه هستند.
