حیوانات محبوس در باغوحش بدنام بوئنوسآیرس پس از ۵ سال آزاد شدند
تصویری از هیرمان، شیر نر ایرانی که در شرایطی مشابه با گربهسانان محبوس در لوجان، در باغوحش ارم تلف شد
پنج سال پس از تعطیلی باغوحش بدنام لوجان در آرژانتین، دو خرس قهوهای و ۶۲ گربهسان بزرگ که زنده مانده بودند، آزاد شدند. این حیوانها قرار است در جریان یک توافق تازه میان آرژانتین و یک سازمان بینالمللی حمایت از حیوانات به پناهگاههایی در خارج از این کشور انتقال یابند.
به گزارش شبکه ایبیسی، خرسها، ببرها و شیرهای این باغوحش که پس از تعطیلی در سال ۲۰۲۰ با حداقل امکانات در قفسهایی تنگ نگهداری میشدند، برای نخستین بار پس از پنج سال تحت مراقبت فوری دامپزشکی قرار گرفتند، معاینه و در مواردی درمان شدند.
این عملیات که نخستین قدم پیش از انتقال آنها به پناهگاههای تحت مدیریت سازمان بینالمللی فور پاوز بود، به دلیل وضعیت وخیم حیوانهای محبوس «بزرگ و دشوار» توصیف شده است.
امیر خلیل، دامپزشک و از اعضای این سازمان که هدایت عملیات اضطراری دامپزشکی را برعهده دارد، گفت: «تعداد حیوانات این باغوحش تعطیلشده و شرایط نگهداری از آنها این ماموریت را بسیار دشوارتر کرده است. این یکی از بزرگترین عملیاتهای ماست، نه فقط در آرژانتین یا آمریکای لاتین، بلکه در سراسر جهان.»
باغوحش لوجان که به بازدیدکنندگان اجازه میداد شیرها و ببرها را لمس کنند و با آنها عکس بگیرند و به همین دلیل مشهور بود، سال ۲۰۲۰ به دلیل نگرانیهای فزاینده درباره ایمنی تعطیل شد. اما تعطیلی نهتنها وضعیت حیوانات اسیر در آن را بهبود نداد، بلکه وضعشان وخیمتر شد زیرا دیگر منبعی برای مراقبت از آنها وجود نداشت.
به گزارش ایبیسی، طی پنج سال گذشته تنها چند نگهبان وفادار که با وجود از دست دادن شغلشان در لوجان همچنان خود را موظف به مراقبت از شیرها و ببرهای گرفتار میدانستند، حیوانات را با حداقل امکانات زنده نگه داشتند.
بسیاری از حیوانها دوام نیاوردند
طبق آمار ثبت شده از نخستین سرکشی سازمان فور پاوز در سال ۲۰۲۳، از ۲۰۰ گربهسان بزرگ که در سال ۲۰۲۰ در آنجا زندگی میکردند، تنها ۱۱۲ قلاده شیر و ببر زنده مانده بودند.
دو سال بعد، نیمی از آنها بر اثر بیماریهای ناشی از سوء تغذیه، زخمهای حاصل از درگیری با حیواناتی که در طبیعت هرگز با آنها روبهرو نمیشدند، عفونتهای ناشی از نبود مراقبت پزشکی و از کار افتادن اندامها بر اثر استرس شرایط تنگ و نامناسب جان باختند.
لوسیانا دابرامو، مدیر برنامههای سازمان فور پاوز شرایط نگهداری حیوانات را «تکاندهنده» توصیف میکند و با اشاره به نگهداری هفت شیر ماده در یک قفس ۹ متری، میگوید: «شلوغ برای توصیف وضعیت آنها حق مطلب را ادا نمیکند.»
به گفته او در قفسی دیگر دو ببر آسیایی با دو شیر آفریقایی در فضایی کوچک نگهداری میشدند. ترکیبی که از دابرامو آن را «مواجههای غیرممکن در طبیعت» توصیف میکند.
در پناهگاههای فور پاوز در سراسر جهان، استاندارد نگهداری شیرها، ۱۰ هزار متر مربع بهازای هر شیر است.
فور پاوز ماه گذشته پس از امضای توافقی با دولت آرژانتین مسئولیت نگهداری از حیوانات وحشی بازمانده در لوجان را برعهده گرفت.
بر اساس تفاهمنامه میان این سازمان با دولت آرژانتین، این کشور متعهد شده است که به فروش و مالکیت خصوصی گربهسانان غیربومی پایان دهد. ناظران اجرای این تعهد را به دلیل تنوع قوانین در ۲۳ استان این کشور دشوار ارزیابی میکنند.
حیوانهای آزادشده به چه کمکهایی نیاز دارند
به گزارش ایبیسی تیم امداد فور پاوز پس از انتقال شیرها و ببرهای بیهوش به تختهای جراحی، از طریق سرم مواد مغذی، آنتیبیوتیک و داروهای مسکن به آنها تزریق میکردند و معاینههای سریع در بیشتر موارد به جراحیهای اضطراری تبدیل میشدند.
به گفته دامپزشکان این سازمان، دم یک ببر بهدلیل بریدگی عمیق بخیه شد و ببر دیگری بهدلیل تومور رحمی تحت عمل قرار گرفت. چند شیر و ببر هم برای ترمیم دندانهای شکسته و عفونیشان نیاز به عصبکشی داشتند؛ دندانهایی که با گاز گرفتن میلههای فولادی قفسها آسیب دیده بود.
چند حیوان دیگر نیز بهدلیل رشد غیرعادی ناخنها که در اثر راهرفتن طولانی روی کفپوشهای چوبی غیرطبیعی ایجاد شده بود، درمان شدند.
پس از بررسی همه حیوانات در هفتههای آینده، فور پاوز برنامه انتقال آنها به زیستگاههای طبیعی و گسترده در سراسر جهان را تنظیم خواهد کرد.
این سازمان که مقر آن در وین است، در جریان جنگهای سوریه و عراق و همینطور در جنگ جاری در غزه، حیواناتی را که حین جنگ مورد غفلت قرار گرفته یا در شهرهای جنگزده گیر افتاده بودند، نجاتداده بود. با اینحال آنها میگویند نجات این تعداد گربهسان بهطور همزمان یک اتفاق نادر و نخستین تجربه آنهاست.
دانشمندان بریتانیایی مطالعهای برای بررسی این موضوع آغاز کردهاند که آیا آلودگی هوا میتواند باعث زوال عقل شود؟ این پژوهش، میتواند به توسعه داروهای جدیدی برای مقابله با پیشرفت بیماریهایی مانند آلزایمر منجر شود.
گاردین روز یکشنبه ۲۹ مهر در گزارشی نوشت دانشمندان بریتانیایی در آستانه راهاندازی پروژه تحقیقاتی چشمگیری هستند که نشان میدهد هوایی که تنفس میکنیم چگونه میتواند بر مغز ما تاثیر بگذارد.
به گفته دانشمندان، این تحقیق برای درک یک مشکل پزشکی مهم، یعنی چگونگی تاثیر آلودگی هوا بر بروز زوال عقل، حیاتی است.
در سالهای اخیر، دانشمندان دریافتند که آلودگی هوا یکی از خطرناکترین تهدیدها برای سلامت انسان است و نشان دادهاند که این آلودگی در بروز سرطان، بیماریهای قلبی، دیابت و بسیاری از مشکلات بهداشتی دیگر نقش دارد.
اکنون دانشمندان در موسسه فرانسیس کریک (Francis Crick) قرار است به بررسی ارتباط آلودگی هوا با پدیده زوال عصبی بپردازند.
این پروژه تحقیقاتی با عنوان «سرعت» (Rapid) که از سوی خیریه «مقابله با زوال عقل» تامین مالی شده است، از روز دوشنبه ۳۰ مهر بهطور رسمی آغاز خواهد شد.
ذرات کوچک آلاینده چطور منجر به زوال عقل میشوند؟
پروژه سرعت شامل بررسی دقیق فرآیندهایی است که ذرات کوچک آلاینده میتوانند منجر به زوال عقل شوند.
این تحقیق میتواند بینشی کلی درباره چگونگی تاثیر ذرات معلق در هوا بر بروز بیماریها ارائه دهد و همچنین به توسعه داروهای جدید برای مقابله با پیشرفت شرایطی مانند بیماری آلزایمر کمک کند.
پروفسور چارلز سوانتون، معاون مدیر بالینی موسسه کرک و از مدیران این پروژه گفت: «آلودگی هوا معمولا با زوال عقل مرتبط نیست. با این حال، اپیدمیولوژیستها بهتازگی دریافتهاند که ذرات موجود در هوا کاملا با خطر بیماریهای نورودژنراتیو (زوال عصبی) مرتبط هستند.»
او افزود: «ما میخواهیم دقیقا بفهمیم که چگونه ذرات ریز در هوا میتوانند تاثیرات عمیقی بر مغز ما داشته باشند و از این دانش برای توسعه داروهای جدیدی برای درمان زوال عقل استفاده کنیم.»
یک نوع کلیدی از آلودگی هوا، شامل معلقهای ریز ذرات جامد و قطرات مایع است.
این ذرات از اگزوز خودروها و کامیونها، کارخانهها، گرد و غبار، گردهها، آتشفشانها، آتشسوزیهای جنگلی و منابع دیگر تولید میشوند و بهعنوان ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری یا بهطور ساده PM2/5 شناخته میشوند.
این ذرات دارای قطری کمتر از ۲.۵ میلیونیم متر هستند که حدود ۳۰ برابر نازکتر از موی انسان است و بهقدری کوچکاند که میتوانند به عمق بدن انسان نفوذ کنند.
در مورد زوال عقل، پیام۲.۵ها هنگام تنفس و از طریق پیاز بویایی (olfactory bulb) وارد مغز میشوند.
پیاز بویایی یک ساختار عصبی در مغز است که در بالای حفره بینی قرار دارد و سیگنالهای بویایی را از گیرندههای موجود در بینی دریافت کرده و پردازش میکند. این بخش، نقش مهمی در درک و تشخیص بوها دارد.
به گفته پروفسور سوانتون، به نظر میرسد که پیام۲.۵ها در مغز، از سوی سلولهای ایمنی در سیستم عصبی مرکزی جذب میشوند و پس از آن است که احتمالا زوال عصبی آغاز میشود.
با این حال، این که این فرآیند چگونه پیش میرود و منجر به زوال عقل میشود، هنوز روشن نیست.
درک دقیق این فرایند، یکی از اهداف اصلی پروژه سرعت است تا بفهمیم چگونه پیام۲.۵ها موجب تشکیل تودههایی در بافت مغز میشوند که نشانه مشخص بیماری آلزایمر است.
سونیا گاندی، رییس آزمایشگاه زیستشناسی زوال عصبی در موسسه کرک و دانشگاه کالج لندن گفت: «ما شواهد خوبی از ارتباط بین قرارگیری در معرض ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری و بیماریهای مغزی مانند آلزایمر و پارکینسون داریم. اما هنوز نمیدانیم که آیا این ذرات واقعا زوال عصبی را بهطور مستقیم تحریک میکنند یا تنها فرایندی را که در افراد آسیبپذیر در حال وقوع است، تسریع میکنند.»
پژوهشگران موسسه کرک بر این باورند که آلودگی هوا از طریق سه مکانیسم مختلف میتواند باعث زوال عقل شود؛ بر اساس یکی از این مکانیسمها، ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری ممکن است بهطور مستقیم فرآیند تجمع پروتئینها را در مغز تسریع کنند و باعث بروز آلزایمر شوند.
به عبارت دیگر، ممکن است ورود ذرات معلق با توانایی مغز در پاکسازی تودههای پروتئینی تداخل ایجاد کند.
به بیانی ساده، این ذرات ۲.۵ میکرومتری با سیستم پاکسازی سلولهای بدن تداخل دارند و باعث میشوند حذف پروتئینهای عامل بیماریهایی مانند آلزایمر، دشوارتر شود.
سومین نظریه این است که پیام۲.۵ها به وسیله سلولهای ایمنی مغز به نام میکروگلیا جذب و احتمالا باعث میشوند که این سلولها، واکنشی التهابی را ایجاد و آغاز زوال عقل را تسریع کنند.
پژوهشگران برای تشخیص اینکه کدام مکانیسم در بروز زوال عقل نقش دارد، بر آزمایشهای درونکشتگاهی روی سلولهای بنیادی انسانی و همچنین مدلهای حیوانی تمرکز خواهند کرد.
سونیا گاندی در همین زمینه گفت: «زمانی که این مکانیسمها را با جزییات بیشتری درک کنیم، میتوانیم از این دانش برای توسعه درمانهایی استفاده کنیم که تاثیر آلودگیهای هوا را کاهش دهند.»
او اظهار امیدواری کرد که شاید روزی، بتوانیم از اثرات محیط بر بیماریهای مغزی پیشگیری کنیم.
یافتههای یک پژوهش جدید با موضوع تغییرات آب و هوایی نشان داد که قرار گرفتن طولانیمدت در معرض دمای شدید با افت شناختی، بیماریهای کلیوی و سرطان پوست مرتبط است و امواج گرما میتواند مشکلات سلامت روان و شیوع بیماریهای عفونی را تشدید کند.
این تحقیق که از سوی پژوهشگران دانشگاه بریستول بریتانیا انجام شد، شامل نظرات دانشمندان برجسته آب و هوا، هواشناسان و پزشکان بهداشت عمومی است.
بر اساس یافتههای این پژوهش، قرار گرفتن طولانیمدت در دمای شدید ارتباط مستقیمی با زوال شناختی، بیماری کلیوی، سرطان پوست و گسترش بیماریهای عفونی دارد.
دان میچل، نویسنده اصلی این پژوهش، اعلام کرد محققان از برخی «پیوندهای قوی» میان این بیماریها و امواج گرما آگاه هستند و این امر «موجب نگرانی قابل توجهی» شده است.
سخنگوی دانشگاه بریستول گفت: «در حالی که تاثیر منفی تغییرات آب و هوایی بر سلامت قلب و ریه به طور گستردهای شناخته شده، این تحقیق تصویر جامعتری از پیامدهای مرتبط ارائه میدهد.»
کارشناسان دریافتند که «تکرار و افزایش تغییرات آب و هوایی، مانند موج گرما و سیل، مشکلات سلامت روانی و گسترش بیماریهای عفونی را تشدید میکند.»
زنگ خطر بیماریهای پنهان
این مطالعه همچنین نشان میدهد که قرار گرفتن طولانیمدت در معرض گرما میتواند خواب را مختل کند که این امر با زوال شناختی، بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط است.
هوای سرد نیز ممکن است منجر به صدمات جسمی، مانند زمین خوردن یا تضعیف سلامت روانی، از جمله گوشهگیری شود و درد مفاصل و بیتحرکی را بر اثر نشستن و دراز کشیدن بیش از حد افزایش دهد.
میچل، استاد علوم آب و هوا در دانشگاه بریستول گفت: «این تحقیق عمدتا عوارض بالقوه بسیار جدی ناشی از قرار گرفتن طولانیمدت در معرض تغییرات آب و هوایی را نشان میدهد که تاکنون در ارزیابیهای مشابه به آن پرداخته نشده است.»
او افزود که اطلاعات کافی در مورد اینکه چگونه دماهای گرمتر یا سیل مداوم ممکن است با بیماریهای مختلف مرتبط باشد، وجود ندارد.
با این حال، این پژوهشگر تاکید کرد که فشار گرمایی مداوم و چندساله احتمالا بیماریهای زمینهای مانند بیماریهای کلیوی را تشدید میکند اما برای تعیین اثرات بلندمدت آن، باید تحقیقات بیشتری انجام شود.
میچل ادامه داد: «با استفاده از نمونه بریتانیا ما زمینه را برای تجزیه و تحلیل کامل و جهانی ارتباط میان تغییرات آب و هوایی و سلامت فراهم کردهایم.»
یونیس لو، یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق گفت که گامهای بعدی شامل تجزیه و تحلیل دادههای بلندمدت بیشتر در کنار «عوامل دیگری است که در طول زمان بر سلامتی تاثیر میگذارند».
تغییرات اقلیمی ناشی از تغییر درازمدت میانگین دمای زمین است که شرایط آب و هوایی را عوض میکند.
در طول یک دهه گذشته، دمای زمین به طور متوسط حدود ۱.۲ درجه سانتیگراد گرمتر از اواخر قرن ۱۹ بوده است.
اکنون تایید شده که گرمایش جهانی در دوره ۱۲ ماهه بین فوریه ۲۰۲۳ تا ژانویه ۲۰۲۴ از ۱.۵ درجه سانتیگراد فراتر رفته است.
پیامدهای افزایش دما که به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از فعالیتهای انسان رخ داده، با پدیده النینو تشدید و باعث شده سال ۲۰۲۳ گرمترین سال ثبت شده در تاریخ باشد.