حدود ۸۰۰ هزار کارگر ساختمانی در کشور از بیمه محروماند
عباس شیری، بازرس کانون کارگران ساختمانی کشور از محرومیت حدود ۸۰۰ هزار کارگر ساختمانی در ایران از داشتن بیمه خبر داد.
عباس شیری، بازرس کانون کارگران ساختمانی کشور از محرومیت حدود ۸۰۰ هزار کارگر ساختمانی در ایران از داشتن بیمه خبر داد.
شیری در گفتوگو با ایلنا گفت حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار کارگر ساختمانی هنوز بیمه نیستند و از این تعداد، بیمه حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار کارگر قطع شده و به اندازه همین تعداد هم در صف دریافتِ سهمیه بیمه هستند.
ایلنا در گزارش خود با اشاره به اینکه نداشتن بیمه اجتماعی، نرخ بالای حوادث کار و نبود امنیت شغلی، مسئله مشترک تمام کارگران ساختمانی است، افزود بیمه اجتماعی این کارگران با وجود اصلاح چندباره قانون بیمه کارگران ساختمانی، همچنان با مشکل مواجه است.
به نوشته ایلنا، آخرین بار، مجلس در سار ۱۴۰۲ اصلاحیه ماده پنج بیمه کارگران ساختمانی را برای افزایش منابع تأمین اجتماعی مصوب کرد اما حتی همین قانون اصلاح شده هم تاکنون نتوانسته مشکل بیمه این کارگران را حل کند.
شیری پیش از این در دوم مرداد در گفتوگو با ایلنا گفته بود از سال ۱۳۹۹ تا سال ۱۴۰۴ کمتر از ۵۰ هزار کارگر در ایران تحت پوشش بیمه قرار گرفتهاند.
در ۱۹ اردیبهشت نیز داود کشوری، فعال کارگری با اشاره به محرومیت صدها هزار کارگر ساختمانی در ایران از داشتن بیمه، گفت بود قطع بیمه این تعداد از کارگران چیزی کمتر از یک فاجعه اجتماعی نیست.
ایلنا در بخش دیگری از گزارش خود با تاکید بر اینکه سالهاست که ساختار بازرسیِ بیمهای از کارگران ساختمانی، مورد اعتراض کارگران و فعالان این حوزه است، نوشت آنها میگویند بازرسان تامین اجتماعی بدون توجه به ماهیت این شغل و اتفاقا به قصد حذف سهمیه بیمه شده، بازرسی میکنند.
زعفر، کارگر ماهر ساختمانی آرماتوربند که بیش از ۳۰ سال سابقه کار دارد، در این باره به ایلنا گفت: «بسیاری از همکارانم در صف دریافت سهمیه هستند و برخی هم بیمهاشان قطع شده.»
او اضافه کرد: «همکاری داشتم که سالها منتظر سهمیه بیمه بود، اما درست همان زمان که سر ساختمان پایش شکست و برای مدتی خانهنشین شد، سهمیه بیمه آمد و او نتوانست پیگیری کند و سهیمهاش خط خورد. حالا بعد از ۲ سال هنوز در صف دریافت سهمیه است.»
به نوشته ایلنا، مشکلات کارگران ساختمانی برای بهرهمندی از بیمه اجتماعی، یکی از مهمترین و سنگینترین مسائل این کارگران است و با وجود وعدههای بسیار برای حل این مشکل، به جرات میتوان گفت که هنوز کارگران از این حداقلیترین حق خود محروم هستند.
پژمان جوزی، رییس انجمن صنعت ساختمان، پیشتر در ۲۹ فروردین اعلام کرد که بیش از ٩٧ درصد کارگران به دلیل نداشتن کارت مهارت، فاقد پوشش بیمهای هستند.
او همان زمان گفت: «در سال ۱۴۰۱ فقط ۴۲ هزار کارگر موفق به دریافت کارت مهارت شدند، در حالیکه بیش از یک میلیون و ۶۰۰ هزار کارگر ساختمانی فعال داریم.»
گزارشها نشان میدهد که اختلاف میان آمار رسمی، ظرفیت بیمهگذاری و واقعیتهای میدانی، عمق بحران ساختاری در حمایت اجتماعی از کارگران ساختمانی را آشکار کرده است.
شهریار عسکری، مدیر روابط عمومی ادارهکل حفاظت محیط زیست خوزستان ۲۳ مرداد گفت شاخص کیفیت هوا براساس اندازهگیری ذرات معلق با اندازه ۲.۵ میکرون در ایستگاه مرکز بهداشت شرق اهواز ۳۰۸ میکروگرم بر مترمکعب بوده بنابراین این شهر در وضعیت «خطرناک» و «قهوه ای» قرار دارد.
سعید محمودی، مدیر کل حفاظت محیط زیست خراسان رضوی نیز گفت: «میانگین شاخص کلی کیفیت هوای مشهد طی ۲۴ ساعت گذشته با عدد ۱۵۵ نشانگر هوای ناسالم است.»
شرکت کنترل کیفیت هوای تهران هم اعلام کرد شاخص کیفیت هوا در روز پنجشنبه به عدد ۱۷۶ رسیده و پایتخت در وضعیت قرمز و ناسالم برای تمامی گروههای سنی قرار دارد.
از ابتدای سال جاری تاکنون، تهران شش روز هوای پاک، ۸۴ روز هوای قابل قبول و ۴۷ روز هوای ناسالم را تجربه کرده است.
این وضعیت نسبت به ۲۴ ساعت گذشته، که میانگین شاخص روی عدد ۸۴ و در محدوده «قابل قبول» بود، افزایش قابلتوجهی داشته است.
کارشناسان هشدار دادهاند در چنین شرایطی، حتی افراد سالم نیز در معرض خطر قرار دارند و توصیه کردهاند شهروندان از تردد غیرضروری در فضای باز خودداری کنند.
به گفته آنان، گروههای حساس شامل بیماران قلبی و ریوی، سالمندان، زنان باردار و کودکان باید به طور ویژه از تماس با هوای آلوده پرهیز کنند.
معاون مرکز تحقیقات کیفیت هوا و تغییر اقلیم در دانشگاه علوم پزشکی «شهید بهشتی» ۲۲ مرداد از بیش از ۳۵ هزار مرگ منتسب به آلودگی هوا در کشور در طی سال ۱۴۰۳ خبر داد.
بحران آب و برق ادامه دارد
یک نوجوان با ارسال ویدیویی به ایراناینترنشنال گفت: «شامگاه چهارشنبه ۲۲ مرداد در مشهد، برق خانهها قطع شد و مردم به پارکها رفتند اما در آنجا نیز برق قطع شد. شهر در تاریکی فرو رفت و مردم با چراغقوه در رفتوآمد بودند.»
خبرگزاری رکنا در گزارشی ۲۳ مرداد نوشت در حالی دولت از شهروندان میخواهد در مصرف آب و برق صرفهجویی کنند که آمار رسمی نشان میدهد ۳۰ درصد آب تهران پیش از رسیدن به منازل در شبکه فرسوده هدر میرود و با وجود ۷۵ درصد خانوار کممصرف، خاموشیها ادامه دارد.
دولت پزشکیان در هفتههای اخیر با استفاده از پیامک، کمپینهای تبلیغاتی و قبضهای مقایسهای از مردم خواسته است مصرف آب و برق را کاهش دهند.
به گفته ناظران، این میزان هدررفت به این معناست که حتی کاهش قابلتوجه مصرف خانگی نیز نمیتواند بحران آب را حل کند، زیرا بخش مهمی از مشکل به زیرساختهای قدیمی بازمیگردد که دههها نوسازی نشدهاند.
بر اساس این گزارش، در بخش برق نیز مدیرعامل توانیر اعلام کرده است که ۷۵ درصد خانوارها کممصرف هستند و قبض آنها افزایش نیافته است.
تحلیل این آمار نشان میدهد که اکثریت مردم الگوی مصرف بهینه را رعایت میکنند، اما کمبود ظرفیت تولید، فرسودگی نیروگاهها، توسعه ناکافی انرژیهای تجدیدپذیر و ضعف مدیریت پیک مصرف، فشار بر شبکه برق را ادامهدار کرده است.
رویترز پنجشنبه ۲۳ مرداد به نقل از یک منبع سیاسی گفت که علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، اکنون با دیدن هزینه تقابل نظامی، به سمت مذاکره تمایل پیدا کرده است.
بر اساس این گزارش، مقامهای جمهوری اسلامی نگرانند که حملات بعدی، هماهنگی سیاسی و نظامی کشور را مختل کند؛ به همین دلیل، شورای دفاع تشکیل دادهاند تا حتی در صورت انتقال خامنهای ۸۷ ساله به محل امن، تداوم فرماندهی تضمین شود.
بهنوشته پریسا حافظی، نویسنده این گزارش، جمهوری اسلامی که در جنگ و بنبست دیپلماتیک تضعیف شده، اکنون در نقطهای حساس قرار دارد: یا در برابر فشار برای توقف فعالیت هستهای مقاومت کند و خطر حملات بیشتر اسرائیل و آمریکا را بپذیرد، یا کوتاه بیاید و با خطر شکاف در رهبری مواجه شود.
دیوید لمی، وزیر امورخارجه بریتانیا، چهارشنبه ۲۲ مرداد با هشدار نسبت به فعالسازی مکانیسم ماشه گفت سه کشور اروپایی آمادهاند در صورت پایبندی تهران به شروطشان، معافیتهای تحریمی را تمدید کنند؛ اما در غیر این صورت تحریمهای سازمان ملل دوباره اعمال خواهد شد.
به گفته الکس وتانکا، مدیر برنامه ایران در اندیشکده خاورمیانه واشینگتن، اگر جمهوری اسلامی بدون تضمین دیپلماتیک یا امنیتی بهسرعت برنامه هستهای خود را بازسازی کند، «حمله آمریکا و اسرائیل نهتنها ممکن، بلکه تقریبا قطعی خواهد بود».
اختلاف اصلی باقی است
رویترز با تاکید بر این که اختلاف اصلی همچنان باقی است نوشت: «تهران بر حق خود برای غنیسازی بهعنوان بخشی از برنامه صلحآمیز هستهای پافشاری میکند و دولت ترامپ توقف کامل آن را میخواهد.»
بازگشت تحریمهای سازمان ملل تحت «مکانیسم ماشه» که از سوی سه کشور اروپایی دنبال میشود، تهدید دیگری است.
جمهوری اسلامی تهدید کرده از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) خارج میشود.
منوچهر متکی، ,وزیر پیشین امور خارجه و عضو کنونی کمیسیون اقتصادی مجلس، ۲۲ مرداد گفت: «اگر طرف مقابل گامی به سمت عملیاتی کردن مکانیسم ماشه و استفاده از ابزار آن بردارد، حتما با اقدام مجلس ایران مواجه خواهد شد.»
او افزود که مجلس «دست به ماشه» آماده خروج از انپیتی است، اما منابع آگاه به رویترز گفتهاند این تهدیدها، صرفا اهرم فشار است، چرا که خروج از پیمان به معنای حرکت آشکار به سمت سلاح هستهای خواهد بود و حمله آمریکا و اسرائیل را در پی دارد.
رویترز در ادامه به نقل از یک دیپلمات غربی نوشت: «حکومت ایران هرگز تا این اندازه آسیبپذیر نبوده است. در داخل، نارضایتی از جنگ، انزوا، سوءمدیریت و کمبود آب و برق رو به افزایش است و خاموشیهای روزانه و بحران ذخایر آب، فشار بر کسبوکارها را تشدید کرده است.»
این گزارش، بازگشت چهرههای میانهرو را که سالها از رسانههای دولتی کنار گذاشته شده بودند، تلاشی برای آرامکردن افکار عمومی و القای امکان اصلاحات کنترلشده از درون، بدون تغییر بنیادین در سیاستهای نظام توصیف کرده است.
محمدی در این گفتوگو درباره اینکه چه کسانی پشت تهدیدهای قتل علیه او هستند، گفت: «بدون شک وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی. ماموران مستقیما با وکیل من تماس گرفتند. ظاهرا هدفشان این بود که نشان دهند تهدیدها جدی است. برای آنها دیگر هیچ حد و مرزی وجود ندارد.»
این فعال حقوق بشر با بیان اینکه از زمان دریافت جایزه نوبل صلح در سال ۲۰۲۳، بهدلیل جلب شدن توجه بینالمللی، سکوت نکردن و ادامه فعالیتهای حقوق بشری، «دردسر و تهدیدی بزرگتر» برای رژیم شده است، گفت به همین دلیل تهدیدها علیهاش شدت یافته است.
او با تاکید بر اینکه «جمهوری اسلامی یکی از بدترین رژیمهای جهان معاصر است»، گفت: «ما فعالان حقوق بشر سالهاست علیه یک سیستم آپارتاید که زنان را بهطور سیستماتیک سرکوب میکند اعتراض میکنیم. اما در ایران آزادی بیان وجود ندارد. منتقدان در زندانها شکنجه و کشته میشوند. شمار اعدامها حتی به صورت روزانه افزایش یافته است. تقریباً هیچ فعال حقوق بشری در ایران وجود ندارد که در زندان نبوده باشد.»
تجربه زندان
محمدی با اشاره به تجربه ۱۰ ساله خود از زندان در ایران گفت در این مدت در زندانهای مختلف داخل و خارج تهران و هم در بندهای عمومی و هم در سلولهای انفرادی بندهای امنیتی نگهداری شده است.
او با تاکید بر اینکه شرایط در اوین با دیگر زندانها قابل مقایسه نیست، اوین را دارای دو چهره متضاد توصیف کرد: «از یک طرف بخشهای مافوق امنیتی بدنامی وجود دارد که در آن زندانیان تحت شکنجه مجبور به اعترافات اجباری میشوند. از طرف دیگر، زندانیان در بخشهای عمومی، با مبارزه و سرسختی حقوقی به دست آوردهاند که در سایر زندانها وجود ندارد.»
به گفته محمدی، پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در جریان جنگ ۱۲ روزه، جمهوری اسلامی فشار بر زندانیان را شدیدا افزایش داد و بسیاری از زندانیان تحت شرایط غیرقابل تصور به دیگر زندانها منتقل شدند: «دست و پا بسته از میان خرابههای اوین عبور داده شدند و تحت مراقبت تکتیراندازان قرار گرفتند.»
او اضافه کرد که زندانیان ناچار شدند حتی اندک وسایل شخصی خود را که طی سالها جمع کرده بودند، رها کنند و تخریب بخش بهداری زندان نیز باعث شد بسیاری از زندانیان بدون پرونده پزشکی و دارو به زندانهای دیگر فرستاده شوند.
سرکوب گسترده
محمدی در پاسخ به این سوال اشپیگل که جنگ با اسرائیل چه تغییراتی در ایران ایجاد کرده است، گفت: «جمهوری اسلامی سرکوبها را به شدت افزایش داده است. نیروهای نظامی در خیابانها مستقر شدهاند و مجاز به شلیک به مردم هستند. به تازگی کودکی در آغوش مادرش در شهر خمین بهدست نیروهای امنیتی کشته شد. تعداد بازداشتها نیز بهشدت افزایش یافته است.»
این فعال حقوق بشر با بیان اینکه در تمام کشور خبر میرسد که افراد به اتهام «جاسوسی» به صورت خودسرانه بازداشت میشوند و اغلب خانوادهها و وکلا نمیدانند آنان کجا هستند، هشدار داد: «مجلس ایران قانونی تصویب کرده که پیگرد قضایی را تشدید میکند و رییس قوه قضاییه بارها اعلام کرده در صورت انتساب اتهام به جاسوسی، تحقیقات طولانی لازم نیست و احکام سریع صادر میشود.»
او این وضعیت را موجب «موج جدیدی از خشونت، شکنجه و اعدام» دانست.
محمدی با اشاره به هدف قرار گرفتن مقامات ارشد جمهوری اسلامی از سوی اسرائیل نیز گفت که جمهوری اسلامی «در حوزه نظامی و بهویژه در توسعه فعالیتهای مرتبط با پروژههای هستهای» ضعیف شده و این «یک واقعیت» است.
امید به سقوط جمهوری اسلامی
برنده جایزه نوبل صلح ۲۰۲۳ در بخش پایانی گفتوگو با اشپیگل در پاسخ به اینکه آیا امیدوار به سقوط جمهوری اسلامی است، با یادآوری جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سه سال پیش که آن را «یکی از قویترین و گستردهترین جنبشهای اجتماعی تاریخ ایران» خواند، گفت جمهوری اسلامی با مبارزات مردم تضعیف شده و مشروعیت خود را از دست داده است.
محمدی با بیان اینکه ایران در دو دهه گذشته بارها شاهد جنبشهای اعتراضی بوده و اغلب زنان و جوانان در خط مقدم مبارزه برای تغییر قرار داشتهاند، گفت: «هزینه این مبارزه بسیار بالا بوده؛ بسیاری در خیابانها کشته شدند و برخی در زندانها اعدام شدند.»
او اضافه کرد: «با این حال، ما سر خم نکردهایم و من مطمئنم که گذار از یک نظام استبدادی دینی به دموکراسی با اراده مردم ممکن است.»
این دو منبع تایید کردند: «در صورت حمله بعدی احتمالی اسرائیل به ایران، جمهوری اسلامی علیه اقلیم کردستان عراق واکنش نشان میدهد.»
یک مقام مخالف جمهوری اسلامی در اربیل به ایراناینترنشنال گفت که «پس از سفر لاریجانی، منابعی در دولت اقلیم کردستان به همه احزاب هشدار دادهاند در صورت حمله مجدد اسرائیل به ایران، احتمال تهدیدات جمهوری اسلامی علیه اقلیم و این احزاب جدی خواهد بود».
او پنجشنبه ۲۳ مرداد به ایراناینترنشنال گفت: «پس از سفر لاریجانی، منابعی در دولت اقلیم کردستان به همه احزاب هشدار دادهاند در صورت حمله مجدد اسرائیل به ایران، احتمال تهدیدات جمهوری اسلامی علیه اقلیم و این احزاب جدی خواهد بود.»
دفتر مشاور امنیت ملی عراق شامگاه چهارشنبه با صدور بیانیهای اعلام کرد که سند امضاشده میان بغداد و تهران در جریان سفر لاریجانی، یک یادداشت تفاهم امنیتی برای همکاری در امور مرزی و مقابله با مخالفان کرد ایرانی بوده است.
در این بیانیه آمده است که عراق و جمهوری اسلامی پیشتر در ۲۸ اسفندماه ۱۴۰۱ صورتجلسهای امنیتی با عنوان «توافق امنیتی مشترک» امضا کرده بودند که موضوع آن امنیت مرزها و اقدامات برای خنثیسازی فعالیت مخالفان کرد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان عراق بوده است.
تمی بروس، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، چهارشنبه ۲۲ مرداد در نشستی خبری به سوالی درباره «نگرانی» واشینگتن از تفاهمنامه امنیتی عراق و جمهوری اسلامی واکنش نشان داد و گفت: «همانطور که پیشتر هم گفتهایم، ما با هر قانونی که با اهداف کمکها و همکاریهای امنیتی دوجانبه و شراکت ما ناسازگار باشد و در تضاد با تقویت نهادهای امنیتی موجود عراق عمل کند، مخالفیم.»
سفر لاریجانی به عراق و لبنان با واکنشهای بسیاری در لبنان مواجه شد.
روزنامه اسرائیلی معاریو ۲۳ مرداد در گزارشی به حواشی سفر لاریجانی به لبنان پرداخت و نوشت حکومت سوریه به هواپیمای حامل او اجازه استفاده از حریم هوایی این کشور را نداده است.
در پی این تصمیم دمشق، هواپیمای حامل لاریجانی ناچار شد مسیر خود را از حریم هوایی عراق و ترکیه دنبال کند.
نواف سلام، نخستوزیر لبنان چهارشنبه ۲۲ مرداد در ایکس نوشت در دیدار با لاریجانی اظهارات مقامهای جمهوری اسلامی درباره خلع سلاح حزبالله را «غیرقابل قبول» خوانده و تاکید کرده که لبنان هیچگونه دخالت در امور داخلی را نخواهد پذیرفت و انتظار دارد جمهوری اسلامی بهطور شفاف به این اصول پایبند باشد.
بر اساس گزارش پنجشنبه ۲۳ مرداد دفتر رهبر جمهوری اسلامی، رحیم شرفی، سخنران این مراسم «تبعیت از رهبری الهی» را از عوامل جلب نصرت و رضایت خداوند بر اساس سنتهای الهی دانسته است.
با آغاز جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، حضور خامنهای حتی در مراسمهای رایج در دفتر خود کاهش معناداری یافته است.
یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل دوشنبه ۲۰ مرداد اعلام کرد شرکتکنندگان در عملیات «عروسی خونین»، عملیات هماهنگی که برای کشتن فرماندهان ارشد سپاه پاسداران در ۲۳ خرداد از سوی اسرائیل اجرا شد، منتظر اجرای این عملیات در مورد علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی هستند.
خامنهای در طول دوران جنگ با ارسال پیامهای تصویری تلاش کرد با مخطابان خود سخنبگوید.
اولین حضور عمومی خامنهای پس از جنگ به ۱۴ تیر و مراسم عزاداری به مناسبت عاشورا در حسینیه دفتر خود بازمیگردد، زمانی که پس از ۲۲ روز به غیبت طولانیاش از عرصه عمومی پایان داد.
پس از آن خامنهای تنها در دو مراسم عمومی ظاهر شده است، یکی دیدار با مسئولان قوه قضاییه در ۲۵ تیر و دیگری در مراسم کشتهشدگان جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل.
محمدمهدی رحمتی، مدیر مسئول خبرگزاری مهر، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی در توضیح غیبتهای مکرر خامنهای در مراسمهای دفتر خود گفته است: «در شرایط جنگی همچنان حفظ جان رهبری اولویت اول است و هر گونه برنامه ریزی میبایست با در نظر گرفتن این شاخص مهم انجام شود.»
او ادامه داد: «متاسفانه در زمانهای مختلف عدم رعایت اصول کار حرفهای آسیبهایی را متوجه انقلاب و کشور کرده است.»
شیرین عبادی برنده نوبل صلح، پیشتر نوشته بود: «خامنهای با اختفای ۲۳ روزه و پس از آن با درخواست سرود ایران به صورت نوحه، شخصا نرمش قهرمانانه به خرج داد و بر تمام آرمانهای شیعی خود پاگذاشت. در تاریخ خواهند نوشت، که او دیکتاتوری هم عصر صدام حسین، قذافی و مبارک بود اما سر سوزنی عزت نفس نداشت.»
عبادی افزود: «او بر خلاف سایر دیکتاتورها که دستکم به خودشان باور داشتند، قدرت را گدایی میکرد و برخلاف تمام آرمانهایی که پیشتر فریادشان میزد، در شب عاشورا با خندهای بر لب در میان گروهی دستنشانده حاضر شد.»
