بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، آذرنوش خراسانی، کودک هشت ساله، در جریان اعتراضات ۱۹ دی در خیابان راهنمایی مشهد هدف تیراندازی نیروهای حکومتی قرار گرفت و بر اثر شدت جراحات کشته شد.
به گفته منابع، گلوله بهطور مستقیم به این کودک اصابت کرد و با وجود انتقال به بیمارستان، تلاش برای نجات جان او بینتیجه ماند.
پیکر آذرنوش در روستای بامچنار از توابع شهرستان کلات نادری در استان خراسان رضوی به خاک سپرده شد.
بر اساس گزارشها، خانواده این کودک تحت فشار امنیتی قرار گرفتهاند تا درباره او صحبت کنند.
بر اساس گزارشهایی که به دست ایراناینترنشنال رسیده، ماموران امنیتی برای بازداشت احمد که برای درمان مجروحان اعتراضات دی اعلام آمادگی کرده بود به منزل او در اردبیل هجوم بردند و او را ضرب و شتم کردند.
صالحه برای جلوگیری از خشونت علیه همسرش، مقابل ماموران ایستاد. ماموران به سینه او شلیک کردند و صالحه را به قتل رساندند.
صالحه اکبری، پرستار، کارمند سازمان تامین اجتماعی، مربی امداد ورزشی و کوهنورد حرفهای بود. همسر او، احمد خدایی نیز از کوهنوردان و مربیان شناختهشده در اردبیل است.
در روزهای ابتدایی پس از مرگ صالحه، روایتهایی از جمله خودکشی، مرگ در سانحه کوهنوردی یا کشته شدن در خیابان و در جریان اعتراضات درباره او مطرح شد.
با این حال، گزارشهای جدید نشان میدهد او در منزل شخصیاش هدف شلیک قرار گرفته است.
بر اساس این گزارشها، در روزهای منتهی به ۱۸ و ۱۹ دی و پیش از قطع اینترنت، احمد در صفحه اینستاگرام خود از افراد معترضان مجروح خواسته بود در صورت نیاز به خدمات درمانی و نگرانی از مراجعه به بیمارستان، با او تماس بگیرند.
همین موضوع، زمینهساز یورش نیروهای امنیتی به منزل این زوج شد.
بر اساس گزارشها، ماموران پس از کشتن صالحه، پیکر او را با خود بردند و احمد را نیز در مراسم خاکسپاری همسرش در اراک بازداشت و به زندان اراک منتقل کردند.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، خدایی در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه قرار گرفت و از او خواسته شد روایتهای نادرست درباره مرگ همسرش را تایید کند.
این روایتها شامل ادعای خودکشی یا مرگ در سانحه کوهنوردی بوده است.
گزارشها همچنین حاکی از آن است که احمد بعد از آزادی به قید وثیقه، برای افشا نکردن حقیقت درباره نحوه به قتل رسیدن همسرش تحت فشار قرار گرفته است.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر با استناد به گزارشهای محرمانه و میدانی، روایتهای کادر درمان، شاهدان و خانوادههای جانباختگان گزارش داده بود در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی به دست جمهوری اسلامی کشته شدهاند.
بر اساس این اسناد و روایتها، تعدادی از شهروندان مجروح، در حالی که در بیمارستانها بستری و تحت مداوا بودند، از ناحیه سر هدف اصابت گلوله قرار گرفتند و با شلیک «تیر خلاص» کشته شدند.
بر اساس اطلاعات دریافتی ایراناینترنشنال و همچنین تایید مرکز اسناد حقوق بشر ایران، جعفر جاویدی در تاریخ ۱۸ دی ماه با تجهیزات کمکهای اولیه پزشکی در محل اعتراضات حضور پیدا کرد تا به مداوای مجروحان بپردازد، اما در حین کمکرسانی به زخمیها از ناحیه پهلو هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی قرار گرفت.
بهگفته شاهدان، پس از اصابت گلوله، یک آتشنشان به نام حمید مهدوی، که خود او نیز ساعاتی بعد کشته شد، او را بر دوش گرفت و از محل دور کرد.
جاویدی سپس با همراهی دوستانش به یک درمانگاه محلی منتقل شد، اما پزشک معالج در آنجا اعلام کرد که او هیچ نشانه حیاتی ندارد.
بر اساس این گزارش، خانواده و بستگان همان شب او را پس از جستوجوی بسیار یافتند و به دلیل شرایط امنیتی، با خودرو شخصی به منزل منتقل کردند.
پدر و مادر پیکر فرزندشان را در خانه غسل دادند، با ملحفه پوشاندند و او را به آرامستان بهشت رضا در مشهد برای انجام مراحل قانونی منتقل کردند.
گزارشها حاکی از آن است که مراسم تشییع و خاکسپاری جاویدی تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار شده است.
جعفر جاویدی پیشتر نیز در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ بازداشت شده بود.
بر اساس گزارشهای تاییدشده، او پس از بازداشت در قیام مهسا، حدود ۱۵ روز تحت فشار برای اخذ اعتراف اجباری و شکنجه قرار گرفت، بهطوریکه از ناحیه فک، گوش و چشم دچار آسیبهای جدی شد.
جاویدی پس از انتقال به زندان وکیلآباد، در نهایت با قرار وثیقه آزاد شد، اما پس از آن حکم ۳۷ ماه زندان دریافت کرد. او در زمان کشته شدن با قرار وثیقه آزاد بود.
تایمز اسرائیل به نقل از گزارش میدانی آسوشیتدپرس نوشت که جنگ جاری، فشارهای اقتصادی و روانی موجود پس از سرکوب اعتراضات دیماه را تشدید کرده و زندگی روزمره شهروندان را بهشدت مختل کرده است.
زندگی زیر سایه انفجار و قطع ارتباط
بر اساس این گزارش، انفجارهای روزانه در شهرهایی مانند تهران به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده و به برخی خانهها آسیب رسانده است. همزمان، قطع گسترده اینترنت که از زمان اعتراضات آغاز شده، ارتباط مردم با جهان خارج و حتی در داخل کشور را دشوار کرده است.
یکی از ساکنان تهران گفت: «همه بدترین چیزهای ممکن را تجربه کردهایم؛ از کشتار و بازداشتها تا حالا جنگ.»
اقتصاد در آستانه فروپاشی
به نوشته این گزارش، بسیاری از کسبوکارهای خصوصی در آستانه تعطیلی قرار دارند. یک کارآفرین در حوزه تولید پوشاک چرمی گفت کاهش قدرت خرید و قطع اینترنت باعث شده فروش آنلاین تقریباً به صفر برسد و او ناچار به استفاده از پسانداز محدود خود شود.
این وضعیت در حالی است که کارکنان بخش دولتی همچنان حقوق دریافت میکنند، اما بخش خصوصی با کاهش ساعات کاری یا تعطیلی کامل مواجه شده است.
مهاجرت داخلی و فشار بر منابع
به نوشته آسوشیتدپرس بسیاری از شهروندان به مناطق شمالی کشور که کمتر هدف حملات قرار گرفتهاند، مهاجرت کردهاند. این امر فشار قابل توجهی بر منابع محلی، از جمله خدمات درمانی، وارد کرده است.
یک پزشک در رشت گفت تعداد بیماران تقریباً دو برابر شده و کمبود دارو بهویژه آنتیبیوتیکها به مشکلی جدی تبدیل شده است.
ریشههای بحران و تحریمها
در این گزارش به نقش تحریمهای آمریکا و جامعه بینالمللی در تشدید بحران اقتصادی اشاره شده است. بازگشت سیاست «فشار حداکثری» در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ و اعمال دوباره تحریمهای سازمان ملل، به گفته این گزارش، از عوامل کلیدی سقوط ارزش پول ملی ایران بوده است.
نگرانی از آینده؛ جنگ یا تثبیت حکومت؟
به نوشته تایمز اسرائیل، شهروندان ایرانی با احساسات متناقضی نسبت به جنگ مواجهاند. برخی آن را فرصتی برای تغییر میدانند، در حالی که دیگران نگراناند که در صورت توافق سیاسی، حکومت در موقعیتی قدرتمندتر تثبیت شود.
یک شهروند گفت: «ما به جایی رسیدهایم که حاضر هستیم جنگ را تحمل کنیم، فقط به امید رهایی.»
در مقابل، یک پزشک هشدار داد: «اگر توافقی حاصل شود، ممکن است با جمهوری اسلامی قویتر مواجه شویم.»
«نه رویا، نه شادی»
در پایان این گزارش، یکی از ساکنان ایران وضعیت کنونی را اینگونه توصیف میکند: «هیچ نشانهای از امید نیست؛ نه رویا، نه شادی. نگرانی درباره آینده همهچیز را در برگرفته است.»
او شنبه هشتم فروردین در چهارمین روز کنفرانس موسوم به سیپَک گفت: «تنها راه صلح و ثبات پایدار از جدایی کامل از این رژیم میگذرد. این رژیم، در تمامیت خود، باید برود. اگر کار را تمام نکنیم و بقایای رژیم را باقی بگذاریم تهدید در جهان ادامه خواهد یافت.»
شاهزاده رضا پهلوی در بخش دیگری از صحبتهایش با تاکید بر ضرورت ایجاد یک حکومت دموکراتیک در ایران برای غرب، ایران را یک «فرصت اقتصادی استفادهنشده» خواند و تلاش کرد نگاه محافظهکاران آمریکایی را به آثار اقتصادی تغییر حکومت جلب کند.
او همزمان از نقش مردم ایران در «وارد کردن ضربه نهایی» به جمهوری اسلامی سخن گفت و تاکید کرد آینده ایران باید بر پایه یک گذار «منظم» و بدون خلاء قدرت شکل بگیرد.
چشمانداز «تولد دوباره ایران»
شاهزاده پهلوی سخنانش را با یاد کردن جانباختگان انقلاب ملی ایرانیان در دیماه سال گذشته آغاز کرد و گفت آنها نه فقط برای آزادی خود، بلکه برای «آزادی، صلح و امنیت جهان» جنگیدند.
او با دعوت از مخاطبان برای تصور کردن یک ایران آزاد گفت: «در ایران آزاد دیگر خبری از تهدید هستهای، تروریسم، گروگانگیری، بستن تنگه هرمز و باجگیری از اقتصاد جهانی نیست.»
او سپس این تصویر را از ایران آینده ترسیم کرد: کشوری که بهجای «صدور تروریسم»، آزادی، ثبات و فرصت اقتصادی عرضه میکند.
ایران، بزرگترین فرصت اقتصادی استفادهنشده
شاهزاده پهلوی در بخش دیگری از سخنانش، ایران آزاد را «بزرگترین فرصت اقتصادی استفادهنشده قرن ۲۱» توصیف کرد و گفت یک شراکت راهبردی میان آمریکا و ایران میتواند «بیش از یک تریلیون دلار» برای اقتصاد آمریکا ایجاد کند.
او همچنین از خاورمیانهای سخن گفت که در آن ایران بهجای «منبع آشوب»، به «لنگر ثبات» تبدیل شود و حتی از گسترش «پیمانهای ابراهیم» به «پیمانهای کوروش» نام برد.
جمهوری اسلامی در تمامیت خود باید برود
او همچنین با رد هرگونه راهحل مبتنی بر سر قدرت ماندنِ بخشی از رهبران کنونی جمهوری اسلامی گفت: «تنها مسیر دستیابی به صلح و ثبات پایدار، از یک گسست کامل از این رژیم میگذرد.»
به گفته او، اگر «بقایای این رژیم» در قدرت باقی بماند، جمهوری اسلامی فرصت خواهد یافت زمان بخرد، وانمود کند در حال مذاکره است و سپس به همان رویه پیشین بازگردد.
شاهزاده رضا پهلوی گفت: «آنها عملگرا نیستند؛ آنها اوباشاند. آنها اهل معامله نیستند؛ آنها عاملان آشوباند.»
او از سیاست دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامی تمجید کرد و گفت که برای نخستین بار در طول حیات این حکومت، رویکرد آمریکا «فرصتی واقعی» برای پایان دادن به جمهوری اسلامی ایجاد کرده است.
او از کشته شدن قاسم سلیمانی، حملات نظامی اخیر، تضعیف ماشین سرکوب حکومت و از بین رفتن بخش بزرگی از توان موشکی و هستهای جمهوری اسلامی بهعنوان تحولاتی یاد کرد که به گفته او «زمین بازی را همسطح کردهاند».
ضربه نهایی را مردم وارد خواهند کرد
شاهزاده رضا پهلوی در عین حال تاکید کرد که «ضربه نهایی» را مردم ایران وارد خواهند کرد و افزود که مردم ایران آمادهاند «این فصل تاریک جمهوری اسلامی» را برای همیشه پایان دهند.
او در بخش پایانی سخنانش گفت میلیونها ایرانی در داخل و خارج کشور از او خواستهاند رهبری دوره گذار به دموکراسی را بپذیرد و او نیز این درخواست را قبول کرده است.
او همچنین از ایجاد ائتلافی از مخالفان جمهوری اسلامی و نیز آمادگی بخشی از نیروهای نظامی و اداری برای همراهی با این گذار سخن گفت.
ایران، عراق نیست و اشتباه فاجعهبار بعثیزدایی تکرار نخواهد شد
شاهزاده پهلوی تاکید کرد: «ایران، عراق نیست. ما اشتباه فاجعهبار بعثیزدایی را تکرار نخواهیم کرد. هیچ انحلالی در نهادهای بروکراتیک رخ نخواهد داد، هیچ خلاء قدرتی ایجاد نخواهد شد و هیچ هرجومرجی بهوجود نخواهد آمد.»
او در پایان، از آمریکا خواست «بر همین مسیر باقی بماند» و به جمهوری اسلامی «طناب نجات» ندهد تا به گفته او مردم ایران بتوانند «کار را تمام کنند».
شاهزاده پهلوی همچنین ابراز امیدواری کرد که سال ۲۰۲۶، همزمان با دویستوپنجاهمین سال تاسیس آمریکا، بهعنوان سال «تولد دوباره ایران» نیز ثبت شود و گفت: «وقتی این کار به پایان برسد، یک ایران آزاد و دموکراتیک بهعنوان شریک، متحد و دوست در کنار ایالات متحده خواهد ایستاد.»
تیراندازی به سوی شهروندان در منطقه چیتگر تهران، تصویری روشن از این سیاست است که در یک سو حامیان حکومت در امنیت کامل راهپیمایی میکنند و در سوی دیگر، صدای شلیک مستقیم گلوله به معترضانی شنیده میشود که تنها سلاح آنها شعارهای ضدحکومتی است.
«همه مسائل جنگی دیده میشوند»
اظهارات اخیر احمدرضا رادان، فرمانده کل انتظامی، نقطه عطفی در ادبیات سرکوب محسوب میشود. او با صراحت اعلام کرد که از این پس «همه مسائل جنگی دیده میشوند» و هرگونه حضور اعتراضی در خیابان، نه یک کنش مدنی، بلکه «اقدام دشمن» تلقی خواهد شد.
تهدید به اینکه دست نیروها «روی ماشه» است، در واقع چراغ سبز رسمی برای تکرار کشتاری است که پیشتر در دی و بهمنماه در شهرهای مختلف انجام شد.
شهرها در محاصره؛ ایست بازرسی یا سپر انسانی؟
گزارشهای شهروندی حاکی از تغییر چهره شهرها به پادگانهای نظامی است.
استقرار خودروهای حامل تیربار و دوشکا در تقاطعهای اصلی و حضور نیروهای نقابدار که لوله اسلحه را به سمت خودروهای حامل خانوادهها نشانه میگیرند، از یک سو نشاندهنده ترس حکومت از قدرت مردم و از سوی دیگر نمایانگر استراتژی «ایجاد رعب و وحشت» است.
بسیاری از تحلیلگران و شهروندان معتقدند ایجاد ترافیکهای مصنوعی در ایستهای بازرسی تحت شرایط جنگی، تلاشی سیستماتیک برای استفاده از غیرنظامیان به عنوان «سپر انسانی» در برابر حملات احتمالی هوایی است.
حضور نیروهای بسیار جوان و آموزشندیده (بسیجیان ۱۲ تا ۲۰ ساله) در این ایستها، ریسک وقوع فجایع انسانی و شلیکهای کور و بیضابطه را به شدت افزایش داده است.
باتلاق بقا و سرکوب عریان
جمهوری اسلامی از ترس قیام مردم، عملا علیه ملت خود اعلام جنگ کرده است. از شلیک در چیتگر تا بازداشتهای گسترده در تهران، نشان میدهد که برای نظامی که در تلاطم بقا دستوپا میزند، مرزی میان «دشمن خارجی» و «معترض داخلی» وجود ندارد. اسلحه نظام اکنون از سر استیصال، همزمان کورکورانه به سمت آسمان و سینه شهروندان شلیک میکند.
