شهروندان نقاط مختلف ایران، بهویژه آبادان، خرمشهر و بندرعباس، با ارسال پیامهای به مدیابات ایراناینترنشنال، بهشدت از ورود نیروهای حشد الشعبی به ایران انتقاد کردند.
لیلا سعادتی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، گزارش میدهد.
به گزارش والاستریت ژورنال، مقامات آمریکایی اعلام کردند که ترامپ هنوز تصمیمی درباره صدور فرمان این عملیات نگرفته و در حال سنجش خطرات احتمالی برای سربازان آمریکایی است.
ترامپ بهطور کلی نظر مثبتی به این عملیات دارد، چرا که میتواند او را به هدفش، یعنی جلوگیری همیشگی ایران از دستیابی به سلاح هستهای، برساند.
استراتژی فشار و مذاکره
بهگفته یک فرد آگاه، ترامپ همچنین مشاوران خود را تشویق کرده است تا ایران را تحت فشار بگذارند تا واگذاری اورانیوم را بهعنوان شرطی برای پایان دادن به جنگ بپذیرد.
والاستریت ژورنال مینویسد: «ترامپ در گفتوگو با متحدان سیاسی خود به صراحت اعلام کرده است که ایرانیها نمیتوانند این مواد را نزد خود نگه دارند و طرح بهدست آوردن آن با زور را، در صورتی که ایران در میز مذاکره از آن دست نکشد، مطرح کرده است.»
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، در یک کنفرانس خبری گفت: «پنتاگون باید حداکثر آمادگی را داشته باشد تا بتواند به فرمانده کل قوا حداکثر گزینههای ممکن را ارائه دهد. اما این به این معنی نیست که رییسجمهوری تصمیمی اتخاذ کرده است.»
هشدارهای تند و وضعیت اورانیوم ایران
ترامپ یکشنبهشب به خبرنگاران گفت که ایران باید خواستههای آمریکا را اجرا کند، وگرنه «آنها کشوری نخواهند داشت.»
او با اشاره به اورانیوم ایران گفت: «آنها گرد و غبار هستهای را به ما تحویل خواهند داد.»
بر اساس گزارشها، پیش از حملات هوایی اسرائیل و آمریکا در خرداد ۱۴۰۴، ایران دارای بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد و نزدیک به ۲۰۰ کیلوگرم مواد شکافتپذیر ۲۰ درصدی بود که به راحتی قابل تبدیل به اورانیوم ۹۰ درصدی (درجه تسلیحاتی) است.
رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، معتقد است اکثر این مواد در یک تونل زیرزمینی در مجتمع هستهای اصفهان و انباری در نطنز قرار دارند.
چالشهای عملیاتی؛ فراتر از یک حمله ساده
کارشناسان و افسران سابق ارتش آمریکا هشدار میدهند که هرگونه اقدام نظامی برای بهدست آوردن این اورانیوم، در زمره دشوارترین عملیاتهایی خواهد بود که ترامپ تاکنون دستور آن را داده است.
این عملیات میتواند جنگ را بسیار فراتر از بازه زمانی ۴ تا ۶ هفتهای که تیم ترامپ پیشبینی کرده بود، ببرد.
نیروهای آمریکایی باید زیر آتش احتمالی موشکهای زمینبههوای ایران و پهپادها به این سایتها برسند.
سپس نیروهای رزمی باید محیط را امن کنند تا مهندسان با تجهیزات حفاری، آواربرداری را برای یافتن مواد و بررسی تلههای انفجاری آغاز کنند.
در ادامه، خروج مواد باید توسط نیروهای عملیات ویژه زبده که برای جابهجایی مواد رادیواکتیو آموزش دیدهاند، انجام شود.
این عملیات از لحاظ لجستیکی سنگین خواهد بود. اورانیوم غنیشده احتمالا در ۴۰ تا ۵۰ سیلندر مخصوص قرار دارد.
ریچارد نفیو، محقق ارشد دانشگاه کلمبیا و مذاکرهکننده پیشین هستهای با ایران، معتقد است که سیلندرها باید در صندوقهای حملونقل ایمن جاسازی شوند و به چندین کامیون برای انتقال آنها احتیاج است.
همچنین یک فرودگاه موقت برای انتقال این مواد باید در نظر گرفته شود.
ژنرال بازنشسته جوزف ووتل، فرمانده سابق سنتکام، در این باره میگوید: «این یک عملیات سریع بزن و در رو نیست.»
الگوهای تاریخی و گزینههای روی میز
ایالات متحده پیش از این سوابقی در خارج کردن توافقی اورانیوم از کشورهای دیگر را داشته است. آمریکا «پروژه یاقوت کبود» در سال ۱۹۹۴ در قزاقستان و عملیاتی در سال ۱۹۹۸ در گرجستان را با موفقیت انجام داده است. با این حال، شرایط فعلی در ایران بسیار متفاوت و جنگی است.
پنتاگون در حال آمادهسازی گزینههای مختلف، از جمله استقرار ۱۰ هزار نیروی زمینی اضافی و آمادهباش لشکر ۸۲ هوابرد است.
با وجود این، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، ابراز امیدواری کرده است که تهران با واگذاری داوطلبانه اورانیوم موافقت کند.
او در ۲۳ اسفند گفت: «تمرکز رییسجمهوری بر توان هستهای ایران است. ما طیف وسیعی از گزینهها را داریم. من هرگز به این جمع یا به دنیا نخواهم گفت که مایل به انجام چه کاری هستیم یا تا کجا پیش خواهیم رفت، اما مطمئنا گزینههایی داریم.»
در نهایت، ترامپ علیرغم فشارهای داخلی از سوی برخی چهرههای رسانهای محافظهکار برای بهدست آوردن اورانیوم، همچنان به دنبال یک راه حل دیپلماتیک است که شامل برچیدن فعالیتهای هستهای ایران باشد.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، نیز هفته گذشته خاطرنشان کرد که آمریکا میتواند بدون تکیه بر نیروهای زمینی به اهداف اصلی خود دست یابد.
