مطالب بیشتر
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، پدرام احمدی، شهروند بهائی ساکن شهرکرد، با یورش ماموران امنیتی به منزل پدرش بازداشت شد.
در جریان این یورش، ماموران با ورود خشونتآمیز به منازل طهمورث احمدی و همچنین نبیالله موقن، دیگر شهروند اهل شهرکرد، خانههای آنان را تفتیش و مقادیر زیادی از اموال شخصی از جمله طلا، نقره، کتابها و لوازم الکترونیکی را ضبط کردند. در منزل طهمورث احمدی، گاو صندوق نیز تخریب شده است.
روز سهشنبه، ۲۱ بهمن، ماموران امنیتی به منزل شخصی پدرام احمدی نیز مراجعه و پس از تفتیش، تعداد زیادی از وسایل شخصی او را ضبط کردند.
کرمانپور سهشنبه ۲۱ بهمن به خبرگزاری ایلنا گفت: «برخی از افراد به صورت سرپایی مراجعه میکنند. تعدادی از مجروحان هم نیاز به عملهای جراحی مانند چشم دارند و باید بهطور مرتب مراجعه کنند.»
او در این باره افزود: «این فقط یک عمل جراحی نیست که به یک بار ختم شود، بلکه ممکن است چندین بار و به مدت یک سال ادامه داشته باشد تا تمامی مراحل درمان انجام شود و خدمات لازم را دریافت کند.»
پیشتر روزنامه ساندیتایمز در گزارشی به نقل از پزشکان داخل ایران نوشت احتمالا بیش از هشت هزار معترض در سراسر ایران نابینا شده باشند.
طبق این گزارش، تنها در مرکز چشمپزشکی کلینیک نور تهران، هفت هزار مورد آسیب چشمی ثبت شده و فقط در یک شب در تهران، بیش از ۸۰۰ مورد تخلیه چشم بهدلیل اصابت ساچمه انجام شده است.
بر اساس این گزارش، امیر پارستا، چشمپزشک و مدیر پزشکی مرکز مونیخ مد که شهادت پزشکان و ویدیوها در اختیار او قرار گرفته است، گفت سرکوبگران از سلاحهای نظامی استفاده کردند و زخمهای گلوله و ترکش در سر، گردن و سینه قربانیان دیده میشود.
پارستا گفت: «این نسلکشی زیر پوشش تاریکی دیجیتال رخ داده است. گفته بودند تا متوقف شدن اعتراضها میکشند و همین کار را کردند. این عددها حداقلهای محتاطانه است. بسیاری از مجروحان به بیمارستان نمیروند چون میترسند توسط نیروهای امنیتی از تخت بیمارستان ربوده شوند.»
وبسایت حقوق بشری هرانا ۱۳ بهمن گزارش داد جمعی از چشمپزشکان ایران با انتشار بیانیهای سرگشاده، نسبت به افزایش موارد آسیب شدید چشمی و نابینایی دائمی در جریان برخورد با اعتراضات مردمی ابراز نگرانی کردهاند.
این بیانیه خطاب به مسئولان اجرایی، نظامی، انتظامی و قضایی جمهوری اسلامی منتشر شده و در آن استفاده از سلاحهای ساچمهزن بهعنوان عامل اصلی بروز آسیبهای شدید چشمی معرفی شده است.
امضاکنندگان بیانیه تاکید کردهاند هدف قرار گرفتن صورت و چشم افراد، از منظر پزشکی و انسانی «غیرقابل پذیرش» است.
آنان نابینا کردن شهروندان را مصداق نقض آشکار کرامت انسانی دانستهاند.
این چشمپزشکان خواستار توقف فوری استفاده از سلاحهای ساچمهزن، انجام بررسیهای مستقل درباره موارد نابینایی، پیگیری قضایی عوامل دخیل و همچنین ارائه حمایتهای درمانی و جبران خسارت آسیبدیدگان شدهاند.
۲۹ دی، یک شاهد عینی عضو کادر درمان از بهبهان به ایراناینترنشنال گفت که برآورد اولیه آسیبدیدگان چشمی در بهبهان در استان خوزستان بین ۴۰ تا ۵۰ نفر است.
به گفته او، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، خودروهایی با تیربار در این شهر مستقر بودند و به مردم شلیک میکردند.
۱۳ هزار عمل جراحی برای مجروحان اعتراضات
سخنگوی وزارت بهداشت در بخش دیگری از اظهاراتش درباره تعداد کلی مجروحان گفت: «تا این لحظه نزدیک به ۱۳ هزار عمل جراحی برای مجروحان انجام شده است.»
کرمانپور افزود: «حدود ۳۰۰ نفر نیز همچنان در بیمارستانها بستری هستند که ۱۰۰ نفر از مجروحان در بخش مراقبتهای ویژه به سر میبرند.»
سخنگوی وزارت بهداشت ادامه داد: «بیشترین استانهایی که درگیر این حوادث بودهاند، تهران، اصفهان و خراسان رضوی هستند.»
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، همزمان با تشدید فضای امنیتی در بیمارستانها، نهادهای حکومتی در مواردی اقدام به کنترل، محدودسازی و دستکاری آمار کشتهشدگان اعتراضات از طریق مراکز درمانی کردهاند.
یک منبع مطلع از داخل یکی از بیمارستانهای تامین اجتماعی استان تهران، ۱۸ بهمن به ایراناینترنشنال گفت در شب نخست اعتراضات، ۱۸ دی و بامداد ۱۹ دی، دستکم ۲۴ نفر در این بیمارستان پذیرش و در سیستم اتوماسیون بهعنوان «فوتشده» ثبت و ترخیص شدند.
به گفته این منبع، در شب دوم و سوم (۱۹ دی و بامداد ۲۰ دی)، با وجود افزایش محسوس شمار کشتهها، اجازه ثبت پذیرش بسیاری از مجروحان و جانباختگان در سیستم داده نشد.
این منبع افزود هویت ۱۱ نفر از جانباختگان بهطور کامل ثبت شده، اما سایر پیکرها با وجود مشخص بودن هویت، بهعنوان «مجهولالهویه» در سیستم وارد شدهاند.
گزارشهای مشابهی نیز از کرج، تهران، رشت، اصفهان، ساری و مشهد درباره حضور نیروهای امنیتی در بیمارستانها، جلوگیری از ثبت اطلاعات واقعی، انتقال شبانه پیکرها و اعمال فشار بر کادر درمان برای تغییر علت مرگ منتشر شد.
شب ۱۹ دی در فردیس، تیراندازی به مردم نه تنها وضعیت خیابانها که سرنوشت بسیاری از خانوادهها را تغییر داد. در یک نمونه، امید تیموریراد، پسر ۱۹ سالهاش آرمین و برادرش امیر، در جریان اعتراضات انقلاب ملی ایرانیان هدف گلوله قرار گرفتند و جان خود را از دست دادند.
آرمین تیموریراد برای آیندهای تازه آماده میشد. او جوان ۱۹ سالهای بود که در رشته مهندسی برق پذیرفته شده بود و قرار بود از بهمنماه دانشگاه را آغاز کند.
نزدیکان آرمین او را جوانی مهربان و آرام توصیف میکنند. پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱ و کشته شدن مهسا امینی، او بارها گفته بود دوست دارد نامش «جاودانه» شود.
به خانوادهاش میگفت: «آنها برای وطن رفتند، من هم دوست دارم برای وطن بروم تا همه به آرامش برسند.»
متن کامل این خبر را اینجا بخوانید
