حمیدرضا امیری، همسر ویدا ربانی، روزنامهنگار زندانی، در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که او در زندان تنکابن بهدلیل نپذیرفتن حجاب اجباری، بهشدت ضرب و جرح شده، بهطوری که آثار کبودی بر بدن او مشهود بوده و موهای سرش کشیده شده است.
همسر این زندانی سیاسی افزود: او با موهای کندهشده خود دستبندی بافته و آن را کنار کبودیهای دستش نگه داشته است.
ربانی از امضاکنندگان بیانیه ۱۷ نفری است که در روزهایاخیر همراه با عبدالله مومنی، مهدی محمودیان و قربان بهزادیاننژاد بازداشت شده است.
سایت هرانا خبر داد که چند تن از زندانیان سیاسی در ندامتگاه مرکزی کرج، از جمله محسن پریش، مهرداد بختیاری، مسعود فرهیخته، زرتشت احمدیراغب و محمد حسنی در بیانیه ای سرکوب معترضان را محکوم کردند.
در این بیانیه آمده است که حکومت با خشونت، پروندهسازی و اعدام به اعتراضات پاسخ داده و معترضان را «تروریست» و «اغتشاشگر» معرفی کرده است.
به نوشته هرانا، امضاکنندگان بیانیه همچنین خواستار برکناری تمامی عوامل دستگاه سرکوب و محاکمه قانونی آنان شده و تأکید کردهاند که گفتوگو و مذاکره تنها با نمایندگان واقعی مردم ایران مشروعیت دارد.
این زندانیان ضمن ابراز همدردی با خانوادههای جانباختگان، اعلام کردند که مردم ایران حق دارند سرنوشت خود را تعیین کنند و از حقوق اساسی خود بهرهمند شوند.
جیسون برادسکی، مدیر سیاستگذاری اتحاد علیه ایران هستهای، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «امروز در قطر، وزیر خارجه رژیم ایران، مانند علی باقری و علی شمخانی، بر یک خواسته حداکثری پافشاری کرد و حتی از صادرات ذخایر اورانیوم غنیشده خود و غنیسازی صفر خودداری ورزید.»
برادسکی تاکید کرد: «اگر این [وضعیت] ادامه یابد، هیچ توافقی در کار نخواهد بود.»
ویدیو ارسالی یکی از مخاطبین ایران اینترنشنال از ورودی استادیوم امارات، ورزشگاه اختصاصی آرسنال، پیش از بازی با ساندرلند، نقش بستن گرافیتی جاویدنام عارف جعفرزاده، هوادار آرسنال را که در جریان انقلاب ملی ایرانیان به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد، بر دیواره ورودی این استادیوم، به تصویر میکشد.
جاویدنام عارف جعفرزاده، ۳۳ ساله و اهل رشت، در جریان اعتراضات مردمی هدف شلیک مستقیم گلوله به سر قرار گرفت و جان باخت.
گرافیتی این جاویدنام در تونلی که چهرههای بازیکنان و اسطورههای توپچیها بر دیوار نقش بسته، بهدست نورت بنکسی، هنرمند انگلیسی، نقاشی شده است.
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران در بیانیهای با اشاره به فشارهای شدید امنیتی بر پرستاران و کادر درمان و کشته شدن تعدادی از آنان در جریان اعتراضات سراسری نوشت بخشی از پرستاران و کادر درمان و پزشکان به جرم خدمت رسانی به مجروحان در بازداشت بهسر میبرند و حتی با احکام اعدام روبرو شدهاند.
این شورا اشاره کرد که پرستاران و کادر درمانی شجاعانه در مراکزی خارج از محیط بیمارستانها به مجروحانی خدمترسانی میکنند که به دلیل شرایط امنیتی به بیمارستانها مراجعه نکردهاند.
در بیانیه شورا همچنین به معضلات شدید معیشتی پرستاران و کادر درمان نیز اشاره شده و آمده است: «مافیای بهداشت و درمان تنها با دیدن خشم پرستاران و کادر درمان بهصورت قطرهچکانی مبالغ تحقیرآمیزی از معوقات را در برخی شهرها و مراکز واریز کردهاند تا به خیال خود بتوانند از سر گیری اعتراضات متحد ما جلوگیری کنند.»
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران از همه مردم آزادیخواه خواست صدای پرستاران و پزشکان زندانی و همه بازداشتیهای اعتراضات دیماه باشند و با گسترش اتحاد و همیاری به مجروحانی که دور از خدمات درمانی در خانه هستند، یاری برسانند.
این تشکل صنفی خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط پرستاران و کادر درمانی شد که به دلیل انجام وظایف انسانی و شغلی خود در زندان هستند و حتی با احکام و خطر اعدام روبرو شدهاند.
پرداخت همه معوقات تعرفهای و فوقالعاده خاص و مطالبات شغلی معیشتی ما با محاسبه آخرین نرخ تورم نیز دیگر مطالبه این شورا است.
قربان بهزادیاننژاد، مشاور ارشد میرحسین موسوی و یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۷ تن، به دست ماموران امنیتی در تهران بازداشت شد.
پیش از بهزادیاننژاد، سه نفر دیگر از امضاکنندگان بیانیه: ویدا ریانی، عبدالله مومنی و مهدی محمودیان بازداشت شده بودند.
روزنامه شرق با اشاره به اینکه بهزادیاننژاد پیش از این نیز سابقه بازداشت داشته است، به نقل از منابع مطلع نوشت که تاکنون اطلاعات موثقی درباره نهاد بازداشتکننده یا اتهامات مطرحشده علیه او منتشر نشده است.
۱۷ امضاکننده بیانیه، کشتار معترضان از سوی نیروهای حکومتی «جنایت سازمانیافته حکومتی علیه بشریت» نامیده و نوشته بودند: «مسئول اصلی این روزگار هولناک، شخص رهبر جمهوری اسلامی و ساختار سرکوبگر نظام حاکم است؛ ساختار خودکامهای که برای بقا از کشته پشته ساخت.»
در این بیانیه بر لزوم «تشکیل جبهه فراگیر ملی برای برگزاری رفراندوم» و «تشکیل مجلس مؤسسان» تاکید شده بود تا «همه مردم ایران از تمام سلایق سیاسی بتوانند در فرآیندی دموکراتیک و آگاهانه برای آینده سیاسی خود تصمیم بگیرند.»






