مطالب بیشتر
یک مقام سابق وزارت کشور به ایران اینترنشنال گفت سرکوب گسترده اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه نتیجه یک روند برنامهریزیشده و چندلایه بوده که از سال ۱۴۰۱ در نهادهای متولی حوزه امنیتی پیگیری شده است.
به گفته این مقام با سابقه اجرایی و امنیتی، آموزشهای مقابله با اعتراضات شهری بهصورت منسجم اجرا شده؛ از سازماندهی نیروهای غیررسمی در قالب دستههای موتورسوار و پیادهِ مسلح گرفته تا نشانهگذاری و شناسایی اماکن مرتفع و مشرف به نقاط حساس برای استقرار تکتیراندازها.
او همچنین به برگزاری آموزشهای تئوریک ایدئولوژیک و «آمادهسازی روانی برای کشتن» اشاره کرده و گفته است در مواردی، اراذل و اوباش نیز برای ایفای نقش لیدر در تجمعات—با هدف شناسایی افراد و هدایت یا منحرفسازی جریانهای خیابانی—آموزش دیدهاند.
پیامهای شهروندان از شلیک مستقیم گلوله جنگی، رگبار از ارتفاع، استفاده از سلاحهای ساچمهای، استقرار تکتیراندازها، یورش به بیمارستانها و تیر خلاص به مجروحان حکایت دارد.
به گفته این مقام سابق که پیشتر عضو سپاه پاسداران بوده، این اقدامات نشان میدهد سرکوب دیماه نه واکنشی مقطعی، بلکه حاصل آمادهسازی ساختاری و عملیاتی طولانیمدت بوده است.
اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال حاکی است که سجاد سالاروند، کوهنورد بدون پا و سریعترین دونده در کلاس T62 کمیته پارالمپیک ایران یک روز قبل از اعزام به امارات برای حضور در ماراتن دبی، توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد.
براساس این گزارش، سالاروند اکنون با وثیقه آزاد شده، اما روز یکشنبه ۱۹ بهمن، باید در دادگاه انقلاب تهران حاضر شود.
این ورزشکار اهل دورود لرستان، در صفحه اینستاگرام خود نوشته که به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ رسانهای، و تشویش اذهان عمومی» بازداشت شده و در زندان تهران بزرگ بوده است.
او با اشاره به شرایط «سخت و بد در زندان بزرگ تهران» نوشته است: «من، سجاد سالاروند را با معلولیت ۷۰درصد، اطلاعات سپاه بردند و بعد به زندان تهران بزرگ انتقالم دادند و با بدترین و سختترین شرایط نگهداری شدم. الان با وثیقه سنگین آزاد شدم و یکشنبه باید برای گرفتن حکم به دادگاه انقلاب بروم، تمام اتهاماتی که به من زدند که همگی تهدید و تشویق علیه امنیت ملی و نظام جمهوری اسلامی است را قبول ندارم.»
او ادامه داد: «فقط میتوانم بگویم این چند وقت با چیزهایی که در زندان دیدم، چند سال پیرتر شدم و در آخر هرچی که بشود من کنار مردم هستم.»
کمیته ملی پارالمپیک ایران، فروردین امسال ضمن تجلیل از صعودهای سجاد سالاروند، به صعودهای او به قله کلیمانجارو بام آفریقا، کمپ اصلی اورست در ارتفاع ۵٣۶۴ متری، قله البروس روسیه، آرارات، سه مرتبه صعود به دماوند، همچنین صعود به دیوارههای علمکوه و بیستون اشاره کرده بود.
بر اساس اظهارات یک مقام سابق وزارت کشور با سابقه اجرایی، امنیتی و نظامی، سرکوب گسترده اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه نتیجه یک روند برنامهریزیشده و چندلایه بوده که از سال ۱۴۰۱ در نهادهای متولی حوزه امنیتی پیگیری شده است.
به گفته این مقام آشنا به سازوکارهای درونی، آموزشهای مقابله با اعتراضات شهری بهصورت منسجم اجرا شده؛ از سازماندهی نیروهای غیررسمی در قالب دستههای موتورسوار و پیادهِ مسلح گرفته تا نشانهگذاری و شناسایی اماکن مرتفع و مشرف به نقاط حساس برای استقرار تکتیراندازها. او همچنین به برگزاری آموزشهای تئوریک ایدئولوژیک و «آمادهسازی روانی برای کشتن» اشاره کرده و گفته است در مواردی، ارازل و اوباش نیز برای ایفای نقش لیدر در تجمعات—با هدف شناسایی افراد و هدایت یا منحرفسازی جریانهای خیابانی—آموزش دیدهاند.
این روایت در حالی مطرح میشود که گزارشهای متعدد میدانی از شهرهای مختلف، از شلیک مستقیم گلوله جنگی، رگبار از ارتفاع، استفاده از سلاحهای ساچمهای، استقرار تکتیراندازها، یورش به بیمارستانها و تیر خلاص به مجروحان حکایت دارد. همچنین، انباشت و انتقال شبانه اجساد، دفنهای محدود و فشار بر خانوادهها برای سکوت، بخشی از الگوی سرکوب توصیف شده است.
به گفته این مقام سابق، مجموعه این اقدامات نشان میدهد سرکوب دیماه نه واکنشی مقطعی، بلکه حاصل آمادهسازی ساختاری و عملیاتی طولانیمدت بوده است.
بر اساس پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، فشارهای امنیتی بر خانوادههای جانباختگان اعتراضات، حتی پس از دفن پیکرها نیز ادامه دارد و به حوزه برگزاری یادبود و سنگقبر کشیده شده است. این فشار شامل جلوگیری از درج کلمه جاویدنام روی سنگ مزار است.
یک مخاطب که فروشنده سنگقبر است میگوید نیروهای حکومتی اجازه درج واژه «جاویدنام» یا هر نشانهای از جانباختن معترضان را روی سنگقبرها نمیدهند. به گفته او، در مواردی که خانوادهها موفق شدهاند چنین عبارتی را ثبت کنند، «بسیجیها شبانه میآیند و سنگقبر را میشکنند.»
این روایتها در ادامه گزارشهای پیشین درباره فشار برای تحویل پیکرها، دریافت پول موسوم به «حق تیر»، تحمیل روایت حکومتی و محدود کردن مراسم تشییع و ترحیم منتشر میشود. پیشتر، خانوادهها از شرطگذاری برای زمان و شیوه دفن، ممنوعیت نصب بنر و پارچه مشکی، و تهدید به برخورد امنیتی در صورت اطلاعرسانی خبر داده بودند.
به گفته شاهدان، این مجموعه اقدامات نشاندهنده تلاش سازمانیافته برای حذف نشانههای یادبود، خاموشکردن سوگ عمومی و جلوگیری از تبدیل نام جانباختگان به نمادهای اعتراض است.
بر اساس پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، فشارهای امنیتی بر خانوادههای جانباختگان اعتراضات، حتی پس از دفن پیکرها نیز ادامه دارد و به حوزه برگزاری یادبود و سنگقبر کشیده شده است. این فشار شامل جلوگیری از درج کلمه جاویدنام روی سنگ مزار است.
یک مخاطب که فروشنده سنگقبر است میگوید نیروهای حکومتی اجازه درج واژه «جاویدنام» یا هر نشانهای از جانباختن معترضان را روی سنگقبرها نمیدهند. به گفته او، در مواردی که خانوادهها موفق شدهاند چنین عبارتی را ثبت کنند، «بسیجیها شبانه میآیند و سنگقبر را میشکنند.»
این روایتها در ادامه گزارشهای پیشین درباره فشار برای تحویل پیکرها، دریافت پول موسوم به «حق تیر»، تحمیل روایت حکومتی و محدود کردن مراسم تشییع و ترحیم منتشر میشود. پیشتر، خانوادهها از شرطگذاری برای زمان و شیوه دفن، ممنوعیت نصب بنر و پارچه مشکی، و تهدید به برخورد امنیتی در صورت اطلاعرسانی خبر داده بودند.
به گفته شاهدان، این مجموعه اقدامات نشاندهنده تلاش سازمانیافته برای حذف نشانههای یادبود، خاموشکردن سوگ عمومی و جلوگیری از تبدیل نام جانباختگان به نمادهای اعتراض است.
