مطالب بیشتر
ژان نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، با حمایت از قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست گروههای تروریستی گفت نباید برای «جنایتهای ارتکابیافته» مصونیت وجود داشته باشد.
او تاکید کرد این تصمیم همچنین فراخوانی از سوی فرانسه به مقامهای ایرانی است تا زندانیانی را که به تعداد هزاران نفر به زندانهای حکومت انداخته شدهاند، آزاد کنند.
وزیر خارجه فرانسه افزود که مقامهای ایران باید به اعدامهایی که «خشنترین سرکوب در تاریخ معاصر ایران را تداوم میبخشد»، پایان دهند.
لئوناردو پیمنتا، بازیکن پیشین تراکتور، با انتشار تصاویری از زمان حضورش در ایران، یاد و خاطره مجتبی ترشیز، بازیکن پیشین تراکتور، را زنده نگه داشت؛ مجتبی ترشیز در جریان انقلاب ملی ایرانیان، توسط نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد. او نوشت: «خداوند تو را حفظ کند، برادرم! همیشه دوستت خواهم داشت.»
او همچنین نوشت: «بسیار غمگین هستم؛ برادرم در درگیریهای ایران کشته شد. کشوری که دوستش دارم و در آن دوستان زیادی دارم؛ مردمی خوب، با قلبهایی مهربان که همیشه در همهچیز به ما کمک کردهاند. کاش صلح برقرار بماند و جنگها پایان یابد.»
او ادامه داد: «خداوند همه خانوادهها، پدران و مادران، فرزندان، جوانان، کودکان و سالمندان، همه را حفظ کند. قلبم همیشه با شما خواهد بود. ای کاش میتوانستم نزدیک شما باشم، به شما کمک کنم و در کنار شما بجنگم. هر چه از من بخواهید، همیشه برای همهٔ شما اینجا خواهم بود. خداوند نگهدارتان باشد.»
مخاطبی از مشهد با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال، شدت سرکوبها در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی را توصیف کرد و گفت ماموران حکومتی در میدان هفت تیر این شهر، روی سقف یک رستوران معروف، پاسگاه و ساختمانهای بلندمرتبه مستقر شده بودند و مردم را به رگبار میبستند.
او اطراف کلانتری میدان هفتتیر مشهد را در شب ۱۸ دی شبیه «میدان جنگ» توصیف کرد و گفت ساعت ۱۰ و نیم شب، تمام خیابان پر از خون بود.
به گفته این شهروند، شامگاه ۱۹ دی جمعیت بیشتری به خیابانها آمدند اما سرکوبها هم خشنتر بود و تیراندازی پیاپی و به شکل «کور» به در و دیوار و خودروهای خیابان هم انجام میگرفت.
این شهروند افزود در شامگاه ۲۰ دی هم اعتراضاتی شکل گرفت و شلیک به جمعیت با سلاح جنگی به همان شدت ادامه داشت اما از ۲۱ دی فضای شهر به شدت دچار خفقان شد.
این مخاطب، شمار کشتهها در مشهد و حتی روستاهای اطراف آن را بسیار بالا توصیف و تاکید کرد به دلیل فشار و تهدید حکومتی، بسیاری از خانوادهها امکان اطلاعرسانی ندارند.
