در کنگان ماموران پشت بلندگو می‌گفتند «حکم تیر به کمر به بالا» را داریم

‌طبق پیام یک مخاطب از رشت، نیروهای سرکوب در جریان اعتراضات با محاصره مجروحان و جلوگیری از کمک‌رسانی، به کسانی که قصد امداد داشتند شلیک مستقیم می‌کردند.

به گفته این مخاطب، در مواردی اطراف فرد زخمی را حلقه می‌زدند تا کسی نزدیک نشود و در صورت تلاش برای کمک، تیراندازی می‌کردند.

او گفت در خیابان «تختی» رشت یک مجروح در حال خونریزی بود، اما وقتی شهروندی برای کمک به او رفت، مامورانی که در کوچه مقابل کمین کرده بودند به هر دو شلیک کردند و هر دو کشته شدند؛ شلیک به فرد امدادگر به سر او انجام شده است.

این مخاطب گفت نیروها در کوچه‌ها پنهان می‌شدند و به هر فرد عبوری تیراندازی می‌کردند.

او افزود در همان روزها حدود ۹۰ درصد مساجد رشت در محله‌ها و خیابان‌های مختلف به آتش کشیده شده‌اند و مساجدی که نسوخته‌اند نیز تخریب یا شیشه‌هایشان شکسته است.

همچنین بخشی از مصلای خمینی رشت در ۱۸ دی‌ماه از داخل و خارج دچار آتش‌سوزی شده و بانک‌ها در خیابان‌های اصلی عمدتا تخریب یا کاملا سوخته‌اند.

به گفته این شاهد، حکومت نظامی در رشت از غروب برقرار می‌شود.

بر اساس پیام‌های مخاطبان، پریسا لشکری، ۳۰ ساله و مادر یک دختر هفت‌ساله، در جریان تجمعات نورآباد ممسنی در روز شنبه، ۲۰ دی) با شلیک نیروهای سرکوب جان باخت.

به گفته مخاطبان، او پس از اصابت گلوله با همسر و برادرش تماس گرفت و گفت «بیایید مرا ببرید»، اما دقایقی بعد هدف شلیک‌های بیشتری قرار گرفت.

طبق این پیام‌ها، نیروهای وابسته به سپاه، مجروحان و کشته‌شدگان را با هم منتقل می‌کردند که پریسا لشکری هم در میان این افراد منتقل شد.

خانواده‌ او پس از چند روز تماسی دریافت کردند تا برای تحویل پیکر مراجعه کنند. پیکر پریسا لشکری با شرایط امنیتی تحویل داده شد.

مخاطبان گفته‌اند در پیکر پریسا لشکری چندین گلوله وجود داشته، از جمله اصابت به قلب که بنا بر شواهد پس از تماس تلفنی او رخ داده است.

د

ر ادامه گزارش‌های مخاطبان از سرکوب اعتراضات، پیام‌های رسیده از بروجرد حاکی از تجمع گسترده شهروندان و استفاده شدید نیروهای امنیتی از گلوله جنگی، خودروی آب‌پاش با آب داغ و کشتار گسترده شهروندان است.

یک مخاطب می‌گوید روز اول فراخوان شاهزاده در خیابان صفای بروجرد جمعیت به‌طور بی‌سابقه‌ای گسترده بود؛ «پیر و جوان و کودک» در خیابان‌ها حضور داشتند و شعار «پهلوی برمی‌گرده» سر می‌دادند.

به گفته این شاهد عینی، نیروهای امنیتی با تیر جنگی و ساچمه به معترضان حمله کردند، در حالی‌که مردم «فقط سنگ» برای دفاع داشتند. همچنین از خودروهای آب‌پاش با آب داغ، هلی‌شات و پهپاد برای کنترل و سرکوب استفاده شد. این مخاطب افزوده است که در خیابان «امام حسین» بروجرد نیروهای سرکوبگر غیرمحلی، از جمله افغان و عرب‌زبان، حضور داشتند.

بر اساس این روایت، در همان شب شماری از شهروندان عادی کشته و بسیاری زخمی شدند. شاهدان می‌گویند به دلیل قطع اینترنت امکان انتشار گسترده تصاویر و ویدیوها فراهم نبود و از رسانه‌ها خواسته‌اند این گزارش‌ها را منتشر کنند تا ابعاد سرکوب روشن شود.

پیام‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال و روایت یک شاهد عینی حاکی از آن است که در جریان سرکوب اعتراض‌ها در ملایر، ماموران حکومتی حتی به سالمندان نیز رحم نکرده‌اند و زنان و مردان سالمند هم در میان کشته‌شدگان بوده‌اند.

بر اساس این گزارش، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه حدود ۱۰۰ نفر از شهروندان ملایر جان خود را از دست داده‌اند. یک شاهد عینی گفت بسیاری از خانواده‌ها ناچار شده‌اند پیکر کشته‌شدگان را در سکوت و بدون برگزاری مراسم به خاک بسپارند.

به گفته این منبع، دست‌کم ۳۵ جسد در اختیار نیروهای جمهوری اسلامی قرار داشته و برای تحویل پیکرها از خانواده‌ها درخواست پرداخت مبالغی تا یک میلیارد تومان شده است.

شاهدان عینی به ایران اینترنشنال گفتند که نیروهای امنیتی در جریان اعتراض‌ها، مانع درمان مجروحان در یکی از مطب‌های پزشکی در استان گیلان شده‌اند.

بر اساس پیام‌های دریافتی، یک پزشک شاغل در گیلان چند روز پیش از فراخوان اعتراضی، در صفحه شخصی خود اعلام کرده بود که آماده ارائه خدماتی از جمله پانسمان، بخیه و کمک‌های اولیه به‌صورت رایگان است.

این شاهد عینی می‌گوید در روز اعتراض‌ها، ماموران اطلاعات مقابل در مطب حاضر شده و به این پزشک دستور داده‌اند از پذیرش بیماران خودداری کند. به گفته این منبع، پس از مشاجره‌ای کوتاه و تاکید پزشک بر وظیفه حرفه‌ای خود، ماموران در مقابل مطب باقی مانده و به افرادی که مجروحان را به آنجا می‌آوردند، اعلام کرده‌اند که مطب بسته است.

بر اساس این گزارش، ماموران حتی اجازه خروج پزشک از مطب را نداده و او تا نیمه‌شب عملا در محل کار خود محبوس بوده است. شاهد عینی می‌گوید در نتیجه این اقدام، شمار زیادی از مجروحان اعتراض‌ها در گیلان از دریافت درمان محروم مانده‌اند.