مطالب بیشتر
گروهی از ایرانیان مقیم آتلانتا، دوشنبه ۲۹ دی، مقابل «انستیتو سرطان وینشیپ» وابسته به دانشگاه اِموری تجمع کردند. این مرکز درمانی محل کار فاطمه اردشیر لاریجانی، دختر علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی و از مشاوران نزدیک به علی خامنهای است. معترضان خواستار پاسخگویی مسئولان این موسسه درباره استخدام او شدند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده در وبسایت انستیتو سرطان وینشیپ، فاطمه اردشیر لاریجانی، متخصص سرطان ریه، از سال ۲۰۲۳ در این موسسه مشغول به کار است و در حال حاضر بر یک برنامه پژوهشی با عنوان «کشف و توسعه درمانهای نوین» تمرکز دارد.
در وبسایت این مرکز درمانی، او بهعنوان استادیار بخش هماتولوژی و انکولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه اِموری معرفی شده است. همچنین طبق اطلاعات درجشده، فاطمه اردشیر لاریجانی دستکم از سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده سکونت داشته و در همان سال بهعنوان رزیدنت پزشکی داخلی در دانشکده پزشکی دانشگاه «کیس وسترن رزرو» فعالیت میکرده و به عضویت بورد تخصصی پزشکان داخلی آمریکا درآمده است.
در روزهای گذشته، همزمان با افزایش توجه رسانههای داخل ایران به نقش علی لاریجانی بهعنوان یکی از چهرههای اصلی سیاستگذاری و اعلام سیاستهای کلان جمهوری اسلامی، انتشار پستهایی در شبکههای اجتماعی درباره اقامت و فعالیت حرفهای فرزند او در آمریکا واکنشهایی را در میان ایرانیان خارج از کشور برانگیخته است.
برخی کاربران و فعالان ایرانی، حضور فرزندان مقامهای ارشد جمهوری اسلامی در کشورهای غربی را نمادی از شکاف میان زندگی شخصی مقامهای حاکم و سیاستها و عملکرد حکومت در داخل ایران دانسته و آن را مصداقی از «استاندارد دوگانه» توصیف کردهاند.
روی یکی از پلاکاردهای این تجمع خطاب به کارمندان انستیتو وینشیپ نوشته شده است: «آیا میدانید دختر فرمانده ترور در ایران همکار شماست؟»
در تحقیق پارلمان بریتانیا که دوشنبه ۲۹ دی منتشر شد، آمده است تحلیلگران سیاست خارجی ارزیابی کردهاند که اعتراضها فشار قابل توجهی بر حکومت وارد کرده و موقعیت داخلی و منطقهای حکومت نسبت به گذشته بهمراتب ضعیفتر شده است.
در این پژوهش به برخی از تحلیلهای منتشرشده در اندیشکدهها و رسانهها پرداخته و گفته شده است شرایط یک انقلاب یا ادامه اعتراضات در ایران فراهم است.
اگر چه این تحلیلگران نارضایتیهای اقتصادی را برای سرنگونی حکومت کافی نمیدانند، موسسه بریتانیایی چتم هاوس ارزیابی کرده که نظام سیاسی ایران توان تطبیق خود را از دست داده و اعتراضها در ایران دیگر چیز غریبی نخواهند بود.
این پژوهش به مقاله نشریه آتلانتیک هم اشاره کرده است که در آن گفته شده پنج شرط کلیدی برای وقوع انقلاب «تقریبا» فراهم شده است. این پنج شرط به نوشته آتلانتیک عبارتند از: بحران مالی، شکاف در میان سرکردگان، ائتلافهای متنوع مخالفان، روایت قانعکننده برای مقاومت، و محیط بینالمللی مساعد.
با این حال، تحلیل دیگری در همان نشریه تاکید میکند که گروههای مخالف ابتدا باید با یکدیگر متحد شوند تا بتوانند از نارضایتی عمومی بهره بگیرند.
در این بین، موسسه خدمات متحد سلطنتی بریتانیا در تحلیلی نوشته که برخی مخالفان داخلی از ترس اینکه فروپاشی حکومت در ایران منجر به شرایطی مانند لیبی پس از سرنگونی معمر قذافی در ۲۰۱۱، یا جنگ داخلی طولانی مانند سوریه از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ بشود، برای همراهی با اعتراضات منجر به سرنگونی تردید دارند.
پژوهش پارلمان بریتانیا درباره دیگر آثار اعتراضات همچنین آورده که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در جریان این اعتراضها همچنان به حکومت وفادار باقی ماندند و گزارش قابل تاییدی از ریزش نیروها منتشر نشد.
در این بین، موسسه واشینگتن ارزیابی کرده که سطح خشونت دولتی یک «نقطه عطف» برای ایران است و فشار بیشتر آمریکا از طریق تهدیدهای سایبری و نمایش برتری هوایی میتواند حکومت را وادار به اصلاح و تغییر کند.
تحلیلهای بیبیسی نیوز و موسسه کشورهای عربی خلیج فارس نیز میگویند حکومت ممکن است در نهایت به سمت «فروپاشی تدریجی» حرکت کند.
بر اساس پژوهش پارلمان بریتانیا، در اینکه حکومت ایران در سراشیبی قرار دارد تردیدی نیست اما پیروزی انقلاب در ایران به اتحاد و همگرایی بیشتر مخالفان نیاز دارد.
