ایران اینترنشنال: حمله ماموران سپاه به منازل خانواده معترضان
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، نیروهای لباسشخصی حکومت و سپاه پاسداران به خانههای کشتهشدگان اعتراضات و همسایگان آنها در مناطق شرق تهران حمله کردهاند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، نیروهای لباسشخصی حکومت و سپاه پاسداران به خانههای کشتهشدگان اعتراضات و همسایگان آنها در مناطق شرق تهران حمله کردهاند.
به گفته منابع آگاه، این نیروها ضمن حمله به منازل، به سمت دیوارها شلیک کرده، اعضای خانوادهها را مورد ناسزاگویی قرار داده و اقدام به خالی کردن یخچال خانهها کردهاند.
منابع مطلع از وضعیت خانوادههای قربانیان همچنین به ایراناینترنشنال گفتهاند که به آنها اعلام شده برای تحویل پیکر کشتهشدگان باید بامداد مراجعه کنند و موظفاند خاکسپاری را بهصورت انفرادی و تا ساعت ۴ صبح انجام دهند؛ در غیر این صورت تهدید به خاکسپاری جمعی شدهاند.
به گفته این خانوادهها، مقامهای امنیتی همچنین اعلام کردهاند که بابت هر گلوله شلیکشده باید مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان پرداخت شود.
اجساد و مجروحان به شکلی پیوسته وارد بیمارستانها میشوند. برخی با آمبولانس، با آژیرهایی که بیوقفه به صدا درآمدهاند؛ برخی دیگر پشت وانتها، روی هم انباشته شده، غرق در خون. عدهای نیز با خودروهای شخصی آورده میشوند؛ بستگانی وحشتزده که بوقزنان وارد محوطه بیمارستانها میشوند و با فریاد، تقاضای کمک میکنند.
این، تصویری از شرایط محیطهای درمانی در ایران است که روزنامه تلگراف گزارش کرده. این در حالی است که عده زیادی از مجروحان به واسطه شرایط امنیتی به بیمارستان منتقل نشدهاند و نزدیکان ایشان تلاش دارند آنان را در خانه درمان کنند.
گزارشهایی نیز درباره نگهداری اجساد در خانهها از ترس ربایششان به دست نیروهای حکومتی و عوامل سرکوب منتشر شده است.
بر اساس گزارش تلگراف، برخی از مجروحان را بستگانشان پیاده به بیمارستانها بردهاند؛ کسانی که منتظر وسیله نقلیه نماندهاند، عزیزانشان را در آغوش گرفته یا بر دوش انداخته و دویدهاند.
مردان، زنان و کودکان ...
برخی زندهاند، اما به سختی نفس میکشند. برخی دیگر پیش از رسیدن جان دادهاند.
آنها زخم گلوله دارند، ضربههای شدید به سر و صورتهایی که با ساچمه متلاشی شده است. بدنهایی آنچنان آسیبدیده که پزشکان نمیدانند از کجا باید شروع کنند.
بیمارستانها در آستانه فروپاشی
در ادامه روایت و گزارش تلگراف آمده است:
سپیدهدم مجروحان تازهای میآورد. بعدازظهرها باز هم بیشتر. شبها هیچ آرامشی برقرار نیست. نزدیک به سه هفته اعتراضهای بیوقفه، قربانیان سرکوب حکومتی را با سرعتی به بیمارستانهای ایران سرازیر کرده که کادر درمان، توان رسیدگی به آن را ندارد.
اورژانسها غرق خون شدهاند. سردخانهها سرریز کردهاند. کیسههای اجساد به حیاطها کشیده شده، چون جایی برای نگهداری آنها در داخل باقی نمانده است.
پزشکان داخل ایران که از طریق ارتباطهای محدود استارلینک با جهان خارج صحبت میکنند، از نظام درمانیای میگویند که در آستانه فروپاشی قرار دارد. آنها از روزها کار بدون خواب، فرسودگی شدید و کمبود همهچیز خبر میدهند.
یکی از پزشکان در نزدیکی تهران میگوید اجساد و مجروحان با کامیون، آمبولانس و خودروهای شخصی آورده میشوند و بسیاری جان دادهاند، چون حتی فرصت رسیدگی به آنها وجود نداشته است.
او میگوید کارکنان درمانی از شدت خستگی زمین میافتند و «در بیمارستانها رودخانههایی از خون جاری است».
شواهد کشتار گسترده
بهنوشته تلگراف، حکومت ایران تلاش کرده است ابعاد این کشتار را پنهان نگه دارد، اما شواهد ارسالشده از داخل کشور، احتمالا بخشی از آن را نشان میدهد.
فعالان، شاهدان عینی و خانوادههای داغدار، با وجود خطرهای جدی، مدارکی از وقایع را به بیرون از ایران رساندهاند: «برخی مقامهای ارشد ایرانی بهطور خصوصی گفتهاند شمار واقعی قربانیان ممکن است به هزاران نفر برسد؛ بهویژه در روزهای اخیر که حکومت با جدیترین بحران خود از زمان انقلاب ۱۳۵۷ روبهرو شده است.»
تلگراف مینویسد شدت این سرکوب آن را به یکی از خونینترین نمونهها در تاریخ معاصر تبدیل کرده است.
این رسانه، کشتار دی ۱۴۰۴ در ایران را با سالهای نخست جنگ داخلی سوریه یا کشتار دانشجویان معترض در سرکوب میدان تیانآنمن چین مقایسه میکند.
شلیک مستقیم و یورش به بیمارستانها
شاهدان عینی گفتهاند نیروهای بسیج و ماموران امنیتی با گلوله جنگی به سوی معترضان شلیک کرده و آنها را تا کوچهها تعقیب کردهاند.
گزارشها همچنین از ضربوشتم شدید معترضان زخمی خبر میدهند.
تلگراف نوشت که حتی بیمارستانها نیز امن نیستند: «نیروهای امنیتی به مراکز درمانی یورش بردهاند تا مجروحان را بازداشت و اجساد را منتقل کنند. اقدامی که به نظر میرسد با هدف پنهانسازی شواهد انجام شده است.»
نبرد ارادهها
به نوشته تلگراف، حکومت جمهوری اسلامی اکنون هرگونه تظاهر به خویشتنداری را کنار گذاشته است. شاهدان از حضور تکتیراندازان روی بامها خبر میدهند. هدف دیگر پراکندن جمعیت نیست، بلکه کشتن معترضان است.
در مقابل، معترضان باور دارند شدت سرکوب نشانه ترس حکومت است: «سد وحشتی که زمانی جامعه ایران را مهار میکرد، شکسته و دیگر قابل بازسازی نیست.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت:« همانطور که میدانید، دسترسی مستقیم به مردم بسیار دشوار شده است، اما هر از گاهی اطلاعاتی به ما میرسد. من دو شب پیش توانستم از طریق فیستایم با چند نفر از کسانی که مستقیما از خیابان آمده بودند صحبت کنم؛ افرادی که وضعیت میدانی را برای ما توضیح دادند. شجاعتی که از خود نشان میدادند، مایه شگفتی و تحسین بود.»
او با اشاره به وضعیت ایران پس از روشن شدن ابعاد فاجعه قتل عام ایرانیان افزود: «اما خبر تلخ این است که در دو روز گذشته، شمار قربانیان بهشدت افزایش یافته است؛ بهطوریکه تعداد کشتهشدگان چهار برابر شمار افرادی است که در حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر جان باختند. ما هنوز در حال درک ابعاد این فاجعه هستیم. عددی که تا این لحظه به آن رسیدهایم بیش از ۱۲ هزار نفر است. این حداقل رقمی است که تاکنون به دست ما رسیده و ممکن است حتی بیش از این باشد، اما دستکم این تعداد از سوی رژیم کشته شدهاند.»
شاهزاده رضا پهلوی به شبکه فاکس نیوز گفت: «ما شاهد استفاده از سلاحهای جنگی هستیم؛ از جمله کلاشنیکف (AK-47) و خودروهای زرهی که برای شلیک مستقیم و کشتن معترضان غیرمسلح به کار گرفته میشوند. اجساد با بولدوزر جمعآوری میشوند و حتی از خانوادهها بابت گلولهای که به عزیزشان شلیک شده، پول میگیرند تا بتوانند بقایای پیکر را تحویل بگیرند. آنچه رخ میدهد، هولناک و غیرقابل تحمل است.»
او گفت: «وقتی غیرنظامیان به قتل میرسند، وقتی مردم در جنگی که دولت خودشان علیه آنان به راه انداخته، قتلعام میشوند، وقتی رژیم به نیروها دستور میدهد به جمعیتهای غیرمسلح و بیدفاع شلیک کنند، تنها راهی که مردم بتوانند در برابر این رژیم شانسی برابر داشته باشند، این است که این نیروی سرکوبگر نتواند بهراحتی آنان را خنثی کند.»
کمک به یک ملت برای آزادسازی خود
شاهزاده رضا پهلوی افزود: « در چنین شرایطی، به کمک بیشتری نیاز است. من این را تجاوز به یک کشور نمیدانم؛ بلکه صحبت از کمک به یک ملت برای آزادسازی خودش است، با ارائه حمایتی که بهتنهایی قادر به دستیابی به آن نیست. به همین دلیل است که این حمایت حیاتی و توانمندساز است. پیام قدرت این است که ما در برابر چنین جنایاتی ساکت نخواهیم ماند و پشت این مردم را خالی نخواهیم کرد. سخنان رییسجمهوری بسیار انرژیبخش بود؛ این پیام در میان مردم پخش شد و باعث شد آنان دوباره به خیابانها بازگردند و به مبارزه ادامه دهند.»
او درباره خبرهای منتشرشده درباره دیدار محرمانهاش با استیو ویتکاف، نماینده ویژه دونالد ترامپ رییسجمهوری آمریکا، گفت: «من به احترام دولت، درباره افرادی که با آنها در تماس هستیم صحبت نخواهم کرد.»
شاهزاده رضا پهولی افزود: «این لحظات بسیار حساس هستند. اما آنچه میتوانم بگویم این است که سخنان رییسجمهوری تاثیر فوقالعادهای بر مردم داشته است. مردم ایران روی این رییسجمهوری حساب میکنند که به وعدهای که داده عمل کند. این همان چیزی است که به آنان امید میدهد که این بار، مانند گذشته، قربانی مصلحتسنجیها نشوند و زیر اتوبوس انداخته نشوند.»
او افزود: «من معتقدم بسیاری از قانونگذاران در کنگره آمریکا، فارغ از گرایش حزبیشان، درک میکنند که این لحظه تا چه اندازه حساس است؛ بهویژه اگر هدف، ترویج آزادی و دموکراسی باشد. دموکراسیهای غربی، با ایالات متحده در رأس آنها، نقشی حیاتی در حمایت از ملتهای آزادیخواه دارند.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت: « آنان میدانند که فراتر از پیامهای تشویق یا محکومیت لفظی، به نقطهای رسیدهایم که اقدام عملی ضروری است. فارغ از اینکه قوه مجریه چه تصمیمی بگیرد، قوه مقننه باید پشتیبان هر اقدامی باشد که یک ملت را توانمند میکند. زیرا در نهایت، مساله توانمندسازی است؛ مساله دادن امکان واقعی به یک ملت برای تعیین سرنوشت خود است.»
اوافزود: «ما این را در تاریخ دیدهایم: آپارتاید چگونه پایان یافت؟ اتحاد جماهیر شوروی چگونه فروپاشید؟ ما حتی نمونه انقلاب سبز را هم دیدیم که به سرانجام نرسید و در آن زمان این انتقاد مطرح شد که ایالات متحده به اندازه کافی در میدان عمل از مردم حمایت نکرد.»
تنها راه نجات: عبور از یک فرایند دموکراتیک و شفاف
شاهزاده رضا پهلوی در پاسخ به پرسشی درباره آینده ایران پس از سرنگونی جمهوری اسلامی گفت: «تنها راهی که ما بهعنوان یک ملت بتوانیم سرنوشت خود را تعیین کنیم، عبور از یک فرایند دموکراتیک است: برگزاری انتخابات مجدد، تشکیل مجلس موسسان، و بحث و تصمیمگیری درباره شکل نهایی یک نظام دموکراتیک و سکولار. این تصمیم باید در نهایت به دست مردم گرفته شود. اما در دوره گذار، پس از فروپاشی رژیم، باید برنامهای عملیاتی وجود داشته باشد؛ و ما چنین برنامهای داریم. یک طرح جامع که مشخص میکند در دوره انتقال چه اقداماتی باید انجام شود.»
او افزود: «این برنامه متکی بر ترکیبی از نیروهایی است که هماکنون در داخل ایران حضور دارند و بخشی از جامعه مدنی هستند: وکلا، متخصصان، اقتصاددانان، دانشگاهیان. ما با یک بدنه اجتماعی بسیار قدرتمند روبهرو هستیم که با وجود این رژیم، توانسته در تمام این سالها دوام بیاورد و اکنون باید برای پر کردن خلاء قدرت وارد عمل شود. افراد بسیاری آمادهاند مسئولیت بپذیرند.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت: «در کنار آنان، نیروهایی در خارج از کشور نیز وجود دارند که در قالب یک سیستم ترکیبی و مکمل میتوانند به این روند کمک کنند. نکته اساسی این است که هویت این افراد تا آخرین لحظه محافظت شود تا پیش از موعد در معرض خطر قرار نگیرند. به همین دلیل است که نمیتوان از آنان خواست آشکارا ظاهر شوند، زیرا بلافاصله جانشان به خطر میافتد. بنابراین باید بسیار محتاط بود. با این حال، ما بهطور مداوم با آنان در گفتوگو هستیم و در حال آمادهسازی این انتقال هستیم تا بهمحض فروپاشی رژیم، بتوانیم فورا این نیروها را فعال کنیم و همه عناصر لازم برای مدیریت کشور را کنار هم قرار دهیم.»
او با اشاره به شعارها و خواستههای مردم ایران گفت: «این بار شرایط متفاوت است، برد، زیرا مطالبه امروز مردم دیگر فقط مشکلات اقتصادی، کاستیها یا نبود اصلاحات نیست. مردم به نقطهای رسیدهاند که بهکلی از این رژیم به ستوه آمدهاند. آنان شعار «مرگ بر دیکتاتور» سر میدهند. مردم میخواهند خودشان را آزاد کنند و پاسخ این مطالبه آزادی، وحشیانهترین واکنش ممکن از سوی رژیمی است که علیه شهروندان خودش جنگ به راه انداخته است.»
شاهزاده رضا پهلوی بار دیگر بر ضرورت کمک به ملت ایران برای حفظ خود و کشورشان تاکید کرد و گفت: «چگونه میتوان در برابر چنین سطحی از فشار و سرکوب، بدون نوعی پشتیبانی و حمایت از سوی کشورهای آزاد و در سمت درست تاریخ، خود را آزاد کرد؟ با مذاکره یا مماشات با رژیمی که ۴۷ سال است ملت ما را سرکوب و نابود کرده است، ما را زیر اتوبوس نیندازید.»
