نیروهای اسرائیلی خارج از شهرهای اصلی نوار غزه مستقر شدند
ارتش اسرائیل ویدیویی منتشر کرده که استقرار دوباره نیروهایش در نوار غزه را نشان میدهد؛ استقراری که در چارچوب آتشبس، بیرون از شهرهای اصلی غزه انجام شده است.
در بیانیه ارتش آمده است: «نیروهای فرماندهی جنوب مطابق با چارچوب توافق آتشبس و بازگرداندن گروگانها، همچنان در امتداد خطوط بهروز شده استقرار یافتهاند.»
بر اساس مفاد این توافق، ارتش اسرائیل کنترل بیش از نیمی از مساحت نوار غزه (معادل ۵۳ درصد) را در دست دارد که بیشتر آن خارج از مناطق شهری است.
با این حال، در عمل نیروهای زمینی ارتش در سراسر این محدوده حضور ندارند و بسیاری از مواضع آنها نزدیک مرز اسرائیل مستقر شده است.
ارتش اسرائیل اعلام کرده در این مناطق فعالیت میکند تا «هرگونه تهدید فوری علیه نیروهای ارتش و ساکنان اسرائیل، بهویژه ساکنان نواحی غربی نگِو» از میان برداشته شود.
شبکه بیبیسی جهانی گزارش داد حماس به میانجیها اطلاع داده است که در صورت موافقت اسرائیل با آزادی دستکم دو تن از هفت زندانی سرشناس فلسطینی که این گروه خواستار آزادی آنهاست، روند آزادی گروگانها در غزه را به امروز (یکشنبه ۲۰ مهر) و زودتر از موعد تعیینشده موکول خواهد کرد.
بر اساس این گزارش، در روز جاری دور تازهای از مذاکرات میان اسرائیل و حماس برای حل اختلافات باقیمانده درباره فهرست زندانیان مشمول آزادی در مرحله نخست توافق آتشبس واشینگتن در غزه آغاز شده است.
به گفته یک مقام فلسطینی مطلع از مذاکرات، حماس همچنان بر آزادی هفت زندانی سرشناس که به دلیل دست داشتن در حملات مرگبار به چندین حبس ابد محکوم شدهاند، از جمله مروان برغوثی و احمد سعدات، پافشاری میکند.
منابعی که بیبیسی به آنها استناد کرده میگویند اسرائیل از آغاز مذاکرات تاکنون بهطور پیوسته با آزادی این افراد مخالفت کرده است.
با اینحال حماس اکنون امیدوار است با پیشنهاد آزادی زودهنگام گروگانها، بتواند آزادی دستکم دو نفر از این هفت زندانی را بگیرد.
در ادامه گزارش آمده است هنوز مشخص نیست در صورت رد این درخواستها از سوی اسرائیل، چه اتفاقی خواهد افتاد.
مذاکرات یکشنبه همچنین بر زمانبندی و جزئیات اجرایی آزادی ۲۰ گروگان زنده اسرائیلی و تحویل پیکر گروگانهای کشتهشدهای که حماس توانسته مکان آنها را شناسایی کند، متمرکز است.
ماموران امنیتی مسعود ابراهیم و همسرش، پدر و مادر یکی از قربانیان هواپیمای اوکراینی، و دو خانواده دیگر را که همزمان با راهپیمایی بازماندگان سایر قربانیان در کانادا با عنوان «دویدن برای عدالت» در تهران قصد پیادهروی داشتند، مورد آزار و اذیت قرار دادند.
مسعود ابراهیم، پدر نیلوفر ابراهیم است که همراه همسرش سعید طهماسبی تنها ۱۸ روز پس از ازدواج، در پرواز ۷۵۲ هواپیمای اوکراینی حضور داشت و کشته شد.
پدر و مادر او یکشنبه ۲۰ مهر همراه همسر و دو خانواده دیگر با در دست داشتن تصاویر قربان پرواز ۷۵۲، همزمان با راهپیمایی خانوادهها در تورنتوی کانادا در مسیر بام تهران، شروع به راهپیمایی کردند.
با آنکه این سه خانواده توانستند با وجود ممانعت نگهبان ورودی بام تهران وارد مسیر شوند، پس از ۱۰ دقیقه، تعدادی مامور سواره و پیاده خود را به آنها رساندند. این سه خانواده توانستند با وجود ممانعت این ماموران به مسیر خود ادامه دهند.
با این حال، با ورود تعداد زیادی از ماموران سازمان اطلاعات سپاه، آنها ناچار شدند برای ادامه مسیر، تصاویر قربانیان را به ماموران تحویل دهند.
این سه خانواده دادخواه در طول مسیر، با اینکه تصاویر عزیزان آنها ضبط شده بود، با سایر شهروندان درباره قربانیان پرواز و ممانعت ماموران امنیتی از راهپیمایی صحبت کردند.
«دویدن برای عدالت» رویدادی است که سه سال پیش به ابتکار انجمن خانوادههای پرواز اوکراینی برای اولین بار اجرا شد.
در این رویداد شرکتکنندگان پنج کیلومتر را به یاد قربانیان هواپیمای اوکراینی راهپیمایی میکنند. یازدهم اکتبر ۲۰۲۵، برای سومین سال متوالی این رویداد به طور همزمان در تورنتو و ونکوور به صورت حضوری و در سایر نقاط جهان به صورت مجازی برگزار شد.
پرواز پیاس۷۵۲ در ۱۸ دیماه ۱۳۹۸ چند دقیقه پس از برخاستن از فرودگاه، با شلیک دو موشک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سرنگون شد و تمام ۱۷۶ مسافر و خدمه و یک کودک به دنیا نیامده کشته شدند. برای ۳ روز متوالی، مقامات جمهوری اسلامی شلیک عمدی به هواپیمای مسافربری را انکار میکردند.
۲۰ مهر، علی شمخانی، دبیر سابق و عضو فعلی شورای عالی امنیت ملی، در یک گفتوگوی ویدیویی فاش کرد برخی اعضا در تلاش بودند سرنگونی هواپیما را به گردن آمریکا بیاندازند، اما به گفته او، از آنجا که در نهایت واقعیت فاش میشد، مقامات ناچار شدند شلیک عمدی را «گردن» بگیرند.
این گفتوگو همچنین فاش کرد بر خلاف گفتههای پیشین مسئول دفتر حسن روحانی، رییسجمهور وقت که گفته بود روحانی تا ۳ روز از واقعیت بی اطلاع بوده، او در همان ساعات اولیه شلیک، از واقعیت ماجرا خبر داشته است.
نسیم سیمیاری، زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در یادداشتی از زندان اوین اعلام کرد در حمایت از فریبا کمالآبادی، زندانی بهائی، و با درخواست آزادی او اعتصاب غذا کرده است.
فریبا کمالآبادی همراه با مهوش شهریاری ثابت یکی دیگر از اعضای سابق مدیران جامعه بهائی ایران موسوم به «یاران ایران» سال ۱۳۹۶ پس از پایان دوره محکومیت ۱۰ ساله از زندان آزاد شدند، اما بار دیگر در مردادماه ۱۴۰۱ بازداشت و پس از تحمل ماهها انفرادی مجددا به ۱۰ سال زندان محکوم شدند.
این شهروند ۶۳ ساله بهائی پس از حمله اسرائیل به زندان اوین، همراه با دیگر زنان زندانی به زندان قرچک منتقل شد. الحان طائفی، دختر او، در تیرماه به ایراناینترنشنال گفت مادرش در قرنطینهای غیربهداشتی و فاقد امکانات نگهداری میشود.
سیمیاری در یادداشت خود که یکشنبه ۲۰ مهر در حساب اینستاگرامش منتشر شد، نوشت کمالآبادی هفته گذشته و در حالی که هفت سال از حبساش باقی مانده، از طرف وکیل مطلع شد که قرار است آزاد شود و ۱۹ مهر خبر آزادیاش از جانب نماینده نهاد قوه قضاییه اعلام شد و قرار شد در یک هفته به بند ارسال شود.
او افزود: «گفتند آماده رفتن باشد، اما فاصله شادی فریبا، خانواده، وکلایش و بند زنان تا رنج ماندنش در زندان فقط چند روز بود. خبر آمد که آزادیاش منتفی شده است.»
سیمیاری با اشاره به اینکه کمالآبادی بیش از ۱۳ سال از عمرش را در زندان سپری کرده، نوشت این شهروند بهائی «با سری بلند» ایستاده و با همه زندانیان همدلی و همدردی میکند و تجربیاتش را با آنها به اشتراک میگذارد.
این زندانی سیاسی در انتهای یادداشت خود اعلام کرد: «برای فریبا و هزاران روزی که در بند است، برای رنجهایی که کشید، برای سالها ایستادگی، صبوری و مقاومتش تا آزادی بیقیدوشرط فریبای عزیزم، آموزگاری که از او بسیار آموختم، در اعتصاب غذا خواهم بود.»
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب سال ۱۳۵۷ بهطور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
فشارهای جمهوری اسلامی بر بهائیان در ایران طی ماههای گذشته شدت گرفته است.
جامعه جهانی بهائی دوم مهر ماه در بیانیهای با اشاره به وعدههای مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم، برای احترام به حقوق تمامی اقلیتهای قومی و دینی در کشور، نوشت که بهائیان همچنان در ایران هدف آزار و اذیت قرار میگیرند.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی را به رسمیت میشناسد.
پاتریس کارترون سرمربی پیشین سپاهان درباره جداییاش از این تیم پس از جنگ ۱۲ روزه به ایسنا گفت: «دولت فرانسه از من و همه شهروندان فرانسوی خواسته بود ایران را ترک کنند و اجازه بازگشت نمیداد، بههمین علت از سپاهان جدا شدم. علت جدایی سایر خارجیها از پرسپولیس و استقلال نیز همین بود.»
او گفت: «امیدوارم همه درک کنند که پس از بهوجود آمدن جنگ بین ایران و اسرائیل، من چارهای نداشتم غیر از اینکه قراردادم را باوجود اینکه سه فصل بود، فسخ کنم، ضمن اینکه دولت فرانسه اجازه بازگشت به ایران نداد و در شرایطی که بازه بین دو فصل بود، راهی بهجز فسخ قرارداد و جدایی نداشتم.»
کارترون درباره علاقهاش به حضور در سپاهان گفت: «یکفصل فوقالعادهای را در سپاهان پشتسر گذاشتم، با یکشکست در لیگبرتر فصل را به پایان رساندیم؛ در سوپرجام قهرمان شدیم و صعود خیلیخوبی به لیگقهرمانان آسیا ۲ داشتیم و همهچیز در یکفصل عالی بود.»
او گفت: «برای ساختن یکتیم خوب برای فصل جدید آماده بودیم و شرایطی که پیش آمد، باعث شد فیفا آن را درک کند و مسئولان دولت فرانسه هم اجازه بازگشت به ما ندادند؛ درحالیکه من از همه شرایط در ایران و سپاهان رضایت داشتم و دلیلی نداشت که بخواهیم قطع همکاری کنیم و حتی برای ساخت یکتیم خوب برای فصل جدید هم آماده شده بودیم.»
سرمربی پیشین سپاهان درباره بازگشت به فوتبال ایران گفت: «اگر پیشنهادی وجود داشته باشد، قطعاً بازگشت به فوتبال ایران را با اشتیاق در نظر میگیرم؛ ایران از لحاظ فوتبال بهترین کشور در آسیاست و در رنکینگ نخست قاره قرار دارد. در کنار آن کیفیت فوتبال بالاست، هواداران فوقالعادهاند و حتماً بهخاطر تجربه خیلیخوب و بینظیری که داشتم.»
