مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «رژیم صهیونیستی و متحدانش حضور خود را با زور تحمیل کرده و آن را صلح از طریق قدرت مینامند، در حالی که این نه صلح است و نه قدرت، بلکه تجاوزگری و قلدرمآبی است.»
همزمان با سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، عکس کشتهشدگان حمله اسرائیل به ایران را به نمایش گذاشت.
او در توضیح این تصویر گفت: «آنچه که در این تصاویر می بینید حملات هوایی اسرائیل و ایالات متحده آمریکا به شهرها وزیرساختهای ایران، آن هم درست در زمانی که در مسیر مذاکرات دیپلماتیک گام بر میداشتیم خیانتی بزرگ به دیپلماسی و تلاش برای استقرار ثبات و صلح بود.»
پزشکیان تاکید کرد: «آنچه از این قتل و جنایت در این تصاویر می توانید ببینید کشتار کودکان و زنان است، این کتابی است از کشتاری که اسرائیل در کشور ما از مردم از جمله زن و کودک و جوان ایجاد کرد. اینها به اسم آرامش و صلح در منطقه ایجاد شد، ناآرامی را در کشور ما، آنها ایجاد کردند و با همین روند هزاران انسان بی گناه را در غزه به خاک و خون کشیدند. خانه هایشان را ویران کردند، بیمارستانها و درمانگاهها و مدارس را، و راه آب وغذا و نان و دارو را بر مردم بستند.»
مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی، با حضور در مجمع عمومی سازمان ملل در سخنانی با اشاره به حمله اسرائیل به تاسیسات هستهای و مقامهای نظامی جمهوری اسلامی گفت: «آیا کشورهای جهان حمله اسرائیل به تاسیسات هستهای و مقامهای سیاسی خود را میپسندند؟»
او افزود: «ملت ایران با اتکا به قدرت ایمان و اقتدار ملی، در برابر فشارها سر فرود نمیآورد.»
پزشکیان تاکید کرد: «از همه مقامهای منطقهای و جهانی که در جنگ با ایران همدلی کردند قدردانی میکنم.»
او همچنین اسرائیل را متهم کرد که با «کشتار مردم فلسطین و حمله به کشورهای منطقه طرح موهوم اسرائیل بزرگ را دنبال میکند.»
او گفت: «ایران قدرتمند را در کنار همسایگانی قدرتمند و با آیندهای قوی میخواهیم.»
پزشکیان بر لزوم همکاری منطقهای در برابر تهدیدات و توسعه جمعی با سرمایهگذاری مشترک در زیرساختها و منابع و محیط زیست منطقه تاکید کرد و گفت: «هفته گذشته کشورهای اروپایی با بدعهدی و به دستور آمریکا، با فشار و قلدری کوشیدند قطعنامههای سازمان ملل را علیه ایران برگردانند.»
پزشکیان گفت: «بازگرداندن تحریمهای علیه ایران مشروعیت بینالمللی ندارد و با اقبال جامعه بینالمللی همراه نخواهد شد.»
او افزود جمهوری اسلامی هرگز به دنبال ساخت سلاح هستهای نبوده است و نخواهد بود.
پزشکیان تاکید کرد: «ملت ایران با اتکا به قدرت ایمان و اقتدار ملی، در برابر فشارها سر فرود نمیآورد.»
پزشکیان همچنین از پیمان دفاعی میان عربستان سعودی و پاکستان استقبال و حمله اسرائیل به قطر را محکوم کرد.
پزشکیان در پایان گفت: «ایران با تکیه بر سنت نوعدوستی خود، شریکی پایدار برای همه کشورهای صلحدوست خواهد بود.»
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، سخنرانیاش در سازمان ملل را به زبان انگلیسی و با درخواستی مستقیم برای کمکهای نظامی بیشتر آغاز کرد.
او گفت: «امروز هیچکس جز خود ما نمیتواند امنیت را تضمین کند. تنها ائتلافهای قدرتمند. تنها شرکای قوی و تنها تسلیحات خودمان. قرن بیستوچهارم چندان تفاوتی با گذشته ندارد. اگر ملتی خواهان صلح است، هنوز باید روی تسلیحات کار کند.»
زلنسکی افزود: «تسلیحات تعیین میکنند چه کسی زنده میماند.»
او ادامه داد: «جنابان عالیمقام، شما خود بهخوبی میدانید که قانون بینالملل بهطور کامل کار نمیکند مگر اینکه دوستان قدرتمندی داشته باشید که واقعا حاضر باشند از آن دفاع کنند. و حتی آن هم بدون تسلیحات ممکن نیست.»
رییسجمهوری اوکراین در این سخنرانی یادآوری کرد هر هفته افراد زیادی در اوکراین کشته میشوند، زیرا روسیه با صلح مخالفت میکند.
زلنسکی افزود: «روسیه هزاران کودک اوکراینی را ربوده است و ما توانستهایم تنها برخی از آنان را بازگردانیم... چقدر باید صبر کنیم تا بتوانیم همه کودکانمان را به خانه برگردانیم؟ نزدیک به دو سال گذشته و هنوز گروگانهای اسرائیلی آزاد نشدهاند.»
رییسجمهوری اوکراین همچنین بر ناکارآمدی نهادهای بینالمللی تاکید کرد.
او گفت: «حتی در جریان خونریزی، هیچ نهاد بینالمللی وجود ندارد که واقعا بتواند آن را متوقف کند.»
او تاکید کرد این نهادها ضعیف شدهاند و افزود: «سودان یا سومالی یا فلسطین، یا هر مردم دیگری که درگیر جنگاند، واقعا از سازمان ملل یا نظام جهانی چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ دهههاست فقط بیانیه و بیانیه. و حتی همه آنچه در غزه رخ میدهد هم راهحلی ندارد.»
زلنسکی با ارجاع به ناتو افزود: «حتی عضویت در یک اتحاد نظامی دیرپا بهطور خودکار به معنای ایمن بودن شما نیست. همین اخیرا پهپادهای روسی حریم هوایی لهستان را نقض کردند و تنها چهار فروند از آنها سرنگون شدند.»
رامین صفرنیا، وکیل پیمان فرحآور، شاعر و فعال اجتماعی، از رد فرجامخواهی و تایید حکم اعدام موکلش در دیوان عالی کشور خبر داد. فرحآور پیشتر از سوی دادگاه انقلاب رشت به اتهام «بغی» و «محاربه» به اعدام محکوم شده بود.
صفرنیا چهارشنبه دوم مهرماه با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت حکم اعدام فرحآور با فرجامخواهی پرونده در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور مورد رسیدگی قرار گرفت و ضمن رد فرجامخواهی حکم اعدام او تایید شد.
این وکیل دادگستری با بیان اینکه درخواست اعاده دادرسی خود را به دیوان عالی کشور ارائه خواهد داد، ابراز امیدواری کرد که از طریق «قانونی» حکم اعدام این زندانی سیاسی نقض شود.
ایراناینترنشنال ۱۶ اردیبهشت گزارش داد که فرحآور بدون حضور وکیل منتخب و بهصورت غیرعلنی از سوی احمد درویشگفتار، رییس شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام «بغی» و «محاربه» محاکمه و حکم اعدام او بدون طی روند شفاف دادرسی ابلاغ شده است.
یک منبع آگاه از پرونده این زندانی سیاسی با بیان اینکه فرحآور اتهامات با اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «بغی» و «محاربه» محاکمه شد، به ایراناینترنشنال گفته بود: «اتهامات او عمدتا بر پایه اشعار، سخنرانیها، نوشتهها و مواضعش نسبت به موضوعات اجتماعی، عدالتخواهی، اعتراض به بیعدالتیهای اقتصادی و دفاع از حقوق شهروندی شکل گرفتهاند.»
این منبع آگاه در ادامه گفت: «فرحآور سالها در حوزههای شعر، فعالیتهای اجتماعی و آگاهیبخشی در میان مردم فعالیت داشته و پیشتر نیز سابقه بازداشت بهدلیل اعتراضات مدنی و دفاع از حق مشارکت مردم در سرنوشت خود را داشته است. او پدر یک کودک خردسال است و هیچگونه سابقه خشونت ندارد.»
بازداشت و محرومیت از درمان
فرحآور شهریور ۱۴۰۳ بهدست ماموران وزارت اطلاعات در منزل خود بازداشت و پس از نزدیک به یک ماه بازجویی تحت فشار، به بند «میثاق» زندان لاکان رشت منتقل شد.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، او در دوران بازجویی دچار خونریزی داخلی و مشکلات جسمی جدی شد و با وجود هشدارهای پزشکان، همچنان از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده است.
در ماههای اخیر، افزایش شمار اجرای احکام اعدام و همچنین صدور و تایید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، با موجی از اعتراضات در داخل و خارج از کشور روبهرو شده است.
در تازهترین نمونه از این اعتراضات، گروهی از خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، در همراهی با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» تجمع اعتراضی برگزار کردند.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام آغاز شد و در هشتادوهفتمین هفته آن زندانیان محبوس در ۵۲ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
در حال حاضر حدود ۷۰ زندانی در زندانهای سراسر ایران با اتهامات سیاسی در خطر تایید یا اجرای حکم اعدام و بیش از ۱۰۰ تن نیز با اتهامات مشابه در خطر صدور حکم مرگ قرار دارند.