حمله هوایی روسیه ساختمان دولت اوکراین را به آتش کشید
کییف شاهد گستردهترین حمله هوایی روسیه از ابتدای جنگ بود؛ حملهای که برای نخستینبار ساختمان اصلی دولت اوکراین در منطقه تاریخی «پچرسکی» را هدف قرار داد و سقف و طبقات فوقانی آن در آتش سوخت.
کییف شاهد گستردهترین حمله هوایی روسیه از ابتدای جنگ بود؛ حملهای که برای نخستینبار ساختمان اصلی دولت اوکراین در منطقه تاریخی «پچرسکی» را هدف قرار داد و سقف و طبقات فوقانی آن در آتش سوخت.
یولیا سویریدنکو، نخستوزیر اوکراین، یکشنبه ۱۶ شهریور اعلام کرد: «آتشنشانها همچنان در حال مهار آتش هستند.»
خبرنگاران رویترز گزارش دادند که دود غلیظ و شعلههای آتش را در طبقه بالای ساختمان دولت مشاهده کردند.
نیروی هوایی اوکراین اعلام کرد روسیه در این حمله ۸۰۵ پهپاد و ۱۳ موشک به سمت اوکراین شلیک کرد که سامانههای پدافندی ۷۵۱ پهپاد و چهار موشک را ساقط کردند.
این بیشترین تعداد پهپادهایی است که مسکو از زمان آغاز تهاجم تمامعیار در فوریه ۲۰۲۲ به کار برده است.
در منطقه دارنیتسکی در شرق رود دنیپرو، بقایای یک نوزاد از زیر آوار یک ساختمان مسکونی چهارطبقه بیرون کشیده شد.
در همین منطقه یک زن جوان نیز جان باخت. شهردار کییف، ویتالی کلیچکو، پیشتر خبر داده بود که یک زن سالخورده در پناهگاه بمب کشته و یک زن باردار نیز زخمی شده است.
مقامهای امدادی میگویند دستکم ۱۸ نفر در این حملات زخمی شدهاند و آتشسوزی در چندین ساختمان مسکونی شعلهور شده است.
در منطقه سویتوشینسکی، بخشهایی از یک ساختمان ۹ طبقه تخریب شد و سقوط بقایای پهپاد چند برج مسکونی دیگر را به آتش کشید.
سویریدنکو با تاکید بر لزوم ارسال تسلیحات بیشتر برای اوکراین گفت: «ما ساختمانها را بازسازی میکنیم، اما جانهای از دست رفته بازنمیگردند. دشمن هر روز مردم ما را به وحشت میاندازد و میکشد.»
حملات روسیه تنها به کییف محدود نشد. در شهر کرمنچوک دهها انفجار برق برخی مناطق را قطع کرد و پلی بر رود دنیپرو آسیب دید.
در کریفییریه زیرساختهای حملونقل و شهری هدف قرار گرفت و در بندر اودسا نیز ساختمانهای مسکونی و تاسیسات غیرنظامی آسیب دیدند.
این حمله در شرایط انجام شد که ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، ۱۴ شهریور در سخنرانی خود در یک مجمع اقتصادی در واکنش به حضور احتمالی نیروهای غربی در اوکراین گفت: «اگر نیروهایی در آنجا حاضر شوند، بهویژه اکنون در جریان عملیات نظامی، ما بر این مبنا حرکت میکنیم که آنها اهداف مشروع برای انهدام خواهند بود.»
پوتین افزود: «و اگر تصمیماتی اتخاذ شود که به صلح، به صلحی بلندمدت بینجامد، آنگاه من دیگر هیچ دلیلی برای حضور آنها [نیروهای غربی] در خاک اوکراین نمیبینم؛ تمام.»
ارتش لهستان همزمان با تهدید حملات به غرب اوکراین، اعلام کرد برای حفظ امنیت هوایی، جنگندههای خود و متحدانش را به پرواز درآورده است.
به گفته مقامات اوکراینی، روسیه «آگاهانه و عامدانه» اهداف غیرنظامی را هدف گرفته است. مسکو هنوز واکنشی به این حملات نشان نداده و همچنان هر دو طرف حمله به غیرنظامیان را انکار میکنند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، تحلیلگران میگویند در کنار حفظ سطح کنونی تولید، حتی گزینه افزایش عرضه نیز در دستور کار قرار دارد؛ اقدامی که میتواند بازار را دگرگون کند.
ائتلاف اوپکپلاس، شامل ۱۲ کشور عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و متحدان آن، طی سالهای گذشته بارها برای حمایت از قیمتها تولید را کاهش داده بود. حجم مجموع این کاهشها به حدود شش میلیون بشکه در روز رسید.
اما گروه موسوم به «هشت داوطلب» – شامل عربستان، روسیه، عراق، امارات متحده عربی، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان – از ماه آوریل مسیر تازهای برگزید و با هدف بازپسگیری سهم بازار، بر افزایش تولید تمرکز کرد.
تا یک هفته پیش، پیشبینی میشد که این کشورها سطح تولید فعلی خود را در ماه اکتبر حفظ کنند. اما از چهارشنبه گذشته، به گفته کارشناسان، گمانهزنیها درباره احتمال «تعدیل سهمیهها» بالا گرفته است.
اوله هانسن، تحلیلگر بانک ساکسو، گفت این تصمیم میتواند نشانهای از جدیت گروه برای بازپسگیری سهم بازار باشد، حتی اگر قیمتها به زیر ۶۰ دلار در هر بشکه سقوط کند.
قیمت نفت در هفتههای اخیر در محدوده ۶۵ تا ۷۰ دلار باقی مانده و از ابتدای سال تاکنون حدود ۱۲ درصد افت کرده است. تولیدکنندگان خارج از اوپکپلاس عرضه را بالا بردهاند و تعرفهها نیز تقاضا را محدود کرده است.
خورخه لئون، تحلیلگر شرکت ریستاد انرژی، به خبرگزاری فرانسه گفت: «انتظار میرود در سهماهه پایانی سال تقاضا کاهش یابد، چرا که تقاضای فصلی در پاییز و زمستان پایینتر از تابستان است.» او افزود حتی بدون افزایش تولید، عرضه مازاد میتواند به تدریج قیمتها را پایین بکشد.
در همین حال، آرنه لوهمان راسموسن، تحلیلگر مدیریت ریسک جهانی، گفت بررسیهای داخلی اوپک نشان میدهد جا برای نفت بیشتر در بازار وجود دارد. او یادآور شد این موضوع ممکن است اوپکپلاس را به بازاندیشی در مورد بازگرداندن «لایه دوم کاهش تولید داوطلبانه» ترغیب کرده باشد؛ کاهشی که در بهار ۲۰۲۳ معادل ۱.۶۶ میلیون بشکه در روز تصویب شد.
با وجود این، قیمت نفت بهتر از پیشبینی بسیاری از کارشناسان حفظ شده است که دلیل اصلی آن تنشهای ژئوپولیتیک بوده است. جنگ روسیه در اوکراین و پیامدهای آن همچنان سایه سنگینی بر بازار نفت دارد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، که تلاشهایش برای میانجیگری میان مسکو و کییف بینتیجه مانده، اخیراً فشارها بر صادرات نفت روسیه را تشدید کرده است. او در ماه اوت تعرفههای بیشتری علیه هند اعمال کرد تا خرید نفت از روسیه را تنبیه کند.
ترامپ همچنین در نشست اخیر متحدان اوکراین در پاریس از طریق ویدئوکنفرانس از ادامه خرید نفت روسیه توسط اروپا، بهویژه مجارستان و اسلواکی، ابراز خشم کرد. یک مقام ارشد کاخ سفید به خبرگزاری فرانسه گفت ترامپ تاکید کرده «اروپا باید خرید نفت روسیه را که جنگ را تامین مالی میکند، متوقف کند».
ترامپ همچنین از کشورهای اروپایی خواست بر چین فشار اقتصادی وارد کنند، زیرا پکن بزرگترین خریدار نفت روسیه است. کارشناسان میگویند محدودشدن صادرات روسیه میتواند فضای بیشتری برای کشورهای اوپکپلاس ایجاد کند.
با این حال، روسیه بهعنوان دومین تولیدکننده بزرگ نفت جهان پس از عربستان سعودی، برای تامین مالی جنگ اوکراین به قیمتهای بالای نفت نیازمند است و احتمالاً از افزایش بیشتر سهمیهها بهرهمند نخواهد شد.
نشست روز یکشنبه اوپکپلاس میتواند مسیر آینده بازار جهانی انرژی را مشخص کند؛ بازاری که میان حفظ قیمتها و رقابت برای سهم بیشتر گرفتار شده و هر تصمیمی از سوی این ائتلاف پیامدهای گستردهای در سطح جهان خواهد داشت.
به گزارش الشرقالاوسط، حملات اخیر نیروگاههای «عصر» در غرب و «حَزیز» در جنوب صنعا را از مدار خارج کرد و موجب شد مناطق وسیعی از شهر در تاریکی فرو رود. ساکنان میگویند شبها را با شمع سپری میکنند؛ صحنهای که آنها را به دههها قبل بازگردانده است.
یکی از اهالی گفت: «دیگر توان تحمل فشارها را نداریم و هیچ اقدامی برای تعمیر نیروگاهها یا ارائه جایگزین نمیبینیم.»
شهروندان تاکید کردند این بحران بخشی از زنجیرهای طولانی از مشکلات ناشی از کودتای حوثی و جنگ نزدیک به یک دهه است. افزایش قیمت برق خصوصی نیز بر مشکلات افزود و بسیاری توان پرداخت هزینه را ندارند.
یک کارمند نیروگاه حزیز به الشرقالاوسط گفت تعطیلی کامل تاسیسات بیش از ۵۰ نفر را از کار بیکار کرده است. او افزود: «حوثیها با شعار حمایت از غزه اقدامات تحریکآمیز انجام میدهند و نتیجه آن بمباران اسرائیل است، اما بهایش را ما میدهیم؛ تاسیساتمان نابود میشود و در تاریکی رها میشویم.»
این پنجمین بار است که نیروگاه حزیز و دومین بار است که نیروگاه عصر هدف قرار میگیرد و حملات اخیر آنها را بهطور کامل فلج کرده است. قطع برق علاوه بر تاریکی، باعث افزایش بیسابقه هزینه برق تجاری شد. ساکنان از قبضهای سنگین و افزایش ناگهانی هزینهها شکایت دارند.
به نوشته الشرقالاوسط، پیش از تسلط حوثیها قیمت هر کیلووات برق ۱۷ ریال یمنی بود، اما امروز با چند برابر شدن رقمها و تحمیل جریمههای اضافی به نام «تامین هزینه جنگ»، مردم از پرداخت ناتوانند.
شهروندان حوثیها را مسئول مستقیم وضعیت کنونی دانسته و خواستار راهاندازی دوباره نیروگاهها شدند. یکی از آنان گفت: «ما شعار نمیخواهیم، برق میخواهیم. زندگی ما دیگر تاب تاریکی ندارد.»
وزیر کشور یمن از توقیف یک کارخانه تولید کپتاگون متعلق به جمهوری اسلامی خبر داد
ابراهیم علی احمد حیدان، وزیر کشور یمن جمعه ۱۴ شهریور در گفتوگو با شبکه «الحدث» اعلام کرد یک کارخانه تولید قرص کپتاگون وابسته به جمهوری اسلامی در این کشور توقیف شده و دو تبعه سوری و لبنانی بازداشت شدهاند.
او این اقدام را بخشی از شبکه قاچاق مرتبط با تضعیف حکومت بشار اسد دانست. منابع یمنی از تغییر مسیر قاچاق مواد مخدر از سوریه به یمن و بهرهبرداری گروههای همپیمان ایران برای رساندن محمولهها به خلیج فارس خبر دادهاند.
همزمان، وزیر اطلاعرسانی یمن جمهوری اسلامی را به قاچاق گازهای سمی و کمک به حوثیها برای تولید سلاح شیمیایی متهم کرد. مقامهای حوثی نیز آشکارا از دریافت فناوری موشکی و حمایتهای تهران تمجید کردهاند.
نشریه اسرائیلی واینت در مقالهای تحلیلی در مورد آخرین تحولات در لبنان در مورد حزبالله نوشته که این گروه زیر فشار داخلی و بینالمللی با مانورهای سیاسی میکوشد زرادخانهاش را تحت عنوان «بازوی دفاعی لبنان» حفظ کند. پرسش اصلی همچنان باقی است: آیا حزبالله واقعاً سلاحهایش را به ارتش لبنان تحویل خواهد داد یا تنها در حال خرید زمان برای دور بعدی جنگ است؟
پس از پایان درگیریها، دولت لبنان تصمیمی رسمی برای قرار گرفتن همه سلاحها تحت کنترل دولت گرفت، اما وزرای شیعه در لحظه تصمیمگیری جلسه را ترک کردند. این اقدام نشانهای روشن بود که حزبالله قصد واگذاری قدرت واقعی خود را ندارد.
در بخشی از این تحلیل به این موضوع اشاره شده که «فضای سیاسی بیروت مملو از تعلل و وقتکشی است» و در ادامه نوشته که حزبالله از آمادگی برای گفتوگو درباره خلع سلاح سخن میگوید، اما آن را مشروط به خروج اسرائیل از مناطق مورد مناقشه و توقف حملات در خاک لبنان کرده است؛ تاکتیکی که به باور نویسنده تحلیل، به نظر میرسد بیشتر برای فریب جامعه جهانی و تثبیت وضعیت «دولت در دل دولت» طراحی شده است.
واینت مینویسد حزبالله تنها در پی بازسازی آنچه از دست داده نیست، بلکه بهطور فعال تواناییهای خود را ارتقا میدهد: از ایجاد صنایع داخلی برای تولید پهپاد و موشکهای نقطهزن گرفته تا پراکندگی تسلیحات و ساخت پناهگاههای زیرزمینی جدید، و همچنین تبلیغات گسترده برای معرفی خود بهعنوان «نیروی دفاعی» مشروع.
اسرائیل در همین حال با حملات هدفمند به ضاحیه جنوبی بیروت و جنوب لبنان میکوشد این روند را مختل کند. واینت به نقل از کارشناسان میگویند که مقابله با حزبالله فراتر از اقدامات نظامی است و اسرائیل به راهبردی جامع نیاز دارد.
در ادامه این تحلیل، نویسنده از پنج محور به منظور پیشبرد تحولات در لبنان سخن گفته است.
نخستین محور، اجرای واقعی قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت است. به نوشته واینت، اسرائیل نباید به بیانیههای دیپلماتیک بسنده کند، بلکه باید با همکاری آمریکا و فرانسه سازوکاری مشخص برای نظارت و اعمال تحریمها در صورت نقض توافق ایجاد کند. ایجاد مناطق عاری از سلاح در جنوب رود لیتانی، استقرار ارتش لبنان و نیروهای یونیفل و تعیین جدول زمانی مشخص از جمله ابزارهای این محور است.
دومین محور، انجام عملیات دقیق علیه زیرساختهای حزبالله بهویژه پروژههای پهپادی و موشکی است. به باور نویسنده این عملیات باید بهگونهای طراحی شود که خسارت جانبی و تلفات غیرنظامی به حداقل برسد و در عین حال بازدارندگی اسرائیل را تقویت کند.
سومین محور، از نظر واینت بهکارگیری اهرمهای اقتصادی است. اسرائیل میتواند از طریق حمایت غیرمستقیم از ارتش و نهادهای دولتی لبنان، فشارها را افزایش دهد. اما هرگونه کمک باید مشروط به اقدامات ملموس باشد؛ از جمله ضبط سلاحها، استقرار در جنوب و اجرای قانون بهصورت مستمر.
چهارمین محور، بازسازی سریع شمال اسرائیل و بازگرداندن امن ساکنان به مناطق مرزی عنوان شده است. بازگشت سریع مردم به خانههایشان پیام روشنی خواهد بود که حزبالله نتوانسته نقشه جمعیتی و راهبردی شمال اسرائیل را تغییر دهد. تقویت زیرساختهای پدافندی، نصب سامانههای پیشرفته رهگیری پهپاد و تقویت استحکامات مرزی از الزامات این بخش است.
پنجمین محور این بخش از تحلیل، حفظ کانالهای دیپلماتیک فعال با قدرتهای جهانی است. به باور نویسنده اسرائیل باید با میانجیگری مستمر از بازگشت به جنگ جلوگیری کند و همزمان مسائل مرزی و امنیتی را از طریق ایجاد مناطق حائل و راهکارهای فناورانه برای پایش و کاهش تنش مدیریت کند.
واینت در جمعبندی مینویسد حزبالله داوطلبانه خلع سلاح نخواهد شد. این گروه در حال بازسازی و ارتقای تواناییهای خود است، در حالیکه ظاهراً آماده گفتوگو نشان میدهد.
طبق نوشته این نشریه اسرائیلی، مسئولیت اصلی اسرائیل جلوگیری از مشروعیتیابی بینالمللی حزبالله و ممانعت از بازسازی بیقید و شرط آن است. تنها ترکیبی از فشار نظامی دقیق، اهرمهای هوشمند سیاسی و بازسازی سریع شمال اسرائیل میتواند تضمین کند که جنگ گذشته مقدمه دور خونینتری نشود.
این منبع مطلع که نامش فاش نشده، به این شبکه اسرائیلی گفت که رئیس امارات متحده عربی و ولیعهد عربستان سعودی در آخرین دیدار خود توافق کردهاند که اگر اسرائیل کرانه باختری را به خاک خود ضمیمه کند، واکنش نشان خواهند داد.
به گفته این منبع، اگر اسرائیل حاکمیت خود را بر کرانه باختری اعمال کند، ابوظبی گزینه خروج از پیمان ابراهیم را بررسی خواهد کرد.
این منبع همچنین گفت که عربستان هشدار میدهد چنین اقدامی میتواند به طور دائمی امکان هرگونه توافق عادیسازی آینده با اسرائیل را از بین ببرد.
۱۲ شهریور، بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی و عضو حزب راست افراطی اسرائیل، اعلام کرد نقشههایی برای الحاق بخشهایی از سرزمینهای کرانه باختری در حال تهیه است.
اسموتریچ، از رهبران جریان شهرکنشینی، از مدتها پیش خواستار الحاق کرانه باختری به اسرائیل است؛ منطقهای که اسرائیل در جریان جنگ ۱۹۶۷ آن را تصرف کرد.
کرانه باختری از جمله سرزمینهایی است که فلسطینیها برای تشکیل کشور مستقل آینده خود مطالبه میکنند.
مشخص نیست دولت بنیامین نتانیاهو بتواند در عمل اقدامی مشخص در این زمینه انجام دهد، چراکه چنین الحاقی به احتمال زیاد مستلزم طی روندی طولانی در پارلمان اسرائیل خواهد بود.
توافقهای عادیسازی روابط با اسرائیل که به نام «پیمان ابراهیم» معروف شد در سال ۲۰۲۰ میان اسرائیل، امارات و بحرین امضا شد. اندکی بعد، مراکش و سودان نیز به این پیمان پیوستند.
این توافقها بعدا از سوی دولت جو بایدن هم حمایت شد، اما علیرغم تلاشها برای ترغیب عربستان سعودی به پیوستن به این پیمان، هنوز دولت آمریکا نتوانسته آنها را با کشورهای بیشتری گسترش دهد.
مردادماه، خبرگزاری رویترز به نقل از پنج منبع مطلع گزارش داد که دولت دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا، در حال مذاکره فعال با جمهوری آذربایجان و برخی از متحدان آسیای مرکزی باکو درباره امکان پیوستن به توافقهای عادیسازی روابط با اسرائیل موسوم به «پیمان ابراهیم» است.
بنیامین نتانیاهو نخستوزیر اسرائیل پیشتر با اشاره به پیمان ابراهیم اعلام کرد که به نظر او اگر کسی شایسته جایزه نوبل صلح باشد، ترامپ است.
