عراقچی: موضع دوپهلوی اروپاییها درباره حمله اسرائیل به ایران قابل پیشبینی بود
عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی روز دوشنبه هفت آبان گفت اروپاییها مثل آمریکا که کمکهای مالی، تسلیحاتی، سیاسی و حقوقی به اسرائیل داشته است، «در خیلی از جنایات آنها در منطقه شریکاند».
او افزود: «اتخاذ موضع دو پهلو درباره حمله اسرائیل به ایران از سوی اروپاییها قابل پیشبینی بود و نباید باعث تعجب شود.»
عراقچی صبح دوشنبه نیز در گفتوگوی تلفنی با بدر البوسعیدی، وزیر خارجه سلطنت عمان، بار دیگر تاکید کرد جمهوری اسلامی حمله اسرائیل به مراکز نظامی ایران را «بیپاسخ نمیگذارد».
در پی اعتراضات گسترده پذیرفتهشدگان رشتههای علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی به افزایش ۲۰۰ درصدی شهریهها، این دانشگاه در بخشنامهای اعلام کرد دانشجویان میتوانند در صورت سپردن تعهد خدمت به صورت محضری که از سه سال کمتر نخواهد بود، از کاهش ۵۰ درصدی شهریه استفاده کنند.
طبق این بخشنامه که روز هفتم آبان از سوی سازمان مرکزی دانشگاه آزاد صادر و به روسای استانها و واحدهای ویژه این دانشگاه ابلاغ شد، پذیرفتهشدگان رشتههای پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی میتوانند از ۵۰ درصد کاهش شهریه به شرط سپردن «تعهد خدمت» در مناطق مورد نیاز دانشگاه آزاد، استفاده کنند.
این بخشنامه با اشاره به این که انجام این تعهدات برای پذیرفتهشدگان امسال «کاملا اختیاری» است، یادآور شد مدارک تحصیلی آنها شامل دانشنامه و ریزنمرات تا پایان دوره تعهدات نزد دانشگاه باقی خواهد ماند.
همچنین زمان آغاز تعهدات، پس از فراغت از تحصیل و انجام خدمت طرح نیروی انسانی یا انجام خدمت سربازی و اجباری خواهد بود.
در بخشی از بخشنامه صادر شده، تاکید شده است «محل خدمت فارغالتحصیلان» پس از زمان فراغت از تحصیل و از سوی دانشگاه و در مناطق و مراکز درمانی مورد نیاز، تعیین خواهد شد.
دانشجویان رشتههای علوم پزشکی دانشگاه آزاد از روز ۲۲ مهر در اعتراض به افزایش ۲۰۰ درصدی شهریه و فشارهای اقتصادی ناشی از آن دست به تجمعات اعتراضی زدند.
آنها طی این مدت بارها در مقابل ساختمانهای دانشگاه آزاد و نهادها و سازمانهای مختلف از جمله مجلس شورای اسلامی، نهاد ریاستجمهوری، شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تجمع کردهاند.
روزنامه هممیهن سوم آبان ماه در گزارشی با اشاره به تجمعات اعتراضی هفتههای گذشته شماری از دانشجویان رشتههای پزشکی دانشگاه آزاد و وعدههای مسئولان برای پیگیری وضعیت این دانشجویان، نوشت که این افراد از روز ۲۰ مهر که نتایج انتخاب رشتهشان آمده، بلاتکلیفاند.
این روزنامه با انتشار روایت این گروه از پذیرفتهشدگان درباره افزایش غیرمنطقی شهریهها، نوشت که آنها میگویند برای تامین هزینه دانشگاه مجبور به فروش خانه، ماشین و زمین شدهاند.
طبق این گزارش، متقاضیان برخی رشتههای پزشکی باید تا پایان تحصیل سه میلیارد تومان شهریه بپردازند و به همین دلیل در شوک بهسر میبرند.
حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت مسعود پزشکیان، روز چهارم آبان در واکنش به اعتراضات دانشجویان گفت اعتراضات مربوط به شهریههای علوم پزشکی را «از باب وظیفه عمومی» به رییس دانشگاه آزاد منتقل کرده است.
سیمایی صراف در ادامه خطاب به خبرنگاران گفت که توضیحات را از رییس دانشگاه آزاد بپرسند و این موضوع به وزارت علوم ارتباطی ندارد و وزارت بهداشت مسئول است.
روز ۲۸ مهر نیز گروهی از دانشجویان علومپزشکی در اعتراض به بخشنامه ممنوعیت فروش تعهدات مقابل ساختمان وزارت بهداشت تجمع کردند.
طبق بخشنامهای که سوم مرداد ماه از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صادر شد، دانشجویان نمیتوانند مدرک تحصیلی خود را خریداری و آزاد کنند. اتفاقی که تا پیش از این در یک روند اداری، رخ میداد.
موضوع افزایش شهریههای دانشجویان دانشگاه آزاد در سالهای گذشته نیز اعتراضات دانشجویان را به همراه داشت.
محمدمهدی طهرانچی، رییس دانشگاه آزاد، خرداد ماه ۱۴۰۱ افزایش شهریه را امری طبیعی نامید و درباره آن گفت: «ما یک سازمان هزینه-درآمد هستیم و روی دوش دولتها حرکت نمیکنیم.»
دانشگاه آزاد در اردیبهشت ۱۳۶۱ به پیشنهاد اکبر هاشمی رفسنجانی تاسیس شد و ثروتمندترین دانشگاه ایران محسوب میشود.
هزینههای این دانشگاه بر اساس اساسنامه آن، از طریق گرفتن شهریه از دانشجویان و کمکهای دولتی و مردمی و نهادهای انقلاب اسلامی تامین میشود.
عزیز نصیرزاده، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی گفت که در حمله اخیر اسرائیل به ایران، «خسارتی جزیی» وارد شد.
او درباره نوع این خسارتها و اهداف حمله اسرائیل توضیحی نداد اما گفت: «بلافاصله با بهرهگیری از دانش و قدرت علمی خودمان خسارتها را ترمیم و جایگزین کردیم.»
نصیرزاده افزود: «اگر این توان ناشی از علم در اختیار دیگران بود، هرگز به ما اجازه این کار را نمیدادند.»
وبسایت اکسیوس روز شنبه پنج آبان گزارش داد اسرائیل ۱۲ «میکسر (ترکیبکننده) سیارهای» ایران را که برای تولید سوخت جامد موشکهای بالستیک دوربرد استفاده میشدند، نابود کرده است.
این گزارش به نقل از سه منبع ناشناس اسرائیلی اعلام کرد این اقدام، توان جمهوری اسلامی را برای تجدید ذخایر موشکیاش بهشدت تضعیف کرده و ممکن است تهران را از حملات موشکی گسترده بعدی علیه اسرائیل بازدارد.
حسن ابوترابی، معاون روابط عمومی ارتش جمهوری اسلامی، سخنان امیر مختاری، مقام ارتش را درباره شلیک ۶۰۰ موشک از اسرائیل به سوی ایران تکذیب کرد و گفت: «آمار تعداد موشکهای شلیک شده در این سخنرانی به هیچ عنوان مورد تایید نیست.»
ابوترابی از مختاری با عنوان «معاون پیشین» قرارگاه جنوب غرب کشور ارتش یاد کرد اما در گزارش قبلی رسانههای ایران، از او با این عنوان یاد شده بود.
او افزود «سرتیپ دوم» مختاری چند سال پیش از مجموعه نیروی زمینی ارتش بازنشسته شده و اکنون هیچ مسئولیتی ندارد و «فاقد دسترسی به اطلاعات است».
مختاری ساعتی پیش در مراسم تشییع سربازان کشتهشده در حمله اسرائیل گفته بود باوجود شلیک ۶۰۰ موشک، هیچ آسیبی به مردم نرسید و این نشان از «قدرت پرتوان نظامی و دفاعی» جمهوری اسلامی دارد.
علی خامنهای در مواقعی که تصمیمگیری سخت میشود، از پذیرش مسئولیت طفره میرود. حالا که اسرائیل به جمهوری اسلامی حمله کرده، این سوال در ذهن بسیاری شکل گرفته که آیا جمهوری اسلامی به این حمله پاسخ خواهد داد یا خیر؟
در ساعات اولیه پس از حمله اسرائیل در روز شنبه، حامیان نظام تلاش کردند این حمله را بیاهمیت جلوه دهند و فضا را طوری نشان دهند که نیازی به واکنش متقابل نیست. سکوت فرماندهان سپاه پاسداران و مقامات جمهوری اسلامی هم این ذهنیت را تقویت کرد که جمهوری اسلامی قصد ندارد پاسخی بدهد.
اما با سخنان علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی در روز یکشنبه فضای تردید و دودلی در میان طرفداران نظام به وجود آمده است. خامنهای در صحبتهایش صراحتا حاضر نشد اعلام کند که آیا جمهوری اسلامی به حمله اسرائیل پاسخ خواهد داد یا نه. او توپ را به زمین شورای عالی امنیت ملی و دولت انداخت و مسئولیت تصمیمگیری را به آنان واگذار کرد.
این اقدام خامنهای نشان میدهد که او میخواهد از مسئولیت تصمیمگیری در این باره شانه خالی کند تا در صورت به دست آمدن هر نتیجهای، بتواند مسئولیت را به گردن نهادهای دیگر بیندازد.
اگر شورای عالی امنیت ملی تصمیم به واکنش نظامی بگیرد و کشور وارد جنگ با اسرائیل و آمریکا شود، خامنهای خواهد گفت که این تصمیم او نبوده و مسئولان چنین تصمیمی گرفتهاند. اگر هم تصمیم گرفته شود که به حمله پاسخ ندهند، او به تندروها و نیروهای ارزشی خواهد گفت که خود او آماده جنگ بوده اما مسئولان دیگری مانع شدهاند.
خامنهای که در امور عادی کشور مستقیما مداخله میکند، اینبار که طبق قانون اساسی مسئولیت جنگ و صلح بر عهده اوست، تلاش کرده بااحتیاط رفتار کند و امکان بازی را برای خود در هر دو سناریو فراهم سازد. این در حالی است که مردم با تجربه سالها از اینگونه رفتارها، متوجه هستند که او قصد فرار از مسئولیت را دارد.
این اولینبار نیست که خامنهای چنین رویکردی را در پیش گرفته است. در ماجرای اعتراضات مردمی و ضد حکومتی آبان ۱۳۹۸، وقتی افزایش قیمت بنزین به اعتراضات گسترده منجر شد، او خود را کنار کشید و گفت که در تصمیمگیری درباره قیمت بنزین دخالتی نداشته و این تصمیم سران قوا بوده است.
رفتار مشابه دیگری از او زمانی مشاهده شد که دونالد ترامپ در سال ۱۳۹۷ اعلام کرد قصد خروج از برجام را دارد.
در آن زمان، خامنهای گفت که از ابتدا با توافق برجام به شکل موجودش مخالف بوده و مسئولان به حرف او گوش ندادهاند. این در حالی است که همه میدانند توافق برجام بدون نظر و تایید خامنهای ممکن نبود. حسن روحانی و محمدجواد ظریف با مجوز او به مذاکره با آمریکا رفتند و در تمام مراحل، نتایج مذاکرات به خامنهای گزارش میشد. حتی علیاکبر صالحی، وزیر امور خارجه سابق، فاش کرد که پیش از روی کار آمدن دولت روحانی، خامنهای او را مامور کرده بود مذاکرات محرمانهای را با آمریکا در عمان آغاز کند.
این نمونهها نشان میدهند خامنهای در مواقع حساس، مسئولیتگریزی میکند و گرفتن تصمیمات دشوار را به دیگران وا میگذارد. اکنون که او قدرت نظامی اسرائیل را در حملات اخیر به تاسیسات موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی دیده و احتمال ورود آمریکا به درگیری وجود دارد، از تصمیمگیری قطعی طفره میرود.
جالبتر آن است که خامنهای تصمیمگیری را به شورای عالی امنیت ملی واگذار کرده، در حالی که تمام اعضای این شورا منصوبان او هستند. بنابراین، در نهایت تصمیمگیری درباره حمله یا عدم حمله به اسرائیل همچنان در اختیار شخص اوست اما او با این روش تلاش میکند از تبعات احتمالی تصمیمگیری مستقیم خود فرار کند.
در همین حال، محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی که از منصوبان نزدیک به خامنهای است، اعلام کرده جمهوری اسلامی باید به اسرائیل پاسخ دهد. با این اوصاف، مشخص است که اگر تصمیم به حمله گرفته شود، این تصمیم در نهایت از سوی خامنهای و فرماندهان سپاه پاسداران، از جمله قالیباف، اتخاذ خواهد شد.
در این شرایط نقش نهادهایی مانند دولت صرفا در تامین بودجه و اجرای دستورات خواهد بود.
این هم خود مسالهای مهم است چرا که با خزانهای خالی، جمهوری اسلامی با چالشی جدی در تامین هزینههای جنگ روبهروست.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند مریم مقدم و بهتاش صناعیها، کارگردانان فیلم «کیک محبوب من» همراه با تهیهکننده، دو بازیگر اصلی و تصویربردار این فیلم، در پروندهای جدید به «اشاعه فساد از طریق تولید، توزیع و انتشار فیلم مبتذل» متهم شدهاند.
بر اساس این اطلاعات، لیلی فرهادپور و اسماعیل محرابی، بازیگران فیلم، محمد حدادی، فیلمبردار و غلامرضا موسوی، تهیهکننده اثر نیز در این پرونده به اشاعه فساد متهم شدهاند.
طبق گفته منابع آگاه، مقدم و صناعیها در حال گذراندن جلسات بازپرسی بوده و به زودی پرونده آنها به دادگاه انقلاب ارجاع خواهد شد.
برای این زوج سینماگر قرار بازداشت نیز صادر و هر دو با قید کفالت آزاد شدهاند.
مقدم و صناعیها پیشتر از سوی مقامهای قضایی جمهوری اسلامی به «تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی» متهم و ممنوعالخروج شدهاند.
اسماعیل محرابی و لیلی فرهادپور در نمایی از فیلم
صناعیها روز یکشنبه ششم آبان به خبرآنلاین گفت کیک محبوب من به تازگی جایزه هوگوی نقرهای بهترین فیلم جشنواره بینالمللی شیکاگو را کسب کرده اما او و همسرش، مریم مقدم، به دلیل ادامهدار بودن ممنوعالخروجی خود نتوانستهاند به مراسم اهدای جایزه بروند.
مقدم و صناعیها از حدود یک سال و نیم پیش به دلیل ساخت این فیلم تحت فشارهای امنیتی و قضایی قرار گرفتهاند.
با این که آنها اواسط شهریور ماه امسال اعلام کردند ممنوعیت خروجشان از ایران برداشته شده اما مریم مقدم روز ۲۱ شهریور اطلاع داد در فرودگاه از سفر خارجی ایشان جلوگیری و پاسپورتشان توقیف شده است.
این زوج سینماگر روز هشتم مهر سال گذشته هنگامی که برای ادامه کار بر روی فیلمشان (کیک محبوب من) قصد سفر به فرانسه را داشتند گذرنامههایشان از سوی نیروهای انتظامی ضبط و برای آنها پرونده قضایی تشکیل شد.
کیک محبوب من بدون مجوزهای مرسوم جمهوری اسلامی ساخته شده است و در آن زنان بازیگر بدون حجاب اجباری حضور دارند.
این فیلم در اوایل اسفند سال گذشته برنده جایزه فیپرشی (جایزه هیات داوران منتقدان بینالمللی) جشنواره برلین شد و نمایش آن، تحسین مخاطبان و منتقدان را به همراه داشت.
