مقامات آمریکایی اعلام کردند ایالات متحده به اسرائیل هشدار داده که باید در یک ماه آینده اقداماتی را برای بهبود وضعیت انسانی در غزه انجام دهد و گرنه این کشور با محدودیتهای احتمالی در زمینه کمکهای نظامی آمریکا مواجه خواهد شد.
خبرگزاری رویترز سهشنبه ۲۴ شهریور گزارش داد که این «قویترین هشدار» آمریکا به اسرائیل از زمان آغاز عملیات اسرائیل در غزه به منظور از بین بردن حماس است.
متیو میلر، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد آنتونی بلینکن، وزیر خارجه و لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده در نامهای مشترک به اسرائیل، نگرانیهای واشینگتن درباره میزان کمکهای بشردوستانه به غزه را توضیح دادهاند و خواستار رفع محدودیتها شدهاند.
به گفته میلر، آمریکا تغییرات بیشتر از سوی دولت اسرائیل در این زمینه را ضروری میداند.
همزمان پنتاگون اعلام کرد که در انتظار اقدامات ملموس از سوی اسرائیل برای رسیدگی به نگرانیهای بشردوستانه است.
بر اساس گزارش خبرنگار آکسیوس، در نامه مشترک بلینکن و آستین به وزیر دفاع و وزیر امور استراتژیک اسرائیل، آمده است: «ما اکنون مینویسیم تا بر نگرانی عمیق دولت ایالات متحده در مورد وخامت اوضاع انسانی در غزه تاکید کنیم و منتظر دیدن اقدامات فوری و پایدار توسط دولت شما در این ماه برای معکوس کردن این مسیر هستیم.»
واشینگتن میگوید از زمانی که جنگ اسرائیل با حماس در پی حمله هفتم اکتبر آغاز شد، مکررا اسرائیل را برای بهبود شرایط بشردوستانه در غزه تحت فشار قرار داده است.
در این مدت، دولت بایدن عمدتا از اعمال محدودیت بر میلیاردها دلار کمک نظامی که ایالات متحده به اسرائیل میفرستد، خودداری کرده حتی پس از اینکه هشدارهای قبلی آمریکا در مورد رفتار اسرائیل در جنگ مورد توجه قرار نگرفت.
دولت آمریکا در عین حال همواره گفته است از حق اسرائیل برای دفاع از خود حمایت میکند.
به گزارش رویترز، به نظر میرسد آمریکا همزمان با ارسال پدافند پیشرفته ضد موشکی تاد به اسرائیل، نامه اخیر را ارسال کرده که موضع خود را متعادل کند.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا همچنین درباره عملیات نظامی اسرائیل در بیروت، سهشنبه گفت: «اسرائیل حق دارد به اهداف تروریستی مشروع حمله کند، اما ما نگرانیهای واقعی درباره ماهیت این حملات و تلفات غیرنظامی داریم.»
بر اساس این گزارش، حماس قصد داشت حمله خود به اسرائیل را در پاییز سال ۲۰۲۲ میلادی انجام دهد اما با هدف همراه کردن جمهوری اسلامی و حزبالله لبنان در این تهاجم، آن را به اکتبر ۲۰۲۳ موکول کرد.
این گزارش بر اساس صورتجلسههای ۱۰ نشست محرمانه رهبران نظامی و سیاسی حماس که به دست ارتش اسرائیل رسیده، تهیه شده است.
اعضای حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کُشتند و بیش از ۲۵۰ تن را به گروگان گرفتند.
اسرائیل در واکنش به این تهاجم، عملیات نظامی گستردهای را در نوار غزه آغاز کرد. در سوی دیگر، گروههای مورد حمایت جمهوری اسلامی، از جمله حزبالله لبنان و حوثیهای یمن، در حمایت از حماس وارد این مناقشه شدند و درگیریهای شدید و مرگبار در طول یک سال گذشته، منطقه را به بیثباتی کشانده است.
نیویورکتایمز در ادامه گزارش خود نوشت یحیی سنوار و سایر فرماندهان ارشد حماس بیش از دو سال بر روی نقشه یک تهاجم گسترده علیه اسرائیل کار میکردند اما اجرای آن را تا هفتم اکتبر سال گذشته به تعویق انداختند.
بر اساس این گزارش، سنوار امید داشت تا با متقاعد کردن جمهوری اسلامی و حزبالله، آنها را در حمله علیه اسرائیل با خود همراه کند یا دستکم، تهران و حزبالله در صورت گستردهتر شدن دامنه درگیریها پس از حمله حماس، در حمایت از این گروه وارد مناقشه شوند.
نیویورکتایمز افزود حماس خلیل الحیه، عضو ارشد خود را در ژوییه ۲۰۲۳ برای دیدار با «یک فرمانده ارشد» جمهوری اسلامی با نام محمد سعید ایزدی، راهی لبنان کرد.
مقام حماس در این دیدار از جمهوری اسلامی خواست پس از آغاز حمله این گروه علیه اسرائیل، «مکانهای حساس» این کشور را هدف قرار دهد.
فرمانده ارشد جمهوری اسلامی در پاسخ به این درخواست گفت تهران و حزبالله «به صورت اصولی» از حمله حماس به اسرائیل حمایت میکنند، اما برای آمده شدن به زمان بیشتری نیاز دارند.
بر اساس مستندات به دست آمده از جلسات رهبران حماس، مشخص نیست این گروه تا چه حد جزییات طرح حمله به اسرائیل را در اختیار متحدان خود قرار داده بود.
مقامهای حکومت ایران در یک سال گذشته بارها تاکید کردهاند در تهاجم مرگبار حماس علیه اسرائیل دست نداشتهاند.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، روز ۱۸ مهر ۱۴۰۲ گزارشها را در خصوص نقش تهران در حمله هفتم اکتبر تکذیب کرد.
خامنهای گفت کسانی که معتقدند حملات حماس «کار غیرفلسطینیها است، دچار محاسبه غلط شدهاند».
او در عین حال افزود: «ما پیشانی و بازوی طراحان مدبر و هوشمند و جوانان فلسطینی را میبوسیم.»
خبرگزاری رویترز روز ۲۴ آبان ۱۴۰۲ گزارش داد تهران از حمله حماس به اسرائیل مطلع نبود و به همین دلیل، تمایلی به ورود به مناقشه کنونی ندارد.
نیویورکتایمز همچنین با استناد به صورتجلسههای به دست آمده نوشت حماس قصد داشت جزییات طرح حمله به اسرائیل را با حسن نصرالله، دبیرکل پیشین حزبالله لبنان، در میان بگذارد اما مشخص نیست این دیدار انجام شده است یا خیر.
به گزارش این روزنامه، حماس از «حمایت کلی» متحدان خود اطمینان داشت اما در عین حال حاضر بود حمله به اسرائیل را حتی بدون «مشارکت کامل» متحدان خود به اجرا درآورد.
یحیی سنوار امیدوار بود این طرح که از آن در مکاتبات حماس با عنوان «پروژه بزرگ» یاد میشد، زمینه را برای «سقوط» اسرائیل فراهم آورد.
بر اساس مدارک موجود، رهبران حماس «شرایط داخلی» اسرائیل را یکی از دلایلی میدانستند که آنها را برای حرکت به سوی «یک نبرد استراتژیک» مجاب کرده است.
نیویورکتایمز افزود منظور رهبران حماس از «شرایط داخلی» اسرائیل، جنجالها در این کشور بر سر لایحه مناقشهبرانگیز اصلاحات قضایی مورد نظر بنیامین نتانیاهو بود.
پیشتر و در روز ۱۸ مهر سال گذشته، روزنامه واشینگتنپست گزارش داد حمله حماس به اسرائیل با «حمایت عمده» جمهوری اسلامی که شامل «آموزش نظامی و کمک لجستیکی و همچنین دهها میلیون دلار برای تسلیحات» میشود، از یک سال پیش از تهاجم طراحی شده بود.
روزنامه وال استریت ژورنال هم روز ۱۷ مهر نوشت حمله هفتم اکتبر با چراغ سبز سپاه پاسداران انجام شد.
این روزنامه روز جمعه ۲۰ مهر در گزارشی نوشت حملات متعدد اسرائیل به جمهوری اسلامی و متحدان آن و همچنین کشته شدن حسن نصرالله، دبیرکل پیشین حزبالله لبنان، گزینههای پیش روی تهران برای مقابله با اسرائیل را محدود کرده است.
به گزارش وال استریت ژورنال، اقدامات تلافیجویانه حکومت ایران علیه اسرائیل میتواند به یک جنگ منطقهای بینجامد و به همین دلیل، جمهوری اسلامی به دنبال یافتن راههای جدید برای ضربه زدن به اسرائیل است.
کارشناسان و آژانسهای امنیتی کشورهای غربی بیم دارند تهران از طریق استخدام گروههای جنایتکار سازمانیافته، منافع اسرائیل را در غرب هدف قرار دهد.
تاکنون گزارشهای متعددی از سوی نهادهای امنیتی و رسانههای غربی درباره ارتباط جمهوری اسلامی و گروههای تبهکار برای حمله به مخالفان تهران در خارج از کشور منتشر شده است.
روزنامه واشینگتنپست روز ۲۲ شهریور گزارش داد حکومت ایران با تکیه بر شبکههای جنایتکار غربی به برنامهریزی اقدامات خشن علیه مخالفان خود در آمریکا و اروپا دست زده است.
به گزارش واشینگتنپست، در میان اهداف جمهوری اسلامی، حداقل پنج روزنامهنگار ایراناینترنشنال، یک روزنامهنگار ایرانی-آمریکایی تبعیدی در بروکلین، یک فعال حقوق زنان در سوئیس و فعالان حقوق الجیبیتیکیوپلاس در آلمان به چشم میخورند.
وال استریت ژورنال در ادامه گزارش خود نوشت ظن آن میرود حملات اخیر به منافع اسرائیل در کشورهای اروپایی با دستور حکومت ایران انجام شده باشد.
پلیس دانمارک هفته گذشته دو مرد سوئدی ۱۶ و ۱۹ ساله را به اتهام تروریسم دستگیر کرد. آنها به دست داشتن در دو انفجار، احتمالا ناشی از نارنجک دستی، در نزدیکی سفارت اسرائیل در کپنهاگ دانمارک متهم شدهاند.
رسانههای سوئدی در همین زمینه نوشتند این دو نفر با رهبر یک باند تبهکار در ارتباط بودند که به هدایت توطئههای خشونتآمیز در کشورهای اسکاندیناوی از طرف جمهوری اسلامی متهم است.
بر اساس گزارشها، رهبر این باند تبهکار هماکنون در تهران مخفی شده است.
در روز ۱۳ مهر، یک منبع آگاه سوئدی و یک منبع در پلیس این کشور در گفتوگو با ایراناینترنشنال تایید کردند تهران پشت حملات مسلحانه به سفارتخانههای اسرائیل در شهرهای استکهلم و کپنهاگ است.
شورای امنیت ملی اسرائیل در اوایل مهرماه هشدار داد از زمان تهاجم مرگبار هفتم اکتبر، تلاشهای برای هدف قرار دادن منافع اسرائیل در سراسر جهان افزایش چشمگیری داشته است.
اعضای حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کشتند و بیش از ۲۵۰ تن را به گروگان گرفتند.
اسرائیل در واکنش به این تهاجم، عملیات نظامی گستردهای را در نوار غزه آغاز کرد. در سوی دیگر، گروههای مورد حمایت جمهوری اسلامی، از جمله حزبالله لبنان و حوثیهای یمن، در حمایت از حماس وارد این مناقشه شدند و درگیریهای شدید و مرگبار در طول یک سال گذشته، منطقه را به بیثباتی کشانده است.
وال استریت ژورنال به نقل از کارشناسان امنیتی نوشت جمهوری اسلامی و متحدان آن برای پاسخ به حملات اخیر اسرائیل به لبنان «گزینههای محدودی» در خاورمیانه دارند.
این کارشناسان افزودند با در نظر گرفتن شرایط موجود، «اروپا میدانی در دسترس برای ضربه زدن به منافع اسرائیل فراهم میکند».
دانیل بایمن، پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی در واشینگتن، در همین ارتباط گفت: «عملیاتهای مخفی در اروپا بهطور فزایندهای برای بازیگران متخاصم به ابزار جنگ نامتقارن تبدیل شده است.»
او اضافه کرد: «طرحهای حمله در اروپا به منابع کمی نیاز دارند... این به شما امکان میدهد تا به طیف وسیعی از اهداف که اغلب بدون دفاع هستند، حمله کنید. گروههای کوچکی از افراد میتوانند این کار را بدون نیاز به آموزش و پول زیاد انجام دهند.»
وال استریت ژورنال نوشت جمهوری اسلامی سابقهای طولانی در برنامهریزی حملات علیه اهداف یهودی و اسرائیلی دارد که از آن جمله میتوان به نقش حزبالله، بهعنوان یکی از گروههای مورد حمایت تهران، در بمبگذاری در مرکز فرهنگی یهودیان در بوئنوس آیرس آرژانتین در سال ۱۹۹۴ و بمبگذاری در یک اتوبوس حامل گردشگران اسرائیلی در بلغارستان در سال ۲۰۱۲ اشاره کرد.
این روزنامه افزود با توجه به باز بودن نسبی مرزها در اروپا و افزایش جرائم سازمانیافته در کشورهایی مانند سوئد، بریتانیا، هلند و آلمان که بهصورت تاریخی امن به شمار میرفتند، اکنون «فرصتهای جدیدی» در اختیار جمهوری اسلامی برای حمله به اهداف مورد نظرش قرار گرفته است.
روزنامه لوموند روز ششم تیر نوشت سیامک تدین طهماسبی، روزنامهنگار مستقل و فعال مخالف جمهوری اسلامی در هلند، از سوء قصد جان سالم به در برده است.
دفتر دادستان عمومی شمال هلند در گفتوگو با لوموند تایید کرد دو مهاجم که قصد ورود به منزل تدین طهماسبی را داشتند، حامل «سلاح گرم» بودند. یکی از مهاجمان یک شهروند تونسی مقیم فرانسه است که در گروه موکرو مافیا، یک کارتل قاچاق مواد مخدر در شمال اروپا، عضویت دارد.
فریدریک هولتگرن-فریبرگ، سخنگوی سرویس امنیتی سوئد، در مصاحبه با وال استریت ژورنال گفت فعالیتهای بیثباتکننده جمهوری اسلامی برای سالها غالبا ایرانیان تبعیدی در سوئد را هدف قرار میداد، اما حکومت ایران از بهار سال جاری از طریق گروههای تبهکار، حمله به اهداف اسرائیلی را نیز در دستور کار قرار داده است.
این روزنامه همچنین در گزارش خود به حمله به پوریا زارعتی، مجری تلویزیون ایراناینترنشنال، پرداخت و نوشت جنایتکاران مخالفان جمهوری اسلامی را نیز هدف قرار دادهاند.
زراعتی روز ۱۰ فروردین هنگام خروج از منزلش در محله ویمبلدون لندن هدف حمله افراد ناشناس قرار گرفت و از ناحیه پا مجروح شد. او روز ۱۲ فروردین از بیمارستان مرخص شد.
مهران عباسیان، خبرنگار ایراناینترنشنال در سوئد، نیز روز ۲۳ خرداد در پی تهدیدهای امنیتی در خانه امن ساکن شد.
عباسیان در خصوص این تهدید گفت: «به تازگی یک گروه تبهکار در سوئد از طرف جمهوری اسلامی مامور کشتن من و یکی از همکارانم شده است.»
روزنامه دیلیمیل روز ۱۸ فروردین گزارش داد حکومت ایران از گروههای جنایتکار سازمانیافته برای حمله به اهداف مورد نظر خود در اروپا استفاده میکند.
روزنامه گاردین در گزارشی در شهریور ۱۴۰۲ به تهدید، آزار و اذیت فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در سراسر اروپا پرداخت و به نقل از ۱۵ تن از آنان که ساکن بریتانیا، فرانسه، آلمان، اسپانیا، سوئد و سوئیس هستند، نوشت که حکومت ایران پشت این کارزار سرکوب قرار دارد.
با گذشت یک سال از حمله هفتم اکتبر، خانوادههای گروگانهای اسرائیلی همچنان در برزخی از امید و ناامیدی به سر میبرند. برای این خانوادهها، زمان گویی در آن روز شوم متوقف شده است.
این خانوادهها معتقدند کلید آزادی عزیزانشان در دست جمهوری اسلامی است.
داستان اودِد و یوچود لیفشیتز
اودِد و یوچود لیفشیتز، پدربزرگ و مادربزرگ دنیل لیفشیتز، نمادی از صلح و انساندوستی بودند.
این زوج، به عنوان فعالان دیرینه حقوق بشر، سالها برای نزدیک کردن اسرائیلیها و فلسطینیها تلاش کرده بودند، تا جایی که بیماران غزهای را برای درمان به اسرائیل میبردند.
به گفته دنیل، در سال ۱۹۷۲، اودِد ارتش اسرائیل و آریل شارون را برای حمایت از اعراب بادیهنشین در رفح به چالش کشید.
او روزنامهنگار، فعال صلح و مدافع حقوق بشر بود که با پزشکان بدون مرز در رواندا همکاری داشت. آنها بر این باور بودند که تنها راه نجات غزه، آموزش است.
ربوده شدن این زوج، تناقضی تلخ را آشکار میکند، کسانی که عمر خود را صرف تلاش برای نزدیک کردن دو طرف درگیری کردهبودند، اکنون به گروگان گرفته شده و در جنگی که با آن مخالف بودند، به عنوان اهرم فشار مورد استفاده قرار گرفتهاند.
یوچود، مادربزرگ دنیل، پس از ۱۶ روز اسارت آزاد شد، اما پدربزرگ ۸۳ سالهاش، اودد، یک سال پس از آن واقعه همچنان در بند است.
صمیمیترین دوست دنیل، پزشکی که در هفتم اکتبر به قتل رسید و بیش از یک چهارم ساکنان کیبوتس نیر عوز، جایی که دنیل در میان ۴۰۰ عضو آن بزرگ شده بود، از سوی حماس ربوده شده یا کشته شدهاند.
دنیل در آن زمان در فرانسه بود و خوشبختانه مادرش ریتا و دخترش در روز حمله در تلآویو به سر میبردند و از مرگ احتمالی یا ربوده شدن در امان ماندند، اما خانه پدربزرگ و مادربزرگش در نیر عوز، در نزدیکی مرز غزه در جنوب اسرائیل، به خاکستر تبدیل شد.
در حالی که دنیل این فاجعه و رنج بیخبری از سرنوشت پدربزرگ خود و سایر گروگانها را به یاد میآورد، بر این باور است که کابوسش با رهبری جمهوری اسلامی آغاز شدهاست.
دنیل در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت که تمام این وقایع با چراغ سبز حکومت ایران آغاز شد و آنها محرک اصلی این رویدادها بودند.
به گفته دنیل، جمهوری اسلامی قادر است به رنج همگان پایان دهد و حماس را برای برقراری آتشبس و آزادسازی گروگانها تحت فشار قرار دهد. او بر این باور است که حکومت روحانیون بیشتر مایل به تشدید درگیریهاست.
دنیل معتقد است چنانچه اسرائیل به جای حمله به غزه، بهطور مستقیم با جمهوری اسلامی مواجه میشد، شاید تا کنون این بحران خاتمه یافتهبود: «اگر از همان ابتدا، به جای حمله به غزه، به تهران پاسخ میدادیم، احتمالا اوضاع مسیر دیگری را طی میکرد.»
بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه که تحت کنترل حماس است، نیروهای اسرائیلی ۴۱ هزار نفر را در غزه کشتهاند.
از زمان حمله غافلگیرکننده حماس، اسرائیل اعلام کرده که هدف اصلیاش نابودی این گروه است و تلاش میکند تلفات غیرنظامیان را به حداقل برساند.
بر اساس آمار رسمی اسرائیل، از هفتم اکتبر تاکنون حدود هزار و ۲۰۰ نفر از شهروندان این کشور جان خود را از دست دادهاند. این آمار شامل ۸۰۰ غیرنظامی، ۳۴۶ سرباز و ۶۶ مامور پلیس میشود.
داستان جودی و گادی
داستان جودی واینستین هاگی و گادی هاگی نیز به همان اندازه دردناک است. این زوج عاشق یکدیگر بودند.
به گفته دخترشان، آیریس واینستین هاگی، آنها فعالان صلحطلب و بیزار از جنگ بودند.
جودی پدر و مادرش را افرادی آزاداندیش توصیف میکند. پدرش در ارکستر نظامی اسرائیل فلوت مینواخت، در کیبوتس به عنوان سرآشپز فعالیت میکرد و مادرش به تدریس زبان انگلیسی و ذهنآگاهی مشغول بود.
جودی در گفتگو با ایراناینترنشنال گفت: «پدر و مادرم یک گروه موسیقی به نام جَز الاینس داشتند و در سراسر اسرائیل برنامه اجرا میکردند.»
آنها در هفتم اکتبر پس از پیادهروی صبحگاهیشان خارج از مزارع کیبوتس نیر عوز، از سوی حماس به قتل رسیدند. این کاری بود که هر روز انجام میدادند، اما آن روز مثل همیشه پایان نیافت.
به گفته دخترشان، جودی شاهد کشته شدن همسرش بود. او با اورژانس پزشکی تماس گرفته و جزئیات آنچه را اتفاق افتادهبود، از طریق تلفن شرح داده بود.
آیریس، پس از شنیدن نوار گفتگوی مادرش با اورژانس، آن را با رسانهها به اشتراک گذاشت.
به گفته آیریس، آمبولانسی که اورژانس فرستاد در راه مورد اصابت موشک قرار گرفت.
مادرش پس از آن تماس درگذشت، اما آیریس دقیقا نمیداند چه اتفاقی افتاد. گادی به گفته همسر ناامیدش در تلفن «به شدت آسیب دیده بود» و جودی زخمی شدهبود؛ «هر دو آنها از سوی تروریستهای موتور سوار حماس، مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.»
آیریس گفت: «تنها چیزی که میدانم این است که مادرم شاهد قتل پدرم بود. نمیدانم او پس از آن به قتل رسید یا از جراحاتش درگذشت.»
اجساد آنها به غزه منتقل شده و هنوز به عنوان گروگان نگه داشتهمیشوند.
جودی در نیویورک متولد و در تورنتو بزرگ شده بود. او تابعیت کانادایی، آمریکایی و اسرائیلی داشت. همسرش نیز پاسپورت آمریکایی و اسرائیلی داشت.
یک سال از آن فاجعه میگذرد و آیریس میگوید هنوز قبری برای رفتن بر سر آن ندارد.
جودی و گادی آخرین پیام متنی را حدود ساعت هفت صبح برای فرزندانشان فرستادند و گفتند که تحت حمله راکتی قرار دارند. آیریس از والدینش خواستهبود که پس از رسیدن به خانه به او اطلاع دهند. اما این اتفاق هرگز نیفتاد.
آیریس گفت: «از آن زمان تا کنون مثل یک روز طولانی بودهاست. آنها از ما دزدیده شدند. و ما دیگر نمیتوانیم خاطرات جدیدی بسازیم.»
او در ادامه افزود که بزرگترین پشیمانیاش این است که فرزندانش نمیتوانند در کنار پدربزرگ و مادربزرگشان بزرگ شوند.
آیریس سؤالات زیادی درباره اینکه چرا چندین ساعت طول کشید تا نیروهای اسرائیلی در نیر عوز پاسخ دهند، دارد.
بر اساس نتایج یک تحقیق رسمی، ارتش اسرائیل در برآورد صحیح و واکنش بهموقع به حمله حماس به کیبوتس نیر عوز در هفتم اکتبر ناکام ماندهاست.
گزارش منتشر شده در ماه جولای حاکی از آن است که فرماندهی جبهه غزه، نیروهای خود را به مناطق مجاور اعزام کرده، اما از فرستادن نیرو به خود کیبوتس نیر عوز غفلت ورزیده است.
این گزارش همچنین آشکار ساخت که نیروهای امنیتی با تاخیری هفت ساعته به محل حادثه رسیدهاند، امری که بر شدت فاجعه افزوده است.
آیریس، در حالی که خواهان پاسخگویی دولت اسرائیل است، جمهوری اسلامی را مسئول اصلی این فاجعه میداند.
او در گفتگو با ایراناینترنشنال گفت که شرایط کنونی، فرصتی مناسب برای رویارویی با رهبران مذهبی تهران، که به اعتقاد او طراحان اصلی این حملات هستند، فراهم کردهاست.
آیریس با تاکید بر ضرورت اقدام علیه جمهوری اسلامی گفت: «به نظرم زمان آن فرا رسیده که در قبال رژیم تهران دست به کار شویم. اکنون وقت آن است.»
او که از تجربه دردناک خود برای همدلی با ایرانیان خارج از کشور بهره میگیرد، در تلاش است تا جبههای متحد در برابر آنچه رهبری مستبد جمهوری اسلامی میخواند، شکل دهد.
آیریس همچنین به سخنرانی اخیر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، خطاب به مردم ایران اشاره کرد. این سخنرانی که به زبان انگلیسی و با زیرنویس فارسی پخش شد، حاوی هشداری به حکومت و پیامی اطمینانبخش به مردم ایران بود.
او در پایان افزود: «به نظرم این اتحاد واقعا نیرومند است. دلیل خاصی دارد که بیبی (بنیامین نتانیاهو) با مردم ایران سخن گفت. معتقدم باید به نحوی متحد شویم و این جبهه را با همکاری یکدیگر ایجاد کنیم.»
هیات جمهوری اسلامی برای بازسای جنوب لبنان، باغ ایران را در چهارصد متری مانده به مرز اسرائیل در منطقه مرزی بوابه فاطمه در کفرکلا در جنوب لبنان واقع شده، با بودجه زیادی ساخت.
تصاویر منتشر شده نشان میدهد که در همین منطقه علاوه بر قاب تصاویر روحالله خمینی و علی خامنهای، مجسمهای از قاسم سلیمانی نصب شده بود که با دستش اسرائیل را نشان میداد.
هرچند در تصاویر منتشر شده اثری از مجسمه سلیمانی و قابهای بزرگ تصاویر خمینی و خامنهای دیده نمیشود، اما هنوز مشخص نیست این مجسمه هنوز آنجا قرار دارد یا تخریب شده است.
این باغ بزرگ بعد از پایان جنگ سال ۲۰۰۶ میان حزبالله و اسرائیل با حمایت مالی کامل جمهوری اسلامی و با پول ایران ساخته شد.
گروه حزبالله در هفتههای اخیر ضربات سنگینی متحمل شده و تسلط آشکار اسرائیل بر ارتفاعات روستای مارون الراس در روز سهشنبه یک شکست نمادین برای جمهوری اسلامی است.
آنچنان که در ویدیوهای منتشر شده از این باغ دیده میشود، سازههای موجود در دامنه تپه این باغ از جمله ماکتی بزرگ از مسجد الاقصی که بالای این سازهها نصب شده بود، تخریب شدهاند.
این باغ مجلل را که شامل محوطههای بازی کودکان و مکانهایی برای تفریح و پیکنیک خانوادگی بود محمود احمدینژاد، رئیسجمهور وقت ایران، در جریان بازدید از این منطقه در سال ۲۰۱۰ افتتاح کرد.
در این باغ همچنین آلاچیقهایی ساخته شده بود که در کنار هر کدام، نام یکی از استانهای ایران به همراه جزئیات مختصری از آن استان در یک قاب قید شده بود.
اسرائیل بارها رهبران حزبالله را در حملات هوایی هدف قرار داده و صدها عضو این گروه را با انفجارهایی که دستگاههای ارتباطی آنها را هدف قرار میدهد، کشته یا مجروح کرده است.
از زمان تشدید حملات اسرائیل در ماه گذشته، بیش از ۱۰۰۰ نفر لبنانی کشته شدهاند که این رقم از تلفات جنگ ۳۴ روزهای که آخرین بار در سال ۲۰۰۶ بین این دو طرف اتفاق افتاد، بیشتر است.