ظهور ربات‌های زیستی هوشمند، ترکیب رایانه و قارچ‌ها

بی‌بی‌سی جهانی در گزارشی با اشاره به نتایج این پژوهش نوشت آموزش همدلی در مدارس می‌تواند به طور قابل توجهی رفتار و سواد عاطفی دانش‌آموزان را بهبود بخشد.

این مطالعه که با مشارکت حدود ۹۰۰ دانش‌آموز پنج تا ۱۸ ساله در شش کشور مختلف از جمله بریتانیا انجام شد، تاثیر یک دوره آموزشی ویدیویی را روی همدلی و رفتار دانش‌آموزان بررسی کرد.

همدلی، توانایی درک دیگران و به اشتراک‌گذاری احساسات با دیگران و مهارتی است که ما در دوران کودکی و از طریق تجربیات زندگی پرورش می‌دهیم.

آموزش همدلی و نتایج چشم‌گیر

این دوره آموزشی، شامل نمایش فیلم‌های تامل‌برانگیز تهیه شده از سوی استودیو امپتی‌ و سپس ۳۰ دقیقه بحث و فعالیت گروهی بود.

تحلیل دانشکده آموزش دانشگاه کمبریج نشان داد که این دوره در طول ۱۰ هفته، تاثیر مثبتی بر رفتار و سواد عاطفی دانش‌آموزان داشته ‌است.

بر اساس نتایج این مطالعه، پس از یک دوره ۱۰ هفته‌ای، میانگین نمره همدلی دانش‌آموزان از ۵/۵۵ به هفت و نمرات رفتاری آن‌ها از ۶/۵۲ به ۷/۸۹ افزایش یافت.

دکتر هلن دمتریو، متخصص آموزش همدلی در دانشگاه کمبریج گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهند یک برنامه ساده و مبتنی بر ویدیوهای آموزشی می‌تواند سطح همدلی دانش‌آموزان را بالا ببرد و درک آن‌ها از خود، دیگران و مسائل جهانی را افزایش دهد.»

به گفته او، این امر منجر به تجربه یادگیری کامل‌تر و توسعه مهارت‌های اجتماعی و عاطفی می‌شود که به نوبه خود به بهبود رفتار و یادگیری فعال‌تر کمک می‌کند.

همدلی، کلید حل مشکلات اجتماعی

اد کیروان، معلم سابق علوم و بنیان‌گذار استودیو امپتی، با تاکید بر اهمیت آموزش همدلی در جامعه گفت: «موفقیت این برنامه در آموزش دانش‌آموزان برای پذیرش و جشن گرفتن تفاوت‌هاست که منجر به بهبود رفتار و رفاه آن‌ها می‌شود.»

او ادامه داد: «هر چند هرگز بهانه‌ای برای رفتار نامناسب وجود ندارد اما اغلب دلایلی پشت آن نهفته است که با درک متقابل می‌توان به آن‌ها رسیدگی کرد.»

کیروان با اشاره به ناآرامی‌های اجتماعی در بریتانیا گفت: «این وقایع نشان می‌دهند که ما به شدت نیازمند افزایش همدلی در سراسر جامعه هستیم. گرچه همدلی همه مشکلات را حل نمی‌کند اما پایه و اساس راه‌حل‌هاست و این مسیر با آموزش آغاز می‌شود.»

چالش‌های رفتاری پس از همه‌گیری کرونا

این مطالعه در زمانی انجام شد که مدارس پس از همه‌گیری کووید-۱۹ با افزایش مشکلات رفتاری مواجه شده‌اند.

گزارش‌ها حاکی از افزایش بی‌سابقه تعلیق و اخراج دانش‌آموزان است.

نگاه به آینده

با توجه به نتایج امیدوارکننده این مطالعه، به نظر می‌رسد گنجاندن آموزش همدلی در برنامه درسی مدارس می‌تواند گامی موثر برای بهبود رفتار دانش‌آموزان و ایجاد جامعه‌ای سالم‌تر باشد.

این رویکرد نه تنها به بهتر شدن روابط بین دانش‌آموزان کمک می‌کند بلکه می‌تواند در درازمدت به کاهش تنش‌های اجتماعی و ایجاد جامعه‌ای منسجم‌تر منجر شود.

بر اساس این مطالعه، همدلی، مهارتی قابل آموزش است و می‌تواند تاثیر چشم‌گیری بر رفتار و نگرش افراد داشته ‌باشد.

با توجه به چالش‌های پیشِ روی جوامع امروزی، آموزش همدلی می‌تواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای ایجاد تغییرات مثبت در مدارس و جامعه به کار رود.

به اجرامی که با ترکیب‌های یخی، گازهای منجمد، گرد و غبار و سنگ‌ها در مدارهای بیضوی به دور خورشید می‌چرخند، دنباله‌دار گفته می‌شود.

هر چند این احتمال وجود دارد که تسوشینشان-اطلس با نزدیک شدن به خورشید متلاشی شود اما این دنباله‌دار همچنان سالم است و فضاپیمای استریو-‌ای ناسا آن را در طرف دیگر خورشید رصد کرده است.

چیچنگ ژانگ، محققی از رصدخانه لوول، با تاکید بر این که هیچ نشانه‌ای از متلاشی شدن هسته دنباله‌دار وجود ندارد، گفت تسوشینشان-اطلس که به طور پیوسته درخشان‌تر شده، دنباله یونی بسیار قدرتمندی را به نمایش می‌گذارد.

دنباله‌دار تسوشینشان-اطلس در حال حاضر با سرعت حدود ۲۹۰ هزار کیلومتر در ساعت به سمت خورشید در حرکت است و پس از آن در مسیر بازگشت به سمت خارج منظومه شمسی از نزدیکی زمین عبور می‌کند.

به نظر می‌رسد ابر اورت (Oort Cloud) منشا این دنباله‌دار با یک دوره مداری ۸۰ هزار ساله است.

ابر اورت یک منطقه گسترده و فرضی در حاشیه منظومه شمسی است که به عنوان مخزنی برای دنباله‌دارها شناخته می‌شود.

این ابر که نام آن از ستاره‌شناس هلندی، یان اورت گرفته شده، به شکل یک پوسته‌ کروی در فاصله‌ حدود دو هزار تا ۱۰۰ هزار واحد نجومی (AU) از خورشید قرار دارد.

یک واحد نجومی، ۱۵۰ میلیون کیلومتر است.

تصور می‌شود ابر اورت حاوی تریلیون‌ها جسم یخی است که از بقایای دوره‌ اولیه شکل‌گیری منظومه شمسی هستند.

این اجسام ممکن است تحت تاثیر گرانش ستاره‌های دیگر یا تداخل‌های گرانشی بزرگ از جایگاه خود خارج شده و به سمت خورشید حرکت کنند که برخی از آن‌ها به عنوان دنباله‌دار قابل مشاهده می‌شوند.

دنباله‌دار تسوشینشان-اطلس در تاریخ ششم مهر به نزدیک‌ترین فاصله خود از خورشید (حضیض خورشیدی) می‌رسد و در ۲۱ مهر از نزدیک‌ترین نقطه به زمین با فاصله حدود ۷۰ میلیون کیلومتر عبور خواهد کرد.

به گفته کیت هورن، استاد نجوم در دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند، دنباله‌دارها مانند یک «گلوله برفی کثیف» عمل‌ می‌کنند. آن‌ها و سیارات هر دو به دور خورشید می‌چرخند اما دنباله‌دارها برخلاف سیارات که مدارهای دایره‌ای دارند، مدارهای بیضوی را دنبال می‌کنند.

وقتی یک دنباله‌دار به خورشید نزدیک می‌شود، تابش خورشید، سطح آن را گرم می‌کند و باعث تبخیر گرد و غبار و یخ می‌شود.

قدر این دنباله‌دار هم‌اکنون +۷ است و پیش‌بینی می‌شود در آینده به قدر +۶ برسد، اما برخی دیگر پیش‌بینی می‌کنند این دنباله‌دار بسیار روشن‌تر شود.

قدر، نشان‌دهنده میزان درخشندگی اجرام در آسمان است.

قدر با عدد مثبت کوچک‌تر یا عدد منفی بزرگ‌تر به معنای روشن‌تر بودن یک شیء است: ماه کامل دارای قدر -۱۳ است، در حالی که سیاره زهره قدر -۵ دارد.

اشیایی با قدر +۶ یا کمتر، تقریبا با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند اما دنباله‌دارها معمولا تا زمانی که به قدری حدود +۳ نرسند، با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند.

به گفته ژانگ، تسوشینشان-اطلس در حضیض خورشیدی به قدر ۱ ± ۴ خواهد رسید و قبل از اینکه کاملا محو شود، احتمالا یک دنباله گرد و غباری به طول بیش از ۲۰ درجه در زیر آسمان تاریک تولید می‌کند.

هم‌زمان برخی دیگر از کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند این دنباله‌دار به اندازه‌ای روشن نخواهد شد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده باشد.

این تحقیق که گزارش آن در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده، نشان می‌دهد که مگس سرکه وقتی در اطراف میوه‌ها یا سطل‌های زباله می‌چرخد، وقتش را فقط صرف تلاش برای تغذیه خود نمی‌کند، بلکه این مگس همچنین به دنبال تولید مثل است.

تحقیق زیست‌شناسان بریتانیایی نشان می‌دهد که در مورد مگس‌های نر، آنها با چنان شور و شوقی به دنبال تولید مثل هستند که آشکارا هرگونه خطری را در اطرافشان نادیده می‌گیرند.

این تیم تحقیقی به سرپرستی محققان دانشگاه بیرمنگام برای اولین بار شبکه عصبی حاکم بر این تصمیم‌گیری را کشف کردند و به نقش مهم دوپامین به عنوان یک پیام‌رسان پی بردند.

دوپامین یک ترکیب آلی از خانواده کاتکولامین‌ها و فنتیل‌آمین‌ها است که نقشی حیاتی در بدن و مغز دارد.

دکتر کارولینا رزاوال، که بر این مطالعه نظارت داشت، در این زمینه توضیح داده است: «وقتی مگس نر در حال خواستگاری است و به مرحله جفت‌گیری نزدیک است، به وضوح می‌بینیم تهدیدی را که علیه او ایجاد می‌کنیم، کاملا نادیده می‌گیرد.»

این تحقیق نشان می‌دهد که دلیل این نادیده گرفتن، افزایش دوپامین در مگس هم‌زمان با تلاش‌هایش برای اغواگری است.

رزاوال افزود که این افزایش دوپامین «به عنوان یک فیلتر حسی عمل می‌کند و تمرکز را افزایش می‌دهد و به حیوان کمک می‌کند تا زمانی که نزدیک به هدف است، روی کار در حال انجام خود متمرکز شود.»

این گروه تحقیقاتی با بازسازی شرایط تهدید یک مگس سرکه، پی برده‌اند که این حشره در مرحله اولیه اغواگری، همچنان از طریق اعصاب بینایی، خطر جدی را تشخیص می‌دهد.

اما اگر مرحله اغواگری برای چند دقیقه طول بکشد، «افزایش دوپامین مدارهای حسی کلیدی را مسدود می‌کند، توانایی مگس برای پاسخ به تهدید را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود تا روی جفت‌گیری تمرکز کند.»

به معنای دقیق کلمه، میل به تولید مثل در این مگس، چشمان او را به روی خطرات می‌بندد.

دکتر لیزا شونمن از دانشگاه آزاد برلین که در انجام این تحقیق شرکت داشته، چنین حالتی در موقعیت‌های دیگر انسانی رخ می‌دهد.

او با ذکر مثالی توضیح داده است: «تصور کنید در حال بالا رفتن از یک کوه هستید و به قله نزدیک هستید. اگر شرایط آب و هوایی بد شود، شما ممکن است این خطر را نادیده بگیرید، زیرا به هدف بسیار نزدیک شده‌اید.»

به گزارش خبرگزاری رویترز، از روز دوشنبه پنجم شهریور ۱۴۰۳، قانون جدیدی در استرالیا به اجرا درآمده که به کارمندان «حق قطع ارتباط» می‌دهد.

این قانون به کارکنان اجازه می‌دهد تا تماس‌ها و ایمیل‌های کاری خارج از ساعات اداری را نادیده بگیرند؛ بدون آن که با پیامدهای منفی مواجه شوند.

پاسخی به چالش‌های عصر دیجیتال

این اقدام در پاسخ به افزایش فشار کاری و محو شدن مرز بین زندگی شخصی و حرفه‌ای، به ویژه پس از همه‌گیری کووید-۱۹ صورت گرفته است.

جان هاپکینز، دانشیار دانشگاه فن‌آوری سوئینبرن، در این باره گفت: «پیش از عصر دیجیتال، چنین تداخلی در زندگی شخصی افراد وجود نداشت. مردم پس از پایان شیفت کاری به خانه می‌رفتند و تا روز بعد هیچ تماسی نبود اما امروزه، دریافت ایمیل و تماس کاری حتی در تعطیلات، امری عادی شده است.»

آمار نگران‌کننده اضافه‌کاری بدون دستمزد

بر اساس آمارهای منتشر شده در استرالیا، کارمندان این کشور در سال ۲۰۲۳ به‌طور متوسط ۲۸۱ ساعت اضافه‌کاری بدون دستمزد انجام داده‌اند که ارزش آن حدود ۱۳۰ میلیارد دلار استرالیا (معادل ۸۸ میلیارد دلار آمریکا) برآورد شده است.

این آمار نشان‌دهنده فشار قابل توجهی است که بر نیروی کار استرالیا وارد می‌شود.

استرالیا در مسیر جهانی

با تصویب قانون «حق قطع ارتباط»، استرالیا به جمع حدود ۲۰ کشور دیگر -عمدتا در اروپا و آمریکای لاتین- پیوست که قوانینی مشابه را اجرا کرده‌اند.

فرانسه در سال ۲۰۱۷ پیشگام این حرکت بود و حتی یک سال بعد، شرکتی را به دلیل الزام کارمند به در دسترس بودن دائمی، ۶۰ هزار یورو جریمه کرد.

به گفته راشل عبدالنور که در حوزه تبلیغات فعالیت می‌کند، این تغییرات قانونی به او کمک خواهد‌ کرد تا در صنعتی که مشتریانش اغلب ساعات کاری متفاوتی دارند، بتواند مرز مشخصی میان زندگی شخصی و حرفه‌ای خود ایجاد کند.

او به رویترز گفت: «به نظر من وجود چنین قوانینی بسیار حائز اهمیت است. ما بخش قابل توجهی از روز را صرف چک کردن تلفن‌ها و پاسخگویی به ایمیل‌هایمان می‌کنیم. در شرایط کنونی، قطع ارتباط با محیط کار و خاموش کردن این وسایل ارتباطی واقعادشوار شده است.»

جزییات و استثناهای قانون

اگرچه قانون مورد نظر به کارمندان حق قطع ارتباط می‌دهد اما استثنائاتی نیز دارد.

در شرایط اضطراری و برای مشاغل با ساعات کاری نامنظم، کارفرمایان همچنان می‌توانند با کارکنان تماس بگیرند.

کمیسیون کار منصفانه استرالیا (FWC)، مسئول رسیدگی به اختلافات احتمالی و تعیین منطقی بودن امتناع کارمندان از پاسخگویی است.

در حالی که گروه‌های کارگری از این قانون استقبال کرده‌اند، برخی سازمان‌های کارفرمایی نگرانی‌هایی را در مورد اجرای آن و تاثیرش بر انعطاف‌پذیری کسب و کارها مطرح کرده‌اند.

میشل اونیل، رییس شورای اتحادیه‌های کارگری استرالیا، معتقد است این قانون باعث می‌شود کارفرمایان پیش از ارسال پیام یا ایمیلی خارج از ساعت کار، بیشتر فکر کنند: «در عصر حاضر، برقراری ارتباط بسیار ساده شده و متاسفانه گاهی اوقات منطق و ملاحظات لازم در این زمینه نادیده گرفته می‌شود. ما معتقدیم این قانون موجب خواهد‌ شد کارفرمایان قبل از ارسال هر پیام یا ایمیلی، لحظه‌ای درنگ کرده و ضرورت آن را بسنجند.»

با اجرای این قانون، انتظار می‌رود تعادل بهتری بین زندگی کاری و شخصی کارمندان استرالیایی ایجاد شود.

این قانون می‌تواند به کاهش فرسودگی شغلی، افزایش بهره‌وری و بهبود سلامت روانی کارکنان کمک کند.

با این حال چالش‌های اجرایی این قانون هنوز باید مورد بررسی قرار گیرند.

نحوه تفسیر «شرایط اضطراری» و «امتناع منطقی» از جمله مواردی هستند که ممکن است در آینده نیاز به شفاف‌سازی بیشتر داشته باشند.

به گزارش یاهو نیوز، پروفسور راسل فاستر، مدیر موسسه علوم اعصاب خواب دانشگاه آکسفورد، در مقاله‌ای جدید، باورهای رایج درباره خواب را به چالش کشیده‌است.

فاستر، نویسنده کتاب «زمان زندگی، علم جدید ساعت بدن و چگونگی تحول خواب و سلامتی شما»، بر این باور است که بسیاری از تصورات ما درباره خواب اشتباه است.

یک اندازه خواب برای همه مناسب نیست

فاستر با تاکید بر اینکه خواب مانند سایز کفش است و نمی‌توان یک الگوی واحد برای همه در نظر گرفت، گفت خواب به جنبه‌ای از زندگی تبدیل شده که باعث اضطراب می‌شود و توصیه‌های رایج درباره خواب اغلب شبیه دستورهای خشک و غیرقابل انعطاف هستند.

اضطراب خواب، پدیده‌ای نوظهور

استاد دانشگاه آکسفورد به پدیده‌ای به نام «اضطراب خواب» اشاره کرد و با تاکید بر این که در این حالت، افراد نگران نخوابیدن یا خواب ماندن هستند، گفت: «این نگرانی خود باعث بدتر شدن کیفیت خواب و افزایش اضطراب می‌شود.»

به گفته فاستر، اپلیکیشن‌های بررسی خواب و ردیاب‌ها این اضطراب را تشدید می‌کنند.

چقدر باید بخوابیم؟

فاستر در پاسخ به این سوال که هر کس چقدر باید بخوابد، گفت اگرچه اکثر بزرگسالان بین هفت تا ۹ ساعت می‌خوابند اما برخی افراد کاملا سالم ممکن است به کمتر یا بیشتر از این مقدار نیاز داشته باشند.

به گفته او، برای تشخیص کافی بودن خواب، باید معیارهایی چون توانایی عملکرد مطلوب در طول روز و عدم نیاز به کافئین یا چرت زدن را بررسی کرد.

بیدار شدن در طول شب

فاستر با اشاره به این باور رایج که بیدار شدن در شب مشکل‌ساز است، گفت اگرچه عموما تصور می‌شود یک دوره خواب پیوسته و بدون وقفه موسوم به «خواب تک‌فازی» طبیعی است، اما این الگو برای بسیاری از مردم صدق نمی‌کند.

به گفته او در واقع، خواب می‌تواند به صورت دو مرحله‌ای (خواب دو‌فازی) یا حتی چند مرحله‌ای (خواب چند‌فازی) رخ دهد که با دوره‌های کوتاه بیداری از هم جدا می‌شوند.

این نوع چرخه‌های خواب در حقیقت الگوی خواب اجدادی انسان محسوب می‌شوند و امروزه نیز در جوامعی که از نور مصنوعی استفاده نمی‌کنند، مشاهده می‌شود.

نکته حائز اهمیت این است که اگر شب هنگام از خواب بیدار شویم، نباید نگران باشیم، چون اگر وقت خود را صرف استفاده از رسانه‌های اجتماعی نکنیم به احتمال زیاد دوباره به خواب خواهیم رفت.

تفاوت‌های فردی در الگوی خواب

فاستر تاکید کرد که انواع عادات خواب (صبح‌گاهی، عصرگاهی و مواقع دیگر) با افزایش سن انسان تغییر می‌کند.

به گفته او، عادات خواب ما به ژن‌ها، سن و زمان در معرض نور قرار گرفتن بستگی دارد و نباید آن را نادیده گرفت.

تکنولوژی و خواب

فاستر با اشاره به نگرانی‌های مربوط به استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی قبل از خواب گفت مطالعات نشان داده‌اند تاثیر این دستگاه‌ها بر خواب کمتر از آن چیزی است که تصور می‌شود؛ به خصوص اگر افراد در طول روز در معرض نور کافی قرار گرفته باشند.

توصیه‌هایی برای بهبود خواب

فاستر راهکارهایی از جمله قرار گرفتن در معرض نور صبحگاهی، محدود کردن مصرف کافئین و الکل، کاهش استرس و داشتن روال منظم خواب برای بهبود خوابیدن ارائه داد.

به گفته او کلید اصلی ماجرا، پذیرش خوابی است که داریم و دوری کردن از نگرانی درباره «خواب کامل».

با توجه به اهمیت خواب در سلامت و عملکرد روزانه، این یافته‌ها می‌توانند تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشند.