همزمان با ادامه اخراج استادان دانشگاهها و اعتراضهای فراگیر به این اقدام حکومت، رییس شورای اطلاعرسانی دولت ابراهیم رئيسی این موضوع را «کذب» خواند و هدف از انتشار اخبار مرتبط با دانشگاه را «هدفگذاری دشمن» برای «ملتهب کردن فضای دانشگاهها» دانست.
در ادامه اعتراضها به اخراج استادان، فعالان صنفی-دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس با اشاره به حکم اخراج سمیه سیما، استاد این دانشگاه، در بیانیهای نوشتند: تشت رسوایی سیاستهای ترسخورده سرکوبتان از بام فرو افتاده است و زخمی که بر تن دانشگاه میزنید، با تعویض نامها پنهان نمیشود.
در همین حال دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه «علامه طباطبایی» در بیانیهای ضمن اعلام تحریم کلاسهای میثم مهدیار، او را فاقد «صلاحیت علمی و اخلاقی» معرفی و اعلام کردند در برابر موج تازه «انقلاب فرهنگی» مقاومت خواهند کرد.
در این بیانیه تاکید شده که میثم مهدیار «با پروندهسازی علیه استاد محبوب و محذوف» دانشجویان، مهدی خویی، در پی آن بوده است تا در دل صاحبان قدرت جایگاهی برای خود دست و پا کند و جایگزین او شود.
دانشجویان و دانشآموختگان دانشگاه فردوسی مشهد هم در اعتراض به تفکیک جنسیتی و سرکوب استادان و دانشجویان دانشگاه، بیانیهای صادر کردند.
در بخشی از این بیانیه آمده است:
«ما دانشجویان و دانشآموختگان دانشگاه فردوسی مشهد به شدت موضع خواهیم گرفت در برابر بدطینتی جنونآمیزی که دانشگاه را به مغاک انحطاط کشانده و آن را در لبه پرتگاه قرار داده است.»
این دانشجویان و فارغالتحصیلان تاکید کردند مانع سقوط دانشگاه به «دره جهلزایی و دگرآیینی» خواهند شد.
۱۰۸ تن این بیانیه را امضا کردهاند.
همزمان با این اعتراضها اما اخراج استادان همچنان ادامه دارد. طرفداران حکومت، اخراج استادان را با آمریکا و اروپا مقایسه و امری عادی جلوه میدهند. برخی دانشگاهها، مقامات سیاسی و نمایندگان مجلس نیز تاکید دارند بهجای «اخراج» باید از عباراتی مثل «عدم احراز صلاحیت» و «پایان قرارداد» استفاده کرد.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، حسین مفتخری، استاد تمام رشته تاریخ دانشگاه خوارزمی، بیش از هفت ماه است حقوق دریافت نکرده.
این استاد پس از امضای بیانیهای در اعتراض به سرکوب دانشجویان، اجبارا و به صورت غیرقانونی بازنشسته اعلام شده است.
برخی از چهرههای سیاسی در ایران هم به اخراج استادان اعتراض کردهاند. از جمله هادی خامنهای، چهره سیاسی اصلاحطلب و برادر رهبر جمهوری اسلامی گفت: «حذف یک استاد تنها برخورد با یک فرد نیست؛ برخورد با تمام جامعه است»
او تاکید کرد: «دانشگاه فقط چند ساختمان و کلاس و میز و صندلی نیست. دانشگاه محل تولید فکر و ایدههای جدید است که فرهنگ، منطق، راه و رسم خودش را دارد و هر اندیشهای باید با دیگر اندیشهها محک بخورد.»
عیسی کلانتری، رییس سابق سازمان محیط زیست نیز اخراج استادان را «نوعی استحاله فرهنگی و دانشگاهی» خواند.
او گفت: «استادان سطح بالا و زبده به اجبار مجبور به ترک دانشگاهها میشوند و جایگزینهای آنها هم افراد غیرمتعارفی هستند که هیچ ربطی به دانشگاه ندارند.»
غلامرضا نوری قزلجه، رییس فراکسیون مستقلین مجلس هم شخص ابراهیم رئیسی را مسوول اخراج استادان از دانشگاه خواند.
مقامات دولت اما اخراج استادان دانشگاهها را انکار میکنند.
در همین حال سپهر خلجی، رییس شورای اطلاع رسانی دولت، اخراج استادان را «ادعای کذب» خواند و گفت که در آستانه شروع سال تحصیلی و همچنین سالگرد اعتراضات سال گذشته، «دشمن به صورت طبیعی هدفگذاری کرده است تا فضای دانشگاهها را ملتهب کند».
محمدکاظم انبارلویی، عضو شورای مرکزی موتلفه اسلامی نیز گفته است که «اینهمه سر و صدا در مورد بهاصطلاح اخراج اساتید» درباره «کمتر از ۱۰۰ نفر» است.
به گزارش مجتبا پورمحسن، خبرنگار ایراناینترنشنال، میشل الیاس فرانسیس، ۴۳ ساله و افسر پیشین ارتش لبنان و ساکن محله سنالفیل بیروت و صاحب فروشگاه لوازم خانگی فادی الیاس در این شهر است که در پوشش آن به قاچاق سلاح برای حماس کمک میکند.
دیگر فرد دستگیرشده گروه، محمد زکی شاهین، ۵۰ ساله و عضو حماس و ساکن بیروت است.
پیشتر بخش دیگری از عملیات ویژه سپاه پاسداران علیه اسرائیل با استفاده از نیروهای حماس فاش شده بود.
اواخر فرودین ماه ۱۴۰۲، سازمان اطلاعات و عملیات ویژه اسرائیل، شاباک، یک شبکه وابسته به سپاه را در کرانه باختری رود اردن زیر ضرب برد.
یوسف منصور، از ساکنان کرانه باختری قرار بود به درخواست ماموران سپاه اطلاعات محرمانه را درباره فعالیت نظامی در اسرائیل گردآوری کند.
پولها هم از طریق برادر او مرسل به دستشان رسید.
زنی به نام هدا محانه نیز به آنها در این عملیات جاسوسی کمک میکرد.
این گروه از طریق شبکههای اجتماعی با ماموران نیروی قدس سپاه در ارتباط بودند.
یکی از این ماموران حاج محمد رضوان (رادوان) معروف به محمد بشیر است که در یک عکس در کنار حسن نصرالله، دبیرکل حزبالله لبنان قرار گرفته است.
ریاست شاخه فلسطین سپاه پاسداران در لبنان را محمدسعید ایزدی مشهور به حاج رمضان برعهده دارد. او مسوول هماهنگی حماس و جهاد اسلامی در نواز غره، یهودیه و سامریه و اردن است.
اسرائیل سال ۲۰۱۸ برای اولین بار عکس ایزدی را منتشر کرد و یک سال بعد، وزارت خزانهداری آمریکا او را تحریم کرد.
محمدسعید ایزدی همان موقع در صفحه توییتری منتسب به خود متعهد شد که تا ۴۰ سال آینده با پول بیتالمال ایران، تواناییهای نظامی و غیرنظامی حزبالله لبنان را تقویت کند تا زمینه محو اسرائیل را از صحنه روزگار فراهم سازد.
در زمانی که تحریمهای آمریکا علیه جمهوری اسلامی تحت سیاست فشار حداکثری دولت دونالد ترامپ به حداکثر ممکن رسید، سردار ایزدی در توییتی دیگر، از اعضای محور مقاومت خواست که به دلیل مشکلات اقتصادی، مصارفشان را کاهش دهند.
او همزمان از دستگیری اعضای جنبش صابرین در غزه به دست حماس عصبانی شد و هشدار داد اگر میخواهند همچنان از جمهوری اسلامی پول بگیرند باید سریعتر اعضای صابرین را آزاد کنند.
علی مرشاد شیرازی با نامهای مستعار ابوجواد و حاج مرشاد، یکی دیگر از نیروهای ارشد شاخه فلسطینی سپاه در لبنان است.
او رییس دفتر حاج رمضان و رییس واحد نظارت و کنترل است که با یگان ۳۴۰ یعنی بخش فنی نیروی قدس در ارتباط است.
مجید زیرایی، مشهور به ابورقیه هم افسر عملیات شاخه فلسطین نیروی قدس است.
تا شش سال پیش، زمانی که خالد مشعل همچنان دبیر سیاسی حماس بود، روابط این گروه شبهنظامی با جمهوری اسلامی شکرآب بود. آنها که ریشهشان به جریان اخوانالمسلمین برمیگشت، در جنگ سوریه برخلاف تهران در کنار بشار اسد، دیکتاتور سوریه نایستادند اما سال ۲۰۱۷، سه اتفاق روابط حماس و جمهوری اسلامی را تغییر داد:
با تیرگی روابط ریاض و قطر، این کشور که یکی از مهمترین حامیان مالی حماس بود در محاصره اقتصادی قرار گرفت.
از طرف دیگر روابط اسرائیل و ترکیه بهبود پیدا کرد و دیگر خاک این کشور برای رهبران حماس امن نبود. در یک تغییر استراتژیک در درون خود حماس، اسماعیل هنیه جای خالد مشعل را گرفت و یحیی السنوار، مسوول حماس در غزه قدرت بیشتری یافت.
در این زمان حماس با یک تغییر استراتژیک به جمهوری اسلامی نزدیکتر شد. جمهوری اسلامی هم از این فرصت بهره برد و شاخه فلسطینیاش را در لبنان تقویت کرد.
حماس حالا اتحادش با حزبالله را تکذیب نمیکند. دو سال پیش در نبرد شیخ جراح بین نیروهای فلسطینی و اسرائیل، السنوار رسما اعلام کرد یک اتاق عملیات مشترک در لبنان با حضور افسران ارشد حزبالله و نیروی قدس سپاه پاسداران از حماس حمایت میکرده.
به نظر میرسد جمهوری اسلامی به دنبال تشکیل حزبالله دوم در لبنان است تا در زمان لازم، با جبهه واحد به اسرائیل حمله کند. رویایی که برایش چند ۱۰۰ میلیون دلار هزینه شده و جمهوری اسلامی را به مادرخرج گروههای شبهنظامی شیعی و سنی در خط مقدم جنگ با اسرائیل تبدیل کرده است.