زلنسکی: روسیه احتمالا دوباره زیرساخت انرژی اوکراین را در پاییز و زمستان هدف قرار میدهد

ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، گفت روسیه احتمالا حملههای خود علیه سیستم انرژی این کشور را در پاییز و زمستان آینده از سر خواهد گرفت.

ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، گفت روسیه احتمالا حملههای خود علیه سیستم انرژی این کشور را در پاییز و زمستان آینده از سر خواهد گرفت.







شاباک، سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل، گزارشی درباره کارزار «فیشینگ» عاملان جمهوری اسلامی در لینکدین برای هدف قرار دادن کارمندان دولت و محققان موسسات تحقیقاتی در اسرائیل منتشر کرد.
عاملان جمهوری اسلامی با پروفایلهای جعلی در شبکه اجتماعیِ تجاری و اشتغالمحور لینکدین، خود را شهروندان اسرائیلی نشان میدادند و پس از آشنایی و مکالمه با اهداف خود، فایلهای آلوده در دعوتنامه یا مقاله به ایمیل شهروندان این کشور ارسال میکردند که امکان دسترسی به کامل به کامپیوتر را به هکرها میداد.
پیامهایی که هکرها ارسال میکردند همگی شخصیسازی شده بوده و از تلاشهای قبلی برای جمعآوری دادهها با تمرکز بر این اهداف پیروی میکرده است.
به گزارش شاباک، که به آن شینبت نیز گفته میشود، هوشیاری مردم اسرائیل بود که مانع از موفقیت این کمپین فیشینگ شد.
به گفته سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل، پس از تماس بسیاری از اهداف اسرائیلی با این سازمان، اعضای آن موفق شدند این تلاش را خنثی کنند و افزود هیچیک از این تلاشها موفق نشده.
یکی از دریافت کنندگان چنین ایمیلی، خبرنگار نظامی تایمز اسرائیل بود که در اوایل ماه ژوئیه آن را از شخصی که خود را به عنوان یک تحلیلگر شناخته شده خاورمیانه نشان میداد گرفت.
به گزارش تایمز اسرائیل، در آن ایمیل پیشنهاد به اشتراکگذاری یک مقاله تحقیقاتی مطرح شده بود اما کارکنان این روزنامه بلافاصله این ایمیل را برای بررسی به شاباک ارسال کردند.
سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل گفت «در کنار شرکایمان در جامعه اطلاعاتی، در تلاش برای مختل و خنثی کردن تلاشهای ایران برای جمعآوری دادهها درباره شهروندان اسرائیلی هستیم» و از مردم این کشورخواست مراقب سایر تلاشهای فیشینگ آنلاین باشند.
فیشینگ یا تلهگذاری به تلاش هکرها برای به دست آوردن اطلاعاتی همچون نام کاربری، گذرواژه، اطلاعات حساب بانکی و غیره میگویند، که از طریق جعل یک وبگاه، آدرس ایمیل و مانند آن به دست میآید.
ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، در رژه نظامی نیرو دریایی ارتش این کشور در شهر بندری سنپترزبورگ شرکت کرد و در سخنانی از دریافت ۳۰ کشتی جدید در سال جاری از سوی این نیرو خبر داد.
رژه نیروی دریایی روسیه با حضور دهها کشتی، زیردریایی و سایر شناورها روز یکشنبه هشتم مرداد در سنپترزبورگ زادگاه پوتین برگزار شد.
بر اساس اعلام کرملین، حدود سه هزار پرسنل نیروی دریایی در رژه این روز شرکت کردند.
پوتین در سخنانی در مراسم این رژه گفت: پوتین گفت: «امروز، روسیه با اطمینان وظایف کلان سیاست ملی دریایی ما را اجرا میکند و به طور مداوم در حال تقویت نیروی دریایی خود است.»
او افزود: «تنها در سال جاری ۳۰ فروند کشتی از کلاسهای مختلف به ناوگان نیروی دریایی اضافه میشود.»
رییسجمهوری روسیه در مورد آنچه که این کشور «عملیات نظامی ویژه» خود در اوکراین مینامد، اظهارنظر خاصی نکرد.
به گفته کاخ کرملین، سران چهار کشور آفریقایی در مراسم روز یکشنبه شرکت کردند و پنج کشور آفریقایی دیگر نمایندگانی را به این مراسم اعزام کردند.
این مهمانان خارجی پیشتر در نشست سران روسیه و آفریقا در سن پترزبورگ که روز جمعه به پایان رسید، شرکت کردند. در آن نشست، شرکتکنندگان درباره ذخایر غلات و مذاکرات بالقوه صلح اوکراین بحث کردند.
یک روز پس از پایان این نشست، پوتین روز شنبه گفت که روسیه مذاکره با اوکراین را رد نمیکند. او افزود که ابتکار آفریقا میتواند مبنایی برای صلح در اوکراین باشد، اما حملات اوکراین درک آن را سخت کرده است.
پوتین در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «مفاد این ابتکار صلح در دست اجراست. اما چیزهایی وجود دارد که اجرای آنها دشوار یا غیرممکن است».
رویترز در ماه ژوئن گزارش داد که میانجیگری آفریقا در جنگ اوکراین میتواند با اقدامات اعتمادسازی آغاز شود و پس از آن توافق احتمالی توقف خصومتها همراه با مذاکرات روسیه و غرب صورت گیرد.
پوتین نیز گفت که یکی از نکات این ابتکار آتشبس است، «اما ارتش اوکراین در حال حمله است، آنها حمله میکنند، آنها در حال اجرای یک عملیات تهاجمی راهبردی در مقیاس بزرگ هستند... وقتی مورد حمله قرار میگیریم نمیتوانیم آتش را متوقف کنیم.»
او در مورد آغاز گفتوگوهای صلح نیز گفت: «ما آنها را رد نکردیم... برای اینکه این روند آغاز شود، نیاز به توافق دو طرف است.»
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، طرح برقراری آتشبس را رد کرده، زیرا به گفته او، باعث میشود روسیه کنترل نزدیک به یک پنجم اوکراین را در اختیار بگیرد و به نیروهایش فرصت دهد تا پس از هفده ماه جنگ، دوباره سازماندهی شوند.
نیویورک تایمز به نقل از مقامهای اطلاعاتی و نظامی آمریکا گزارش داد ایالاتمتحده در جستجو برای یافتن بدافزارهایی است که گفته میشود چین در قالب کدهای کامپیوتری در شبکههای کنترل سیستمهای مخابراتی و انتقال آب و برق به پایگاههای نظامی در آمریکا و نقاط مختلف جهان مخفی کرده است.
طبق این گزارش، کشف این بدافزار به این نگرانی دامن زده که هکرهایی که احتمالا برای ارتش چین کار میکنند، با هدف مختل کردن عملیات نظامی آمریکا در صورت وقوع مناقشه نظامی، از جمله در ارتباط با حمله احتمالی چین به تایوان، این بدافزار را کار گذاشتهاند.
به گفته یک مقام آگاه کنگره، این بدافزار در حکم یک بمب ساعتی است که چین را قادر میکند از طریق قطع آب، برق و راههای مخابراتی ارتش آمریکا، عملیات نظامی آن را مختل کند.
به گفته مقامهای آمریکایی، تاثیر این بدافزار ممکن است بسیار گستردهتر باشد، زیرا زیرساختهایی را که هدف قرار داده به خانهها و کسبوکارهای آمریکا نیز خدماترسانی میکنند.
اولین نشانهها از وجود این بدافزار را ابتدا مایکروسافت در اواخر ماه مه پس از کشف کدهایی مشکوک در سیستمهای مخابراتی در گوام که در آن یک پایگاه نظامی بزرگ آمریکا واقع شده، اعلام کرد.
با این حال بیش از ۱۰ مقام آمریکایی و کارشناسان در دو ماه اخیر در مصاحبههای مختلف اعلام کردند که تلاشهای چین بسیار فراتر از سیستمهای مخابراتی بوده و به قبل از ماه می و دستکم به سال گذشته برمیگردد.
مقامهای آمریکایی پذیرفتهاند که گستره کامل حضور این بدافزار را در شبکههای مختلف در سراسر جهان نمیدانند چرا که عمدتا کدهای آن مخفی هستند.
مقامهای ارشد شورای امنیت ملی آمریکا، پنتاگون، وزارت امنیت داخلی و آژانسهای اطلاعاتی در تلاش هستند گستردگی این مشکل و چگونگی واکنش به آن را بفهمند و در ماههای اخیر نشستهایی در کاخ سفید در این مورد برگزار شده است.
از سوی دیگر، مقامهای دولت بایدن رایزنی با کنگره را نیز در این مورد آغاز کردهاند و نتایج یافتههای خود را به اطلاع برخی فرمانداران ایالتی و شرکتهای خدمات آب و برق رساندهاند.
طبق اطلاعات ایراناینترنشنال، قاسم سلیمانی با تاسیس «لشکر امام حسین» و گنجاندن آن در زیرمجموعه ارتش سوریه، به دنبال تثبیت نفوذ نیروی قدس در ساختار ارتش سوریه بود و به همین دلیل جمهوری اسلامی برای تامین مالی این لشکر، بودجه بخش مهمی از ارتش سوریه را نیز تامین میکند.
طبق این اطلاعات، سفر مشترک بشار اسد، قاسم سلیمانی و محمد جعفر قصیر، ملقب به «حاج فادی»، از نیروهای حزبالله و مسئول انتقال پول ایران به لبنان و سوریه، به تهران در اسفند ۱۳۹۷ برای تامین بودجه «لشکر امام حسین» و بخشی از ارتش سوریه انجام گرفت.
«لشکر امام حسین» موسوم به «حزبالله سوریه»، به عنوان بزرگترین بازوی اجرایی جمهوری اسلامی در خاک سوریه محسوب میشود و بخشی از هزینه ۳۰ میلیارد دلاری حکومت ایران در سوریه به این لشکر اختصاص یافته است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، این لشکر یکی از بزرگترین واحدهای چندملیتی سپاه پاسداران است که قاسم سلیمانی در سال ۱۳۹۵ آن را به نام مبارزه با داعش در سوریه تاسیس کرد و در هفت سال گذشته، به عنوان چتری عمل کرده که همه فعالیتهای مرتبط با جمهوری اسلامی در سوریه تحت لوای آن انجام میشود.
این لشکر که به حزبالله سوریه و حزبالله-۲ نیز شهرت دارد، از نیروهای عمدتا شیعه سوریه، سودان، لشکر فاطمیون افغانستان، زینبیون پاکستان، حشدالشعبی عراق و انصارالله یمن تشکیل شده است.
این گروه که تحت نام مبارزه با داعش تشکیل شد، در عمل در جریان جنگ داخلی سوریه از دولت بشار اسد علیه همه مخالفانش حمایت کرده است. این نیروها پس از سقوط عمارت اسلامی داعش، زیر پوشش نیروی قدس سپاه پاسدران باقی ماندند.
این لشکر علاوه بر دریافت پول از ایران، از پیشرفتهترین تجهیزات نظامی سپاه پاسداران استفاده میکند. جمهوری اسلامی سلاحهای پیشرفته را از طریق پروازهای غیرنظامی به فرودگاه دمشق و از طریق کشتیهای باری به بندر لازقیه به دست این نیروها میفرستد.
حزبالله لبنان، به عنوان مهمترین نیروی شبهنظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی در منطقه، نقشی کلیدی در تشکیل «لشکر امام حسین» در سوریه داشته، تا جایی که کارشناسان امنیتی این لشکر را حزبالله شماره دو یا حزبالله سوریه میدانند.
«لشکر امام حسین» رابط نظامی، عملیاتی و اطلاعاتی بین نیروی قدس سپاه و لشکر ۴ زرهی ارتش سوریه به فرماندهی ماهر اسد، برادر بشار اسد، است. نیروهای این لشکر زیر نظر نیروهای زبده نیروی قدس سپاه و حزبالله لبنان آموزش میبینند.
اگر چه مقر اصلی فعالیتهای این گروه حمص و حلب در غرب سوریه است، اما جغرافیای فعالیت این نیرو در صورت لزوم تمام سوریه را در بر میگیرد.
فرمانده «لشکر امام حسین» ذوالفقار حناوی است. حناوی که اصالتا لبنانی است، پیشتر رییس مهندسی واحد عزیز و فرمانده حزبالله در منطقه حلب بود.
حناوی زمانی که قاسم سلیمانی در سال ۱۳۹۵ برای مدیریت گروه اسلامی نجباء، متشکل از شبهنظامیان شیعی عراقی، به حلب رفته بود، از نزدیک با سلیمانی آشنا شد.
اگرچه «لشکر امام حسین» به سلاحهای راهبردی، از جمله موشکهای زمین به زمین و پهپاد مجهز است، به نظر میرسد از این سلاحهای پیشرفته استفاده نمیکند و ترجیح میدهد این سلاحها را در انبارهای مخفی ذخیره کند.
محل نگهداری این سلاحها در قلب محلههای غیرنظامی یا نزدیک به مراکز حساس حکومتی سوریه است و «لشکر امام حسین» از این مکانها به عنوان سپر استفاده میکند.
در همین حال، هدف اصلی «لشکر امام حسین» حمله به اهداف اسرائیلی و آمریکایی در منطقه است. یکی از آخرین اقدامهای این لشکر حملههای پهپادی و موشکی به پادگان نظامی آمریکا در جنوب غربی تنف در پاییز ۱۴۰۰ بود.
همین لشکر یک سال پیش از کشته شدن قاسم سلیمانی، علیه اهداف اسرائیلی حملههای زمین به زمین انجام داد. ارتش اسرائیل دو حمله پهپادی و موشکی «لشکر امام حسین» را رهگیری کرد.
این لشکر از سال ۲۰۱۸ برای اعمال قدرت علیه اسرائیل در بلندیهای جولان و مناطقی از سوریه مستقر شده بود.
اسفند ماه گذشته، «لشکر امام حسین» با راکت به یک پایگاه آمریکایی در میدان نفتی العمار و یک پایگاه آمریکایی دیگر در میدان نفتی کونیکو در دیرالزور حمله کرد.
اگرچه آمریکا به این حملهها پاسخ داد، اما نامی از «لشکر امام حسین» نبرد و این حملهها را به عنوان کلی «شبهنظامیان مورد حمایت ایران در منطقه» نسبت داد.
در همین حال، «لشکر امام حسین» زیر حملههای مداوم اسرائیل آسیبهای جدی دیده است. در آخرین حمله ارتش اسرائیل به مقر «لشکر امام حسین» در حمص، چهار ساختمان متعلق به این گروه نظامی به شدت آسیب دیدند.
به گفته سازمان ملل، جمهوری اسلامی برای فعالیتهای نظامیاش در سوریه سالانه شش میلیارد دلار هزینه میکند. از سوی دیگر، به گفته رییس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس، حکومت ایران برای این فعالیتها در سوریه در مجموع حدود ۳۰ میلیارد دلار هزینه کرده است.
انتخاب محمدبازوم در مارس سال ۲۰۲۱ به عنوان رییسجمهوری، اولین انتقال صلح آمیز و دموکراتیک در نیجر پس از استقلال این کشور از فرانسه در سال ۱۹۶۰ بود. روز چهارشنبه ۲۶ ژوییه اما این جمهوری نوپا با کودتای اعضای گارد ریاست جمهوری مواجه و رییسجمهوری آن کنار گذاشته شد.
جوزف بورل، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا از کودتاچیان در نیجر خواست هرچه سریع تر رییسجمهوری این کشور را آزاد کنند.
او گفت: «محمد بازوم باید بدون قید و شرط و تاخیر آزاد شود و کودتاچیان مسوول سلامت او هستند.»
طبق آخرین اخبار در حالی که رییسجمهوری مخلوع استعفا نداده است، ژنرال عبدالرحمان تیانی به عنوان رهبر جدید این کشور پس از کودتای نظامی در تلویزیون دولتی ظاهر شد.
با وجود این اقدام، طبق گزارش سیانان، یک مقام وفادار به رییسجمهور بازوم گفت که درگیری بین نیروهای کودتا وجود دارد.
فرانسه نیز اعلام کرد «کودتا نهایی نیست».
مطلب زیر ترجمه یک مقاله از سایت انگلیسی شبکه خبری الجزیره است درباره آخرین شرایط نیجر بعد از کودتای روز چهارشنبه:
با وجود لفاظیهای ضد کودتا، آیا غرب میتواند نیجر را که آخرین پایگاهش در منطقه ساحل است، ترک کند؟
در حالی که جامعه بینالمللی کودتای آشکار در نیجر را محکوم میکند، تحلیلگران میگویند غرب همچنان به حضور در آنجا به عنوان آخرین پایگاهش در منطقه ساحل نیاز دارد.
یک شهروند عادی و پنج کودتا
آفحقد، رانندهای از شمال نیجر، در طول۵۷ سال زندگی خود پنج کودتا را پشت سر گذاشته است.
او که خواسته است از نام مستعار استفاده کند، به الجزیره میگوید: «اولین کودتا، کودتای سرهنگ (سینی) کونتچه، در ۱۵ آوریل ۱۹۷۴ بود. سپس کودتای ابراهیم بره مایناسرا در سال ۱۹۹۶، کودتای دائو دامالا موانکه در سال ۱۹۹۹، کودتای سالوجیبو در سال ۲۰۱۰ و حالا هم که آخرین کودتا به وسیله کسانی که خود را اعضای شورای ملی حفاظت از میهن می نامند، در جریان است.»
آخرین کودتای فهرست آفحقد، روز چهارشنبه انجام شد؛ پس از آن که گارد ریاست جمهوری، کاخ ریاست جمهوری را به محاصره درآورد و خواستار استعفای رییسجمهور محمد بازوم شد.
در اواخر همان شب، پس از ساعت ها گمانه زنی در مورد چگونگی پایان دادن به بن بست، به نظر می رسید کودتاچیان حاکم شوند.
موقعیت غرب در شرایط جدید
سرهنگ آمادو آبدرامانه در پیامی که از تلویزیون دولتی پخش شد، گفت: «ما نیروهای دفاعی و امنیتی، متحد در شورای ملی حفاظت از میهن، تصمیم گرفته ایم به رژیمی که میشناسید پایان دهیم. این تصمیم به دنبال وخامت مستمر وضعیت امنیتی و ضعف اقتصادی و اجتماعی است.»
این وقایع تکاندهنده، یک کشور دیگر از غرب آفریقا را به جمع کشورهای تحت رهبری نظامیان که از اقیانوس اطلس تا صحرای بزرگ آفریقا امتداد یافتهاند، اضافه کرد اما هنوز مشخص نیست شرایط تا چه اندازه ممکن است برای مردم نیجر یا متحدان غربی این کشور تغییر کند.
به گفته تحلیلگران، نیروهای ایالات متحده، فرانسه و سایر نیروهای اروپایی ردپای زیادی در این کشور برای عملیات «ضد شورش» منطقه ای خود دارند.
تحلیلگران می گویند این کشورها علاقهای به از دست دادن موقعیت خود در این منطقه ندارند؛ حتی اگر نیاز به برقراری روابط با این دولت نظامی باشد.
شرایط نیجر قبل از کودتا
هفته گذشته هیچ نشانه ای از کودتا در نیجر وجود نداشت. اولف لیسینگ، رییس برنامه ساحل در بنیاد کنراد آدناور آلمان که به تازگی از سفری به پایتخت بازگشته است، به الجزیره میگوید: «همه مقامات دولتی، دیپلمات ها، همه چیز مثل همیشه بود.»
ریدا لیاموری، کارشناس ارشد اندیشکده مرکز سیاست جنوب جدید مستقر در رباط هم خاطرنشان میکند که اگر میزان نارضایتی موجود را می دید، ممکن بود افراد بیشتری متوجه وقوع کودتا بشوند.
او به الجزیره میگوید: «وضعیت امنیتی در بخش هایی از کشور به آن خوبی نیست که بسیاری از مردم فکر می کردند.»
در جنوب نیجر، در امتداد مرزهای نیجریه و چاد، ارتش در برابر راهزنان مسلح و جنگجویان بوکوحرام قرار دارد که خطرات مرگباری برای نیجریها و همچنین پناهندگانی دارند که آنها به این کشور میفرستند.
در غرب نیجر، گروههای مسلح مرتبط با داعش و القاعده در منطقه مرگبار مرزی مشترک با مالی و بورکینافاسو مستقر هستند. بخشهایی که از درگیری طولانیمدت در این سه کشور رنج میبرند.
بر اساس گزارش ماه ژوئن سال ۲۰۲۲ ائتلاف مردمی برای ساحل (ائتلاف گستردهای از گروههای جامعه مدنی در منطقه)، روزانه به طور متوسط هشت غیرنظامی در این مناطق کشته می شوند.
همین هفته گذشته، زمانی که لیسینگ از شهر نیامی، پایتخت نیجر بازدید می کرد، پایتخت با وانتهای دو کابینه سفید سربازان اروپایی و دیپلمات ها احاطه شده بود.
فرانسویها اخیرا نیروهای منطقه ساحل را به نیجر منتقل کرده بودند؛ مرکز منطقهای جدید برای مبارزه پاریس و سایر کشورهای اروپایی با گروههای مسلح پس از تیرگی روابط با دولت های نظامی در بورکینافاسو و مالی که منجر به خروج این نیروها از این دو کشور شد.
لیسینگ به الجزیره میگوید در حالی که شورشیان نیجر کودتای خود را با استناد به «وضعیت امنیتی وخیم» توجیه می کنند و با وجود تسلیحاتی که از اروپاییها و آمریکاییها در اختیار ارتش قرار می دهند، اکنون خط لوله نیجر ممکن است در خطر باشد.
ایالات متحده، فرانسه و سازمان ملل همگی با صدای بلند کودتای نیجر را محکوم کردهاند و فعالیت بشردوستانه سازمان ملل متحد در این کشور به حالت تعلیق درآمده است.
وزارت امور خارجه آمریکا هم روز چهارشنبه در بیانیهای بازوم را رییسجمهوری نیجر دانست و اعلام کرد: «مشارکت قوی اقتصادی و امنیتی آمریکا با نیجر به تداوم حکومت دموکراتیک و احترام به حاکمیت قانون و حقوق بشر بستگی دارد.»
لیسینگ با اشاره به پایگاه عظیم هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا در شهر شمالی آگادز گفت: «من فکر می کنم آمریکا راهی برای همکاری با آنها خواهد یافت. ایالات متحده در کشورهایی که واقعا دموکراتیک نیستند پایگاههای زیادی دارد.»
برای مشخص شدن نتیجه شرایط باید منتظر ماند
رییسجمهوری محمد بازوم، دموکراسیای را رهبری میکرد که به سختی یک دموکراسی ایدهآل بود. معترضان مخالف به طور معمول به زندان انداخته میشدند و وضعیت اقتصادی ضعیف باعث شده بود کشور پیوسته در پایین ترین سطح شاخص توسعه انسانی سازمان ملل قرار بگیرد.
معترضان طرفدار کودتا در نیامی، پایگاه اپوزیسیون سیاسی، روز پنجشنبه برای ابراز حمایت از کودتا گرد هم آمدند و برخی از آن ها تابلوهایی ضد فرانسوی در دست داشتند. مقر حزب سیاسی بازوم به آتش کشیده شد، زمانی که بازوم از طریق تلفن با مقامات ایالات متحده و سازمان ملل در تماس بود.
در حالی که برخی از مردم نیجر به استقرار نیروهای فرانسوی در این کشور اعتراض دارند و رهبران اپوزیسیون این سوال را مطرح کردهاند که حضور نظامیان خارجی در نیجر به درگیری های محلی دامن میزند، با توجه به سابقه طولانی این کشور به عنوان متحد غرب، مشخص نیست که آیا دولت کودتایی روابط خود را با فرانسه یا ایالات متحده و ارتشهای آنها قطع خواهد کرد یا نه؟
لیاموری میگوید: «اگر خیلی دقیق نگاه کنید، اختلافات زیادی در میان نیروهای امنیتی و به ویژه بین حامیان بازوم و حامیان ريیسجمهوری سابق وجود دارد. بنابراین ممکن است آنها در اتفاقی که اخیرا رخ داده نیز نقش داشته باشند.»
او به الجزیره میگوید: «احتمالا کشورهای غربی منتظر خواهند بود تا ببینند چه اتفاقی میافتد و چه کسی کنترل شرایط را در دست خواهد گرفت -چه رهبران کودتا و چه محمد بازوم با استقرار مجدد به عنوان رییس جمهوری-، تا مشارکت جدیدی در مبارزه با تروریسم رقم بزنند.»
او در ادامه میگوید: «به این ترتیب آنها همچنین میتوانند از افتادن به دامی که در مالی و بورکینافاسو، به ویژه در مالی رخ داد، جلوگیری کنند.»
رد پای واگنر
پس از خروج نیروهای فرانسوی از مالی، دولت در باماکو (پایتخت) برای تامین امنیت به روسیه و مزدوران واگنر روی آورد.

این در حالی است که نیجر در مقابله با گروههای مسلح بهتر از همسایگان خود عمل کرده و مایل است هم با آنها مذاکره کند و هم برای حل مسایل قومی، سیاسی و کاربری زمین که اغلب منجر به خشونت میشوند، تلاش کند.
لیاموری اما میگوید که کودتا نشان میدهد معیار عملکرد بهتر نیجر در برابر این گروهها نسبت به مالی و بورکینافاسو، کافی نیست.
بنا بر گزارش گروه بینالمللی بحران، در حال حاضر در میان سیاستمداران خارجی این نگرانی وجود دارد که وجود یک دولت نظامی در نیجر میتواند اوضاع را بدتر کند در حالی که دولت های دموکراتیک در بورکینافاسو و مالی قادر به متوقف کردن خشونت گروه های مسلح نبودند و هر دو کشور تحت حاکمیت نظامیان شاهد خشونت فزاینده علیه غیرنظامیان از سوی نیروهای دولتی و متحدان آنها و همچنین گروههای جهادی بودهاند.
آفحق راننده اما به اندازه کودتاهای قبلی به این حکومت نظامی نیز اعتماد دارد. او به الجزیره میگوید: «ما فکر نمی کنیم کودتا بتواند کاری انجام دهد.»
او میگوید: «ما به دموکراسی اعتماد داریم هر چند دموکراسی هم کار چندانی انجام نداده است، می بینید؟... ما به رهبران خود اعتماد نداریم. آنها همه رهبران جعلی هستند. آنها همه مثل هم هستند.»