اعتراضات به «بی‌لیاقتی» جمهوری اسلامی در «زمستان سخت»؛ مردم تربت جام تجمع کردند

حسین‌زاده نوشت: «در اتاق خودمان زیاد می‌دیدم که فرد شاید به‌اندازه ۴ ساعت در روز بیدار بود. حتی یک بار دادن قرص‌های گویا اشتباه کار بچه‌های اتاق معترضین را به تشنج کشاند.»

او همچنین با اشاره به وضعیت فاجعه‌بار رسیدگی پزشکی نوشت که زندان‌بان‌ها در مواجهه با حال بد زندانیان برای آنها آرزوی مرگ می‌کردند.

به گفته او، وقتی الهام افکاری، برادر نوید افکاری، در دوران اعتصاب غذا، خون بالا آورده و نگران حالش بودند، زندان‌بان گفته: «بمیره، به درک».

حسین‌زاده با مثالی درباره غذاهای بی‌کیفیت این زندان گفت که در غذای بند «تخم مارمولک» پیدا کردند.

او به وضعیت نامناسب تهویه بند اشاره کرد و همچنین نوشت که چند اتاق بند زنان زندان عادل‌آباد به سالن اعدام چسبیده؛ «یعنی حبسشان با شنیدن مداوم صدای اعدام گره خورده» و چند اتاق بالای زیرزمینی است که احتمال دارد محل شکنجه باشد.

حسین‌زاده نوشته است: «تنفس زندانیان راهروی پایینی و گوش زندانیان راهروی بالایی تحت شکنجه مداوم است.»

این زندانی سیاسی همچنین درباره وضعیت بهداشت زندان نوشت: «ظرف را باید در آبخوری میشستیم که در محیط توالت و حمام است، هیچ سینک ظرفشویی در کار نیست (بجز اتاق نوجوان) همانجا که دست و پا و دماغمان را می‌شستیم و مادران کودکانشان را می‌شستند، ظرف می‌شستیم.»

او ادامه داد: «خود زندانیان سعی کرده بودند تفکیکی بگذارند، که مثلا دو شیر آب برای ظرف و دو شیر آب دیگر برای شستشوی دیگر، تفکیکی که در تراکم جمعیتی بالا اغلب شکست می‌خورد.»

حسین‌زاده درباره حمام کردن در زندان نیز نوشته است: «وقتی دمای آب «استخری» می‌شد، وقت حمام بود. سردمان بود و می‌گفتند به دلیل استفاده زیاد از مخزن آب فرصت نمی‌کند داغ شود!»

این فعال دانشجویی درباره ممنوعیت‌های اعمال شده در زندان نیز نوشته است: «بهایی و سنی را می‌نشاندند پای دعا برای ظهور امام زمان و بهترین بخشش این بود. چادر اجباری بود، بارها در طول هفته می‌گفتند فردا بازدیدکننده داریم، بجای ۷ صبح، ۶ صبح بیدارباش می‌دادند، زندانی‌ها باید سریع آماده می‌شدند: جوراب، آستین بلند، حجاب زیر چادر، چادر. و آماری می‌نشستند. تا می‌آمدند تکان بخورند، داد می‌زدند یاالله یاالله. و این حبس در حبس، این آماری نشستن در اتاق اغلب تا ظهر ادامه داشت و بازدیدکننده‌ای هم در کار نبود.»

او درباره رسیدگی‌های پزشکی نیز نوشت: «رسیدگی پزشکی بند بمعنای دقیق کلمه فاجعه بود. زندانی دیابتی با زخم پایی که هر دم گسترده‌تر می‌شد و پاسخ به او این بود: طبیعی است. بی هیچ تمهیداتی افراد را با اچ آی وی مثبت یا هپاتیت رها می‌کردند، بارها تقاضای تست هپاتیت دادم و وقعی ننهادند.»

این زندانی سیاسی تاکید کرد: «با خساست بهداری مواجه بودیم و گهگاه زندانیان بی دسترسی به مسکن درد می‌کشیدند.»

این اولین بار نیست که زندانیان زن سیاسی وضعیت بند زنان زندان‌های جمهوری اسلامی را توصیف می‌کنند.

پیشتر گروهی سایبری به نام «عدالت علی» ضمن هک دوربین‌های زندان اوین، تصاویری از رفتارخشونت‌آمیز ماموران زندان اوین با زندانیان منتشر کرد.

پس از این اتفاق تعداد بسیاری از زندانیان سیاسی سابق اقدام به انتشار فجایعی کردند که در زندان‌های سراسر ایران رخ داده و می‌دهد.

همچنین سپیده قلیان، فعال مدنی زندانی، در رشته توییتی وضعیت بند زنان زندان بوشهر و نقض شدید حقوق بشر در این زندان را تشریح کرده بود.

او در حساب توییترش نوشت: «زنان زندانی بند نسوان زندان بوشهر، به جرم زن بودن و زندانی بودن تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها و ضدانسانی‌ترین شرایط ممکن نگهداری می‌شوند.»

قلیان در گزارشش با استفاده از اسامی مستعار صحنه‌هایی از شرایطی که زنان زندانی بوشهر در آن زندگی می‌کنند را تشریح کرد.

با وجود هشدارهای بین‌المللی و فعال‌های حقوق بشر، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی گزارش‌ها درباره وضعیت ناگوار زندان‌ها را رد می‌کند.

در نامه سرگشاده نمازی که متن کامل سه صفحه‌ای آن در حساب توئیتر این زندانی سیاسی منتشر شده، آمده است: «تنها چیزی که می‌خواهم این است که در هفت روز آینده یک دقیقه از وقت خود را به وضعیت اسفبار گروگان‌های آمریکایی در ایران اختصاص دهید.»

جمهوری اسلامی به عنوان یک رویه مستمر با زندانی کردن شهروندان خارجی یا دوتابعیتی، از آنان همچون گروگان برای تحقق خواسته‌های خود از کشورهای خارجی استفاده می‌کند.

این شهروند دوتابعیتی افزود: «فقط رییس جمهور آمریکا این قدرت را دارد که ما را به خانه بازگرداند، در صورتی که تصمیم بگیرد این موضوع را بررسی کند».

نامه سرگشاده سیامک نمازی در هفتمین سالگرد آزادی چند آمریکایی از زندان‌های جمهوری اسلامی منتشر شده است.

این زندانی سیاسی نوشته است که هفت سال پیش در چنین روزی باراک اوباما رییس‌جمهور پیشین آمریکا گروگان‌های آمریکایی در ایران را آزاد کرد اما او با وجود این که وعده داده شده بود تا چند هفته دیگر آزاد شود، همچنان زندانی است.

او با تاکید بر «رنج شدید روزانه» خود، افزود که با این وجود «تمام تلاشم را برای مبارزه با این بی‌عدالتی بزرگ به کار می‌گیرم.»

او به اظهارات مکرر مقام‌های آمریکایی در زمینه نجات گروگان‌ها در ایران اشاره کرده و ادامه داده که چنین سخنانی تاکنون برای او حاصلی در پی نداشته است.

سیامک نمازی در مهرماه سال ۱۳۹۴ در جریان سفری به ایران بازداشت شده بود و همچنان در ایران محبوس است. پدر او، باقر نمازی که از مقام‌های سابق یونیسف است، نیز که سال ۹۵ برای پی‌گیری وضعیت فرزندش به ایران رفته بود، بازداشت شد.

این دو شهروند ایرانی-آمریکایی به اتهام جاسوسی و همکاری با دولت آمریکا به ۱۰ سال زندان محکوم شدند، اما آنها و همچنین دولت آمریکا اتهام وارده از سوی جمهوری اسلامی را رد کردند.

پدرش کهیکی از مقامات سابق یونیسف است پس از آزادی ممنوع‌الخروج بود اما چند ماه پیش اجازه یافت ایران را برای ادامه درمان ترک کند.

رابرت مالی نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران در روزهای اخیر نوشت: «امروز پنج سال از بازداشت ناحق مراد طاهباز توسط دولت ایران می‌گذرد. پنج سال زمان زیادی است.»

او افزود: «ما هیچ اولویتی بالاتر از این نداریم که مطمئن شویم مراد و سایر شهروندان آمریکا، عماد شرقی و سیامک نمازی که به ناحق بازداشت شده‌اند، به خانه برگردند و به عزیزانشان بپیوندند.»

اعتصاب غذای سیامک نمازی چند روز پس از اعدام علیرضا اکبری دوتابعیتی متهم به جاسوسی صورت می‌گیرد.

اعدام اکبری موجی از محکومیت‌های بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی را به راه انداخت.

حسین رهبان، محمدرضا عربلو، محسن رفیعی میاندشتی، فرهاد فشایی و علی فیضی‌پور اعضای اصلی تیم ترور واحد ۴۰۰ نیروی قدس سپاه پاسداران هستند که در ترور نافرجام ایتسیک موشه، تاجر و رییس اتاق بازرگانی مشترک اسراییل و گرجستان مشارکت داشتند.

۲۴ آبان ماه، پلیس گرجستان از خنثی شدن نقشه ترور شهروند اسراییلی در خاک این کشور خنثی خبر داد. موشه، پیشتر، یکی از اعضای ارشد نمایندگی آژانس یهود در روسیه بود و خانه اسراییل را هم تاسیس کرد که به دنبال بهبود تصویر اسراییل در اروپای شرقی است.

نیروی قدس سپاه این عملیات را در چند کشور طراحی کرد و مدیریت کرد اما مسئولیت جمع آوری اطلاعات به یک تیم پاکستانی وابسته به القاعده سپرده شد که با همین هدف به تفلیس سفر کردند.

عملیات زمانی لو رفت که نیروهای امنیتی گرجستان متوجه رفتار مشکوک یکی از اعضای تیم پاکستانی شدند. گرجستان می‌گوید دو شهروند ایرانی-گرجستانی هم که مسئول تامین اسلحه برای ترور بودند دستگیر شده‌اند. آن‌ها با یک قاچاقچی اسلحه در ترکیه همکاری می‌کردند.

محسن رفیعی میاندشتی یکی از دستگیرشدگان است که براساس اطلاعاتی که گروه هکری بک‌دور در اختیار ما قرار داده، ۳۷ ساله و ساکن کوچه هنر در میاندشت شهر اصفهان است.

همکار او فرهاد فشایی است که همراه با یک شهروند گرجستانی بازداشت شده و تحت بازجویی است.

اما فرماندهی این عملیات در گرجستان را حسین رهبان برعهده داشت. او ۴۵ ساله، متولد بندرگز و ساکن بلوار جلیل سیدعلی در محله تهرانپارس تهران است.

حسین رهبان در سال‌های گذشته کمتر از ایران خارج شده و تنها چند بار به عراق سفر کرده. اما رییس این عملیات علی فیضی‌پور، ۴۰ ساله و ساکن خیابان محتشم در محله بهداری ارومیه است.

محمدرضا عربلو هم دیگر این عضو این گروه بود که مستقیما بر کار فشایی، میاندشتی، امیرخان و شهروند گرجستانی نظارت داشت.

عربلو، ۵۹ ساله و اهل هیدج در زنجان است که در کوچه رازی این شهر کوچک سکونت دارد.

حسین رهبان به عنوان فرمانده عملیات ترور بازرگان اسراییلی در گرجستان، دستور عملیات را از سردار حامد عبدالهی، مسوول واحد ۴۰۰ نیروی قدس سپاه گرفت‌. او یکی از چهره‌های تحت تعقیب بین‌المللی است. پس از افشای طرح ترور عادل الجبیر، سفیر وقت عربستان سعودی در آمریکا در سال ۹۰ به دست نیروی قدس آمریکا عبداللهی را تحریم کرد.

حامد عبداللهی، قبلا فرمانده سپاه زاهدان بود و در دوره‌ای معاون قاسم سلیمانی، در فرماندهی لشکر ۴۱ ثارلله کرمان بود. او در یک دوره رییس اداره اطلاعات نیروی قدس بود و پس از آن فرماندهی عملیات واحد ۴۰۰ نیروی قدس سپاه را برعهده گرفت. همراه با یک چهره مرموز اطلاعاتی دیگر به نام مجید علوی، مدیرکل کشورهای عربی معاونت خارجی وزارت اطلاعات در دوره فلاحیان که مدتی هم برای عملیات های برون‌مرزی در خارج از کشور بود و آخرین بار از سودان اخراج شد.

سال ۸۸، پس از برکناری محسنی اژه‌ای، محمود احمدی‌نژاد، مجید علوی را قائم مقام وزارت اطلاعات کرد.

اعضای واحد ۴۰۰ نیروی قدس سپاه پاسداران، از همرزمان سابق قاسم سلیمانی در لشکر ۴۱ ثارالله کرمان بودند که بعدا تحت عنوان بچه‌های حاج قاسم دور هم جمع می‌شدند.

اولین عملیات برون‌مرزی واحد ۴۰۰ نیروی قدس که اطلاعاتش در دسترس است، در کراچی پاکستان اتفاق افتاد. وقتی یازده سال پیش حسن القحطانی، دیپلمات سعودی در این شهر با شلیک گلوله کشته شد. چندی بعد مقام‌های اطلاعاتی منطقه، براساس پیام‌های ردوبدل شده بین سفارت جمهوری اسلامی در اسلام آباد و فرد مظنون متوجه شدند که او از طریق سپاه محمد رسول‌‌الله به واحد ۴۰۰ نیروی قدس مرتبط است.

۹ سال پیش، دو شهروند ایرانی با ۱۵ کیلوگرم مواد منفجره در کنیا دستگیر شدند. آن‌ها که می‌خواستند به اهداف اسراییل، بریتانیا، آمریکا و عربستان سعودی در کانادا حمله کنند. دادگاه احمد ابوالفتحی محمد و منصور موسوی را به حبس ابد محکوم کرد.

عملیات در قبرس، ترکیه و چند کشور اروپایی دیگر، نشان می‌دهد که آن‌ها خاک اروپا را هم برای عملیات‌های تروریستی انتخاب کرده‌اند... با این حال کشورهای اروپایی در این سال‌ها فعالیت‌های تروریستی سپاه را با دیده اغماض نگریسته‌اند.

حالا به نظر می‌رسد با توجه به خیزش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی و خواست عمومی برای مقابله با خطر جمهوری اسلامی، کشورهای اروپایی این‌بار درباره برخورد با سپاه پاسداران جدی‌تر از گذشته هستند.

از ابتدای خیزش انقلابی مردم گزارش‌های متعددی درباره حمله ماموران امنیتی به مدارس منتشر شده که درنتیجه آن دانش‌آموزان معترض مورد ضرب و جرح قرار گفته و حتی کشته یا زخمی شده‌اند.

یکی از قربانیان حمله به محیط‌های آموزشی هستی حسین‌پناهی است که به گفته شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، پزشکان از به هوش آمدن ⁩او ناامید شده‌اند و به خانواده این دانش‌آموز ۱۶ ساله‌، که پس از آسیب دیدن به دست ماموران جمهوری اسلامی در بیمارستان کوثر سنندج در کما به سر می‌برد، توصیه کرده‌اند وی را به منزل ببرند.

همچنین ویدیوهای منتشر شده در فضای مجازی نشان می‌دهد حکومت در پاره‌ای از موارد از محیط‌های آموزشی کودکان و نوجوانان برای اسکان جهت سرکوب معترضان استفاده کرده‌ است.

این در حالی است که مجید میراحمدی، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور در اواسط مهرماه گفت:‌ «هیچ نیروی لباس شخص درون مدارس وجود ندارد و هیچ دانشجویی توسط لباس شخصی دستگیر نشده است و هیچ نیروی لباس شخصی نیز به داخل دانشگاه ورود نداشته است.»

با این وجود شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از «حضور مداوم لباس شخصی‌ها، از نهادهای مختلف و به ظاهر فرهنگی در مدارس به عنوان مبلغ، به قصد توجیه اقدامات حکومتی برای دانش‌آموزان» خبر داد و افزود «ورود و حضور نیروهای امنیتی و نظامی به مدارس، تحت هر عنوان، اقدامی غیرقانونی است و تجاوز به حریم مراکز آموزشی محسوب می‌شود».

به گفته پلیس، این مرد روز شنبه به ظن یک جنایت تروریستی دستگیر و سپس به قید وثیقه آزاد شد. ریچارد اسمیت، رییس فرماندهی مبارزه با تروریسم پلیس لندن گفت که با وجود این بازداشت، به نظر نمی رسد هیچ‌گونه تهدید مستقیمی برای مردم وجود داشته باشد.
نیروهای بریتانیایی در نشانی مرتبط با این فرد حضور یافتند و سپس او را به یک کلانتری در شمال غرب کشور منتقل کردند و پس از انجام تحقیقات تا ماه آوریل او را آزاد کردند.

در بیانیه‌ای که روز یکشنبه منتشر شد، پلیس مبارزه با تروریسم گفت که کشف اورانیوم درون بسته‌ای در فرودگاه هیترو در ٢٩ دسامبر «به وضوح نگران کننده» است، اما هیچ ماده‌ای در خانه فرد دستگیر شده پیدا نشده است که بتواند تهدیدی برای مردم محسوب شود.

در این بیانیه آمده: «اولویت ما از زمان شروع تحقیقات ما این بوده است که اطمینان حاصل کنیم هیچ تهدید مستقیمی برای مردم وجود ندارد. به این منظور، ما در حال پیگیری هر سرنخ احتمالی در تحقیقات هستیم که منجر شد این بازداشت را انجام دهیم.»

پلیس لندن روز چهارشنبه ٢١ دی‌ماه اعلام کرد پس از کشف یک بسته حاوی اورانیوم که در ۲۹ دسامبر از بار یک هواپیمای تجاری در فرودگاه هیترو لندن پیدا کرده، به تحقیقات در این مورد ادامه می‌دهد. بر اساس گزارش‌ها، این بسته از پاکستان با یک پرواز عمانی برای یک کسب‌وکار ایرانی در بریتانیا ارسال شده است.

نیروهای امنیتی بریتانیا تحت عنوان عملیات ضد تروریستی در حال تحقیق درباره این بسته حاوی اورانیوم هستند.

نشریه دیلی میرور به نقل از یک مقام اطلاعاتی پیشین غربی گزارش داد کشف این بسته حاوی اورانیوم می‌تواند به تلاش رژیم ایران در ایجاد هراس میان ایرانیان خارج از کشور مرتبط باشد.

این مقام پیشین غربی گفت: «در کنار سایر احتمال‌ها، جمهوری اسلامی ممکن است در حال سنجیدن نقاط ضعف سیستم امنیتی بریتانیا باشد تا در یک عملیات مهم‌تر از این ضعف‌ها استفاده کند.»