روش‌های خلاق اعتراض به جمهوری اسلامی؛ تجمع هنرمندان در بروکسل، دویدن در ملبورن و لس‌آنجلس

گروهی از جوانان محلات شهرهای مختلف از جمله بندرعباس، میناب، قشم،‌ اراک،‌ مشهد، دزفول، شیراز،‌ اصفهان، تهران،‌ البرز و زاگرس در بیانیه‌ای مشترک فراخوان پیوستن به اعتصاب و اعتراضات سراسری ۱۴ تا ۱۶ آذر صادر کردند.

جوانان محلات تبریز، اردبیل، کرج، ایلام،‌ یاسوج، رشت و یزد نیز برای اعتصابات و اعتراضات سراسری ۱۴ تا ۱۶ آذر فراخوان دادند.

جوانان محلات همدان در فراخوان خود نوشتند: «۱۴، ۱۵، و ۱۶ آذر متحد در کنار هم برای طلوع آزادی برای خون‌های ریخته‌شده» به اعتصابات و اعتراضات سراسری خواهند پیوست.»

در همین حال، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان ایران با صدور بیانیه‌ای از اعتراضات و اعتصابات سراسری روزهای ۱۴ تا ۱۶ آذر حمایت کرد. این تشکل در بیانیه خود از فرهنگیان و معلمان خواست در این اعتراضات حامی و در کنار دانش‌آموزان و دانشجویان باشند.

مرکز همکاری احزاب کردستان ایران نیز در فراخوانی خواستار پیوستن مردم کردستان به اعتراضات سراسری در روز دانشجو شد و تاکید کرد مناطق کردنشین ایران «باید بیش از گذشتە با برنامە و نظم و تاکتیک منحصر بە خود در این خیزش شرکت نماید.»

ابی،‌ خواننده پاپ، نیز‌ در پستی اینستاگرامی برای پیوستن مردم به اعتصابات و اعتراضات سراسری ۱۴ تا ۱۶ آذرماه فراخوان داد و با اشاره به کشتار جوانان و کودکان نوشت: «نذر و بخشش فقط برای مراسم مذهبی نیست، در چنین روزهایی می‌توان پشتیبان اعتصاب‌کنندگان بود.»

همزمان با اختلال در اینترنت، موج دیوار‌نویسی‌ها برای دعوت به خیزش نیمه آذر در شهرهای مختلف ایران در حال گسترش است. در یکی از این دیوار‌نویسی‌ها نوشته شده نتیجه مقاومت آزادی و نتیجه تسلیم تبدیل شدن به کره شمالی است.

معترضان انقلابی همچنین برای پخش اعلامیه و فراخوان خیزش نیمه آذر به خیابان‌ها رفتند. ویدیوی فرستاده‌شده در روز شنبه ۱۲ آذر به ایران اینترنشنال نشان می‌دهد زنان معترض شامگاه چهارشنبه نهم آذر در تهران، تراکت‌های فراخوان «اعتصاب، اعتراض، انقلاب» روزهای ۱۴ تا ۱۶ آذر را پخش می‌کردند.

ویدیوهای ارسال‌شده به ایران اینترنشنال همچنین نشان می‌دهد بنری برای فراخوان اعتراضات سراسری ۱۴ تا ۱۶ آذر در تهران روی پل اتوبان همت بعد از یادگار نصب شده است.

یکی از مخاطبان ایران اینترنشنال نیز در ویدیویی اختصاصی، گزارشی از فراخوان اعتراضات ۱۴ تا ۱۶ آذر در شهرک ولیعصر اصفهان ارسال کرده و گفته است: «بر در منازل همه خانه‌های شهرک این فراخوان چسبیده شده است.»

این فراخوان‌ها در حالی ادامه دارد که خیابان‌های تهران و سایر شهرهای ایران شنبه نیز صحنه اعتراضات گسترده مردمی بود.

طبق ویدیوهای رسیده به ایران اینترنشنال، مردم تهران در محله‌های اکباتان، بلوار فردوس، ستارخان و هفت حوض با روشن کردن آتش به خیابان‌ها آمده و علیه جمهوری اسلامی و شخص علی خامنه‌ای شعار دادند.

همچنین موج گسترده شعارنویسی خیابانی و شعاردهی شبانه مردم از پنجره و بام خانه‌ها در محلات مختلف تهران و شهرهای ایران نیز ادامه داشت.

ویدیوی رسیده به ایران اینتنشنال نشان می‌دهد روز شنبه ۱۲ آذرماه شماری از شهروندان تهران در یکی از خطوط مترو شعارهای اعتراضی از جمله «مرگ بر حکومت بچه‌کش»‌ می‌دهند.

ویدیوی دیگر رسیده به ایران اینترنشنال نشان می‌دهد که یکی از شهروندان کاشان به دختران و زنان شجاعی که بدون احجاب اجباری در خیابان تردد می‌کنند، شاخه‌ای گل هدیه می‌دهد.

در حالی که گسترش ابعاد خیزش انقلابی ایرانیان ادامه دارد، خبرها از ادامه ریزش در بدنه جمهوری اسلامی و افزایش فشارها بر مقامات حکومت حکایت دارد.

بخشی از اسناد لو رفته از خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران،‌ نشان می‌دهد ۱۱۵ تن از نظامیان جمهوری اسلامی به دلیل همراهی با خیزش انقلابی بازداشت شده‌اند.

همچنین بر اساس این اسناد یک درصد از کل بازداشت‌شدگان اعتراضات،‌ نظامیان حکومت هستند.

از سوی دیگر، غلامرضا منتظری و رمضانعلی سنگدوینی، نمایندگان گرگان و آق‌قلا،‌ در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا اعلام کردند دفاتر آن‌ها اخیرا هدف پرتاب کوکتل‌مولوتف قرار گرفت و به آتش کشیده شد.

با ادامه خستگی و ریزش نیروهای سرکوب، حسین رحیمی،‌ فرمانده انتظامی تهران، خواستار حمایت مادی از ماموران امنیتی شد و گفت مسئولان «از غافله جا نمانند»‌ و با تصویب قوانین حمایتی در زمینه معیشتی از ماموران «بیش از گذشته» حمایت کنند.

در فایل‌های هک‌شده خبرگزاری فارس که از سوی گروه بلک‌ریوارد افشا شده، متن کامل سخنان ماه گذشته بهادر امینیان، سفیر جمهوری اسلامی در کابل، در جمعی در تهران نشر شده است.

سفارت جمهوری اسلامی در کابل اظهارات مطرح شده از سوی سفیر را تکذیب و آن را حلقه‌ای از زنجیره توطئه، برای ایجاد بحران در منطقه توصیف کرده است.

در این سخنان افشا شده از امینیان، اپ پس از توضیحاتی درباره ماهیت و عملکرد گروه طالبان و مشکلاتی که جمهوری اسلامی،‌ علی‌رغم همکاری با طالبان،‌ با این گروه دارد، گفته است: «ما هیچ راهی نداریم مگر این که در کنار طالبان بایستیم و از آنها استفاده کنیم.»

او سپس طالبان را با لشکر مغول‌ مقایسه می‌کند و می‌گوید: «ما تجربه تاریخی داریم که مغول‌ها به کشور ما آمدند اما فرهنگ و تمدن ما آنقدر غنی بود که از مغول‌ها استفاده کردیم. آن‌ها را مسلمان و شیعه کردیم. مروج زبان فارسی کردیم. الان هم اگر بتوانیم از این کارها کنیم، فرصت آن فراهم است. کنار آن‌ها بایستیم و تمام نقاط منفی آن‌ها را کنترل کنیم. این کار را می‌توانیم انجام دهیم.»

سفیر ایران در کابل در این سخنرانی می‌گوید که سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) از گروه طالبان حمایت می‌کند. او بدون اشاره به جزییات،‌ می‌گوید «حمایت موساد از طالبان حداقل یک زخم بزرگی بین ما و طالبان ایجاد کرده است.»

او معتقد است که طالبان با وجود اینکه دو دهه با امریکا جنگیده‌، اما ضدامریکایی نیست و اگر جمهوری اسلامی دیر بجنبد «آمریکایی‌ها به راحتی می‌توانند آن‌ها را مصادره کنند». به باور این دیپلمات ارشد ایرانی، امریکای‌ها با وجود خروج از افغانستان اکنون «افغانستان را به گروگان گرفته‌اند».

«طالبان جریان ضد فارسی است»

سفیر جمهوری اسلامی ایران در این سخنرانی، گروه طالبان را یک جریان ضد فارسی معرفی می‌کند. او در توضیح علت این برداشت می‌گوید «چون (طالب) پشتون است و فارسی بلد نیست... قبلا زبان رسمی آن‌ها فارسی بود ولی الان به تدریج فارسی را کنار می‌گذارند».

او می‌گوید که «طالبان برای زبان فارسی، یک مصیبت غیرقابل جبران است» و تاکید می‌کند که جمهوری اسلامی می‌تواند و باید این مشکل را حل کند.

طالبان «فاجعه و باعث شرمساری است»

بهادر امینیان معتقد است که گروه طالبان یک فاجعه و باعث شرمساری افغانستان و مسلمانان است.

او می‌گوید: «طالبان برای شیعیان افغانستان فاجعه اندوه‌بار بوده است. برای زنان یک کابوسی دامنه‌دار است. (آن‌ها) اصلاً زنان انسان نمی‌دانند... طالبان برای زبان فارسی مصیبت غیرقابل جبران است. طالبان برای جوانان ناامیدی مطلق است. برای فرهنگ و تمدنی ایرانی خانمان برانداز است. برای اقوام افغانستانی به ویژه تاجیک و ازبک فلاکتی ادامه دار است. برای اسلام و مسلمانان می تواند یک شرم باشد، باعث سرشکستگی باشد؛ برای پاکستان عموما یک فاجعه و (باعث) تجزیه است. برای آمریکا میراثی شرمسارانه است. یعنی طالبان یک موجود غیرقابل تحمل است. برای اقتصاد ایران رکود کسادی است».

اندکی از شیعیان افغانستان پیرو خامنه‌ای‌اند

آقای امینیان همچین به مشکلات شیعیان در افغانستان اشاره می‌کند و می‌گوید اقلیت شیعه افغانستان «علیرغم هزینه‌های سنگین ایران فروپاشیده شده‌اند». او آنچه را پراکندگی و بی‌سر و سامانی شیعیان افغاستان خوانده، نتیجه عمکلرد ضعیف جمهوری اسلامی می‌داند.

سفیر جمهوری اسلامی نگران است که علی خامنه‌ای (مرجع تقلیدی جمهوری اسلامی) کمترین پیرو را در افغانستان دارد و «اکثر شیعیان افغانستان مقلد آیت‌الله سیستانی، فیاض و شیرازی هستند».

سفیر جمهوری اسلامی در کابل، به کمک‌های گسترده‌ این رژیم به شیعیان کشورهای مختلف و تاثیر آن بر وضع شیعیان اشاره می‌کند و می گوید: «ما شیعیان زیادی در لبنان، در یمن، در عراق داریم، همه آن‌ها الان (با کمک جمهوری اسلامی) یک عزت و شکوهی گرفته‌اند و سازماندهی شدند. اما متاسفانه در افغانستان با این که ما بیشترین امکانات و بیشترین فرصت‌ها را نسبت به شیعیان داریم، این اتفاق نیفتاده است.»

کانال سلیمانی برای رابطه با طالبان

بهادر امینیان در بخش دیگری از سخنرانی خود که متن کامل آن در فایل‌های هک شده خبرگزاری فارس نشر شده، به نقش قاسم سلیمانی، فرمانده کشته شده سپاه قدس برای برقراری رابطه جمهوری اسلامی و گروه طالبان اشاره می‌کند.

او می گوید که با وجود سیاست جمهوری اسلامی در حمایت از دولت پیشین افغانستان «حاج قاسم (سلیمانی)‌ کانالی را برای ما باز کرد و امروز ما واقعا با فرصت استثنایی روبرو هستیم. اگر این (کانال) نبود، فاجعه بود».

«اگر حرف بزنم طالبان من را راه نمی‌دهند»

سفیر جمهوری اسلامی ایران در کابل او به عنوان نماینده وزارت خارجه، اجازه ندارد هر حرفی را در رسانه‌ها بیان کند و برای برخی مسائل، با کاظمی قمی،‌ نماینده ویژه رئیس‌جمهور ایران در امور افغانستان، تقسیم کار کرده است.

او می‌گوید «اصلا اگر برخی حرف‌ها را من بزنم طالبان من را به افغانستان راه نمی‌دهد. بنابراین از من نخواهید». آقای امینیان اضافه می‌کند: «حرف‌هایی که من در مورد طالبان زدم اگر یکی از آن‌ها به افغانستان درز پیدا کند، من چطوری باید به افغانستان برگردم؟»

او همچنین نگران است که اگر در باره برخی مسائل افغانستان اظهار نظر کند، به کاظمی قمی بربخورد و دخالت در حوزه کاری او محسوب شود.

«پنجشیر بدون شلیک یک گلوله تسلیم شد»

سفیر جمهوری اسلامی در توجیه عملی نبودن اقدام نظامی علیه طالبان، حتی مقاومت پنجشیر را هم انکار می‌کند و ادعا می‌کند که ولایت پنجشیر بدون شکلیک یک گلوله تسلیم شد. این درحالی است که طالبان چند هفته در پنجشیر با نیروهای مقاومت درگیر بودند مقاومت هنوز در پنجشیر و برخی نقاط دیگر از جمله اندراب بغلان ادامه دارد.

بهادر امینیان می‌گوید: «جریان‌های مقاومت با طالبان نجنگیدند. پنجشیر بدون شلیک یک گلوله تسلیم شد. احمد مسعود دوست من است. من با ایشان به پنجشیر رفته بودم؛ آن‌ها اصلاً اهل جنگیدن نبودند. پس ببینید ما که نمی‌توانیم با این‌ها (طالبان) بجنگیم، این‌ها بیخ گوش ما هستند، ما هیچ راهی نداریم».

«هبت‌الله گفت یک قطره آب به ایران نمی‌دهیم»

بخش دیگری از سخنان بهادر امینیان، سفیر ایران در کابل،‌ به مشکل آب میان کشورش و افغانستان اختصاص دارد.

او می‌گوید در جریان سفر وزیر نیروی ایران به کابل، ملا برادر،‌ معاون رئیس‌الوزرای طالبان گفته است که «امیرالمومنین گفته ما نباید یک قطره آب هم (به ایران) بدهیم».

سفیر ایران می‌گوید حتی اگر طالبان آب را از سد کمال خان آزاد کنند، تمام راه تا ایران،‌ کویرِ تفیده و تشنه است و آبی به ایران نمی‌رسد.

نگاه «نژادپرستانه» ایرانی‌ها به افغانستان

بهادر امینیان در جمعی که خبرگزاری فارس آن‌ها را «اصحاب رسانه» خوانده، از نگاه نژادپرستانه ایرانی‌ها به مردم افغانستان می‌گوید.

سفیر جمهوری اسلامی در کابل می‌گوید: «اصولاً نگاه ما ایرانی ها، نگاه نژادپرستانه و تحقیرآمیز نسبت به افغانستان است. وقتی بحث افغانستان به میان می‌آید از لفظ افغانی که لفظ تحقیرآمیز است، استفاده می‌کنیم. ما همه چیز را از دست داده‌ایم و این در سیاستگذاری‌های ما هم وجود دارد.»

به باور این دیپلمات ایرانی، اگر یک کارتن‌خواب (بی‌خانمان) اروپایی به ایران برود، مردم و مسئولان می‌خواهند با او عکس بگیرند،‌ اما همین مردم و مسئولان،‌ با مهمانی که از شرق می‌آید، نگاه تحقیرآمیز دارند و خود را بالاتر می‌بینند.

عفو بین‌الملل با اشاره به این که تاکنون دست‌کم شش فرد بازداشت شده در جریان اعتراضات ایران در محاکماتی ساختگی به اعدام محکوم شده‌اند، یادآور شد مقام‌های جمهوری اسلامی از مجازات مرگ (اعدام) به‌ عنوان ابزاری برای «سرکوب سیاسی به‌ منظور ایجاد ترس در بین مردم و پایان دادن به قیام مردمی» استفاده می‌کنند.

این سازمان اعلام کرد که تاکنون برای سهند نورمحمدزاده، ماهان صدارت‌مدنی، منوچهر مهمان‌نواز، محمد بروقانی، محمد قبادلو، ابوالفضل مهری حسین‌حاجیلو، محسن رضازاده قراقلو، سامان (یاسین) سیدی و سعید شیرازی احکام بدوی اعدام صادر شده است.

عفو بین‌الملل با تاکید بر این که این احکام قابل تجدیدنظر خواهی هستند، با صدور فراخوانی همگانی از همه افراد در سراسر جهان خواست تا به سفارت‌ جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه اروپا واقع در بروکسل نامه بنویسند و خواستار حذف حکم اعدام افراد شوند.

بیانیه این سازمان همچنین از ۱۵ نفر دیگر نام برده است که به اتهام «محاربه» در دادگاه انقلاب کرج در استان البرز محاکمه شدند.

این افراد شامل زوجی به‌ نام فرزانه و حمید قره‌حسنلو و سه نوجوان پسر ۱۷ ساله به نام‌های امین‌محمد (مهدی) شکراللهی، امیرمحمد (مهدی) جعفری و آرین فرزام‌نیا می‌شوند.

این سازمان یادآوری کرد که این سه کودک بر خلاف کنوانسیون حقوق کودک که ایران آن را پذیرفته، در دادگاه‌های بزرگسالان محاکمه می‌شوند.

سایر متهمان این پرونده محمدمهدی کرمی، سیدمحمد حسینی، رضا آریا، مهدی محمدی، شایان چارانی، محمدامین اخلاقی، رضا شاکر زواردهی، جواد زرگران، بهراد علی‌کناری و علی معظمی‌ گودرزی هستند.

عفو بین‌الملل یادآور شد مقام‌های جمهوری اسلامی همچنین به دنبال صدور مجازات اعدام برای اکبر غفاری و مجیدرضا رهنورد هستند که به ترتیب در استان‌های تهران و خراسان رضوی در حال محاکمه‌اند و توماج صالحی، خواننده رپ و ابراهیم ریگی، از شهروندان بلوچ نیز در خطر مواجهه با حکم اعدام قرار دارند.

این سازمان در ادامه به شکنجه متهمان و استفاده از اعترافات اجباری تحت شکنجه به‌ عنوان مدرک اشاره و تاکید کرد که بسیاری از بازداشت‌شدگان از حق دسترسی به وکیل انتخابی و محاکمه عادلانه محروم‌ بوده و هستند.

عفو بین‌الملل در فراخوان خود از همگان خواست تا ضمن تاکید بر ضرورت آزادی و لغو فوری احکام اعدام، از غلامحسین محسنی‌ اژه‌ای، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی بخواهند مانع صدور احکام بیشتر برای شهروندان شود و استانداردهای بین‌المللی قضایی را در منع حکم اعدام و مقررات مربوط به کودکان بر دادگاه‌ها اعمال کند.

این بیانیه همچنین خواست تا به بازرسان مستقل سفارت‌خانه‌های خارجی اجازه داده شود تا در دادگاه‌های مربوط به محاکمه بازداشت‌شدگان اعتراضات حضور پیدا کنند.

وب‌سایت خبری «ان‌بی‌سی» با انتشار گزارش مفصلی در رابطه با همکاری تیاندی با نهادهای حکومتی در کشور، از اقدامات سناتورهای ایالات متحده برای بررسی نقض تحریم‌های آمریکا خبر داده است.

شرکت اینتل آمریکا که یکی از بزرگ‌ترین سازندگان پردازنده‌های الکترونیکی در جهان به شمار می‌رود، تامین‌کننده پردازنده‌های دوربین‌های ساخت تیاندی است.

تیاندی یکی از چهار تامین‌کننده بزرگ دوربین‌های نظارت جمعی در چین به حساب می‌آید.

اطلاعات منتشر شده درباره این شرکت از نقش داشتن ابزارهای ساخت این مجموعه در شناسایی چهره اویغورها و سایر گروه‌های قومی در این کشور خبر می‌دهد.

حالا فعالیت‌های تیاندی، هم در چین و هم در ایران زیر ذره‌بین سیاستمداران واشینگتن قرار گرفته است.

روز چهارشنبه گذشته، سناتور مارکو روبیو، نماینده جمهوری‌خواه فلوریدا، در نامه‌ای خطاب به دولت جو بایدن، درباره همکاری تجاری این شرکت با حکومت ایران و استفاده از محصولات آن علیه معترضان صلح‌طلب ایرانی اظهار نگرانی کرد.

او از وزارت‌خانه‌های کشور، خزانه‌داری و تجارت خواست تا احتمال نقض تحریم‌های حقوق بشری ایالات متحده در این زمینه را مورد بررسی قرار دهند.

تیاندی و نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل به درخواست‌های شبکه ان‌بی‌سی برای پاسخگویی درباره این موضوع، جواب نداده‌اند.

یکی از سخنگویان سفارت چین در واشینگتن در این رابطه گفت این سفارت به نمایندگی از شرکت‌های خصوصی اظهار نظر نمی‌کند.

او اما به تصویر کشیدن فن‌آوری چین به عنوان یک تهدید امنیتی را «بی‌معنی» دانست.

یک شرکت تحقیقاتی حوزه امنیت در ایالات متحده حدود یک سال پیش گزارشی درباره همکاری تیاندی با جمهوری اسلامی ایران منتشر کرده بود.

در این گزارش، به عقد یک قرارداد پنج ساله بین این شرکت و نهادهای حکومتی اشاره شده بود.

یک عضو بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها درباره شرکت تیاندی گفته است: «تیاندی خطرناک‌ترین شرکت چینی است که خیلی‌ها نامش را هم نشنیده‌اند.»

این بنیاد همچنین با انتشار گزارشی از دولت بایدن خواست تا نسبت به احتمال نقض قوانین حقوق بشری از سوی تیاندی، چه در کشور چین و چه در ایران، تحقیق کند.

هنوز مشخص نیست مقام‌های جمهوری اسلامی دقیقا از کدام یک از تجهیزات و خدمات تیاندی در داخل کشور استفاده می‌کنند اما کارشناسان عقیده دارند تهران به دنبال پیروی از مدل پکن برای استفاده از فن‌آوری به منظور کنترل و سرکوب مخالفان است.

ایالات متحده پیش از این تحریم‌های متعددی را علیه شرکت‌های فن‌آوری‌محور چینی اعمال کرده است که به صادرات تجهیزات به ایران پرداخته‌اند. هوآوی، غول چینی دنیای مخابرات، از جمله همین شرکت‌ها است که به دلیل نقش داشتن در تامین ابزارهای نظارتی برای جمهوری اسلامی، تحت تحریم آمریکا قرار گرفته است.

هفته گذشته دولت بایدن فروش و واردات تجهیزات جدید نظارتی از چند شرکت چینی را ممنوع اعلام کرد اما نام تیاندی در این فهرست نیست.

پیش از این که اخبار مربوط به قرارداد این شرکت با حکومت ایران منتشر شود، وب‌سایت رسمی تیاندی به زبان فارسی که با دامنه دات‌آی‌آر در دسترس است، فهرست نام استان‌ها و نهادهای عمومی تحت قرارداد این شرکت را منتشر کرده بود.

در این فهرست نام سازمان‌های دولتی و خصوصی مختلفی دیده می‌شد؛ از فرماندهی انتظامی گرفته تا بیمارستان‌ها، دادگستری و شرکت‌های سهامی عام و خاص.

حالا اما این صفحه از این وب‌سایت حذف شده است.

تیاندی یکی از برزگ‌ترین تولیدکنندگان دوربین‌های مدار بسته و تجهیزات نظارتی در چین و همین‌طور جهان به حساب می‌آید.

درآمد این شرکت خصوصی در سال ۲۰۲۱ بیش از ۸۰۰ میلیون دلار تخمین زده شده است.

این شرکت می‌گوید در بیش از ۶۰ کشور جهان شعبه دارد.

اطلاعات موجود در وب‌سایت تیاندی نشان می‌دهد شرکت اینتل در سال ۲۰۱۸ به این مجموعه جایزه «شریک استراتژیک صنعت امنیت» اهدا کرده است.

داده‌های موجود در این وب‌سایت همچنین به همکاری تیاندی با پلیس و سازمان قضایی چین اشاره دارد.

طبق این داده‌ها، چین از «راهکار بازجویی»، «میز هوشمند بازجویی» و «صندلی مخصوص بازجویی تیاندی» استفاده می‌کند تا به اذعان مدیران این شرکت، «کارایی بازجویی» را افزایش دهد.

جمهوری اسلامی و دولت چین در فروردین ۱۴۰۰ قرارداد همکاری مشترک ۲۵ ساله امضا کردند.

با وجود این که جزییات این قرارداد از دید عموم پنهان مانده اما همکاری در زمینه‌های امنیتی، قضایی و دیجیتال از جمله مواردی هستند که بر اساس این سند، دو کشور را به هم وابسته می‌کنند.

محمدی در این نامه تاکید کرده است که این روزها در جریان روایت‌های زنان و دوستان زندانی‌اش از «تداوم وحشیانه این‌ ماجرا» قرار دارد و خواستار تحقیق ویژه جاوید رحمان درباره این موضوع شده است.

او با شرح آزارهایی که خود در طول دوران بازداشت دیده، نوشته است که سوم دی ۱۳۸۹ در حیاط زندان اوین مورد «تعرض، هتک حرمت و توهین‌های ماموران و مقامات زندان و امنیتی‌ها» قرار گرفته اما پس از شکایت، «قوه قضاییه غیر‌‌مستقل، جای شاکی و متهم را عوض کرد» و او به دو سال و نیم زندان و ۸۰ ضربه شلاق محکوم شده است.

خانم محمدی با اشاره به این که پس از آزادی از زندان در ۱۷ مهر ۱۳۹۹، فعالیت علیه نقض فاحش حقوق بشر را آغاز کرده اما فعالیت مدنی و رسانه‌ای‌ او موجب طرح اتهام جدید علیه او شده، یادآوری کرده است: «در پرونده‌ای دیگر به موجب این اتهام و سایر اتهامات به هشت سال و دو ماه زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شدم.»

این فعال حقوق بشر شرحی از مشاهدات خود از داخل زندان زنان ارائه کرده و نوشته است: «از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸ در زندان اوین و بند امنیتی ۲۰۹ و زندان زنجان، شاهد روایت‌های متعدد و هولناکی از زنان زندانی مورد تعرض و تجاوز و هتک حرمت قرار گرفته شده، بودم و متاسفانه این روزها زنانی را در بند زنان زندان اوین دیده‌ام که مورد اذیت و آزار و تعرض حین بازداشت قرار گرفته‌اند.»

یکی از آن‌ها، به گفته محمدی، دختری است که حین بازداشت مورد «تعرض وحشیانه ماموران» قرار گرفته ‌بوده و وقتی شکایتی کتبی علیه ماموران به زندان ارایه کرده و خواهان حضور وکیل و فرستاده شدن به پزشکی قانونی شده، نه‌تنها او را از قرنطینه زندان به بند عمومی منتقل نکرده‌اند بلکه روز پنج آذر و بعد از پنج روز نگهداری در قرنطینه، از اوین برده‌اند.

نرگس محمدی در نامه خود یادآوری کرده است علاوه بر این دختر، یک زن دیگر نیز که مورد اذیت و آزار جنسی در مقابل دختر بچه‌اش قرار گرفته، اکنون در بند آن‌ها و تحت فشار روحی و روانی شدید است.

او در پایان این نامه، به‌ عنوان زنی که خود مورد تعرض ماموران حکومت قرار گرفته و از نزدیک شاهد روایت ده‌ها زن زندانی دیگر بوده، از گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران خواست تا برای «تحقیق، پاسخگو کردن و محکومیت حکومت و جلوگیری از تداوم این شیوه غیرانسانی برای سرکوب زنان معترض و مخالف و مبارز»، اقدامی جدی و سریع انجام دهد.

نرگس محمدی دهم آذر نیز با ارسال پیامی به اتحادیه اروپا «گذار از نظام» را «خواست و اراده مردم ایران» دانست و اعلام کرد: «در گذار از جمهوری‌اسلامی به دنبال تحقق نظامی هستیم که حقوق بشر تحقق یابد ... امید دارم با مبارزه با استبداد روزی در کنار یکدیگر برای صلح جهانی متحد شویم.»

سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر همچنین تاکید کرد که حمایت پایدار دولت‌ها مطابق قوانین حقوق بشری می‌توانست و هم اکنون نیز می‌تواند پشتوانه حرکت مردم برای شکست استبداد ‌و تحقق آزادی و دمکراسی باشد.

نرگس محمدی که تاکنون هفت سال از عمر خود را در زندان سپری کرده، مجبور به تحمل حبس برای هشت سال‌ و نیم دیگر است.