جمعی از زندانیان پیشین مسیحی همزمان با روز جهانی آموزش در بیانیهای به نقض حق تحصیل مسیحیان در ایران اعتراض کردند و گفتند: جمهوری اسلامی ما مسیحیان فارسیزبان و فرزندانمان را از مدرسه و دانشگاه اخراج میکند و محرومیت از حق تحصیل تنها یکی از حقوق نقضشده مسیحیان در ایران است.
زندانیان پیشین مسیحی نوشتند که روز جهانی آموزش، بهانهای است برای یادآوری این واقعیت که در قرن ۲۱ هنوز بسیاری صرفا به دلیل مسیحی بودن در ایران از حق تحصیل بیبهرهاند، اقلیتی که در گذشته در ایران نقش بسیار برجستهای در ارتقا سطح آموزش و فرهنگ و ساخت مدرسه ایفا کردهاند.
آنها تاکید کردند که زندگانی ما هر روز و شب با آسیبهای جدی ناشی از محرومیت از حق تحصیل عجین است و این درحالی است که محرومیت از حق تحصیل تنها یکی از حقوق نقضشده مسیحیان است، حقی که سرنوشت، کمیت و کیفیت حیات افراد را دگرگون میکند.
نویسندگان این بیانیه با اشاره اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، و کنوانسیون مبارزه با تبعیض علیه آموزش، افزودند که حتی اصل ۳۰ و بند ۱ اصل ۴۳ قانون اساسی فعلی ایران حق تحصیل و آموزش را برای «همگان» به رسمیت شناخته است اما جمهوری اسلامی برخلاف تعهدات بینالمللی و قانون اساسی خود، ما مسیحیان فارسیزبان و فرزندانمان را از مدرسه و دانشگاه اخراج میکند.
آنها خاطرنشان کردند که محدودیتها، محرومیتها و تبعیضاتی که چشم طمع به موجودیت مسیحیان فارسیزبان در ایران دارند، تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی آنها را آماج تیرباران قرار دادهاند.
در بخشی از این بیانیه جمهوری اسلامی تاکید شده است که جمهوری اسلامی، دشمن علم، حکمت، فکر آزاد و قلم و کتاب است.
زندانیان پیشین مسیحی در بیانیه خود افزودند که فارغ از مرزبندیهای ایدئولوژیک و منافع شخصی و گروهی، به حکم انسانیت و عدالت، برای رهایی از شر، و آیندهسازی برای نه تنها مسیحیان بلکه هر فردی با هر اندیشهای چه از نسل کنونی و چه از نسلهای آینده، در قبال محرومیت مسیحیان فارسیزبان از حق تحصیل خاموش نمانیم.
پزشکان معتقدند دستیابی به چنین دادههایی به آنها برای پیشگیری و درمان گرمازدگی خطرناک در کودکان کمک میکند. بر اساس این تحقیق کودکان غیر سفیدپوست و کودکانی که از بیمههای سلامت همگانی استفاده میکنند در معرض خطر ابتلای بیشتری قرار دارند. روزنامه نیویورک تایمز در مقالهای به این موضوع پرداخته است.
پژوهشگران اخیرا در گزارشی اعلام کردند دمای بالاتر در اواخر بهار و تابستان با نرخ بالاتر مراجعه کودکان به مراکز اورژانس در سراسر آمریکا ارتباط دارد.
این تحقیق به شواهد موجود در مورد خطراتی که گرما برای افراد آسیبپذیر از جمله کودکان و نوجوانان ایجاد میکند، میافزاید. اگرچه کودکان مانند بزرگسالان گرما را دفع میکنند، اما اثرات گرما روی کودکان، به دلیل تفاوت در نواحی مختلف سطح بدن، ترکیب چربی بدن و هیدراسیون (زیاد یا کم بودن آب بدن)، متفاوت است.
دکتر آرون برنشتاین، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان بوستون که یکی از نویسندگان این گزارش است، میگوید: «پیشتر فرض ما بر اینکه کودکان بزرگسالان کوچکی هستند، ما را با مشکل مواجه کرد. اما یافتهها نشان میدهد که بدن کودکان از برخی اثرات گرما به طور ویژه رنج میبرند.»
این تحقیق که اخیرا در نشریه آمریکایی «چشمانداز بهداشت محیط» منتشر شده، اولین تحقیقی است که یک مطالعه جامع در مورد اثرات افزایش دما بر افراد زیر ۱۸ سال در آمریکا ارائه میدهد. نویسندگان این گزارش دادههای نزدیک به چهار میلیون مراجعهکننده از بخش اورژانس در ۴۷ بیمارستان کودکان در سراسر کشور در اواخر بهار و تابستان بین سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ را تجزیه و تحلیل کردند.
آنها دریافتند نزدیک به ۱۲ درصد از مراجعهها به بخش اورژانس را میتوان به افزایش دما نسبت داد. اما این موارد در برخی بیماریها بسیار بالاتر بود. نزدیک به یک سوم از مراجعههای اورژانسی مرتبط با گرما، مانند گرمازدگی و خستگی گرمایی، و یک چهارم از مراجعهها مربوط به عفونتهای باکتریایی روده، به گرما نسبت داده شد.
دکتر برنشتاین میگوید برخی از عفونتهایی که در تابستان به اوج خود میرسند میتوانند با تغییرات رفتاری که از هوای گرم ناشی میشود، مرتبط باشند. مثلا، نرخ بالاتر عفونت گوش میتواند در نتیجه رفتن بیشتر به استخر باشد و عفونتهای باکتریایی روده میتواند در نتیجه زیاد پیک نیک رفتن و یا خوردن غذاهایی باشد که از یخچال خارج شدهاند.
اما برخی یافتههای این تحقیق، پژوهشگران را شگفت زده کرد. آنها متوجه شدند که افزایش خطر بیماریهای ناشی از گرمای شدید برای کودکان مبتلا به بیماریهای خونی، سیستم ایمنی و سیستم عصبی، به راحتی با تغییرات رفتاری قابل توضیح نیست و در تحقیقات مربوط به بزرگسالان نیز دیده نشده است.
با تغییرات آب وهوایی، افزایش دما و بروز موجهای گرما در حال افزایش است که پیامدهایی برای سلامت انسان دارد.
به خوبی ثابت شده است که گرمای شدید برای بزرگسالان خطرناک است و میتواند منجر به مرگ و میرهای بسیار به ویژه در جمعیتهای آسیب پذیر مانند افراد مسن شود. وقتی درجه حرارت بالا می رود، اگر افراد نتوانند به طور موثر عرق و خود را خنک کنند، دمای داخلی بدن آنها بالا میرود که در اثر آن افراد میتوانند به شدت بیمار شوند یا بمیرند.
علاوه بر بیماریهای مرتبط با درجه حرارت بالا مانند گرمازدگی یا خستگی گرمایی، بزرگسالان نیز میتوانند از اختلالات قلبی-عروقی و تنفسی رنج ببرند. تابستان گذشته، یک تحلیل روزنامه نیویورک تایمز نشان داد که موج گرمای مرگبار در شمال غربی اقیانوس آرام منجر به مرگ ۶۰۰ نفر بیشتر از آمار معمول شد.
فرانچسکا دومینیچی، آمارشناس زیستی در دانشگاه هاروارد میگوید: «ما می دانیم که به دلیل تغییرات آب وهوایی، روزهای بسیار گرم بیشتر و گرما شدیدتر خواهد شد. «میزان درجهای که کودکان در معرض خطر تغییرات آب وهوایی قرار دارند، باید برای مطالعه و تحقیق دانشمندان در اولویت بالایی قرار بگیرد.»
یکی از دلایل مهم تحقیق در مورد کودکان احتمال اثرات مادام العمری است که این خطرات میتواند روی کودکان داشته باشد. دکتر دومینیچی میگوید: «این سوال که کدام یک از بیماریهایی که در یک روز گرم ظاهر میشوند با مداخله مناسب کاملاً قابل درمان هستند و کدامیک ممکن است در آینده بیماریهای مزمن ایجاد کنند، یک سؤال تحقیقاتی بسیار باز است.»
دکتر دومینیچی افزود که این تحقیق میتواند پزشکان و والدین را نسبت به طیف وسیعی از اختلالاتی که کودکان را در گرمای شدیدتر تحت تاثیر قرار میدهند بیشتر آگاه کند. او گفت «اگر بدانیم چه نوع بیماریهایی در این روزها در کودکان تشدید میشود، میتوانیم از آنها جلوگیری کنیم و یا زمانی که کودکان وارد مراکز اورژانس میشوند « پزشکان میدانند چه خبر است.»
دکتر برنشتاین میگوید این تحقیق وجود نابرابری در مراقبتهای بهداشتی برای کودکان را نشان میدهد. اگر چه یک چهارم تمام عفونتهای رودهای باکتریایی به گرما نسبت داده میشود، اما این آمار در کودکان غیرسفید پوست و کسانی که به بیمه سلامت عمومی متکی هستند، بسیار بالاتر است. او گفت این دادهها که شامل مراجعه کودکان به بیمارستانهای محلی یا مراکز مراقبتهای اولیه نمیشود، نشان میدهد «کودکانی که دسترسی خوبی به مراقبت های پزشکی ندارند بیشتر از بخش اورژانس استفاده میکنند».
دکتر برنشتاین در ادامه میگوید: «تاثیر این نابرابریها در افراد بزرگسال یک چیز است؛ اما ما با این نابرابریها کودکان را تا آخر عمر در مسیر دیگری قرار میدهیم.»