پاراگ آگروال، مدیرعامل جدید توییتر کیست؟
جک دورسی، با کنارهگیری از سمت مدیرعاملی توییتر در روز ۸ آذر، سکانداری این شرکت را به یک مقام اجرایی نسبتا ناشناس بهنام پاراگ آگروال واگذار کرد.
جک دورسی، با کنارهگیری از سمت مدیرعاملی توییتر در روز ۸ آذر، سکانداری این شرکت را به یک مقام اجرایی نسبتا ناشناس بهنام پاراگ آگروال واگذار کرد.
روزنامه گاردین نوشت آگروال که ده سال است برای توییتر کار میکند و پیشتر مدیر ارشد فناوری بود، از پشتصحنه توییتر سر بر آورده تا زمامداری یکی از برجستهترین پستها در «سیلیکون ولی» را به دست بگیرد. اما آگروال کیست و توییتر تحت مدیریت او به چه سمتوسویی خواهد رفت؟
آگروال ۳۷ ساله، مهاجر اهل هندوستان است که خارج از رده مدیرعاملان سرشناسی همچون دورسی، مارک زاکربرگ، مدیر اجرایی فیسبوک و ایلان ماسک، مدیر اجرایی تسلا، ظهور کرده است؛ اما به نظر میرسد که گمنامی در کنار پیشینه قوی او در فناوری، همان چیزی بوده که بزرگترین سرمایهگذاران توییتر برای ورق زدن برگ جدیدی در تاریخ این شرکت به دنبال آن بودهاند.
بهگفته آنجلو زینو، یک تحلیلگر، آگروال یک انتخاب «امن» و احتمالا همانی است که سرمایهگذاران توییتر در نظر داشتند. زینو پیشتر نیز گفته بود که شرکت سرمایهگذاری «الیوت منجمنت»، از سهامداران توییتر، جک دورسی را برای کنارهگیری تحت فشار قرار داده است.
به نوشته گاردین، صاحبنظران بر این باورند که مدیریت توییتر زیر نظر آگروال، از نظر سیاست و سمتوسوی شرکت، کمابیش شبیه زمان دورسی خواهد بود؛ سیاستها و اهدافی از جمله ادامه راهبردهای اخیر توییتر برای دو برابر کردن درآمد سالیانه تا سال ۲۰۲۳ و تمرکز بر تحقق اهداف طولانیمدت برای بازسازی به شکلی که رسانههای اجتماعی عمل میکنند.
آگروال در یک ایمیل به کارکنان توییتر گفت که راهبردهای این شرکت اخیرا برای تحقق اهداف بلندپروازنه آن، اخیرا بهروزرسانی شده بود. او این راهبردها را صحیح و جسورانه توصیف کرد و چالش اصلی شرکت را عمل به آنها و دستیابی به نتیجه عنوان کرد.
توییتر در حال حاضر با چالشهایی از جمله افزایش کند شمار کاربران روبهروست که نتیجه به صحنه آمدن رقبایی همچون تیکتاک و اینستاگرام است که گروههای سنی کمسنوسالتر را به سمت خود میکشانند. دردسر دیگر توییتر، مشکل انتشار اطلاعات نادرست و نفرتپراکنی بر روی این پلتفرم است.
بهگفته یک متخصص در این زمینه، بهاحتمال زیاد آگروال کار را از همان جایی که دورسی رها کرده است از سر خواهد گرفت و جنگیدن برای برای به چنگ آوردن کاربرانی که تیکتاک و اینستاگرام جلب کردهاند را ادامه خواهد داد.
او گفت که برای آگروال، خطومشی برخی امور همچون چگونگی فعالیت توییتر، همراه کردن کاربران بر روی پلتفرم و درآمدزایی از آن، از پیش تعیین شده است.
گاردین در ادامه گزارشش مینویسد جک دورسی که در سال ۲۰۰۶ توییتر را بههمراه چند تن دیگر بنیان نهاده بود، این شرکت را از گردنههایی دشوار عبور داد. ماجرای هک حساب کاربری چهرههای مشهور بر روی این پلتفرم و بستن جنجالبرانگیز حساب کاربری دونالد ترامپ، رییسجمهوری پیشین آمریکا که میزان تابآوری توییتر در اعمال نفرتپراکنی و پخش اطلاعات نادرست را از حد گذرانده بود، از آن جمله است.
اما این مشکلات پس از پایان دوره ریاستجمهوری ترامپ هم بر جا مانده است و آگروال، در بحبوحه انتقادهای سالیان اخیر از دورسی درباره سیاستهای اعتدالگرایانه پیرامون نفرتپراکنی و پخش اطلاعات نادرست بر روی توییتر است که پای به میدان مینهد.
بنا بر گزارش رویترز، فعالیت دورسی زین پس بر مدیرعاملی شرکت پرداخت آنلاین «اسکوئر» که سمت مدیرعاملی آن را در کنار سمتی مشابه برای توییتر دارا بود و همچنین فعالیتهای بشردوستانه متمرکز خواهد بود.
دورسی در ایمیلی به کارکنانش گفت که قدرت رهبری آگروال او را بر آن داشته که از سمت خود کنارهگیری کند. او همچنین تاکید کرد که به اهداف و قابلیتهای کارکنان توییتر ایمان دارد. دورسی خود را خیلی غمگین و در عین حال بسیار خوشحال توصیف کرد و افزود که شرکتهای زیادی نیستند که به جایی که توییتر قرار گرفته، رسیده باشند. او تاکید کرد که تصمیم به استعفا، تصمیم خود او بوده است.
توییتر مدتهاست برای پایان دادن به سالیان سال انتقاد درباره کند بودن در ایجاد امکانات جدید برای ۲۱۱ میلیون کاربر روزانه خود و واگذار کردن زمین به دیگر رسانههای اجتماعی رقیب، جنگیده است.
سهام توییتر طی چند ماه گذشته سقوط کرده است که این خود فشار بر دورسی برای کنارهگیری را افزایش داد.
هر دو اینفلوئنسر عذرخواهی کردند و اعلام کردند که دیگر برای محصولات لورآل بازاریابی و تبلیغ نمیکنند.
شرکت لورآل نیز عذرخواهی و تایید کرده که به مشتریان غرامت پرداخت خواهد کرد. این شرکت در بیانیه ای، «مکانیسم بسیار پیچیده فروش» خود را مقصر دانسته و گفت «راه حلی سازنده و رضایتبخش برای رسیدگی به شکایات اخیر مشتریان در رابطه با فروش اخیر پیدا کرده است.»
این مناقشه برای هیچکس خوشایند نبوده است، اما نشان میدهد که چقدر اینفلوئنسرها به عنوان تبلیغکنندگان کالاهای لوکس در چین مهم شدهاند. وبسایت خبری تحلیلی کانورسیشن در مقالهای از یک کارشناس به این موضوع پرداخته.
چین مهمترین بازار کالاهای لوکس در جهان است و برندهایی مانند شنل، دیور، کارتیه و هرمس از برندهای بسیار پرطرفدار در این کشور هستند. بازار فروش این کالاها در طول دوران همهگیری بسیار موفق بوده است.
برندهای لوکس به طور سنتی به فروشگاههای ویژه در بهترین مناطق خرید برای ارتباط با مشتریان خود متکی بودهاند. تعداد و اندازه فروشگاههای پرزرق وبرق با لوگوی برندها در مراکز خرید بزرگ همچنان افزایش یافته است. برندها همچنین از ساختمانهای تاریخی برای فروش استفاده میکنند.
اما با وجود اینکه فروشگاههای فیزیکی هنوز مهم هستند، اکثر برندها به دنبال گسترش فروش آنلاین خود نیز هستند. بخش عمدهای از این هدف از طریق استفاده از فضای مجازی برای نشان دادن رابطه نزدیک خود با افراد مشهور دنبال میشود.
اما وقتی کارتیه سعی کرد از رسانههای اجتماعی برای تبلیغ علاقه افراد مشهور به این برند استفاده کند، مشتریان واکنش بدی نشان دادند. هزاران نفر از اینکه این برند ستارگان مورد علاقه آنها را «دوست» نامیدهاند اظهار ناراحتی کرده و گفتهاند این کار از اهمیت ستارگان محبوب آنها میکاهد. اکثر مردم چین میگویند « مهمان» واژهای محترمانهتری نسبت به «دوست» است.
شاید تا حدی به همین دلیل، برندهای لوکس به تأثیرگذاران (اینفلوئنسرها)در رسانههای اجتماعی برای بازاریابی و ارتباط با مشتریان خود روی آوردهاند. به عنوان مثال، دیور در سال ۲۰۱۷ یک بازیگر مشهور و چهره فضای مجازی را به عنوان سفیر برند استخدام کرد.
این رابطه تا به امروز ادامه داشته است و این بازیگر در ماه آوریل در هفته مد شانگهای به شکل مجازی ظاهر شد. با این حال، استفاده از این بازیگر به این روش مورد انتقاد مشتریان آنلاین دیور قرار گرفت، زیرا او به جای یک تأثیرگذار مستقل، نماینده برند است. این بدان معناست که او در موقعیتی نیست که بتواند از طرف مشتریان و طرفداران دیور صحبت کند.
درست مانند افراد مشهور، برندها در مورد اینفلوئنسرها نیز با این مشکل روبرو هستند که کنترل مستقیمی بر رفتار آنها ندارند. همانطور که در مورد اقدام اینفلوئنسرها در فروش محصولات لورآل مشهود بود.
وقتی صحبت از خطرات عدم کنترل برندها بر رفتار فردی میشود، تنها چیزی که کمی دلگرمی میدهد این است که گاهی اوقات میتواند به نفع برند باشد. مثلا، در یک مورد برای دیور، فیلمی منتشر شد که در آن بازیگر تبلیغکننده محصولات دیور، در مقابله با یک ستاره پاپ که بعدها به ظن تجاوز در رابطه با یک حادثه جداگانه دستگیر شد، از یک زن بازیگر دفاع کرده بود.
به هر حال، اتفاقی که در مورد لورآل افتاد نشان میدهد که در حالی که تأثیرگذاران به طور بالقوه نسبت به افراد مشهور سنتی نمایندههای بی واسطه تری هستند (مخصوصا اگر از آنها به عنوان سفیران برند استفاده نشود)، بازاریابی در فضای مجازی همچنان خطرات زیادی به همراه دارد. در عصری که نسل جدید عمدتا در فضای مجازی زندگی میکنند، اتفاقاتی از این دست میتواند به سرعت در فضای مجازی گسترش یابد و بسیار بیشتر در ذهن مصرفکنندگان باقی بماند. دوستداران برندها با این اتفاقات میتوانند یک شبه با برند محبوبشان دشمن شوند.
شاید تصمیم مجله مد ووگ چین در انتصاب مارگارت ژانگ، وبلاگ نویس مشهور ۲۷ ساله به عنوان سردبیر خود در اوایل امسال به خوبی گویای رابطه ایده آل بین برندها و اینفلوئنسرها باشد. با وجود اینکه ژانگ هرگز در زمینه روزنامه نگاری آموزش ندیده است، مصرف کنندگان مد بالا به خوبی او را پذیرفتهاند و هماکنون تایید او برای برندها بسیار ارزشمند است.