ترکیه ۰-۱ فرانسه؛ امباپه گل زد و مصدوم شد، زیدان با برد اقتصادی شروع کرد

مجازات این باشگاه هنوز تعیین نشده و انتظار می‌رود منچسترسیتی به رای اعتراض کند.

این پرونده به تخلف‌های ادعایی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ مربوط می‌شود و لیگ برتر پس از چهار سال تحقیق، در فوریه ۲۰۲۳ اتهام‌ها را علیه منچسترسیتی مطرح کرد.

سیتی به ارایه نکردن اطلاعات مالی دقیق، اعلام نکردن جزییات برخی پرداخت‌ها به بازیکنان و مربیان و نقض مقررات مالی متهم شده بود. این باشگاه از زمان طرح پرونده همواره اتهام‌ها را رد کرده است.

مجازات احتمالی منچسترسیتی می‌تواند از توبیخ و جریمه مالی تا کسر امتیاز و حتی اخراج از لیگ برتر را شامل شود.

یاسین پاتل، وکیل دادگستری، به بی‌بی‌سی گفت امکان ترکیبی از جریمه سنگین، کسر امتیاز و سقوط نیز وجود دارد و این رای احتمالا تنها آغاز یک روند حقوقی طولانی خواهد بود. موضوع پس گرفتن عناوین قهرمانی نیز ممکن است مطرح شود، هرچند هنوز هیچ مجازاتی تعیین نشده است.

منچسترسیتی در واکنش اعلام کرد روند رسیدگی لیگ برتر همچنان ادامه دارد و بخش‌های مهمی از آن هنوز تکمیل نشده است.

این باشگاه تاکید کرد موضعش نسبت به فوریه ۲۰۲۳ تغییری نکرده و گفته طی هشت سال گذشته به روند قانونی رسیدگی احترام گذاشته است. سیتی در دوره ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، که بخش اصلی پرونده را دربر می‌گیرد، سه بار قهرمان لیگ برتر شد و چند جام داخلی دیگر نیز به دست آورد.

پرونده چگونه آغاز شد؟

اتهام‌های منچسترسیتی به تخلف‌های ادعایی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ مربوط می‌شود و پرونده برای رسیدگی به یک کمیسیون مستقل ارجاع شد. تحقیقات پس از آن آغاز شد که نشریه آلمانی اشپیگل در نوامبر ۲۰۱۸ اسناد مالی افشاشده منچسترسیتی را منتشر کرد.

لیگ برتر منچسترسیتی را به ارایه نکردن اطلاعات مالی دقیق و جزییات پرداخت‌ها به بازیکنان و مربیان و همچنین نقض مقررات بازی جوانمردانه مالی یوفا و مقررات سودآوری و پایداری مالی لیگ برتر متهم کرده بود. این باشگاه همواره این اتهام‌ها را رد کرده است.

منچسترسیتی از زمان خرید باشگاه به وسیله گروه ابوظبی یونایتد متعلق به شیخ منصور در سال ۲۰۰۸، هشت بار قهرمان لیگ برتر، چهار بار قهرمان جام حذفی، هفت بار قهرمان جام اتحادیه و یک بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است. شش مورد از این جام‌ها پس از طرح اتهام‌ها به دست آمده‌اند.

یوفا در فوریه ۲۰۲۰ و در پی افشاگری‌های اشپیگل، منچسترسیتی را برای دو سال از حضور در رقابت‌های اروپایی محروم و ۳۰ میلیون یورو جریمه کرد. پنج ماه بعد، دادگاه حکمیت ورزش این محرومیت را لغو کرد، زیرا تخلف‌های ادعایی یا اثبات نشده بودند یا مهلت قانونی رسیدگی به آن‌ها بر اساس مقررات یوفا گذشته بود.

با این حال، دادگاه حکمیت ورزش منچسترسیتی را به دلیل همکاری نکردن با یوفا و ارایه نکردن حجم قابل توجهی از مدارک مقصر شناخت و این تخلف را «شدید» توصیف کرد. در نتیجه، سیتی ۸.۸ میلیون پوند جریمه شد.

ریچارد مسترز، مدیر اجرایی لیگ برتر، ماه گذشته اذعان کرده بود که رسیدگی به پرونده «بیش از حد انتظار طول کشیده است»، اما تاکید داشت تنها راه موجود این است که اجازه داده شود روند رسیدگی مسیر خود را طی کند.

در دوره‌ای که تخلف‌های ادعایی رخ داده‌اند، منچسترسیتی سه بار قهرمان لیگ برتر، دو بار قهرمان جام حذفی، چهار بار قهرمان جام اتحادیه و یک بار قهرمان جام خیریه شد.

یک دادگاه تجدیدنظر در مال ژوئن امسال، همزمان با برگزاری جام جهانی، تایید کرده بود که حکیمی به اتهام تجاوز به یک زن در سال ۲۰۲۳ در دادگاه کیفری محاکمه خواهد شد؛ اتهامی که او بارها آن را رد کرده است.

حکیمی، ۲۷ ساله، به این تصمیم در دیوان عالی فرانسه اعتراض کرده بود. این نهاد بالاترین مرجع قضایی فرانسه در پرونده‌های مدنی و کیفری است.

این اعتراض آخرین راه حقوقی حکیمی برای جلوگیری از ارجاع پرونده به دادگاه بود. در ماه فوریه دستور داده شده بود که او به اتهام تجاوز در دادگاه کیفری منطقه او-دو-سن محاکمه شود.

حکیمی ابتدا به این حکم اعتراض کرد و پس از آنکه دادگاه تجدیدنظر ورسای در ماه ژوئن تصمیم اولیه را تایید کرد، پرونده را به دیوان عالی فرانسه برد.

فانی کولن، وکیل حکیمی، به خبرگزاری فرانسه گفت: «ادعاهای مطرح‌شده علیه اشرف حکیمی، که او از روز نخست قاطعانه رد کرده است، در دیوان عالی فرانسه بررسی ماهوی نشده است.»

او افزود: «این ادعاها در جریان محاکمه بررسی خواهند شد و در آنجا تمام شواهد دفاع از اشرف حکیمی به‌طور علنی ارایه خواهد شد.»

وکیل حکیمی همچنین گفت موکلش «چیزی برای پنهان کردن ندارد»، در سراسر تحقیقات با پلیس و مقام‌های قضایی همکاری کامل داشته و در جریان محاکمه پیش رو نیز به این همکاری ادامه خواهد داد.

وکیل شاکی گفت تصمیم برای فرستادن پرونده به دادگاه نشان‌دهنده «استحکام و دقت استدلال دادگاه تجدیدنظر» است.

خبرگزاری فرانسه به نقل از راشل-فلور پاردو، وکیل این زن، نوشت: «پس از سه سال و نیم کشمکش حقوقی و پس از آنکه موکل من از سوی تیم دفاعی اشرف حکیمی مورد افترا و بدنام‌سازی قرار گرفت، او مصمم است به عدالت دست یابد و تا پایان مبارزه خواهد کرد.»

در فوریه ۲۰۲۳، زنی که در آن زمان ۲۴ سال داشت، به پلیس منطقه ول-دو-مارن در جنوب شرقی پاریس گفت حکیمی به او تجاوز کرده است.

یک منبع پلیس در آن زمان گفت شاکی مدعی شده بود که در ژانویه ۲۰۲۳ از طریق اینستاگرام با حکیمی آشنا شده و با تاکسی‌ای که این بازیکن سفارش داده بود، به خانه او رفته است.

این زن مدعی شد حکیمی او را بوسیده، بدون رضایتش لمس کرده و سپس به او تجاوز کرده است.

او گفت توانسته حکیمی را از خود دور کند و به یکی از دوستانش پیام بدهد تا برای بردن او بیاید.

چند روز بعد، حکیمی به اتهام تجاوز تحت پیگرد قضایی قرار گرفت.

پاری‌سن‌ژرمن اعلام کرد حکیمی «همواره این اتهام‌ها را قاطعانه رد کرده است» و همچنان از اصل برائت برخوردار است.

این باشگاه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «باشگاه متعهد است مطابق با اصول بنیادین حاکمیت قانون، محیط کاری آرام و محترمانه‌ای برای بازیکن خود فراهم کند.»

قهرمان فرانسه همچنین بار دیگر بر «تعهد همیشگی و صریح خود به مقابله با همه اشکال خشونت، به‌ویژه خشونت جنسی» تاکید کرد.

رونالدو که در گفتگویی پیش از بازی تیم‌های ملی فوتبال پرتغال و ولز در لیگ ملت‌های اروپا حرف می‌زد، تایید کرد پس از حذف پرتغال از جام جهانی درباره آینده خود در تیم ملی فکر کرده بود، اما گفت گفت‌وگو با فدراسیون فوتبال پرتغال و ژسوس او را برای ادامه حضور در تیم ملی متقاعد کرد.

او گفت: «آن‌ها روی من حساب می‌کنند. هنوز معتقدم می‌توانم به تیم ملی کمک کنم. مهم‌ترین مساله این است که در زمین بتوانم گل بزنم و به تیم برای پیروزی کمک کنم.»

رونالدو گفت: «اگر سرمربی روی من حساب نکند، همین امروز می‌توانم بروم؛ هیچ مشکلی نیست... وقتی احساس کنم اینجا کاری انجام نمی‌دهم، در زمین کمکی نمی‌کنم، گل نمی‌زنم، فضای بدی ایجاد می‌کنم یا آن‌ها من را اینجا نمی‌خواهند، اولین کسی خواهم بود که چمدانم را می‌بندم.»

او که درباره انتقاد رسانه‌ها از عملکردش گفت: «سال‌هاست تلاش می‌کنند من را بکشند، اما تحت هیچ شرایطی موفق نمی‌شوند؛ حتی با شات‌گان. هنوز هم می‌توانم از گلوله جاخالی بدهم. بیش از ۲۰ سال است که به این وضعیت عادت کرده‌ام.»

رونالدو تاکنون ۹۷۹ گل در دوران حرفه‌ای خود به ثمر رسانده است؛ ۸۳۳ گل در رده باشگاهی و ۱۴۶ گل برای پرتغال. او ۲۱ گل با رکورد هزار گل فاصله دارد؛ هدفی که پیش‌تر آشکارا از تمایل خود برای رسیدن به آن سخن گفته است.

او همچنین گفت: «می‌دانم چرا بچه‌ها کریستیانو را دوست دارند؛ چون من را الگوی خود می‌بینند و به این کار ادامه خواهم داد، حتی وقتی بازنشسته شوم... ۱۰ سال دیگر!»

وقتی از رونالدو پرسیده شد قهرمانی در لیگ ملت‌ها مهم‌تر است یا رسیدن به هزار گل، لبخند زد و هر دو را انتخاب کرد: «هدف این است که به هر دو برسیم؛ من به هزار گل برسم و تیم ملی هم برای قهرمانی در این دوره لیگ ملت‌ها تلاش کند.»

او گفت: «با ژرژ ژسوس وارد دوره تازه‌ای شده‌ایم؛ مربی‌ای که همه ما او را به‌خوبی می‌شناسیم. فقط امیدوارم همه‌چیز برایش خوب پیش برود.»

رونالدو گفت رسیدن به هزار گل با پیراهن پرتغال «گیلاس روی کیک» خواهد بود: «زدن هزارمین گلم برای تیم ملی، نقطه اوج یک داستان زیبا خواهد بود. البته پایان آن نخواهد بود، اما داستان زیبایی خواهد بود.»

کاپیتا تیم ملی پرتغال در عین حال تاکید کرد رسیدن به این رکورد به وسواس او تبدیل نشده است: «قبلا گفته‌ام که می‌خواهم به آن برسم و خواهم رسید. وسواس؟ نه... بقیه ماجرا لذت بردن است؛ لذت بردن از هر روز.»

امباپه که در ۲۷ سالگی با ۲۲ گل در ۲۲ بازی، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی شده است، گفت هرگز انتظار نداشته در این سن به صدر جدول گلزنان این رقابت‌ها برسد.

او درباره رکوردش گفت: «همیشه می‌خواستم رکوردها را بشکنم و کاری کنم مردم نامم را به خاطر بسپارند، اما صادقانه بگویم انتظار نداشتم در ۲۷ سالگی بهترین گلزن تاریخ جام جهانی باشم.»

امباپه همچنین گفت رسیدن به رکورد ۱۰۰ گل ملی برای او دیگر غیرممکن به نظر نمی‌رسد، چرا که کریستیانو رونالدو و لیونل مسی نشان داده‌اند چنین رکوردی قابل دستیابی است.

امباپه درباره شانس کسب توپ طلای امسال گفت این جایزه برای او «وسواس» نیست، اما از دریافت آن استقبال می‌کند.

او گفت: «از اینکه بگویم به توپ طلا فکر می‌کنم خجالت نمی‌کشم. هیچ‌وقت نگفتم که برنده می‌شوم، اما فکر می‌کنم سال خوبی داشتم. خیلی‌ها هم گفته‌اند که سال خوبی داشته‌ام و نامم را در ارتباط با این جایزه مطرح کرده‌اند. باید ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.»

امباپه فصل گذشته برای رئال مادرید در ۴۴ بازی ۴۲ گل به ثمر رساند.

امباپه تایید کرد که در سال ۲۰۱۷ و زمانی که ۱۸ سال داشت، به انتقال به لیورپول نزدیک بوده است. او در آن زمان در موناکو بازی می‌کرد و مادرش، فایزا لاماری، که مدیر برنامه‌های او نیز بود، علاقه زیادی به انتقال او به لیورپول داشت.

امباپه گفت مادرش چند بار به لیورپول سفر کرد، از ورزشگاه آنفیلد دیدن کرد و با اعضای باشگاه مذاکره داشت. حتی بخشی از مذاکرات با یورگن کلوپ در یک هواپیمای خصوصی و در ارتفاع حدود ۳۷ هزار پایی انجام شد.

با این حال، امباپه تصمیم گرفت به پاری‌سن‌ژرمن برود تا در شهر زادگاهش پاریس به یک ستاره تبدیل شود.

او درباره آن مقطع گفت: «می‌خواستم در شهرم، پاریس، بازی کنم. نمی‌خواستم پیش از آنکه کسی شده باشم، کشورم را ترک کنم.»

امباپه همچنین درباره پایان همکاری نزدیک ۲۰ ساله خود با نایکی گفت این شرکت از هشت سالگی از او حمایت کرده، اما خودش با گذشت زمان تغییر کرده و اهداف و نگاه متفاوتی پیدا کرده است.

او درباره همکاری جدیدش با شرکت On گفت: «می‌خواستم بخشی از ورود آنها به فوتبال باشم و از همان ابتدا برای ساختن یک میراث جدید همکاری کنم.»

امباپه درباره مواضعش در مسائل اجتماعی و انتقادهایی که به دلیل اظهارنظرهایش دریافت می‌کند، گفت قصد ندارد سکوت کند.

او گفت: «من از حرف زدن نمی‌ترسم. وقتی باور داشته باشم در مسیر درست و برای انجام کار درست حرکت می‌کنم، حرفم را می‌زنم. قبل از آن به نحوه بیانش فکر می‌کنم، اما مشکلی با صحبت کردن ندارم. این بخشی از داستان زندگی و دوران حرفه‌ای من است.»

او تاکید کرد که نمی‌تواند همه را راضی نگه دارد و انتقاد را بخشی از زندگی خود می‌داند.

امباپه گفت بزرگ‌ترین هدف ورزشی‌اش کسب یک قهرمانی دیگر در جام جهانی است و هیچ افتخاری را بزرگ‌تر از آن نمی‌داند.

او همچنین درباره زندگی در معرض توجه دائمی مردم گفت گاهی دوست دارد «مثل یک روح» از نگاه‌ها دور شود و لحظاتی فقط برای خودش، خانواده و دوستانش داشته باشد.

در پایان گفت‌وگو، امباپه به دیوار افتخارات رئال مادرید و تصاویر برندگان توپ طلای این باشگاه نگاه کرد. در میان تصاویر، نام‌هایی مانند آلفردو دی‌استفانو، لوئیس فیگو، رونالدو نازاریو، فابیو کاناوارو، لوکا مودریچ و کریم بنزما دیده می‌شود.

او با اشاره به تصویر کریستیانو رونالدو گفت: «چه کسی می‌داند؟ شاید به‌زودی عکس من هم اینجا باشد. وقتش رسیده، وقتش رسیده! شاید امسال سال خوبی برای این اتفاق باشد.»

سعید الهویی، دستیار امیر قلعه‌نویی در تیم ملی، امشب در گفت‌وگو با صداوسیمای جمهوری اسلامی گفت که دلیل دعوت نشدن صیادمنش به تیم ملی «رفتاری» است، نه فنی.

صیادمنش در واکنش به این اظهارات گفت: «آقای الهویی گفته دلیل دعوت نشدن من اخلاقی است. تنها ایرادی که نمی‌شود از من گرفت، اخلاقی است. من تا حالا هیچ مشکل انضباطی نداشته‌ام. این کادر فنی و سرمربی چهار سال است که در تیم ملی هستند و در این مدت دو بازی هم برای تیم ملی انجام نداده‌ام. در اردوهای قبلی دعوت شدم، اما نتوانستم بازی کنم. قبل از جام جهانی پنج، شش اردو و نزدیک به ۱۰ بازی دوستانه برگزار شد، اما من حتی ۲۰ دقیقه هم بازی نکردم.»

او افزود: «چنین توجیهاتی غلط است. هر مربی سلیقه خودش را دارد. حقیقت را بگویند و صادق باشند؛ بگویند این بازیکن در ترکیب ما جایی ندارد و سلیقه ما نیست. من هم می‌پذیرم. اما اینکه بگویند دلیلش اخلاقی است، خنده‌دار است. اگر سلیقه فنی ایشان نیستم، بگویند سلیقه من نیست.»

بازیکن لخ پوزنان گفت: «قلعه‌نویی اعتقادی به من ندارد. او هیچ‌کدام از بازی‌های لژیونرها را نگاه و دنبال نمی‌کند. در یکی از اردوهای قبلی تیم ملی، زمانی که در بلژیک وینگر راست بازی می‌کردم، از من پرسیدند می‌توانی سمت راست بازی کنی؟ در حالی که من را به‌عنوان وینگر راست به تیم ملی دعوت کرده بودند.»

او افزود: «مطمئنم کادر فنی و سرمربی هیچ اطلاعی از بازی من ندارند. حتی نمی‌دانند در کدام تیم بازی می‌کنم. با چند لژیونر دیگر هم که صحبت می‌کردم، آن‌ها نیز همین نظر را داشتند.»

صیادمنش گفت: «وقتی سرمربی می‌پرسد می‌توانی وینگر راست بازی کنی، چه برداشتی می‌شود کرد؟ هر کسی که فوتبالیست می‌شود، آرزو دارد برای تیم ملی کشورش بازی کند. من هم همین آرزو را دارم، اما با شرایطی که می‌بینم، تجربه اردوهای قبلی و حرف‌هایی که الان می‌شنوم و هیچ حقیقتی ندارد، نمی‌توانم بازی کنم.»

او گفت: «از ماه‌ها قبل، حتی پیش از جام جهانی، تصمیم گرفته بودم تا زمانی که این کادر فنی و سرمربی در تیم ملی هستند، در این تیم حضور پیدا نکنم، چون احساس می‌کنم هیچ اعتقادی به من ندارند. این موضوع دوطرفه است، چون در اردوهایی که حضور داشتم، چیزی به من اضافه نشد.»

صیادمنش گفت: «خیلی از بازیکنان جوان هستند که شاید حرف‌هایی که من می‌زنم را بخواهند بگویند، اما نتوانند. در چندتا اردویی که حضور داشتم، آن احترامی که باید به عنوان بازیکن دریافت می‌کردم را ندیدم، درحالی که من به هیچ کس بی احترامی نکردم.»

او گفت: «من در ۱۰ بازی روی نیمکت بودم و فقط ۲۰ دقیقه بازی کردم. هیچ فرصتی به من ندادند. فقط من در دعوت می‌کردند که باشم چون عملکرد خوبی داشتم. به همین دلیل تصمیم گرفتم تا وقتی قلعه‌نویی هست، در تیم ملی بازی نکنم.»