حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه تراکتور درباره قطع همکاری با محمد ربیعی گفت: «دیروز جلسهای با او داشتیم. یکسری موارد بود که دیدیم ادامه دادن ما منجر به نتیجه نمیشود. ما دنبال نتیجه گرفتن هستیم تا دل هواداران را شاد کنیم، بنابراین تصمیم گرفتیم از هم جدا شویم و مورد خاصی نبود.»
کریمی گفت: «این تصمیم ناگهانی نبود و به مرور زمان اتفاق افتاد. تراکتور باشگاه بزرگی است و هواداران بزرگی دارد. من در استقلال هم فعالیت داشتم و هواداران و جنسشان را میشناسم که قهرمانی میخواهند.»
او گفت: «طی صحبتهایی که داشتیم به این نتیجه رسیدیم و این تصمیم به نفع باشگاه گرفته شد. بدون اذن خدا برگی از درخت نمیافتد. از زحمات آقای ربیعی هم تشکر میکنیم.»
به نوشته ایسنا، مدیرعامل تراکتور در پاسخ به سوال دیگری درباره برکناری یک شبه محمد ربیعی گفت: «این موضوع در ۱۰ تا ۱۵ روز اتفاق افتاد و دیشب بعد از بازی به این نتیجه رسیدیم که این اتفاق بیفتد و هیات مدیره هم موافق این تصمیم بود.»
او گفت: «نمیتوانیم همه مسائل را باز کنیم و شرح دهیم. من تا پنج صبح جلسه داشتم و نمیتوانیم یکسری مسائل و موارد را توضیح دهیم. ما خیلی محترمانه از هم جدا شدیم.»
مدیرعامل تراکتور درباره وضعیت سربازی علیرضا بیرانوند گفت: «نباید پیگیر خیلی اتفاقات دیگر باشیم. فعلا مشمول نیستند و مشغول خدمت به تیم تراکتور و همراه تیم خواهند بود. هواداران ما نگران این داستان نباشند.»
پاسخ تکه با اشتیاق فوری همراه بود، اما تلاش اولیه ترابزوناسپور برای جذب صلاح دور از توجه رسانهها پیش رفت. هفتهها تصور میشد بشیکتاش بیشترین شانس را برای جذب مهاجم پیشین لیورپول دارد. در فوتبال ترکیه، سه باشگاه بزرگ استانبول؛ گالاتاسرای، فنرباغچه و بشیکتاش، سالها انحصار مالی و فرهنگی جذب ستارههای بزرگ سوپرلیگ را در اختیار داشتهاند.
استانبول پایتخت ترکیه نیست، اما بیتردید قلب اقتصادی، فرهنگی و تجاری این کشور و منطقه بهشمار میرود. به همین دلیل، تصمیم صلاح برای انتخاب ترابزوناسپور، بسیاری را شگفتزده کرد.
ترابزوناسپور هرگز باشگاهی کوچک نبوده است. این تیم در کنار سه غول استانبول، یکی از چهار قدرت سنتی فوتبال ترکیه محسوب میشود. با این حال، شهر بندری ترابزون در ساحل شرقی دریای سیاه، سبک زندگی پرزرقوبرق استانبول را ندارد؛ آنچه دارد، دلبستگی بیقیدوشرط مردم به تیمشان است.
به نوشته گاردین، برخلاف بسیاری از شهرهای ترکیه که هوادارانشان از دور یکی از تیمهای بزرگ استانبول را تشویق میکنند، ترابزون یکی از معدود شهرهایی است که فوتبال هویت اصلی آن را شکل داده است.
ترابزون را میتوان «نیوکاسل ترکیه» دانست؛ شهری کارگری و پرافتخار در شمالشرق کشور با گذشتهای صنعتی و دریایی که هویتش به باشگاه فوتبالش گره خورده و در تلاش است جایگاه تازهای در دنیای مدرن پیدا کند.
انتقال صلاح، شهری را که اغلب از نظر سیاسی و جغرافیایی در حاشیه قرار گرفته، به کانون توجه جهان آورده است. این انتقال فقط یک جابهجایی فوتبالی نیست. ترابزون میخواهد خود را دوباره بهعنوان قطب تجارت دریایی، گردشگری و لجستیک معرفی کند و حضور ستاره مصری، توجه جهانی بیشتری را به این شهر جلب کرده است.
صحنههای پرهیجان فرودگاه ترابزون در روز چهارشنبه، زمانی که هواداران با مشعلهای قرمز فرودگاه را به تسخیر خود درآوردند و سپس دهها هزار نفر ورزشگاه پاپارا پارک را برای مراسم معارفه او پر کردند، نشاندهنده شور و اشتیاق هواداران بود.
صلاح میتوانست پیشنهادهای پردرآمد لیگ عربستان یا لیگ MLS آمریکا را بپذیرد، اما فضای هواداری آن رقابتها با ترکیه قابل مقایسه نیست. از سوی دیگر، او در ۳۴ سالگی همچنان در لیگی رقابتی در منطقه یوفا بازی خواهد کرد و ترابزوناسپور نیز تنها باید از مرحله پلیآف عبور کند تا به مرحله اصلی لیگ اروپا برسد.
صلاح در مراسم معارفه خود گفت: «برای نخستین بار در زندگیام چنین استقبالی را میبینم. به اینجا آمدهام تا جام ببرم. اینجا هستم تا برای این باشگاه قهرمانی به ارمغان بیاورم.»
ترابزوناسپور همواره نقش برهمزننده نظم سنتی فوتبال ترکیه را ایفا کرده است؛ شورشیان دریای سیاه که در دهه ۱۹۷۰ سلطه استانبول را شکستند و آخرین بار نیز در فصل ۲۲-۲۰۲۱ قهرمان سوپرلیگ شدند. با این حال، تاکنون هیچ بازیکنی در سطح و اعتبار صلاح، استانبول را به مقصد ترابزون رد نکرده بود.
سوپرلیگ ترکیه این روزها دوران رونق را تجربه میکند. لئاندرو تروسار پس از قهرمانی با آرسنال به بشیکتاش پیوسته، ویکتور اوسیمن همچنان مهاجم اصلی گالاتاسرای است و ناتان آکه و میسون گرینوود برای فنرباغچه بازی میکنند. همچنین فوتبال ترکیه استعدادهای بزرگی مانند آردا گولر در رئال مادرید و فردی کادیاوغلو در برایتون را پرورش داده است.
ترابزوناسپور مذاکرات برای جذب صلاح را کاملا محرمانه پیش برد. این باشگاه از محمود حسن (ترزگه)، وینگر پیشین خود و همتیمی صلاح در تیم ملی مصر، بهعنوان واسطه استفاده کرد. ترزگه هر روز با کاپیتان تیم ملی مصر در تماس بود تا او را برای پیوستن به ترابزون متقاعد کند.
عامل فرهنگی نیز در این انتقال نقش مهمی داشت؛ زندگی در کشوری مسلمان که صلاح و خانوادهاش میتوانند بهسرعت با آن احساس راحتی کنند.
ترابزوناسپور با صلاح قراردادی دو ساله تا ژوئن ۲۰۲۸ امضا کرد و جزئیات مالی آن را در سامانه اطلاعرسانی عمومی ترکیه (KAP) منتشر کرد.
بر اساس این قرارداد، صلاح سالانه ۱۰ میلیون یورو دستمزد پایه و هفت میلیون یورو پاداش تضمینشده امضای قرارداد دریافت خواهد کرد؛ یعنی مجموعا ۱۷ میلیون یورو خالص در هر فصل و ۳۴ میلیون یورو طی دو سال.
از آنجا که دستمزد بازیکنان در ترکیه بهصورت خالص پرداخت میشود و باشگاه مالیات را تقبل میکند، درآمد واقعی صلاح حدود ۵۰ درصد بیشتر از آخرین قراردادش با لیورپول خواهد بود.
قرارداد همچنین شامل پاداشهای عملکرد، پنج درصد کمیسیون مدیر برنامهها از دستمزد ناخالص و توافقی ویژه درباره حق بهرهبرداری از تصویر است که بر اساس آن، صلاح ۲۰ درصد از درآمد فروش محصولات شخصی خود در فروشگاه رسمی باشگاه دریافت میکند.
دستمزد صلاح، در هفته اول، جبران شد!
بازده تجاری این انتقال بلافاصله آشکار شد. تنها در ۲۴ ساعت پس از ورود صلاح، ترابزوناسپور بیش از ۱۷ هزار بلیت فصل فروخت و حدود ۱۱ میلیون پوند درآمد به دست آورد.
ارطغرل دوغان، رییس باشگاه، اعلام کرد مجموع درآمد پیشبینیشده از محل فروش بلیت، اسپانسرینگ و محصولات هواداری در دوران حضور صلاح به حدود ۲۲ میلیون پوند خواهد رسید؛ رقمی که عملا هزینه این انتقال را تامین میکند.
با این حال، ترابزوناسپور از نظر مالی ریسک بزرگی نکرده است. باشگاه از ابتدای فصل گذشته حدود ۹۵ میلیون یورو از محل فروش بازیکنان درآمد داشته و به همین دلیل، این انتقال از نظر مالی قابل مدیریت است.
صلاح به تیمی ملحق شده که تحت هدایت فاتح تکه روندی صعودی دارد. ترابزوناسپور زمانی که تکه در مارس ۲۰۲۵ هدایت تیم را بر عهده گرفت، در رده سیزدهم جدول قرار داشت، اما فصل را با قرار گرفتن در جایگاه سوم، تنها هشت امتیاز پایینتر از گالاتاسرای، به پایان رساند و قهرمان جام حذفی ترکیه شد.
تکه همچنین جنک اوزکاچار، مدافع والنسیا، و آندره اونانا، دروازهبان منچستریونایتد، را به خدمت گرفته و باشگاه در حال مذاکره برای جذب داروین نونیس نیز هست.
صلاح با پیراهن شماره ۱۰ به تیمی ملحق شده که در مسیر پیشرفت قرار دارد، اما ماموریت آسانی پیش رو ندارد.
گالاتاسرای چهار قهرمانی پیاپی لیگ را به دست آورده و بشیکتاش و فنرباغچه نیز تابستان امسال هزینههای زیادی برای تقویت تیمهایشان کردهاند. ترابزوناسپور امیدوار است حضور صلاح، آغازگر تغییر موازنه قدرت در فوتبال ترکیه باشد.
اما برای ترابزون و منطقه دریای سیاه، حضور صلاح بسیار فراتر از یک انتقال فوتبالی است؛ شاید زمان آن رسیده باشد که باد دوباره به سود «طوفان دریای سیاه» بوزد.
به نوشته این رسانه، رییس یوفا، که کمربند مشکی کاراته دارد و در هفتههای گذشته اینفانتینو را تحت فشار قرار داده، محتملترین فرد برای وارد کردن ضربه نهایی به رییس فیفا به شمار میرود.
چفرین میگوید در جایگاه کنونیاش بهخوبی آموخته که ایجاد اتحاد میان اعضا تا چه اندازه دشوار است؛ اتحادی که او طی هفته گذشته توانست در سراسر فوتبال اروپا شکل دهد.
پس از آنکه فاش شد جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، طرحی برای واگذاری بخشی از مالکیت رقابتهایی مانند جام جهانی به سرمایهگذاران خصوصی دنبال کرده است، فیفا وارد بحرانی مدیریتی شد و چفرین به چهرهای تبدیل شد که بیش از هر فرد دیگری احتمال میرود بتواند اینفانتینو را از قدرت کنار بزند.
شاید هنوز همه یا حتی اکثریت اعضای فیفا پشت سر او قرار نگرفته باشند، اما به نوشته تایمز، چفرین موفق شده اروپا را تقریبا یکپارچه کند و آماده استفاده از قدرتمندترین ابزار خود سازد.
یوفا اعلام کرد اگر طرح اینفانتینو اجرا شود، هر ۵۵ عضو این نهاد رقابتهای آینده فیفا را تحریم خواهند کرد. پیام این تهدید روشن بود؛ ببینید جام جهانی بدون تیمهایی مانند فرانسه، اسپانیا یا انگلیس و با حضور تیمهایی مانند هائیتی و ازبکستان در مرحله یکچهارم نهایی چه جذابیتی خواهد داشت.
اینفانتینو، که طراح اصلی واگذاری سهام رقابتهای فیفا بود، خیلی زود از این طرح عقبنشینی کرد؛ اتفاقی که مهمترین پیروزی چفرین در نبردی طولانی بر سر قدرت، نفوذ و آینده فوتبال جهان محسوب میشود؛ نبردی میان اینفانتینو، چهره نمایشی فیفا، و چفرین، که خود را در نقش کلانتر فوتبال جهان میبیند.
برای چفرین، که از سال ۲۰۱۶ ریاست یوفا را بر عهده دارد، نمایش این اتحاد اروپایی اتفاقی کمسابقه و ارزشمند بود.
متحد کردن کشورهای مختلف اروپا و واداشتن آنها به سخن گفتن با یک صدا، معمولا کاری دشوار و کمثمر به نظر میرسد، اما حامیان چفرین میگویند او در حساسترین مقاطع، همواره توانسته اجماع ایجاد کند؛ حتی میان اعضایی که پیشتر از اینفانتینو حمایت میکردند.
چفرین بارها گفته است: «در این شغل باید نبردهایت را با دقت انتخاب کنی.» به گفته او، یوفا در ده سال گذشته بیش از پنجاه سال پیش از آن درگیر نبردهای بزرگ بوده است.
از جمله مهمترین پیروزیهای او، مقابله با پروژه سوپرلیگ اروپا در سال ۲۰۲۱ بود؛ رقابتی که با هدایت رئال مادرید، بارسلونا و یوونتوس و حمایت اولیه چند باشگاه بزرگ انگلیسی شکل گرفت. همان زمان بود که چفرین از «مارهایی» سخن گفت که در داخل فوتبال اروپا علیه او عمل کرده بودند.
یوفا همچنین در دوران همهگیری کووید توانست مسابقات باشگاهی و ملی را با وجود مشکلات فراوان برگزار کند.
در دو ماه اخیر نیز یوفا در موضوعات مربوط به سلامت رقابتها، موضعی سختگیرانه در برابر فیفا اتخاذ کرد؛ از جمله محکوم کردن تصمیم کمسابقه فیفا برای لغو محرومیت ناشی از کارت قرمز فولارین بالوگون، مهاجم تیم ملی آمریکا، در جریان جام جهانی؛ تصمیمی که پس از تماس دونالد ترامپ با اینفانتینو اتخاذ شد.
رفتارهای نمادین چفرین نیز در طول جام جهانی به اندازه اظهاراتش مورد توجه قرار گرفت.
او در فینال جام جهانی، که با قهرمانی اسپانیا، یکی از اعضای یوفا، به پایان رسید، حضور پیدا نکرد.
همچنین یوفا از عمر آرتان، داور سومالیایی که با وجود انتخاب از سوی فیفا اجازه ورود به کشور میزبان را دریافت نکرد، حمایت کرد. آرتان قرار است هفته آینده دیدار سوپرجام اروپا را قضاوت کند؛ انتصابی که با حمایت مستقیم چفرین انجام شد.
حقوقدانی با کمربند مشکی کاراته
چفرین ۵۸ ساله، اهل اسلوونی است؛ کشوری که ۲۴ سال نخست زندگی او بخشی از یوگسلاوی بود و سپس استقلال یافت.
او در سال ۲۰۱۹ گفته بود: «من هم اروپای غربی را درک میکنم و هم اروپای شرقی را.»
چفرین پس از پایان نخستین دوره ریاست خود بر یوفا توانست حمایت گسترده کشورهای دو سوی پرده آهنین سابق را برای انتخاب دوباره به دست آورد.
او همچنین گفته بود که پس از میشل پلاتینی، کاپیتان پیشین تیم ملی فرانسه، «یوفا بیش از یک ستاره سابق فوتبال، به یک حقوقدان نیاز داشت.»
چفرین فارغالتحصیل رشته حقوق از دانشگاه لیوبلیانا است و فعالیت حرفهای خود را در دفتر حقوقی خانوادگی آغاز کرد. مهمترین افتخار ورزشی او نیز داشتن کمربند مشکی کاراته است.
او پس از فعالیت در مدیریت فوتبال اسلوونی، به ریاست فدراسیون فوتبال این کشور رسید و در سال ۲۰۱۱ نیز نایبرییس کمیته حقوقی یوفا شد؛ زمانی که اینفانتینو دبیرکل یوفا بود.
در سال ۲۰۱۶، چفرین که در ابتدا نامزدی خارج از معادلات اصلی به شمار میرفت، به ریاست یوفا انتخاب شد؛ نهادی که سالانه کمتر از سه میلیون پوند به رییس خود حقوق میدهد، در حالی که گزارش شده اینفانتینو سالانه حدود شش میلیون دلار از فیفا دریافت میکند.
او در حالی هدایت یوفا را بر عهده گرفت که باشگاههای بزرگ اروپا خواهان سهم بیشتری از درآمدهای لیگ قهرمانان بودند و کشورهای کوچکتر نیز سهم بیشتری از درآمدهای یوفا مطالبه میکردند.
در دوران ریاست چفرین، لیگ قهرمانان اروپا به فرمت ۳۶ تیمی و مرحله لیگ با هشت مسابقه گسترش یافت و لیگ کنفرانس اروپا نیز به تقویم مسابقات اضافه شد. همچنین لیگ ملتهای اروپا نیز به برنامه مسابقات ملی افزوده شد.
اگرچه برخی این تغییرات را مشابه افزایش تعداد مسابقاتی میدانند که فیفا نیز دنبال میکند، یوفا تاکید دارد که مسابقات قهرمانی اروپا همچنان ساختار سنتی خود را حفظ کرده است؛ در حالی که اینفانتینو به دنبال برگزاری جام جهانی ۶۴ تیمی و نسخه ۲۰۳۰ این رقابتها در سه قاره مختلف است.
یورو ۲۰۲۴ به طور کامل در آلمان برگزار شد و دوره بعدی نیز در بریتانیا برگزار خواهد شد؛ رقابتی که فینال آن برای دومین بار در سه دوره اخیر، در ورزشگاه ومبلی انجام میشود.
دوران ریاست چفرین، از برخی جنبهها، برای فوتبال انگلستان نیز سودمند بوده است. بسیاری در بریتانیا معتقدند او حمایت سیاسی دولت این کشور و اعتراضهای هواداران علیه پروژه سوپرلیگ را فراموش نکرده است.
البته هواداران لیورپول همچنان از نحوه مدیریت یوفا پس از هرجومرج فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۲ میان رئال مادرید و لیورپول در ورزشگاه استاد دو فرانس انتقاد میکنند؛ رویدادی که یکی از نقاط ضعف دوران ریاست چفرین به شمار میرود.
با این حال، در اوج رویارویی با اینفانتینو، چفرین احساس میکند اکنون بیش از هر زمان دیگری از حمایت اعضای یوفا برخوردار است.
ضربههای او یکی پس از دیگری به هدف مینشینند و به نظر میرسد کلانتر، مرد نمایش را در آستانه شکست قرار داده است.
این بیانیه شنبهشب پس از آن منتشر شد که یوفا بار دیگر تهدید کرد در صورت ادامه روند کنونی، کشورهای اروپایی مسابقات آینده جام جهانی را تحریم خواهند کرد.
این موضع در پی طرح لغوشده FIFA Forward Enterprise (FFE) مطرح شد؛ طرحی که قرار بود بخشی از سهام فعالیتهای تجاری و برگزاری رقابتهای فیفا، از جمله جام جهانی و جام جهانی باشگاهها، به سرمایهگذاران خصوصی واگذار شود.
همچنین این بیانیه پس از انتشار گزارشی در روزنامه دیلی تلگراف منتشر شد که مدعی بود یوفا زمانی که اینفانتینو دبیرکل این نهاد بود، مبلغی ششرقمی به فردی که به عنوان شریک عاطفی او معرفی شده، پرداخت کرده است. تلگراف هویت این فرد را فاش نکرد.
یوفا در بیانیهای اعلام کرد از این ادعاها آگاه است و تایید کرد به این فرد مبلغی هنگام ترک سازمان پرداخت شده و هزینههای دوره امبیای او نیز تامین شده است. یوفا افزود مقررات مربوط به این موارد از سال ۲۰۱۶ سختگیرانهتر شده و قوانین فعلی برای همه کارکنان، صرفنظر از جایگاهشان، اعمال میشود.
فیفا در واکنش به گزارش تلگراف اعلام کرد اینفانتینو این ادعاها را «قویا رد میکند» و آنها را «کاملا نادرست» میداند.
اتهام نزنید
اما فیفا شامگاه شنبه در بیانیهای اعلام کرد: «بهطور فزایندهای آشکار شده است که تلاشی هماهنگ و مستمر از سوی برخی افراد برای تضعیف فیفا و رییس آن در جریان است.»
در ادامه این بیانیه آمده است: «کسانی که از حمایت اعضای فیفا برخوردار نیستند، نباید با طرح اتهام، القا یا انتشار اطلاعات نادرست، به دنبال دستیابی به اهدافی باشند که از طریق روندهای دموکراتیک و رسمی فیفا قادر به تحقق آن نیستند.»
فیفا همچنین تاکید کرد از هیچ روندی درباره انتخابات ریاست این نهاد که با اساسنامه، روندهای دموکراتیک و چارچوبهای حاکمیتی آن مغایرت داشته باشد، حمایت یا آن را تسهیل نخواهد کرد.
در این بیانیه آمده است: «همسو با بیانیههای اخیر کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (CONMEBOL) و کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF)، و همچنین پس از گفتوگو با فدراسیونها و کنفدراسیونهای عضو فیفا در سراسر جهان، فیفا از هیچ روندی درباره انتخابات ریاست این نهاد که با اساسنامه، روندهای دموکراتیک و چارچوب حاکمیتی آن مغایرت داشته باشد، حمایت، آن را تسهیل یا تحمل نخواهد کرد.»
فیفا تاکید کرده است: «رییس فیفا بهصورت دموکراتیک از سوی فدراسیونهای عضو انتخاب شده و همچنان با همان ماموریت به فعالیت خود ادامه میدهد.»
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «رییس فیفا بیش از ۳۰ سال از فعالیت حرفهای خود را صرف فوتبال اروپا و جهان کرده و در ایجاد تغییرات مهم در این ورزش، بهویژه گسترش دسترسی، منابع و فرصتها در فوتبال جهان، نقش داشته است.»
فیفا افزود: «تغییر، ناگزیر منافع تثبیتشده را به چالش میکشد، اما مخالفت با این تغییرات نمیتواند توجیهی برای تضعیف جایگاه دموکراتیک رییس فیفا یا نهادی باشد که او برای هدایت آن انتخاب شده است.»
فیفا تاکید کرد: «مسئولیت ما در برابر ۲۱۱ فدراسیون عضو و فوتبال در سراسر جهان است. ما اجازه نخواهیم داد این تلاشها ما را از تقویت این نهاد، خدمت به اعضا و ادامه مسیر جهانیتر کردن فوتبال بازدارد. رییس و مدیریت فیفا همچنان با تمرکز کامل این ماموریت را دنبال میکنند و بیش از هر زمان دیگری برای تحقق آن مصمم هستند.»
اصرار یوفا بر تحریم رقابتهای فیفا
یوفا روز ۳۰ جولای اعلام کرده بود کشورهای عضو این نهاد رقابتهای فیفا را تحریم خواهند کرد و با وجود عقبنشینی اینفانتینو از طرح FFE و عذرخواهی او، بر این موضع تاکید کرده است.
یوفا همچنین در بیانیه دیگری اعلام کرد که اعتمادش را به ریاست جیانی اینفانتینو از دست داده است و این موضع همچنان پابرجاست.
کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (کنکاکاف) نیز از این طرح انتقاد کرد و خواستار «بازنگری جامع» در دوره ریاست اینفانتینو شد.
در حالی که روسای فدراسیونهای فوتبال نروژ و اردن بهصورت علنی از فیفا و اینفانتینو انتقاد کردهاند، رییس فیفا همچنان از حمایت برخی فدراسیونهای عضو، از جمله فدراسیونهای فوتبال آرژانتین و مکزیک، برخوردار است.
کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) نیز در بیانیهای اعلام کرد اعضای آن «به اتفاق آرا حمایت خود» از اینفانتینو را بار دیگر تایید کردهاند و بر ادامه همکاری با فیفا تاکید کردند.
کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (CONMEBOL) نیز ضمن ابراز نگرانی از «اقدامهای یکجانبه و بدون استفاده از سازوکارهای نهادی و گفتوگو»، خواستار «وحدت خانواده فوتبال» پیش از انتخابات ریاست فیفا در ماه مارس شد.
