جیجی گابریل، ۱۵ ساله، جوانترین بازیکن تاریخ منچستریونایتد
جی.جی. گابریل، مهاجم ۱۵ ساله منچستریونایتد، در هشت دقیقه پایانی پیروزی ۲ بر یک مقابل اتلتیکو مادرید که در استکهلم برگزار شد، نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان این باشگاه انجام داد. او که متولد اکتبر ۲۰۱۰ است، جوانترین بازیکن تاریخ یونایتد است برای تیم بزرگسالان بازی کرده.
جی.جی. گابریل که نام کاملش جوزف جونیور آندرو گابریل است و در آکادمی منچستریونایتد تربیت شده، در آغاز اردوی پیشفصل همراه تیم بزرگسالان منچستریونایتد تمرین کرده و برای دیدار دوستانه مقابل روزنبورگ همراه با تیم مایکل کریک به نروژ سفر کرد.
او در آن مسابقه روی نیمکت ماند و به میدان نرفت، اما امروز در دیدار دوستانه برابر اتلتیکو مادرید پا به توپ شد.
گابریل فصل گذشته در ۲۳ مسابقه برای تیم زیر ۱۸ سال منچستریونایتد ۲۳ گل به ثمر رساند؛ آماری چشمگیر برای هر بازیکنی، بهویژه برای کسی که با سرعت به ردهای بالاتر از گروه سنی خود منتقل شده است.
او همچنین چهار پاس گل ثبت کرد و به طور میانگین هر ۷۳ دقیقه روی یک گل تاثیر مستقیم داشت.
گابریل همچنین شش گل دیگر به ثمر رساند تا منچستریونایتد به فینال جام حذفی جوانان انگلستان برسد؛ رقابتی که در نهایت با شکست برابر منچسترسیتی به پایان رسید.
او پیش از این اجازه حضور در لیگ برتر را نداشت. بر اساس مقررات، بازیکنان باید تا ۳۱ آگوست (۱۰ شهریور) دستکم ۱۵ ساله شده باشند تا واجد شرایط حضور در مسابقات همان فصل باشند. بنابراین گابریل از فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۷ میتواند در مسابقات لیگ برتر به میدان برود.
گابریل در ردههای پایه برای تیمهای ملی انگلستان بازی کرده است.
کونکاکاف در واکنش به عقبنشینی فیفا از طرح فروش بخشی از سهام جام جهانی خواستار «بازبینی کامل» رهبری فیفا شد و از آنچه «این اقدام اخیر یکجانبه و فاحش ناشی از حکمرانی و رهبری ضعیف» خواند، انتقاد کرد؛ اقدامی که به گفته این نهاد، «ادامه الگوی اشتباهات و رفتارهای مشابه» است.
به نوشته اسکای اسپرت، کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کاراییب (کونکاکاف) عملا برای برکناری جیانی اینفانتینو اقدام کرده است.
ساعتی پیش هم تلگراف خبر داد که یوفا در پی لغو طرح جنجالی فیفا برای فروش بخشی از تجارت جام جهانی، به جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، اولتیماتوم داده است که یا از ریاست این نهاد استعفا دهد یا با رایگیری اضطراری برای برکناری روبهرو خواهد شد.
هر ۵۵ عضو یوفا در صورت کنارهگیری نکردن اینفانتینو، به برکناری او رای خواهند داد. یوفا برای درخواست برگزاری چنین رایگیریای تنها به حمایت ۴۳ عضو فیفا نیاز دارد.
یوفا پیشتر تهدید کرده بود که در صورت اجرای طرح، جام جهانی را تحریم خواهد کرد و سایر نهادهای فوتبالی نیز به آن اعتراض کردند.
همچنین یوفا صبح امروز با انتشار بیانیهای اعلام کرد اعتماد خود را به اینفانتینو از دست داده و پس از عقبنشینی او از طرح ۱۵ میلیارد پوندی فروش بخشی از حقوق تجاری جام جهانی، خواستار تغییر در رهبری فیفا شد.
بامداد ۱۰ مرداد، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، اعلام کردطرح جنجالی فروش سهام رقابتهای این نهاد به سرمایهگذاران خصوصی را پس از مخالفتهای گسترده کنار گذاشته است.
اینفانتینو پیشتر به هر یک از ۲۱۱ فدراسیون عضو وعده ۴۰ میلیون دلار پاداش در صورت حمایت از این طرح داده بود.
اما مانند یوفا، کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کاراییب (کونکاکاف) در بیانیهای اعلام کرد که این کنفدراسیون و ۴۱ فدراسیون عضو آن از کنار گذاشتن طرح پیشنهادی فیفا فوروارد اینترپرایز استقبال میکنند.
به گزارش اسکای اسپرت، کونکاکاف همچنین اعلام کرد اعضای آن در شورای فیفا «به طور مستقیم و از طریق شورای فیفا تلاش خواهد کرد تا اطمینان حاصل شود که مسائل مربوط به حکمرانی، پاسخگویی و رهبری، مطابق نهادها و روندهای پیشبینیشده در اساسنامه فیفا، به درستی بررسی شوند.»
این موضع در حالی مطرح میشود که فشارها در دنیای فوتبال بر رییس فیفا برای کنارهگیری یا برکناری او بر سر این موضوع رو به افزایش است.
بخشی از بیانیه کونکاکاف چنین است: «رویدادهای روزهای اخیر واقعیتی را آشکار کرده که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت: آینده جام جهانی، ارزشمندترین دارایی فوتبال جهان، خارج از هرگونه چارچوب شناختهشده حکمرانی، بدون شفافیت، بدون مشورت و بدون رعایت تشریفات قانونی پیش برده شد.»
کونکاکاف معتقد است که «پیشنهادی با این ابعاد، به طور تصادفی به این مرحله نمیرسد. این موضوع، نشانه رهبریای است که دیگر فوتبال را در اولویت قرار نمیدهد. این اقدام اخیر، یکجانبه و مصداق آشکار حکمرانی و رهبری ضعیف است و ادامه روندی از اشتباهات و رفتارهای مشابه محسوب میشود. اکنون باید بازبینی کاملی درباره این رهبری انجام شود.»
کونکاکاف همچنین اعلام کرد اعضای آن در شورای فیفا برای «بررسی چگونگی توزیع ذخایر مالی عظیم موجود از طریق برنامه FIFA Forward میان اعضای کنفدراسیون، به منظور توسعه فوتبال در منطقه، بدون به خطر انداختن آینده مشترک فوتبال» تلاش خواهند کرد.
الکساندر چفرین، رییس یوفا، و جیانی اینفانتینو، رییس فیفا
تلگراف در گزارشی نوشت که یوفا در پی لغو طرح جنجالی فیفا برای فروش بخشی از تجارت جام جهانی، به جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، اولتیماتوم داده است که یا از ریاست این نهاد استعفا دهد یا با رایگیری اضطراری برای برکناری روبهرو خواهد شد.
بر اساس این گزارش که شنبه ۱۰ مرداد منتشر شد، هر ۵۵ عضو یوفا در صورت کنارهگیری نکردن اینفانتینو، به برکناری او رای خواهند داد.
یوفا برای درخواست برگزاری چنین رایگیریای تنها به حمایت ۴۳ عضو فیفا نیاز دارد.
تلگراف ۱۰ مرداد در گزارش دیگری نوشت که یوفا در حال بررسی استفاده از طرح محرمانهای است که سالها پیش خود اینفانتینو برای جدایی از فیفا تهیه کرده بود: «با وجود عقبنشینی تحقیرآمیز اینفانتینو و تضعیف شدید موقعیتش، هنوز ضربه نهایی به مدیری که به مهارت در بقا مشهور است وارد نشده است.»
اگرچه اکنون تقریبا قطعی به نظر میرسد که پیش از انتخابات ریاست فیفا، رقبایی برای اینفانتینو وارد میدان شوند، اما خبرگزاری رویترز نوشت که اگر او همچنان تصمیم به نامزدی داشته باشد، هنوز شانس بالایی برای انتخاب دوباره دارد.
طرح فروش سهام، از ابتدا مستقیما ۲۱۱ فدراسیون ملی عضو فیفا را هدف گرفته بود؛ فدراسیونهایی که بسیاری از آنها برای تامین هزینههای خود به منابع مالی فیفا وابستهاند و در دوران ریاست اینفانتینو نیز از این حمایتها بهرهمند شدهاند.
اینفانتینو برای تمدید ریاست خود تا سال ۲۰۳۱، در دور نخست به دو-سوم آرا و در دورهای بعدی به اکثریت حداقلی نیاز دارد.
اینفانتینو پس از افشای برنامه خود برای فروش ۳۰ درصد از حقوق تجاری جام جهانی به سرمایهگذاران خصوصی، با موجی از انتقادها در سراسر فوتبال جهان روبهرو شد.
اجرای این طرح باعث میشد گروهی از سرمایهگذاران کنترل منافع تجاری مهمترین رقابتهای ملی مردان و زنان فیفا را در اختیار بگیرند.
یوفا، فیفا را متهم کرد که تلاش میکند روح فوتبال را به معامله بگذارد.
هشتم مرداد، ۵۵ فدراسیون عضو فیفا، از جمله اتحادیه فوتبال انگلستان، با رای ۵۵ بر ۰ به تحریم جام جهانی رای دادند.
با این حال، با وجود آن که کشورهای عضو کنکاکاف در آمریکای شمالی و مرکزی از موضع یوفا پیروی کردند، فیفا نهم مرداد با انتشار بیانیهای قاطع تاکید کرد این طرح اجرا خواهد شد و ادعا کرد «در حال فروش فوتبال نیست».
اما زمانی که کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز اعلام کرد در برابر این طرح مقاومت خواهد کرد و گفت «در همبستگی با یوفا و کنکاکاف برای حفاظت از جام جهانی فیفا» ایستاده است، اینفانتینو دیگر نتوانست حمایت بیش از ۵۰ درصد از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا را برای اجرای طرح خود به دست آورد.
اعتراضها نهم مرداد ادامه یافت.
کارلوس کوردیرو، مشاور ارشد اینفانتینو، در اعتراض به این طرح استعفا داد و پس از او کوین لامور، مدیر ارشد عملیاتی فیفا، اعلام کرد کارکنان این سازمان از سوی اینفانتینو «فریب خوردهاند».
در ادامه، فشارهای سیاسی نیز افزایش یافت: اندی برنهام، نخستوزیر بریتانیا، خواستار کنارهگیری اینفانتینو شد و شب گذشته، دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا و از متحدان نزدیک اینفانتینو، اعلام کرد درباره این طرح با او مشورتی انجام نشده بود.
اینفانتینو، بامداد ۱۰ مرداد اعلام کرد طرح جنجالی فروش سهام رقابتهای این نهاد به سرمایهگذاران خصوصی را پس از مخالفتهای گسترده کنار گذاشته است.
در ادامه، یوفا با انتشار بیانیهای اعلام کرد اعتماد خود را به اینفانتینو از دست داده و پس از عقبنشینی او از طرح ۱۵ میلیارد پوندی فروش بخشی از حقوق تجاری جام جهانی، خواستار تغییر در رهبری فیفا شد.
یوفا در بیانیه خود وعدههایی را که اینفانتینو هنگام انتخاب شدن به ریاست فیفا در سال ۲۰۱۶ داده بود، یادآوری کرد. وعدههایی مبنی بر اداره شفاف فیفا و اینکه پول این سازمان متعلق به فدراسیونهای ملی است.
یوفا اعلام کرد: «او در عمل به هر دو وعده خود ناکام مانده است. توافق آشفته، پشت پرده و غیرشفافی که طراحی کرد و تلاش داشت آن را به اجرا بگذارد، هیچ نشانی از شفافیت نداشت. همچنین با وجود آن که ذخایر مالی فیفا اکنون بیش از پنج میلیارد دلار است، او نتوانسته از پول فدراسیونها به سود فوتبال استفاده کند.»
این بیانیه پس از موج گسترده مخالفتها و اعتراضهای داخلی در فیفا منتشر شد؛ اعتراضهایی که به نوشته رویترز، برخی کارکنان این نهاد از آن با عنوان «کشتن هیولا» یاد کردهاند.
اتحادیه فوتبال انگلستان (FA) با حمایت از موضع یوفا اعلام کرد: «ما به طور کامل از موضع یوفا حمایت میکنیم. زمان آن فرا رسیده است که بازنگری کامل و محکمی در رهبری و حکمرانی فیفا صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که بازی جهانی بهصورت شفاف، به نفع همه ۲۱۱ کشور عضو و با محوریت سرپرستی بلندمدت فوتبال اداره میشود.»
از سوی دیگر، رویترز به نقل از منابعی نوشت که اینفانتینو بارها اطرافیانش در فیفا را با شیوه رهبری مستقل خود به ستوه آورده است. او در سال ۲۰۱۶ پس از پایان دوران ۱۷ ساله سپ بلاتر در پی رسوایی فساد، ریاست فیفا را بر عهده گرفت.
با این حال، اقتدار اینفانتینو و تواناییاش در پر نگه داشتن خزانه فیفا، تاکنون به اندازهای بود که بتواند از اشتباهات خود عبور کند.
او در سال ۲۰۱۸ نیز پس از مخالفت شدید یوفا، از طرح جذب ۲۵ میلیارد دلار سرمایه خصوصی برای جام جهانی باشگاهها عقبنشینی کرد.
همچنین از موج خشم نسبت به دفاعش از میزبانی قطر در جام جهانی ۲۰۲۲ و سخنرانی عجیب پیش از آغاز آن مسابقات که در آن گفته بود «امروز احساس میکنم همجنسگرا هستم. امروز احساس میکنم معلول هستم. امروز احساس میکنم کارگر مهاجر هستم»، جان سالم به در برد.
اما قمار این هفته، به شکلی چشمگیر علیه او نتیجه داد.
اینفانتینو نتوانست هیچ اجماعی ایجاد کند و بسیاری از ذینفعان اصلی تا زمان اعلام شتابزده فیفا در روز سهشنبه ششم مرداد، که جزییات آن پیشتر به رسانهها درز کرده بود، از این طرح هیچ اطلاعی نداشتند.
آنها در حالی از جزییات بیخبر نگه داشته شدند که اینفانتینو با سرمایهگذاران دیدار میکرد و شرکت «تروای اترنال»، که بهوسیله جاشوا کوشنر تاسیس شده و ارتباط خانوادگی نزدیکی با ترامپ دارد، به عنوان رهبر گروه سرمایهگذاران پیشنهادی انتخاب شده بود.
روزنامه تلگراف در گزارشی نوشته که یوفا در حال بررسی استفاده از طرح محرمانهای است که سالها پیش خود اینفانتینو برای جدایی از فیفا تهیه کرده بود: «با وجود عقبنشینی تحقیرآمیز اینفانتینو و تضعیف شدید موقعیتش، هنوز ضربه نهایی به مدیری که به مهارت در بقا مشهور است وارد نشده است.»
تا بامداد امروز که طرح ۱۵ میلیارد پوندی جیانی اینفانتینو برای واگذاری بخشی از جام جهانی به سرمایهگذاران خصوصی شکست خورد، فشارها هر ساعت بیشتر میشد. از ساعت ۱۰ صبح جمعه، متحدانش یکی پس از دیگری از او فاصله گرفتند و تا ظهر، نخستوزیر بریتانیا نیز به جمع کسانی پیوست که خواستار استعفای او از ریاست فیفا شدند.
سرانجام، شامگاه جمعه، اینفانتینو عقبنشینی کرد و طرح جنجالی فروش را کنار گذاشت و پذیرفت که این طرح «باعث ایجاد اختلاف» شده است.
هرچند که یکی از مخالفان اصلی جیانی اینفانتینو روز جمعه و پیش از این عقبنشینی به تلگراف گفته بود: «حتما دیگر کارش تمام شده است.»
با وجود عقبنشینی تحقیرآمیز اینفانتینو و تضعیف شدید موقعیتش، هنوز ضربه نهایی به مدیری که به مهارت در بقا مشهور است وارد نشده است. تا زمانی که او در قدرت باقی بماند، لابی گستردهای پشت صحنه برای کنار زدنش ادامه خواهد داشت.
یوفا از طرح قدیمی اینفانتینو علیه خودش استفاده میکند
یوفا، جایی که اینفانتینو مسیر مدیریتی خود را طی کرد و به سمت دبیرکل رسید، اکنون اصلیترین بازیگر در تلاش برای برکناری اوست. این سازمان به ریاست الکساندر چفرین اداره میشود؛ فردی که در اعتراض به دخالت اینفانتینو در پرونده فولارین بالوگان، فینال جام جهانی را تحریم کرد.
تلگراف اسپورت در گزارشی که شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شد، خبر داده است که یوفا اکنون نقشهای برای کنار زدن اینفانتینو در اختیار دارد؛ نقشهای که نویسنده آن خود اینفانتینو است.
آخرین بحران بزرگ سیاسی فوتبال بیش از یک دهه پیش و همزمان با سقوط سپ بلاتر بر اثر پرونده فساد رخ داد. با تشدید آن بحران، گفته میشود اینفانتینو که آن زمان در یوفا فعالیت میکرد، به طور محرمانه طرحی برای خروج یوفا از فیفا تهیه کرده بود. این طرح هرگز به طور رسمی مطرح نشد، اما نقشه او برای جدایی دائمی از فیفا و تشکیل یک نهاد موازی در فوتبال جهان هرگز به طور کامل فراموش نشد.
یکی از افراد مطلع گفت: «او تصور میکرد هیچکس آن اسناد را نگه نداشته، چون همه اعضای آن تیم رفته بودند، اما همه آنها این طرحها را دور نریختند.»
به گفته او «یوفا اکنون در حال بررسی استفاده از همان طرحها علیه خود اوست.»
البته این پیشنهادهای محرمانه با طرح سال ۲۰۱۷ برای ایجاد لیگ جهانی ملتها به رهبری یوفا تفاوت دارد؛ طرحی که پس از آن و زمانی مطرح شد که اینفانتینو یک سال بود ریاست فیفا را بر عهده داشت.
یافتن رهبر جدید
کلید کنار زدن اینفانتینو، یافتن یک رقیب جدی برای اوست و منابع میگویند تلاشها در این زمینه آغاز شده است.
به گفته یکی از کشورهای تاثیرگذار اروپا، پس از دوران بلاتر و اکنون اینفانتینو، تکرار چنین اشتباهی غیرقابل قبول است و فوتبال به فردی «وحدتآفرین» نیاز دارد.
در میان مدیران یوفا، ویکتور مونتاگلیانی، رییس کونکاکاف، از احترام زیادی برخوردار است. یکی از منابع گفت: «او تواناییهای مدیریتی بسیار بالایی دارد.»
ناصر الخلیفی، رییس پاریسنژرمن، علاقه خود را برای نامزدی رد کرده است. شیخ سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا، که در انتخابات سال ۲۰۱۶ با اختلاف اندکی به اینفانتینو باخت، نیز از گزینههای احتمالی محسوب میشود.
اینفانتینو پیش از این اعلام کرده بود قصد دارد سال آینده برای چهارمین دوره نامزد شود و تا پیش از این هفته، تصور میشد آرای لازم را در اختیار دارد.
در هفتههای اخیر، انگلستان نیز در میان حدود ۲۰۰ کشوری بود که از نامزدی او حمایت کرده بودند، اما با توجه به اینکه مهلت معرفی نامزدهای جایگزین تا ۱۸ نوامبر است، تحولات این هفته احتمال حضور یک رقیب جدی را افزایش داده است.
جلب حمایت کشورهای کوچک
اینفانتینو با پنهان نگه داشتن طرح سرمایهگذاری خصوصی حتی از شورای فیفا، ممکن است مرتکب اشتباه بزرگی شده باشد.
به گفته یکی از مقامهای فوتبال اروپا، این بحران فرصتی برای بازسازی روابط با کشورهای کوچک، چه در اروپا و چه در سایر قارهها، فراهم کرده است.
اینفانتینو تا پیش از این به دلیل افزایش درآمدهای فیفا و حمایت مالی از فدراسیونهای کوچک، موقعیت مستحکمی داشت. درآمد ۱۳ میلیارد دلاری چرخه اخیر جام جهانی، دوستان زیادی برای او ایجاد کرده بود.
اما توافق جدید برای واگذاری سهام، از نگاه بسیاری از فدراسیونها توهینآمیز تلقی شد.
کارلوس کوردیرو، مشاور اینفانتینو و رییس پیشین فدراسیون فوتبال آمریکا، در بیانیه استعفای خود نوشت این طرح «توافقی بد» است.
او گفت: «فیفا هماکنون به منابع مالی فوقالعادهای دسترسی دارد. این سازمان میلیاردها دلار ذخایر مالی و هیچ بدهی ندارد. اگر فدراسیونهای عضو معتقدند سرمایه بیشتری برای توسعه فوتبال لازم است، فیفا همین حالا هم توان مالی لازم را از محل منابع موجود خود دارد.»
او افزود: «در چنین شرایطی، فروش بخشی دائمی از ارزشمندترین دارایی فوتبال برای تامین ۴ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار، هیچ توجیهی ندارد و در واقع آینده فوتبال را گرو میگذارد.»
به باور مخالفان، اینفانتینو با این طرح، ابزار اصلی خود برای جلب حمایت کشورها را از دست داده است.
تلاش برای رای عدم اعتماد
۳۶ عضو شورای فیفا، بدون احتساب اینفانتینو، اکنون نفوذ بیشتری نسبت به سالهای اخیر دارند و بسیاری از آنها از نحوه مدیریت او، بهویژه پس از پرونده فولارین بالوگان، ناراضی هستند.
در تئوری، شورای فیفا میتواند رای عدم اعتماد به اینفانتینو را مطرح کند، اما احتمال بیشتری وجود دارد که چنین اقدامی از سوی ۲۱۱ فدراسیون عضو دنبال شود.
در هر دو حالت، باید نشست فوقالعاده برگزار شود، زیرا جلسه بعدی شورای فیفا تا ماه نوامبر برنامهریزی نشده است.
یوفا محتملترین گزینه برای درخواست برگزاری کنگره فوقالعاده فیفاست. بر اساس ماده ۲۵ بند ۴ اساسنامه فیفا، درخواست ۲۰ درصد اعضا، یعنی ۴۳ کشور، برای برگزاری چنین نشستی کافی است و یوفا با ۵۵ عضو به تنهایی این حد نصاب را در اختیار دارد.
افزایش فشار سیاسی
اگر اینفانتینو از بحران این هفته جان سالم به در ببرد، امیدوار خواهد بود که دموکراتها در انتخابات ماه نوامبر کنترل مجلس نمایندگان آمریکا را به دست نیاورند.
جیمی راسکین، عضو ارشد دموکرات کمیته قضایی مجلس نمایندگان آمریکا، تحقیقاتی گسترده درباره روابط اینفانتینو و دونالد ترامپ را دنبال میکند.
راسکین، فیفا را به «کلاهبرداری آشکار در ابعاد عظیم» متهم کرده است.
منابع آگاه میگویند او این هفته با شماری از مدیران ارشد فیفا و یوفا درباره گامهای بعدی گفتوگو کرده است.
در میان آنها کوین لامور، مدیر عملیاتی فیفا، نیز حضور داشت. او در بیانیهای به آسوشیتدپرس اعلام کرد کارکنان فیفا به دلیل عدم شفافیت اینفانتینو درباره طرح سرمایهگذاری خصوصی «فریب خوردهاند» و «شایسته رفتاری بهتر از تحقیر و ارعاب هستند.»
لیزه کلاونس، رییس فدراسیون فوتبال نروژ، نیز وضعیت کنونی را «بسیار جدی» توصیف کرده و پیشتر پرونده بالوگون را به کمیته اخلاق فیفا ارجاع داده بود.
با این حال، برخی معتقدند اینفانتینو باید در یک روند کاملا مستقل مورد بررسی قرار گیرد.
در مجموع، مخالفان اینفانتینو اکنون جسورتر از گذشته شدهاند و به رهبری یوفا، همه راههای ممکن را برای پایان دادن به دوران ریاست او بررسی میکنند.
نشریه اتلتیک خبر داده که رائول آسنسیو، مدافع رئال مادرید، در ماه سپتامبر به اتهام انتشار ویدیوی خصوصی مربوط به یک فرد زیر سن قانونی محاکمه خواهد شد. این درحالی است که هر دو شاکی شکایت خود را از او پس گرفتهاند.
آسنسیو با دو اتهام روبهرو است: انتشار ویدیوی خصوصی بدون رضایت و به اشتراک گذاشتن ویدیوی جنسی مربوط به یک فرد زیر سن قانونی.
او همراه با سه بازیکن سابق آکادمی رئال مادرید، فرران رویس، خوان رودریگس و آندرس گارسیا، محاکمه خواهد شد.
این سه نفر به ضبط و انتشار ویدیوهای دارای محتوای جنسی مربوط به یک فرد زیر سن قانونی و یک زن دیگر متهم هستند.
قاضی پرونده روز پنجشنبه، در جلسه مقدماتی پیش از آغاز دادگاه، تمامی درخواستهای وکلای مدافع چهار متهم را رد کرد. دادگاه قرار است روزهای ۱۲، ۱۳ و ۱۶ شهریور در گران کاناریا برگزار شود.
وکلای مدافع خواستار حذف برخی مدارک، از جمله اطلاعات بهدستآمده از تلفنهای همراه متهمان که پلیس اسپانیا ضبط کرده بود، شده بودند.
بر اساس اسناد دادگاه که اتلتیک میگوید مشاهده کرده است، قاضی اعلام کرد ضبط تلفنهای همراه «نیازی به رضایت مالکان آنها ندارد. همه متهمان پیش از بازداشت، از اطلاعات خود در فضای ابری نسخه پشتیبان تهیه کرده و سپس محتوای تلفنهایشان را حذف کردند؛ اقدامی که بهوضوح تلاشی برای مختل کردن روند تحقیقات درباره وقایع گزارششده بود.»
این پرونده به فیلمبرداری، بدون رضایت، از یک رابطه جنسی در بخش خصوصی یک باشگاه ساحلی در جزایر قناری در خرداد ۱۴۰۲ و همچنین انتشار همان ویدیو، باز هم بدون رضایت، مربوط میشود.
اتهام آسنسیو
آسنسیو متهم نیست که در وقوع این رابطه یا فیلمبرداری آن نقشی داشته باشد، اما گفته میشود او درخواست دریافت این ویدیوها را کرده و آنها را به دوست دیگری نشان داده است؛ اقدامی که بر اساس ماده ۷۷ قانون کیفری اسپانیا میتواند دو جرم علیه حریم خصوصی محسوب شود.
این مدافع ۲۳ ساله بر اساس بندهای ۲ و ۵ ماده ۱۹۷ قانون کیفری اسپانیا، به افشای تصاویر ثبتشده بدون رضایت و انتقال آنها به اشخاص ثالث متهم شده است.
هر دو شاکی اکنون شکایت خود را از آسنسیو پس گرفتهاند، اما قاضی اعلام کرده است که آنها باید این موضع را در دادگاه نیز تکرار کنند تا از نظر حقوقی معتبر شناخته شود. هر دو شاکی همچنان علیه سه متهم دیگر، یعنی فرران رویس، خوان رودریگس و آندرس گارسیا، اتهام مطرح کردهاند.
آسنسیو همواره بیگناهی خود را اعلام کرده است. او در ماه مه ۲۰۲۵ در بیانیهای گفت: «من در هیچ رفتاری که آزادی جنسی هیچ زنی، بهویژه افراد زیر سن قانونی، را نقض کرده باشد، مشارکت نداشتهام.»
دادستانی اسپانیا در تابستان سال گذشته برای آسنسیو درخواست دو سال و نیم حبس و برای هر یک از سه متهم دیگر نیز درخواست مجازات زندان کرده بود.
اتلتیک مینویسد در خلاصه پروندهای که از دادستانی گرفته، آمده است که هر دو شاکی در نتیجه این اتفاقها به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شدهاند.
آسنسیو که اهل لاس پالماس در جزایر قناری است، تاکنون ۸۰ بار برای رئال مادرید به میدان رفته است. او پیشتر به تیم ملی اسپانیا دعوت شده، اما هنوز نخستین بازی خود را انجام نداده است.
این اتهامها چگونه مطرح شد؟
شکایت نخست را دختر کمسنتر، همراه با مادرش، روز ۶ سپتامبر ۲۰۲۳ در دفتر گاردیا سیویل در شهر سانتا ماریا د گویا، در نزدیکی لاس پالماس در شمال گران کاناریا، ثبت کرد. پس از آن، شاکی دوم نیز شکایت خود را ارائه داد.
بر اساس اظهارات این دو نفر که همان سال در رسانههای اسپانیایی منتشر شد، آنها همان روزی که متوجه شدند از آنها فیلمبرداری شده، از بازیکنان خواسته بودند ویدیوها را حذف کنند.
یکی از دو شاکی نیز در گفتوگویی بدون ذکر نام با روزنامه دیاریو آاس در سپتامبر ۲۰۲۳ گفت بازیکنان به آنها گفته بودند ویدیوها را حذف خواهند کرد، اما در عوض آنها را «به تلفنهای همراه دیگر منتقل کردند.»
بر اساس اظهارات منتشرشده، این دو نفر تا ماه اوت متوجه نشده بودند که ویدیوها همچنان وجود دارد و در حال دستبهدست شدن است. آنها زمانی از حذف نشدن ویدیوها مطلع شدند که یکی از آشنایانشان به آنها گفت این ویدیو را دیده است.
روز ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳، چند مامور گاردیا سیویل با لباس شخصی به محل تمرین رئال مادرید رفتند و از مانوئل فرناندس، مدیر آکادمی باشگاه، خواستند آنها را تا رختکن همراهی کند.
سه بازیکن بازداشت شدند و در ابتدا از آسنسیو فقط به عنوان شاهد تحقیق شد، اما هنگام ثبت اظهارات، وضعیت او از شاهد به مظنون تغییر کرد.
در ویدیویی که از افسانه چترنور، بازیکن تیم ملی فوتبال زنان ایران و خانم گل چهار دوره لیگ برتر منتشر شده، او روبهروی غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوه قضاییه، نشسته و از نداشتن شغل پس از بازنشستگی از فوتبال میگوید.
او سوابق ورزشیاش را توضیح میدهد و از اژهای میخواهد برای استخدام شدنش کاری کند. تصویر زنی با چنین کارنامهای که برای بهدستآوردن یک شغل معمولی از یکی از مسئولان سیاسی - امنیتی جمهوری اسلامی درخواست کمک میکند، فقط روایت مشکلات شخصی یک فوتبالیست نیست؛ این صحنه، تصویری است از جایگاهی که جمهوری اسلامی برای زنان فوتبالیست ساخته است.
در یک ساختار عادی، اشتغال یک ورزشکار نه به رئیس قوه قضاییه مربوط است و نه باید از مسیر ملاقات با یک مسئول امنیتی و طلب کمک از او پیگیری شود. اما در جمهوری اسلامی، حقوق اولیه از مسیرهای عادی خارج میشوند و به لطف، سفارش و دستور مسئولان وابسته میمانند.
ورزشکار زن ابتدا از قرارداد حرفهای، امنیت شغلی، حق پخش، پوشش رسانهای و آینده شغلی محروم میشود و سپس برای بخشی از همان حقوق ازدسترفته باید مقابل قدرت بنشیند و درخواست کند.
هیچکس از یک فوتبالیست انتظار ندارد در برابر حکومتی که برای معترضان صف اعدام به راه انداخته، به مبارزی سیاسی تبدیل شود؛ اما میان مبارزهکردن و اینگونه طلب لطف از قدرت، فاصله زیادی است.
شاید برای فهم بهتر این وضعیت زنان، بد نباشد که سرنوشت دیگر فوتبالیستهای زن ایران را کنار این تصویر بگذاریم؛ نه برای آنکه بازیکنان را مقابل یکدیگر قرار دهیم، بلکه برای دیدن راههای متفاوتی که ساختار جمهوری اسلامی پیش پای آنها میگذارد.
زهرا علیزاده در اعتراض به کشتار معترضان دیماه از تیم ملی کنارهگیری کرد. پست او چند ساعت بعد، همزمان با انتشار گزارشهایی درباره تهدیدهای امنیتی علیه بازیکنان و خانوادههایشان و فشار برای حذف مطالب اعتراضی، از اینستاگرام پاک شد.
علیزاده بازیکنی حاشیهای نبود؛ او در انتخابی جام قهرمانی آسیا که ایران را به استرالیا رساند، مقابل بوتان گل زد و مقابل سنگاپور پاس گل داد. او دیگر به تیم ملی دعوت نشد و چند ماه بعدتر هم کلا از فوتبال خداحافظی کرد. اینجا ساختار به بازیکن پیام میدهد که حق بازیکردن تا زمانی محفوظ است که درباره کشتهشدن مردم واکنشی نشان ندهید.
چند هفته بعد، در استرالیا، شماری از بازیکنان و اعضای تیم برای دریافت ویزای بشردوستانه اقدام کردند. هفت نفر در مقطعی این مسیر را پذیرفتند، اما پنج نفر بعدتر تصمیمشان را تغییر دادند و بازگشتند؛ آن هم در فضایی آکنده از اضطراب، نگرانی برای امنیت خانوادهها، نظارت افراد حراستی فدراسیون و گزارشهایی درباره فشارهای مستقیم و غیرمستقیم. نه ماندن تصمیم سادهای بود و نه بازگشت را میتوان آزادانه و بدون توجه به آن شرایط تفسیر کرد.
اما حکومت از همین بحران هم نمایش ساخت. بازیکنان بازگشته به میدان ولیعصر برده شدند تا نشانه «عشق به وطن» و شکست پروژه پناهندگی معرفی شوند.
بعدتر گلنوش خسروی، دیگر ملیپوش فوتبال زنان ایران، با میکروفون میان جمعیت مراسم حکومتی راه افتاد و از مردم درباره تیم ملی زنان و ماجرای استرالیا پرسید؛ ماجرایی که خودش یکی از افراد دخیل در آن بود. مصاحبهشوندگان از بازیکنان بازگشته تشکر میکردند، میگفتند دوستشان دارند و به آنها افتخار میکنند، اما همان بازیکن تیم ملی را که روبهرویشان ایستاده بود نمیشناختند.
این شاید تصویری از نسبت جمهوری اسلامی با فوتبال زنان باشد؛ حکومتی که مردم را برای تشویق بازیکنان به میدان میآورد، اما طی سالها کاری کرده که همان مردم حتی چهره ملیپوشان را نمیشناسند.
بازیکن در این نمایش، نه یک ورزشکار مستقل با هویت، سابقه و حقوق حرفهای، بلکه وسیلهای برای اثبات روایت حکومت است. باید مقابل دوربین از بازگشتش تشکر شود، حتی اگر کسی نداند زنی که میکروفون در دست دارد خودش عضو همان تیم است.
در این میان، یکی بهدلیل اعتراض حذف میشود، دیگری خانهاش را بدون فرصت خداحافظی ترک میکند، یکی بازمیگردد و در قاب تبلیغاتی قرار میگیرد و دیگری مقابل رئیس قوه قضاییه برای شغل التماس میکند.
اینها انتخابهای یکسانی نیستند و صاحبانشان هم مسئولیت یکسانی ندارند؛ اما همه محصول ساختاریاند که برای زن فوتبالیست فقط چند نقش میشناسد؛ ساکت، مهاجر، ابزار تبلیغات یا متقاضی لطف. آنچه در هیچیک از این قابها دیده نمیشود، ورزشکار مستقلی است که موفقیتش بتواند برای او شأن، امنیت و آیندهای در ایران بسازد.