او در کل این سری پنجبازی، میانگین ۳۲.۶ امتیاز، ۴.۲ ریباند و ۴.۶ پاس گل را ثبت کرد.
برانسن در شبی که سایر همتیمیهایش برای امتیازگیری چندان موفق نبودند، عملکرد فوقالعادهای داشت. ۱۴ پرتاب از ۲۷ شوت برانسون وارد سبد شد. او همچنین ۱۳ پرتاب از ۱۵ پنالتی خود را وارد سبد کرد.
برانسن در کوارتر چهارم بازی پنجم، به تنهایی ۱۵ امتیاز حیاتی به دست آورد. نیکس در ابتدای این کوارتر با اختلاف ۷ امتیاز عقب بود.
تیم نیویورک حتی در نیمه اول با اختلاف ۱۶ امتیاز از حریف عقب افتاد. با این حال، بازیکنان نیکس با رهبری برانسن یک بازگشت فوقالعاده رقم زدند و در نهایت با نتیجه ۹۴ بر ۹۰ پیروز شدند.
برانسن با ثبت ۴۵ امتیاز، رکورد بیشترین امتیاز یک بازیکن مهمان در مسابقه نهایی و سرنوشتساز فینال را تکرار کرد. این دستاورد بزرگ، نام او را در کنار بزرگانی چون لبران جیمز و استفن کری قرار داد.
او پس از بازی با چشمانی اشکبار اعلام کرد که این قهرمانی، رویای همیشگی او بوده است.
خانواده برانسن پیوند بسیار عمیقی با نیویورک نیکس دارند. ریک برانسن، پدر جیلن، در حال حاضر مربی کمکی نیکس است.
ریک در سال ۱۹۹۹ به عنوان بازیکن با نیکس به فینال رسیده بود اما در آن زمان مغلوب اسپرز شد. اکنون پسر او توانست انتقام آن شکست قدیمی را از سانآنتونیو بگیرد.
منتقدان برانسن در گذشته او را به خاطر قد کوتاهش (۱.۸۸ متر) برای رهبری یک تیم قهرمان مناسب نمیدانستند.
برانسن همچنین در درفت سال ۲۰۱۸ به عنوان انتخاب سیوسوم برگزیده شد. او با این قهرمانی، پاسخ محکمی به تمام تردیدها داد.
او حتی در سال ۲۰۲۴ از دریافت بیش از ۱۰۰ میلیون دلار دستمزد بیشتر گذشت تا باشگاه بتواند بازیکنان باکیفیتی مثل میکال بریدجز را جذب کند. این فداکاری مالی در نهایت به اولین قهرمانی نیکس پس از سال ۱۹۷۳ منجر شد.
