یکی از مخاطبان ایران اینترنشنال نوشت پس از دو ماه کار در شرکت پالایش نفت بندرعباس، اخراج شده است. او نوشت با گذشت ۱۰ ماه، بابت دو ماه کار با حقوق ۲۵ میلیون تومان، تنها ۳۹ میلیون تومان دریافت کرده است.
شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال میگویند با وجود اعلام مقامهای حکومت مبنی بر بازگشایی اینترنت جهانی در ایران، همچنان سرعت و کیفیت اینترنت تفاوت چندانی نکرده است.
مخاطبان در پیامهای خود میگویند که همچنان کسبوکار و آموزش آنها با بحران مواجه است.
مخاطبان در پیامهای خود وضعیت فعلی اینترنت در ایران را با عبارت «فیلترنت» توصیف میکنند.
اینقدر مردم را اذیت نکنید
شهروندی در پیام خود نوشت: «یکجوری اینترنت را برای ما باز کردهاند، انگار به بچه شکلات میدهند. همه پلتفرمها فیلتر هستند، با هزار بدبختی باید یک فیلترشکن دانلود کنی و آن هم بعد از ۱۰ دقیقه دوباره قطع میشود. اینقدر مردم را اذیت نکنید.»
از موضوعات دیگری مخاطبان به آن اشاره کردهاند، تشدید فیلترینگ نسبت به قبل است.
یکی از مخاطبان گفت: «چه آزادی اینترنتی که شدیدتر از فیلترینگ قبل اجرا شده است. من بیش از ۲۰ فیلترشکن را امتحان کردهام؛ یکی دو تا وصل میشوند و در حد دو دقیقه بعد قطع میشوند. دوباره باید قطع و وصل کنید، البته اگر دوباره وصل بشوند. بیزار شدهایم.»
جامعه دچار فرسودگی روانی شده است
این مشکلات موجب فشارهای روانی و فرسودگی اجتماعی میان شهروندان شده است.
یک مخاطب در پیام خود گفت: «۱۸ و ۱۹ دی را فراموش کردهاید؟ چون میگویید بعد از سه ماه خوشحالید که نت وصل شده! ما پنج ماه است اینترنت نداریم، پنج ماه.»
بنا به آمار ارائهشده از سوی مقامهای حکومت مجموعا حدود ۲۰ میلیون دانشجو و دانشآموز در کشور ثبتنام شدهاند که وضعیت تحصیل آنها در سال تحصیلی جاری بهشدت بهدلیل قطع اینترنت تحت تاثیر قرار گرفته است.
یکی از مخاطبان محدودیت دسترسی به وبسایتهای مربوط به حوزه اشتغال و علمی را مورد اشاره قرار داد و گفت: «اینترنت وصل شده، ولی به قبل از جنگ برنگشته است. واتساپ قبلا رفع فیلتر شده بود، ولی الان حتی لینکدین را هم فیلتر کردهاند.»
خسارتهای اقتصادی جبران نشده است
شهروندان همچنین میگویند بازگشایی محدود اینترنت نتوانسته خسارتهای اقتصادی ماههای گذشته را جبران کند و بسیاری از کسبوکارها همچنان با رکود و کاهش درآمد مواجهاند.
صاحب یک کافینت از فردیس کرج در پیام خود نوشت: «کاسبی ما از زمان جنگ تا الان هنوز خراب است و اینترنت با اینکه باز شده، همچنان مختل است. همان تعداد اندک مشتری هم که میآیند، با این اینترنت نمیشود کارشان را انجام داد؛ حتی سایتهای داخلی خودشان هم باز نمیشوند.»
برخی مخاطبان نیز از افزایش هزینه استفاده از ابزارهای دور زدن فیلترینگ گلایه کردهاند. یکی از آنها گفت: «فیلترشکنی که قبلا چهار هزار تومان میدادم، الان باید ۵۰ هزار تومان بدهم.»
مخاطب دیگری نیز نوشت: «الان فیلترشکن گیگی ۳۸ هزار تومان شده، چه خبر است؟»
وضعیت اینترنت عادیسازی شده است
در شماری از پیامها، شهروندان از آنچه «عادیسازی وضعیت اینترنت» میخوانند انتقاد کردهاند و معتقدند دسترسی محدود فعلی نباید بهعنوان یک دستاورد تلقی شود.
یکی از مخاطبان نوشت: «کسانی که میگویند اینترنت وصل شده و خوشحال هستند، از چه چیزی خوشحالید؟ از اینترنت قطرهچکانی که فقط اسمش بینالملل است؟»
برخوردهای امنیتی ادامه دارد
برخی شهروندان نیز به محدودیتهای مرتبط با آزادی بیان و فعالیت در شبکههای اجتماعی اشاره کردهاند.
در یکی از پیامها آمده است: «خط پدر من را بهخاطر چند پست، استوری و لایک مسدود کردند و برایش پرونده تشکیل دادند. چطور میتوانند اسم این را آزادی بیان بگذارند؟»
گروهی از مخاطبان نیز تاکید کردهاند که حتی بازگشت اینترنت به شرایط پیش از جنگ، به معنای دسترسی آزاد به اینترنت نخواهد بود.
یکی از آنها در پیام خود نوشت: «حتی اگر اینترنت به حالت قبل هم برگردد، باز هم ما از حق طبیعی خودمان محروم هستیم. اکثر برنامهها فیلتر هستند و سرعت اینترنت بهشدت ضعیف است.»
برخی پیامها همچنین نشان میدهد که بخشی از شهروندان، محدودیتهای اینترنتی را نشانهای از نگرانی حکومت نسبت به دسترسی آزاد مردم به اطلاعات میدانند.
در یکی از این پیامها آمده است: «با این همه قلدری که حکومت دارد، میترسد اینترنت را بهصورت کامل و بدون فیلتر در دسترس مردم بگذارد.»
با جدیتر شدن احتمال توافق و تداوم آتشبس میان جمهوری اسلامی، اسرائیل و آمریکا، پیامهای ارسالی شهروندان به ایراناینترنشنال از تشدید دوباره فشارهای امنیتی و اجتماعی در شهرهای مختلف ایران حکایت دارد.
بر اساس این گزارشها، فعالیت گشت ارشاد در شهرهایی مانند اصفهان، رشت و انزلی از سر گرفته شده و ماموران علاوه بر زنان، مردان دارای پوشش غیرحکومتی، از جمله افراد شلوارکپوش، را نیز بازداشت و به ونهای پلیس منتقل میکنند.
شهروندان همچنین از ثبت تصاویر افراد از سوی ماموران خبر دادهاند.
یک شهروند اشاره میکند که ماموران لباسشخصی حکومت در خیابانهای این شهر به زنان و دختران به دلیل پوشش تذکر میدهند و آنها را تحت فشار میگذارند.
در رفسنجان، یک شهروند میگوید پس از تذکر درباره حجاب از سوی زنان حامی حکومت، ماموران مسلح برای یافتن او به محلهای اطراف مراجعه کردهاند. گزارشهایی نیز از بررسی تلفنهای همراه شهروندان و کنترلهای گستردهتر منتشر شده است.
گزارشهایی از پلمب مغازهها در رشت به دلیل موضوع حجاب و نیز پلمب یک باشگاه ورزشی زنان در اراک پس از ورود نیروهای امنیتی و بازداشت چند مربی منتشر شده است.
پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از استفاده مقامهای جمهوری اسلامی از زندانیان در تجمعات حکومتی شبانه است. طبق این اطلاعات، شماری از زندانیان در شهرهای مختلف با پابند الکترونیکی در این تجمعات حاضر شدهاند.
یک مخاطب در پیامی نوشته است: «زندانیان جوان و نوجوان را با پابند الکترونیکی برای شرکت در تجمعات حکومتی آزاد کردهاند.»
پیشتر نیز شهروندان در پیامهای متعددی اشاره کرده بودند که برای شرکت در این تجمعات مبالغی پرداخت شده و حاضران از امتیازاتی از جمله کالاهای خوراکی، شامل روغن و برنج، بهرهمند شدهاند.
شهروندان در پیامهای خود به ایراناینترنشنال، از تعرفههای سرسامآور خدمات دندانپزشکی در ایران خبر دادند.
بر اساس پیامهای رسیده، حداقل هزینه عصبکشی یک دندان حدود ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان، هر واحد ایمپلنت ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و در برخی کلینیکها تا ۵۰ میلیون تومان، اندوکراون ۱۱ تا ۱۳ میلیون تومان و پر کردن دندان ۴ تا ۱۲ میلیون تومان است.
به گفته شهروندان، هزینه درمان هر دندان اکنون بین ۱۵ تا ۴۰ میلیون تومان برآورد میشود؛ آن هم در شرایطی که بیمههای پایه پوشش موثری برای این خدمات ارائه نمیکنند.
یکی از مخاطبان که در لابراتوار دندانپزشکی شاغل است، در پیامی نوشت به دلیل کاهش سفارشهای دریافتی از سوی دندانپزشکان و همچنین کمبود مواد اولیه، حجم فعالیت این واحدها به حدود یکسوم گذشته کاهش یافته است.
یک شهروند در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «بیمار آرتریت روماتویید و فیبرومیالژیا هستم. ۱۰ سال هست درگیر بیماری هستم. ۸ سال هست داروی رمیکید تزریق میکنم. چند ماه هست که دارو دریافت نکردم. بیماری من دوباره بیدار شده و تمام مفاصلم متورم و زانوهام قفل شده.»
او افزود: «دیروز از سازمان غذا و دارو تماس گرفتن و گفتن رمیکید موجود شده ویالی ۱۹ میلیون. ۳ ویالش میشه ۵۷ میلیون. ولی من با وجود این همه درد نتونستم خرید کنم، چون توانایی پرداخت هزینهاش رو ندارم.»
در پیام مخاطب دیگری آمده است: «یک آزمایش دادم سه میلیون و ۷۵۰ هزار تومن. دو تا بسته قرص ایرانی خریدم ۹۸۰ هزار تومن. یک آزمایش دیگهام شده یک میلیون و ۶۷۰ هزار تومن.»
