بر اساس گزارشهای موجود، نخستین نشانههای اعتراضات گسترده پس از انقلاب ملی و سرکوبهای خونین و نیز در بحبوحه بحران اقتصادی و جنگ، این بار از مدارس و از سوی دانشآموزان آغاز شده است.
صبح شنبه دوم خرداد دانشآموزان در چند شهر ایران از جمله خرمآباد، بروجرد، دورود و مناطقی از استان کهگیلویه و بویراحمد با تجمع مقابل نهادهای آموزشی و حضور در خیابانها، نسبت به وضعیت بلاتکلیف آموزشی، فشارهای معیشتی و تصمیم مسئولان درباره امتحانات نهایی اعتراض کردند.
درخواست برای مجازی شدن امتحانات
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دانشآموزان با سر دادن شعارهایی چون «مرگ بر مسئول بیلیاقت» و «مجازی، مجازی»، خواستار برگزاری غیرحضوری امتحانات نهایی شدهاند.
معترضان میگویند در طول یک سال تحصیلی، تنها حدود دو ماه آموزش حضوری داشتهاند و در باقی ماهها بهدلیل تعطیلیهای مکرر ناشی از آلودگی هوا، کمبود انرژی و بحرانهای دیگر، از آموزش موثر محروم ماندهاند.
همزمان گزارشها و پیامهای متعددی از شهرهای دیگر، از جمله نیشابور، حکایت از افزایش نارضایتی در میان دانشآموزان دارد.
برخی هشدار دادهاند در صورت اصرار بر برگزاری امتحانات حضوری، اعتراضات خود را به حوزههای امتحانی خواهند کشاند.
مشکلات معیشتی
در کنار بلاتکلیفی آموزشی، مشکلات اقتصادی نیز به یکی از محورهای اصلی نارضایتیها تبدیل شده است.
بسیاری از خانوادهها از ناتوانی در تامین هزینههای اولیه تحصیل، از جمله خرید کتاب، دفتر و لوازمالتحریر خبر میدهند.
برخی والدین نیز از شدت فشارهای معیشتی، ناچار به جدایی موقت از خانواده یا تغییر محل زندگی شدهاند.
قطع طولانیمدت اینترنت
قطع طولانیمدت اینترنت نیز یکی دیگر از عوامل تشدید بحران آموزشی عنوان شده است.
بر اساس اعلام وبسایت نتبلاکس، قطع اینترنت در ایران وارد سیزدهمین هفته خود شده و پس از عبور از ۲۰۱۶ ساعت، انزوای دیجیتال از جهان خارج همچنان ادامه دارد.
دانشآموزان میگویند ماههاست دسترسی مناسبی به منابع آموزشی و ارتباط با معلمان ندارند و عملا بخش بزرگی از سال تحصیلی را بدون آموزش موثر پشت سر گذاشتهاند.
با توجه به جمعیت حدود ۱۶ میلیونی دانشآموزان در کشور، ناظران این تحولات را نشانهای مهم از گسترش نارضایتی اجتماعی در یکی از حساسترین بخشهای جامعه میدانند. نارضایتیای که این بار از مدارس برخی شهرها آغاز شده و میتواند به شهرهای بیشتری گسترش یابد.
