فیصل بن فرحان، وزیر خارجه عربستان سعودی در نشست خبری مشترک با وزیر خارجه اسپانیا در مادرید اعلام کرد که بازگشت کشتیرانی در تنگه هرمز به وضعیت پیش از ۹ اسفند ضروری است.
او اضافه کرد: «امنیت تنگه هرمز و آزادی کشتیرانی، پایه ثبات اقتصاد جهانی به شمار میرود. به حمایت از کاهش تنشها و جلوگیری از تشدید بحران ادامه میدهیم.»
سایت حقوقبشری هرانا چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت گزارش داد این شهروندان در یک پرونده مشترک، از سوی ابوالحسن دادگر و سعید جریدهاصل، مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان کهگیلویه و بویراحمد، به احکام حبس محکوم شدهاند.
از میان این شهروندان، آذرنوش بابت اتهامهای «مشارکت در تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «فعالیت تبلیغی در جهت تایید و تقویت اسرائیل»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی کشور» و «توهین به مقدسات اسلام» در مجموع به ۱۵ سال حبس محکوم شده که با اعمال ماده ۱۳۴، پنج سال آن قابل اجراست.
همچنین کریمینسب به اتهامهای «مشارکت در تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» در مجموع به شش سال حبس محکوم شده که با اعمال ماده ۱۳۴، پنج سال آن قابل اجراست.
محسنیپور نیز با اتهامهای «عضویت در دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به رهبری» در مجموع به شش سال حبس محکوم شده که با اعمال ماده ۱۳۴، سه سال آن قابل اجراست.
کرمی هم به اتهام «عضویت در دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» به سه سال حبس محکوم شده و تمام این حکم قابل اجراست.
حمید دستوانه، متهم ردیف پنجم این پرونده، که پیشتر در مرحله بدوی به یک سال حبس محکوم شده بود، در مرحله تجدیدنظر از اتهامات انتسابی تبرئه شد.
شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو شهرستان کهگیلویه پیشتر در آذر ۱۴۰۴، آذرنوش را به ۲۳ سال حبس، کریمینسب را به ۱۱ سال زندان، محسنیپور را به هشت سال زندان، کرمی را به پنج سال حبس و دستوانه را به یک سال حبس محکوم کرده بود.
آذرنوش ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ در یاسوج بازداشت و پس از مدتی از زندان این شهر آزاد شد. او ۱۸ آبان ۱۴۰۴ به دست ماموران اطلاعات سپاه یاسوج احضار شد و پس از حضور در این نهاد امنیتی، چند ساعت مورد بازجویی قرار گرفت.
پسر او، پدرام آذرنوش، جوان ۱۸ سالهای بود که ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در دهدشت با شلیک مستقیم ماموران امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.
کریمینسب ۲۱ خرداد ۱۴۰۴، کرمی ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ و محسنیپور دوم تیر ۱۴۰۴ از سوی نیروهای امنیتی در استان کهگیلویه و بویراحمد بازداشت شده بودند.
جمهوری اسلامی از نخستین سالهای استقرار خود، بازداشت و زندانی کردن منتقدان، فعالان مدنی و کنشگران سیاسی را به یکی از ابزارهای اصلی سرکوب تبدیل کرده است.
از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» در شهریور ۱۴۰۱، برخورد امنیتی با معترضان و فعالان مدنی و سیاسی شدت بیشتری گرفت؛ روندی که پس از جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه و اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نیز با دامنهای گستردهتر ادامه یافته است.
