منابع ایران اینترنشنال میگویند جاویدنام پژمان نوروز رجبی، فرزند دوم خانواده بود، مشکل مالی نداشت؛ شغل اصلی او آرایشگری بود، خانه، ماشین شخصی و مغازه داشت، و با موتور خودش در مسابقات موتورکراس کوهستان شرکت میکرد، اما در روز نخست فراخوان شاهزاده رضا پهلوی به جای حضور در مراسم عروسی رفیق صمیمیاش، ترجیح داد به معترضان بپیوندد و به خیابان رفت.
شاهدان عینی گفتهاند که ماموران سرکوب حدود ساعت ۹.۵ شب ۱۸ دی، در بلوار شیرودی شهسوار، روبری بانک رفاه، او را با گلوله جنگی هدف میگیرند. گلوله از پهلو به طحال او اصابت میکند. با وجود اینکه بیمارستان در نزدیکی محل حادثه بوده، اما به دلیل تصرف بیمارستان توسط نیروهای امنیتی، همراهانش او را با موتور به درمانگاه شهر شیرود میبرند.
پزشک درمانگاه به دلیل کمبود امکانات، نمیتواند کاری برای جراحتهای جاویدنام پژمان نوروز رجبی بکند، در ادامه او را با آمبولانس به بیمارستانی در رامسر منتقل میکنند.
راوی گفته که در بیمارستان رامسر، پژمان را سه ساعت در اتاق عمل نگهداشتهاند. پس از آن خبر جانباختن او را به همراهان اعلام میکنند. نزدیکان جاویدنام میگویند پژمان در حالی در اتاق عمل بیمارستان رامسر جانباخت که هیچ رسیدگی درمانی به او نشده بود «حتی سرم ساده هم به پژمان نزده بودند.»
به گفته آنها، جو بیمارستان رامسر کاملا امنیتی بود، پرستارها زیر فشار ماموران سپاه، نمیتوانستند به مجروحان کمک کنند.
پیکر جاویدنام پژمان نوروز رجبی را دو روز بعد تحویل گرفتند. ماموران برای خانواده شرط گذاشتند او باید ساعت ۴ صبح و پیش از طلوع آفتاب دفن شود، اما خانواده تمام تلاش خود را میکنند و تا ساعت ۸ صبح، پیکر را دفن نمیکنند.
منابع نزدیک به خانواده جاویدنام پژمان نوروز رجبی گفتهاند او عاشق رونالدو و موتور سواری بود، او به طور حرفهای، در مسابقات موتورکراس کوهستان شرکت میکرد.