بر اساس اظهارات یک مقام سابق وزارت کشور با سابقه اجرایی، امنیتی و نظامی، سرکوب گسترده اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه نتیجه یک روند برنامهریزیشده و چندلایه بوده که از سال ۱۴۰۱ در نهادهای متولی حوزه امنیتی پیگیری شده است.
به گفته این مقام آشنا به سازوکارهای درونی، آموزشهای مقابله با اعتراضات شهری بهصورت منسجم اجرا شده؛ از سازماندهی نیروهای غیررسمی در قالب دستههای موتورسوار و پیادهِ مسلح گرفته تا نشانهگذاری و شناسایی اماکن مرتفع و مشرف به نقاط حساس برای استقرار تکتیراندازها. او همچنین به برگزاری آموزشهای تئوریک ایدئولوژیک و «آمادهسازی روانی برای کشتن» اشاره کرده و گفته است در مواردی، ارازل و اوباش نیز برای ایفای نقش لیدر در تجمعات—با هدف شناسایی افراد و هدایت یا منحرفسازی جریانهای خیابانی—آموزش دیدهاند.
این روایت در حالی مطرح میشود که گزارشهای متعدد میدانی از شهرهای مختلف، از شلیک مستقیم گلوله جنگی، رگبار از ارتفاع، استفاده از سلاحهای ساچمهای، استقرار تکتیراندازها، یورش به بیمارستانها و تیر خلاص به مجروحان حکایت دارد. همچنین، انباشت و انتقال شبانه اجساد، دفنهای محدود و فشار بر خانوادهها برای سکوت، بخشی از الگوی سرکوب توصیف شده است.
به گفته این مقام سابق، مجموعه این اقدامات نشان میدهد سرکوب دیماه نه واکنشی مقطعی، بلکه حاصل آمادهسازی ساختاری و عملیاتی طولانیمدت بوده است.
