مهلا محروقی، در اعتراض به جنایت جمهوری اسلامی، از تیم ملی دوومیدانی کناره‌گیری کرد

محروقی در این یادداشت نوشت: «امروز سخت‌ترین جمله‌ای را می‌نویسم که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی به آن برسم؛ خداحافظ دنیای ورزش. سال‌ها با تو نفس کشیدم، با عرق و درد بزرگ شدم، با شکست‌هایت قوی‌تر شدم و با پیروزی‌هایت زنده ماندم. صدای سالن، سکوها، حتی سکوت قبل از شروع مسابقه، همه بخشی از وجودم شدند. اما گاهی انسان مجبور می‌شود قبل از اینکه دلش بخواهد، به صدای بدن و روحش گوش بدهد.»

او در ادامه نوشت: «مدت‌هاست جسمم دیگر همراهی نمی‌کند و روحم خسته‌تر از آن است که بتواند مثل قبل بجنگد. ادامه دادن، دیگر نشانۀ قدرت نیست؛ شجاعتِ واقعی این است که به موقع بایستی و خودت را نجات بدهی.»

محروقی نوشت: «من نمی‌روم چون نخواستم، می‌روم چون نمی‌توانم همان آدم سابق باشم. ورزش به من همه‌چیز داد: درس زندگی، صبر، احترام، و معنای واقعی تلاش. این خداحافظی پایان عشق نیست؛ فقط پایان حضور من در میدان رقابت است. با قلبی پر از خاطره و چشمانی پُر از احترام، از تو خداحافظی می‌کنم، نه با حسرت، بلکه با قدردانی.»