نتایج یک پژوهش بینالمللی گسترده نشان داد رژیمهای غذایی گیاهمحور، از جمله گیاهخواری لاکتو-اوو و وگان، میتوانند با رشد سالم کودکان سازگار باشند، اما در صورت برنامهریزی نادرست خطر کمبود برخی مواد مغذی حیاتی را به همراه دارند.
بر اساس گزارشی که در نشریه «کریتیکال ریویو این فود ساینس اند نوتریشن» منتشر شد، پژوهشگران با بررسی دادههای بیش از ۴۸ هزار کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال به این نتیجه رسیدند که رژیمهای غذایی گیاهخواری و وگان، در صورت برنامهریزی دقیق و استفاده از مکملها، با رشد طبیعی کودکان سازگار هستند.
این فراتحلیل که به بررسی دادههای ۵۹ مطالعه علمی از ۱۸ کشور پرداخت، شامل ۷۲۸۰ کودک گیاهخوار لاکتو-اوو که در آن مصرف شیر و فرآوردههای آن به همراه تخممرغ مجاز است، اما هیچ نوع گوشت حیوانی مصرف نمیشود، ۱۲۸۹ کودک وگان و بیش از ۴۰ هزار کودک با رژیم غذایی همهچیزخوار است.
نتایج مشخص کرد کودکان گیاهخوار بهطور متوسط فیبر، آهن، فولات، ویتامین سی و منیزیم بیشتری دریافت میکنند، اما میزان دریافت انرژی، پروتئین، چربی، ویتامین بی۱۲ و روی در آنها کمتر است.
کمبودهای تغذیهای؛ نقطه حساس رژیمهای گیاهمحور
بر پایه یافتههای پژوهش کودکان گیاهخوار بهطور متوسط کوتاه قدترند، جثه کوچکتر و شاخص توده بدنی پایینتری دارند.
جنت بیزلی، استاد تغذیه دانشگاه نیویورک و از نویسندگان این پژوهش، به ساینسدیلی گفت: «ویتامی بی۱۲ بدون استفاده از مکمل یا غذاهای غنیشده به سطح کافی در بدن نمیرسد و دریافت کلسیم، ید و روی نیز اغلب در مرز حداقل توصیهشده قرار دارد، موضوعی که به ویژه در مورد کودکان گیاهخوار اهمیت زیادی دارد.»
او افزود کودکان وگان، در مقایسه با سایر گروهها، پایینترین میزان دریافت کلسیم را دارند.
وضعیت بهتر سلامت قلب در کودکان گیاهخوار
با وجود این چالشها، رژیمهای غذایی گیاهمحور مزایایی نیز به همراه دارند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که کودکان گیاهخوار از نظر شاخصهای سلامت قلب وضعیت بهتری دارند و سطح کلسترول بد در این کودکان کمتر از کودکانی است که در رژیم غذایی خود گوشت مصرف میکنند.
به گفته مونیکا دینو، پژوهشگر دانشگاه فلورانس و نویسنده اصلی مقاله، شواهد موجود نشان میدهد رژیمهای گیاهخواری و وگان، اگر بهدرستی طراحی و تکمیل شوند، میتوانند نیازهای تغذیهای کودکان را تامین و از رشد سالم آنها حمایت کنند.
پژوهشگران تاکید کردند در حالی که رژیمهای گیاهخواری و وگان با برنامهریزی صحیح از نظر تغذیهای برای بزرگسالان کافی و مفید هستند، اما درباره مناسب بودن آنها برای کودکان شفافیت بسیار کمتری وجود دارد.
