دانشجویان کوی دانشگاه تهران در اعتراض به سیاستهای رفاهی تجمع اعتراضی برگزار کردند
شماری از دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران در اعتراض به سیاستهای اخیر دانشگاه در حوزه خدمات رفاهی، مقابل سلف مرکزی این مجتمع تجمع کردند.
شماری از دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران در اعتراض به سیاستهای اخیر دانشگاه در حوزه خدمات رفاهی، مقابل سلف مرکزی این مجتمع تجمع کردند.
این تجمع شامگاه شنبه ۲۲ آذر با گفتوگوی دانشجویان درباره وضعیت رفاهی و طرح مطالبات صنفی آغاز شد و در ادامه، معترضان با حرکت بهسوی میدان اصلی کوی دانشگاه و سر دادن شعارهای اعتراضی، اعتراض خود را ادامه دادند.
دانشجویان معترض در جریان این تجمع به موضوعهایی از جمله لغو اسکان دانشجویان سنواتی، وضعیت سلف دانشجویی و لزوم شفافسازی بودجه دانشگاه اشاره کردند.
آنان تصمیمات اخیر دانشگاه در زمینه اسکان و تغذیه دانشجویان را عامل تشدید مشکلات معیشتی دانشجویان دانستند و خواستار بازنگری در این سیاستها شدند.
بر اساس اظهارات دانشجویان حاضر، در صورت تداوم وضعیت کنونی و لغو نشدن مصوبه اخیر هیئترییسه دانشگاه درباره عدم ارائه خوابگاه به برخی مقاطع تحصیلی، اعتراضها ادامه خواهد یافت.
به گفته آنان، قرار است سهشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۲۰، تجمع اعتراضی دیگری مقابل سلف مرکزی مجتمع کوی دانشگاه برگزار شود.
این تجمع در نهایت با سر دادن شعارهایی در میدان اصلی کوی دانشگاه پایان یافت، شعارهایی که بر حق دانشجویان برای آموزش رایگان، خوابگاه و غذای دانشجویی تاکید داشت.
افزایش مشکلات رفاهی دانشجویان در دانشگاههای کشور
پیش از این نیز اعتراضاتی به تغییر سیاستهای رفاهی در دانشگاههای مختلف روی داده بود که نشاندهنده افزایش روزافزون این مشکلات برای دانشجویان است. از جمله تجمع جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در تهران، که روز سهشنبه ۱۵ مهرماه، در دانشکده برق پردیس سیدخندان این دانشگاه برگزار شد.
بر اساس ویدیوهای منتشرشده در کانال تلگرامی «خبرنامه خواجهنصیر»، دانشجویان معترض با سردادن شعارهایی از جمله «دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد» خواستار توقف و بازنگری در سیاستهای کنونی رفاهی و خدمات دانشجویی شده بودند.
همزمان گزارشهایی از افزایش حضور نیروهای امنیتی و افراد ناشناس لباسشخصی در محوطه دانشگاه منتشر شده بود.
دانشجویان در بیانیهای که در جریان این تجمع قرائت شد، اعلام کرده بودند سیاستهای اخیر دانشگاه در حوزه رفاه، از جمله حذف یا کاهش سرویسهای رفتوآمد، افزایش قیمت و افت کیفیت غذای شبانه، شرایط نامناسب خوابگاهها و روند برخوردهای امنیتی، فشار مضاعفی بر زندگی و معیشت آنان وارد کرده است.
توقف برخوردهای امنیتی، پایان اخراج و تهدید دانشجویان معترض و بهبود شرایط خوابگاهی از جمله مطالبات مطرحشده بود.
به گفته برگزارکنندگان، این تجمع پس از چهار شب اعتراض پیاپی در خوابگاههای دانشگاه و بهصورت مستقل و بدون وابستگی به تشکلهای دانشجویی شکل گرفته بود.
«خبرنامه خواجهنصیر» این گردهمایی را بزرگترین تجمع دانشجویان این دانشگاه طی دو سال اخیر توصیف کرد و نوشته بود که دانشجویان با امتناع از گفتوگو با مقامهای رسمی دانشگاه، بیاعتمادی خود به سازوکارهای موجود را نشان دادند.
همزمان، دو خبرنامه دانشجویی از احضار و تهدید شماری از دانشجویان دانشگاه خواجهنصیر توسط نهادهای امنیتی خبر داده بودند.
بر اساس این گزارشها، تماسهایی با لحن تهدیدآمیز برای توقف فعالیتهای صنفی و عدم مشارکت در اعتراضات آینده انجام شده بود؛ موضوعی که دانشجویان آن را نشانه تشدید فضای امنیتی در دانشگاهها دانستهاند.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
