زرتشت احمدی راغب، زندانی سیاسی، در پی اعتراض به سیاستهای زندان، هواخوری اجباری، قطع بودن تلفن و محدودیت تماس برای زندانیان سیاسی به «سوییت» (سلول انفرادی) ندامتگاه کرج منتقل شد.
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است که احمدیراغب از سالن ۱۵ ندامتگاه کرج به سلول انفرادی منتقل شده است.
این آتشنشان و فعال مدنی که از جمله ۱۴ امضاکنندگان نامه درخواست استعفای علی خامنهای است، تاکنون بارها بازداشت و به حبسهای طولانیمدت محکوم شده است.
احمدیراغب که پیشتر به پنج سال زندان محکوم شده بود، در تیرماه سال گذشته، در پروندهای که با شکایت مسئولان زندان قزلحصار کرج علیه او گشوده شده بود، به یک سال زندان دیگر و دو سال تبعید محکوم شد. او در آبان ماه به ندامتگاه کرج منتقل شد.
یک منبع مطلع شنبه اول آذر در مورد دلیل انتقال احمدیراغب به سلول انفرادی، به ایراناینترنشنال گفت که او به تصمیمات مسئولان زندان، از جمله «هواخوری اجباری در زمانهای نامناسب، قطع مکرر تلفنها و محدودیتهای شدید در دسترسی زندانیان سیاسی به تماسهای تلفنی» اعتراض کرده بود.
بر اساس این گزارش، تلفنهای سالن ۱۵ ندامتگاه کرج بسیار محدود است و هر زندانی تنها میتواند سه روز در هفته از آنها استفاده کند. علاوه بر این، دسترسی زندانیان به تلفنها برای تماس با خانوادهشان بهطور محسوسی کاهش یافته است. این وضعیت موجب نگرانی خانوادهها و نیز تنش در میان زندانیان شده است.
آزادی مشروط رضا سلمانزاده
یک منبع مطلع شنبه اول آذر به ایراناینترنشنال گفت که رضا سلمانزاده، زندانی سیاسی و پدر دادخواه مهدی سلمانزاده، از کشتهشدگان آبان ۱۳۹۸، پس از «چهار سال حبس بدون مرخصی و با وجود شرایط وخیم جسمی»، با مرخصی متصل به آزادی از زندان قزلحصار کرج آزاد شد.
به گفته او، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ۱۸ آبان با توجه به شرایط جسمانی سلمانزاده، با مرخصی متصل به آزادی او موافقت کرده بود.
این زندانی سیاسی در دوران حبس با چند بیماری جدی از جمله پارگی دو دیسک گردن، گرفتگی کانال نخاعی، وجود غدد بدخیم در سینه و نیز خونریزی مداوم پس از جراحی پروستات در زندان مواجه بود.
او اکنون تا پایان دوره حبس، با قرار وثیقه آزاد است.
حامد قرهاوغلانی به صورت مشروط آزاد شد
سایت هرانا شنبه خبر داد که حامد قرهاوغلانی، زندانی سیاسی، که محکومیتش از مرداد امسال به رای باز تبدیل شده بود، به صورت مشروط از زندان ارومیه آزاد شد.
قرهاوغلانی هفتم تیر ۱۳۹۹ بهدست نیروهای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد در ارومیه منتقل شد.
او ۲۶ تیر همان سال با پایان بازجوییهایش به زندان ارومیه منتقل شد و از آن زمان در این زندان به سر میبرد.
قرهاوغلانی، دانشجوی ارشد معماری، پیشتر به اتهام شرکت در «گروه باغی» به ۱۳ سال حبس و به اتهام «توهین به رهبری» به ۱۳ ماه حبس، در مجموع ۱۴ سال و یک ماه حبس، محکوم شده بود.
به نوشته هرانا، درخواست اعاده دادرسی او در پنجم مرداد ۱۴۰۰ از سوی دیوان عالی کشور رد شده بود.
آزادی سیامک مسیحپور، زندانی سیاسی، از زندان اوین
هرانا شنبه گزارش داد که سیامک مسیحپور، زندانی سیاسی، با پایان دوران محکومیت خود از زندان اوین آزاد شد.
او در اردیبهشت سال گذشته برای گذراندن محکومیتش بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود.
مسیحپور در آبان ۱۴۰۲ در جریان مراسم خاکسپاری آرمیتا گراوند بازداشت شد. گراوند در ۹ مهر ۱۴۰۲ در پی آنچه که برخورد ماموران با او در ارتباط با حجاب اجباری گزارش شده، به کما رفت و در ششم آبان ۱۴۰۲ درگذشت.
مسیحپور در ۲۲ آبان همان سال در دادگاه انقلاب اسلامی تهران به دو سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تایید شد.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
