هشدار آتشنشانی درباره وضعیت «بسیار پرخطر» ۱۱ ساختمان در محدوده بازار تهران
کامران عبدولی، معاون پیشگیری سازمان آتشنشانی تهران، نسبت به وضعیت ایمنی «بسیار پرخطر و بحرانی» ۱۱ ساختمان در محدوده بازار تهران هشدار داد.
کامران عبدولی، معاون پیشگیری سازمان آتشنشانی تهران، نسبت به وضعیت ایمنی «بسیار پرخطر و بحرانی» ۱۱ ساختمان در محدوده بازار تهران هشدار داد.
او شنبه دهم آبان با اعلام فهرست جدیدی از ساختمانهای پرخطر بازار تهران، گفت طبق ارزیابیها، ۱۱ ساختمان در محدوده بازار در وضعیت بسیار پرخطر و بحرانی از نظر حریق قرار دارند و سازمان آتشنشانی بهطور جدی وارد رسیدگی به آنها شده است.
عبدولی ادامه داد: «در صورتی که مالکان و مدیران این بناها نسبت به اجرای دستورالعملهای ایمنی اقدام نکنند، این ساختمانها تا پایان سال تعیینتکلیف شده و احتمال پلمب آنها وجود دارد.»
شناسایی ۸۰ هزار ساختمان ناایمن در تهران
معاون پیشگیری و حفاظت از حریق سازمان آتش نشانی همچنین گفت در شهر تهران ۸۰ هزار ساختمان ناایمن شناسایی شده است.
او تاکید کرد نتایج پایش نظام بازرسی سازمان آتش نشانی نشان میدهد که از این تعداد ۳ هزار کم خطر، ۵۰ هزار میان خطر و حدود ۲۷ هزار مورد آنها ساختمانهای پر خطرند.
پیشتر در اوایل مهر، معاون سازمان نوسازی شهر تهران گفت که وام نوسازی بافت فرسوده در تهران از حدود ۳ سال پیش، پرداخت نشده است.
طبق گزارشها، بیشترین بافت فرسوده شهری متعلق به شهرهای بزرگ همچون مشهد، تهران و شیراز است و در سال جاری دریافت وام نوسازی تا سقف ۶۰۰ میلیون تومان پیشبینی شده بود.
تعداد میلیونی ساختمانهای ناایمن در ایران
این اولین بار نیست که مقامات ایران نسبت به ناایمن بودن ساختمانها در شهرهای مختلف هشدار میدهند.
در ۱۶ بهمن ۱۴۰۳، عبدالرضا گلپایگانی، معاون وزیر راه و شهرسازی دولت مسعود پزشکیان با بیان اینکه در حال حاضر حدود ۱۹ میلیون نفر در ساختمان ناایمن و ناپایدار به وسعت ۱۷۰ هزار هکتار زندگی میکنند، گفت این ساختمانها سازه هم ندارند و احتمالا با زلزلهای به بزرگی چهار تا پنج، تخریب میشوند.
گلپایگانی در بخشی از صحبتهای خود با بیان اینکه نوسازی بافت فرسوده سهم ۲۵ درصدی از تسهیلات پرداختی در حوزه مسکن دارد و طبق قانون باید سالانه ۱۰۰ هزار واحد بافت فرسوده نوسازی شود، گفت کمتر از دو درصد از میزان وام درنظرگرفتهشده، پرداخت شده و بنابراین سیاستهای نوسازی هنوز محقق نشده است.
پیش از آن در بهمن ۱۴۰۲، علی خضریان، سخنگوی مجمع نمایندگان تهران از شناسایی ۳۳ هزار ساختمان ناایمن و ۱۲۳ بنا با وضعیت مشابه پلاسکو خبر داد.
بر اساس گزارش اورژانس تهران، در جریان حادثه آتشسوزی ساختمان پلاسکو، ۲۳۵ نفر مصدوم شدند و ۱۶ آتشنشان نیز جان باختند.
در خرداد ۱۴۰۱ نیز مدیر بخش زلزله و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی به تجارت نیوز گفت سه هزار و ۲۰۰ هکتار بافت تهران فرسوده است و ۱۵ درصد جمعیت تهران در این بافت هستند که حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر میشود.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
