نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین اسرائیل، در ویدیویی با اشاره به بحران بیآبی در ایران و فناوریهای اسرائیل در مدیریت منابع آبی گفت: «روزی در آیندهای نهچندان دور، اسرائیل فناوریهای خود را با مردم ایران به اشتراک خواهد گذاشت و از دل این دوستی، چشمههای آب زلال جاری خواهد شد.»
نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین اسرائیل، در پیامی خطاب به مردم ایران گفت که کشور با بحران کمآبی مواجه است، «اما اصلاً لازم نیست اینطور باشد.»
او با انتقاد از سیاستهای حکومت جمهوری اسلامی افزود: «رهبران کنونی شما ترجیح میدهند پولتان را به جای تأمین آب و رفاه، صرف ساخت بمب، ترور و موشک کنند.»
بنت با اشاره به تجربه و توانایی بالای اسرائیل در مدیریت منابع آبی تأکید کرد: «ما بسیار دوست داریم این دانش را با شما به اشتراک بگذاریم.»
وی در پایان گفت ایران یک انتخاب مهم پیشرو دارد: «میتواند جنگ را ادامه دهد یا صلح را انتخاب کند.»
گیلا گملیئل، وزیر نوآوری و علوم اسرائیل، نیز در پیامی در شبکه ایکس خطاب به مردم ایران با اشاره به بحران شدید آب در کشور، اعلام کرد که «به محض آزادی ایران»، اسرائیل آماده است با فناوریهای پیشرفته بازیافت و شیرینسازی آب، برای تضمین آیندهای ایمن، پایدار و بهتر در کنار مردم ایران بایستد.
او یادآور شد که حدود یک سال و نیم پیش همراه با رضا پهلوی، از تاسیسات آبشیرینکن «شورک» در اسرائیل بازدید کرده بود؛ مجموعهای که به گفته او نماد فناوری پیشگام اسرائیلی در تامین آب پاک و سالم است.
گملیئل با تاکید بر چشمانداز گشودن صفحهای تازه از همکاری، صلح و پیشرفت میان دو ملت، پیام خود را با عبارت «سال آینده در تهران آزاد» پایان داد.
پیش از این نیز بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در پیامی ویدیویی خطاب به مردم ایران، با اشاره به بحران کمبود آب در کشور گفت اکنون زمان «مبارزه برای آزادی» فرا رسیده است. نتانیاهو در بخشی از این پیام تاکید کرد: «عطش آب در ایران تنها با عطش آزادی برابر میکند.»
سایت حقوق بشری هرانا سهشنبه ۲۱ مرداد با اعلام این خبر گزارش داد که دادگاه تجدیدنظر استان البرز ۲۱ مرداد درخواست آزادی مشروط او را رد کرده است.
علی شریفزاده اردکانی، وکیل این پدر دادخواه، ۲۸ اردیبهشتماه با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که درخواست آزادی مشروط او را پس از ۲۱ ماه حبس، به قوه قضاییه ارائه کرد.
این وکیل دادگستری با اشاره به اینکه کل حکم حبس پرونده موکلش سه سال و هفت ماه است، گفته بود با توجه به تحمل بیش از نصف حبس، امکان آزادی مشروط او وجود دارد.
کرمی ۱۵ تیرماه در پیامی از زندان مرکزی کرج اعلام کرد: «نه قاتلم، نه مجرم؛ فقط یک پدر بودم و حالا ۶۸۴ روز است که در زندان هستم.»
این پدر دادخواه ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ با یورش نیروهای وزارت اطلاعات به خانهاش در کرج دستگیر و مدتی بعد، از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر به زندان مرکزی کرج منتقل شد.
او نهایتا پس از حدود یک سال بلاتکلیفی، از سوی دادگاه کیفری دو شهرستان نظرآباد و شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج، به احکام حبس، جریمه نقدی و مصادره اموال شامل خودرو و منزل مسکونی محکوم شد.
محمدمهدی کرمی، جوان ۲۱ سالهای بود که در جریان مراسم چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست، از کشتهشدگان جنبش مهسا، به اتهام کشتن یک نیروی بسیجی به نام روحالله عجمیان بازداشت شد.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی حکم به محکومیت ۱۶ نفر در این پرونده داد که از میان آنها، محمدمهدی کرمی و محمد حسینی، ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند.
صدای محمدمهدی کرمی در حافظه تاریخی مردم ثبت شده است که در تماسی با پدرش به او گفت: «بابا حکمها رو دادن، حکم من اعدامه، به مامان چیزی نگو ...»
خانوادههای دادخواه در سالهای گذشته همواره تحت فشار و آزار جمهوری اسلامی قرار داشتهاند؛ خانوادههایی که نهتنها عزیزانشان را در اعتراضات از دست دادهاند، بلکه به دلیل پیگیری حقیقت و عدالت، خود نیز با احکام سنگین همچون حبس، جزای نقدی و مصادره اموال مواجه و زندانی میشوند.
کانال تلگرامی حسین رونقی، سهشنبه ۲۱ مرداد گزارش داد محمدرضا سلیمی، بازپرس شعبه ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه تهران، با صدور قرار جلب به دادرسی، اتهامات او را «محرز» دانسته است.
رونقی در این پرونده با اتهامات «فعالیت رسانهای و تبلیغی به نفع اسرائیل»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» و «انتشار محتوای مبتذل در فضای مجازی به علت انتشار تصاویر بیحجاب بانوان از جمله بازیگران و چهرههای عمومی پس از اعتراضات ۱۴۰۱»، مواجه شده است.
طبق این گزارش، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اتهام «فعالیت رسانهای و تبلیغی به نفع اسرائیل» را به دلیل انتشار توییت «به آفتاب سلامی دوباره خواهیم کرد» رونقی که همزمان با اعلام خبر کشتهشدن فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی در حمله اسرائیل منتشر کرده بود، عنوان کرده است.
همچنین مصداق اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» مصاحبه این فعال سیاسی با تلویزیون ایراناینترنشنال و انتشار مطالبی با تیترهایی مانند «برای این حکومت اشغالگر جان ایرانیان بیارزش است»، «ممنوعیت، سرکوب و حذف صدای زنان، فتنه حاکمیت جمهوری اسلامی است» و بیان اینکه «مسئولیت کشتهشدن الهه حسیننژاد همچنان بر عهده جمهوری اسلامی است»، عنوان شده است.
کانال تلگرامی رونقی نوشت این پروندهسازی جدید تنها با هدف اعمال فشار و نگهداری او در زندان انجام شده و با تمدید قرار بازداشت در چهارم مرداد، او همچنان در زندان قزلحصار زندانی است.
این زندانی سیاسی، ۳۰ تیرماه نیز در پروندهای مربوط به جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی، به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شده بود.
ایراناینترنشنال پیشتر گزارش داده بود اتهامات متعدد دیگری نیز در پرونده سال ۱۴۰۱ او وجود داشته که منجر به صدور مجازات شلاق، جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی شده و پنج سال از حکم حبس او قابل اجرا است.
حسین رونقی که از سوم تیر در بازداشت بهسر میبرد، در آخرین پست خود در رسانه اجتماعی ایکس نوشته بود: «در شرایط جنگی و بحرانی، تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند. مسئولیت هرگونه آسیب احتمالی به زندانیان، بر عهده جمهوری اسلامی است.»
پیش از آن و در ۲۷ خرداد نیز حسن رونقی، برادر او «همراه با ضرب و شتم» دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.
جمهوری اسلامی از آغاز جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، موج گستردهای از بازداشت شهروندان از جمله فعالان مدنی و شهروندان یهودی، بهائی و خارجی را در ایران به راه انداخت.
نتانیاهو سهشنبه ۲۱ مرداد در این پیام ویدیویی، به صحبتهای اخیر مسعود پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی، در خصوص بحرانهای آب، برق، فقر و تورم اشاره کرد و گفت مقامهای جمهوری اسلامی «گاهی ناخواسته حقیقت را بر زبان میآورند... همه چیز در حال فروپاشی است».
در این پیام خطاب به مردم ایران آمده است: «در این تابستان سوزان، شما حتی آب پاکیزه و خنک برای فرزندانتان ندارید. این نهایت ریاکاری است. بیاحترامی آشکار به مردم ایران است. شما شایسته چنین وضعیتی نیستید.»
نتانیاهو افزود: «شما فرزندان کوروش بزرگ هستید. اکنون زمان مبارزه برای آزادی است. اگر بخواهید، ایران آزاد یک رویا نیست. شما تنها نیستید؛ من در کنار شما هستم.»
در روزهای اخیر که موج گرمای تابستان شدت گرفته، بحران آب و برق به یکی از اصلیترین چالشهای زیستی و معیشتی مردم در استانهای مختلف ایران تبدیل شده و روایتهای رسمی و مردمی از نقاط مختلف کشور از کمبود شدید منابع، سوءمدیریت و نارضایتی گسترده حکایت دارند.
مسئولان جمهوری اسلامی در حالی مردم را به صرفهجویی و اصلاح الگوی مصرف فرا میخوانند که خود از حل ریشهای بحرانهای ساختاری و مدیریتی در حوزه آب و برق ناتوان بودهاند و اکنون تعطیلی استانهای مختلف کشور را بهعنوان راهکاری موقت برای جلوگیری از وخامت اوضاع به کار گرفتهاند.
اسرائیل پس از آزادی ایران، به حل بحران آب کمک خواهد کرد
نتانیاهو در ادامه پیام ویدیویی خود با اشاره به پیشرفتهای اسرائیل در حوزه مدیریت منابع آبی گفت: «به محض آزاد شدن ایران، برترین متخصصان آب اسرائیل با پیشرفتهترین فناوریها و دانش، به سراسر شهرهای ایران خواهند آمد و ما به ایران در بازیافت و نمکزدایی آب کمک خواهیم کرد.»
او افزود: «عطش آب در ایران تنها با عطش آزادی برابر میکند... ما دقیقا میدانیم چگونه میتوان ایران به کشوری با آب فراوان تبدیل کرد.»
نتانیاهو با انتقاد از حمایت «صدها میلیارد دلاری» جمهوری اسلامی از گروههای نیابتی خود در منطقه، از جمله حماس، حوثیهای یمن و حزبالله لبنان، هشدار داد: «این وضعیت نباید ادامه پیدا کند... دیکتاتورهای شما بهجای ساختن آینده، استبداد و فقر را به شما تحمیل کردند.»
نخستوزیر اسرائیل از مردم ایران خواست به خیابانها بیایند، اعتراض خود به استبداد را نشان دهند، عدالت را مطالبه کنند و برای پاسخگو کردن حکومت گام بردارند: «برای آزادی خطر کنید، ارزشش را دارد... بهزودی کشور شما آزاد خواهد شد. آب فراوان خواهد آمد. اقتصاد شما جان خواهد گرفت.»
ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، ۱۶ مرداد نوشت مردم ایران خود را با «قطعی دو و حتی چهار ساعته» برق در روز «وفق دادهاند».
رسانههای ایران ۱۲ مرداد گزارش دادند ذخایر آبی ۱۹ سد بزرگ و مهم کشور به کمتر از ۲۰ درصدکاهش یافته است.
دماوندی سهشنبه ۲۱ مرداد در جریان یک نشست خبری علت این امر را «تنشهای آبی و عدم آبیاری مناسب از سوی شهرداری تهران» در هفتههای اخیر عنوان کرد.
این مقام اداره منابع طبیعی تهران با بیان اینکه اگر درختان آفتزده قطع نشوند، آفت به تمام جنگلهای تهران آسیب میزند، گفت در حال حاضر بخشی از درختان پارکهای چیتگر و سرخهحصار خشک شده است.
او اضافه کرد منابع طبیعی استان به دلیل عدم شیوع آفات ناچار به قطع درختان بیش از ۵۰ سال سن کرده که نگرانیهایی را برای شهروندان ایجاد کرده است.
دماوندی در ادامه از شهرداری تهران خواست تا تدبیری جدی برای پارک های جنگلی تهران بیندیشد.
در ادامه این نشست، رضا بنیاسدیفر، فرمانده یگانهای انتظامی و حفاظتی فراجا، با انتقاد از «بیتوجهی چند دههای به منابع طبیعی» گفت این روند منجر به بحران آب، برق، کاهش سطح آبهای زیرزمینی و تخریب زیستمحیطی شده است.
او تبدیل جنگلها به زمین کشاورزی یا مسکونی، چرای بیضابطه دام و ساختوساز بدون ارزیابی زیستمحیطی را از عوامل اصلی تخریب دانست.
طی سالهای گذشته هشدارهای بسیاری درباره خطر نابودی جنگلها در نقاط مختلف از جمله تهران داده شده است.
در مهرماه ۱۴۰۳، ایوب رضایی، جنگل شناس باغ گیاه شناسی ملی ایران، از نابودی ۶۰ درصد گونههای گیاهی جنگل چیتگر تهران خبر داد و گفت این ناحیه دیگر محیط مناسبی برای رشد برخی گونه های گیاهی نیست.
او در این خصوص گفته بود: «در جنگلهای چیتگر گرما، آلودگی، کاهش بارندگی و ورود آفات و حشرات چوبخوار که از نشانههای گسترش تاثیر تغییرات اقلیمی است، به تنه و چوبهای درختان این ناحیه آسیب زده و تعدادی از آنها را از بین برده است.»
در دیماه ۱۴۰۲، علیمحمد مختاری، مدیرعامل سازمان بوستانهای شهرداری تهران از «طغیان سوسک پوستخوار» در پارکها و بوستانهای تهران خبر داد و آن را علت اصلی خشکشدن تعدادی از درختان این شهر عنوان کرد.
او همان زمان اشاره کرد این حشره یکی از آفات مهم درختان است و باید درختان آلوده حذف شوند.
در آبان همان سال نیز ناصر امانی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران گفته بود «در پارکهای جنگلی سرخهحصار، لویزان و چیتگر، ۱۲ هزار و ۷۰۳ درخت خشک شده است.»
او همان زمان گفت: «کوتاهی در نگهداشت، شیوع آفت، کاهش بارندگی و کمبود آب، از جمله دلایل خشک شدن درختان بوستان سرخهحصار است.»
گزارشها و هشدارهای مکرر کارشناسان و مسئولان در سالهای گذشته نشان میدهد بحران خشکیدگی و شیوع آفات در پارکهای جنگلی تهران دیگر یک تهدید دور نیست، بلکه به مرحله «آسیب جدی» رسیده است.
به گفته کارشناسان، اگر مدیریت آبیاری، کنترل آفات و حفاظت از اراضی جنگلی بهسرعت در دستور کار قرار نگیرد، بخش بزرگی از جنگلهای شهری پایتخت در سالهای آینده از بین خواهد رفت؛ وضعیتی که علاوه بر از دست رفتن سرمایههای طبیعی، کیفیت هوای تهران و زیستپذیری آن را بیش از پیش تهدید میکند.
در این بیانیه که سهشنبه ۲۱ مرداد منتشر شد، تاکید شده است که تنها با قیام و ایستادگی، شجاعت و صدای بلند جمعی میتوان به این چرخه مرگ پایان داد.
امضاکنندگان این بیانیه از خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام خواستهاند صدور احکام اعدام فرزندان و اقوام خود را پنهان نکنند و آنها را به شکل گسترده رسانهای کنند و با تجمع در مکانهای عمومی، صدای اعتراض خود را به این احکام غیرانسانی بلند کنند.
آنها اعلام کردهاند که تنها در ۱۵ مرداد، ۲۰ نفر در ایران اعدام شدهاند و از ابتدای مرداد تاکنون بیش از ۱۱۰ نفر در ایران به دار آویخته شدهاند.
زندانیان عضو این کارزار در ادامه خبر دادهاند که عامر پرکی بلوچزهی، زندانی سیاسی بلوچ، برای اجرای حکم اعدام به یکی از سلولهای انفرادی زندان زاهدان منتقل شده و جانش در خطر جدی است.
آنها با اشاره به اینکه در برابر این موج اعدامها، مقاومت زندانیان و مردم ادامه دارد، گزارش داده که کسبه و مردم سمیرم با تعطیلی بازار و مغازههای خود، در اعتراض به صدور حکم اعدام برای فاضل و مهران بهرامیان، صدای اعتراضشان را به گوش همگان رساندند.
پیش از این در ۱۴ مرداد، سازمان حقوق بشر ایران گزارش داده بود که اسامی و پروندههای ۶۷ نفر از زندانیانی را که با اتهامات سیاسی در خطر تایید حکم اعدام یا اجرای آن قرار دارند، گردآوری کرده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بخش دیگری از بیانیه خود به انتقال ناگهانی وحید بنیعامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار و محمد تقوی، پنج زندانی سیاسی محکوم به اعدام از زندان تهران بزرگ به زندان قزلحصار اشاره کرده است.
امضاکنندگان این بیانیه با اشاره به اینکه بابک شهبازی و امید تباریمقدم، دو زندانی سیاسی دیگر نیز با ضربوشتم به زندان قزلحصار منتقل شدند، اعلام کردند: «این اقدام سرکوبگرانه بخشی از روند تشدید فشار بر زندانیان سیاسی و افزایش بیسابقه اجرای احکام اعدام در کشور است.»
قزلحصار کرج یکی از مخوفترین زندانهای ایران است که بسیاری از احکام اعدام زندانیان با اتهامات مختلف در آن اجرا میشود.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام آغاز شد و در هشتاد و یکمین هفته آن زندانیان محبوس در ۴۹ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
این کارزار ماههای اخیر به یکی از جریانهای اعتراضی مهم در زندانهای ایران تبدیل شده و هر هفته با اعتصاب غذا و تحصن زندانیان، صدای اعتراض به احکام اعدام و روندهای قضایی ناعادلانه را زنده نگه میدارد.
در آخرین نمونه از این اعتراضها، ویدیوی منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد گروهی از خانوادههای زندانیان سیاسی همزمان با اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار خواستار برچیده شدن چوبههای دار و آزادی زندانیان سیاسی شدهاند.
